คนดีก็เยอะ คนเลวก็มาก ในหลวงเคยกล่าวว่าวิธีที่ดีที่สุดคือให้คนดีครองอำนาจกดขี่คนชั่ว ปัญหาคือถ้าเปิดให้ทุกคนเรียน
แล้วถ้ามีคนชั่วเป็นอัจฉริยะขึ้นก็หายนะกันพอดี
อืม..ผมเห็นต่างไปนิดหน่อยครับ
ปกติแล้วตัวร้ายที่เราเห็นนี่คืออัจฉริยะเป็นส่วนใหญ่ครับ ตงฟางก็ดาวรุ่งนิกายอสูร จ้อก็อัจฉริยะแห่งห้าขุนเขากระบี่ งักก็ฉลาด
อาวเอี้ยงฮงยิ่งอัจฉริยะที่สุดเท่าทึ่เคยเห็นในพวกห้าทิศ คิดวิชาพิษแปลกๆ ที่อุ้ยเสี่ยวป้อเอาไปใข้แค่อย่างเดียว ปราบได้เกือบทุกคนในยุคอุ้ยเสี่ยวป้อ ฝึกเก้าอิมทวนทิศได้ซะอย่างนั้นอีกต่างหาก
ที่ผมมองคือ พวกอัจฉริยะ มันมีความพยายามและจิตใจที่มุ่งมั่นและสติปัญญาเหนือคนทั่วไปน่ะครับ
ถ้าพวกนี้อยากเรียนอะไรหรืออยากบรรลุวิชาอะไรจะบากบั่นจนกว่าจะสำเร็จ
เราอาจจะรังเกียจนิสัยของ จ้อ งัก ตงฟาง อาวเอี้ยงฮง แต่เราไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าสติปัญญาพวกนี้เหนือคนทั่วไปในเรื่อง
อืม..ผมอาจจะติดนิสัยแฟนบอยสตาวอส์ที่คิดมากเกี่ยวกับตัวร้ายในเรื่องก็ได้ครับ
ผมมองว่าตัวร้ายนั้นไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค การห้ามหรือซ่อนคัมภีร์จะเป็นประโยชน์ต่อตัวร้ายที่พยายามจะขโมยวิชาและกั๊กวิชาไว้คนเดียวมากกว่า
ระบบรักษาความลับที่ผ่านมาไม่สามารถป้องกันการอาละวาดของตัวร้ายได้
..แต่เดี๋ยวหาว่าชมตัวร้ายอย่างเดียว ที่ผมชมตัวร้ายนี่หมายความว่าผมชมพระเอกว่าเก่งมากกว่า
ยกตัวอย่าง เหล็งฮู้ที่พรสวรรค์เหนือกว่า จ้อ งัก หลายเท่า
หากยกตัวอย่างสตาวอส์คือ คนปกติอาจจะมองว่าลุกกระจอกที่เจอดาร์ธซีเดียสช็อตไฟฟ้าทำอะไรไม่ได้เลย
แต่แฟนบอยมองว่าลุคคือเจไดที่แข็งแกร่งที่สุดคนหนึ่งที่เจอไฟช๊อตเข้าขนาดนั้นยังทนได้ เพราะซีเดียสเจอไฟฟ้าตัวเองเข้าไปหน้ายังไหม้ เมซวินดูก็ตกหน้าต่างตาย แต่ลุกทนได้ตั้งหลายที