แสด สนข.ทำงานแม่ม อุตส่าส่งเอกสาร ไปเกือบเดือน โทรตามเจ้าหน้าที่บอกสงสัยส่งผิดเข้าเมลเดิมที่เลิกใช้ พอไปดูเมลที่เขาให้ใหม่ก็เมลเดียวกันนั่นแหล่ะถูกแล้ว
เลยส่งให้ใหม่ แล้วถามตามเวลาปิดโครงการศึกษาวันไหน บอกหมดเขตวันที่ 3
พอส่งใหม่เสร็จวันศุกร์ ตกเย็น รองนายกประกาศโครงการไม่คุ้มค่า บริหารจัดการช้าไปและอื่นๆ
คือถ้าเห็นเอกสารก่อน 1 เดือนที่ส่งไปนั่น จะเห็นว่าทำไงให้คุ้มค่า และความเร็วก็เปลี่ยนได้
แอบเซ็ง ส่งงานเสร็จ ดันประกาศว่าไม่ทำละวันเดียวกัน
แต่ก็ไม่เป็นไร ไปโครงการท่าแหลมฉบังต่อ งานดินเขาใกล้เสร็จละ
อาจไปเสนอในหลักการเพิ่มประสิทธิภาพได้ แล้วทำเพิ่ม ยังไงกว่าเขาจะสร้างเสร็จหมดเปิดใช้งานเฟสใหม่ 100% อีกหลายปีอยู่
แต่คือเซ็งมาก คือถ้าเอกสารมันไม่ผ่านการพิจารณาก็ว่าไป
อันนี้คือ ส่งไปแล้ว แต่น่าจะไปปนกับช่องทางร้องเรียน
คนแรกเห็นไฟล์ แล้วให้ส่งต่อไปอีกช่อง เลยคิดว่าเอกสารถึงมือแล้ว แค่ให้ส่งไปเก็บเพื่อเข้าระบบ
กลับกลายเป็น คนที่รับเมล์ไปไม่ใช่คนรับเรื่อง แต่พอไปตามคนรับเรื่องไม่ได้เอกสาร
น่าจะไปปนกับ เมลขยะจนเขาไม่เห็น พอตามเรื่องเขาให้ส่งเอกสารเพิ่ม
อ้าวแปลว่าไอ้คนรับโทรศัพท์แล้วให้ส่งเรื่องต่อมันไม่ใช่คนรับเรื่องนี่หว่า
โทรไปๆ เขาก็ต่อสายหาเจ้าของเรื่องเองทั้งนั้น ดันส่งเรื่องพัฒนาไปปนกับอีเมลร้องเรียน
แล้วก็อุตส่าส่งเอกสารไปหา บ.ที่ปรึกษาด้วย คือเขารับเอกสารไปแล้ว
ลอจิคเอกสาร คือสนับสนุนโมเดลธุรกิจโครงการ และถ้าจะเพิ่มประสิทธิภาพให้สูงขึ้น
ต้องใช้เทคเราสิ
อีเมล เลยตอบมาทำนองว่า ถ้าสนใจเทค จะติดต่อไป
เลยคิดว่า รบ.มีธง ว่าทำชัวๆแล้ว เขาเลยไม่ติดต่อมา รอสรุปผลก็ได้
ปรากฏว่ามีธงจริงคือไม่คุ้มจะทำ
คือด้านวิศวกรรม ด้านโมเดลธุรกิจ เราช่วยให้เกิดความคุ้มค่าได้
แต่สังคมสิ่งแวดล้อม การเมือง และต่างประเทศ เราช่วยอะไรไม่ได้
ถ้าการขนถ่ายช้าไป ก็แค่ปรัปสเปกให้ไว ปรับขั้นตอนที่ถ่วงเวลา
ถ้าแพงไป ก็หาว่าใครจะยอมจ่ายมีเยอะแค่ไหน
พอไล่ไปๆ มันก็มีจุดขายที่เอาชนะช่องแคบบางส่วนได้
คือเหมือน กลุ่มใหญ่ไปช่องแคบ กลุ่มน้อยมาแลนด์บริดจ์ แต่มันก็ใหญ่พอให้เกิด
คือถ้ามันพิจารณาว่า เทคนี้ยังไม่มีการพิสูจน์ แต่โครงการมันก็ปัดเป็นรอผการศึกษาร่วมอีก 1 ปี
แล้วให้แนวทางพัฒนาภาคใต้ สรุปมาก่อนว่าจะยังไง แล้วจะแตกโครงการอะไรยังไงค่อยว่ากันอีกที
ก็จะมีเวลาเอาสมมุติฐาน และแนวทางไปทดสอบก่อนได้ ว่าพร้อมใช้ไหม
แต่นี่ เหมือนเอกสารไปไม่ถึงคนตัดสินใจแล้วล้มโครงการ
ถ้าให้เดา ปัญหา การเมือง หรือไปคุยกับ บ.ต่างๆแล้วเขาไม่เล่นด้วย แบบตามแผนที่วางไว้
คือ ถ้าสร้าง บ.ต่างๆ อาจจะมาใช้ แต่ไม่การันตียอด และไม่สนใจลงทุน 100%
คือ รบ.ต้องจ่ายเงินสร้างเอง แล้วเขาจะมาใช้บางส่วน
ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวเวลาผ่านไป 1-2 ปี เดี๋ยวก็อาจกลับมาใหม่
แต่ไม่รอหรอกเฟ้ย ถ้าท่าเรือแหลมฉบัง ไม่เปิดรับการแก้ไขเพิ่มเติมบางอย่างลงไป
ก็พยายามไปหา บ.เอกชน ที่อยากจะลุยไปท่าเรือ อินโดนีเซียก็ได้ หลักการข้อจำกัดน้อยกว่าแลนด์บริดจ์อีก
ถ้าวันนึงไม่สำเร็ในไทยแต่ไปสำเร็จต่างประเทศก็แค่มีเรื่องเล่าเพิ่ม ว่าหน่วยงานไทย ไม่เปิดรับเทคใหม่ๆของคนไทย
จนต้องไปใช้พัฒนาประเทศคู่แข่งแทน