ถ้าเป็นแฟนคลับ อ.เฉลิมชัยแล้วมีคนต่างชาติเอารูปไปทำน้องลิงเด็กจะรู้สึกแบบไหนเหรอ

[Alice-chan]

ไม่รู้จะอธิบายยังไงล่ะนะเจ้าคะ แต่บางอย่างเป็น Common Sense สำหรับอลิสจัง คือเป็นเรื่องละเอียดอ่อนนะเจ้าคะ

คนไม่เข้าใจอลิสจังรู้สึกว่ามันเป็นปัญหาจังนะเจ้าคะ ใส่น่ะ ไม่เป็นปัญหาหรอก ปัญหาอยู่ที่ใส่โดยไม่เข้าใจนี่แหละ

เงื่อนไขการสร้างความเข้าใจง่ายแสนง่าย แค่รู้ว่า"โมเอะ"คืออะไรก็ผ่านแล้วล่ะเจ้าค่ะ

ยิ่งเป็นผลงานจากนักวาดที่อลิสจังเป็น FC ด้วยแล้วยิ่งเครียดแฮะ ทำยังไงถึงจะได้มานะเจ้าคะ

หาอำเภอตัวเองก็แล้วอยากหาอำเภออื่นแต่ขับรถไม่เป็นและไม่มีระบบขนส่งที่ดีพอนี่เป็นปัญหาจังแฮะ

ผลงานจากนักวาดที่อลิสจังชอบมากที่สุดเลยนะเจ้าคะ


อลิสจังชอบผลงานจากนักวาดท่านนี้จากเรื่องนี้ล่ะมั้งนะ ตั้งแต่นั้นก็ที่ 1 เลยล่ะเจ้าค่ะ

ซึ่งสาเหตุที่อลิสจังเล่ามาก็ เกี่ยวกับความรู้สึกเวลาสวมใส่ของตัวเองตอนเด็กๆ นี่ล่ะเจ้าค่ะ + เงื่อนไขA นำรูปมาใช้อย่างไม่ถูกต้อง/ตาม LC และกลุ่มเป้าหมายไม่ถูกต้อง(ตามเจตนารมณ์ของเจ้าของผลงานนั้นๆ)

แล้วมันมีตัวมาผสมให้ COmmon Sense ของอลิสจังมีความแรงขึ้นไปอีก คือป้ายพวกนี้ล่ะเจ้าค่ะ

อลิสจังไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรนี้ แต่องค์กรนี้สร้างแรงบันดาลใจให้อลิสจังรู้สึกกับรูปอนิเมะแรงขึ้น

แล้วก็เคยมีดราม่าโขน ที่บอกว่างานโขนนั้นมีครู ไม่ควรเอามาเล่น อันนั้นก็มีผลเช่นเดียวกัน

ในความรู้สึกของอลิสจังน่ะ

รูปอนิเมะน่ะ มันดูอ่อนโยนเมื่ออยู่ในกลุ่มเป้าหมายที่ถูกต้อง แต่มันดูน่าสงสารและบอบบาง เมื่อถูกนำไปใช้ในงานทั่วไป(งานสำหรับเด็ก)

คือถ้ามันถูกพิมพ์ขึ้นมาแล้วจะอยู่ในที่ๆ ไม่สมควรแล้วอลิสจังจะรู้สึกแย่อย่างรุนแรงล่ะเจ้าค่ะ แล้วมันก็จะถูกทำลายทิ่งไม่ได้ด้วยเพราะอลิสจังแค่จ้องตาก็ใจอ่อนแล้วล่ะเจ้าค่ะ

คือมันบอบบางมากเลยนะ ความรู้สึกของอลิสจังกับรูปพวกนั้นเนี่ยนะเจ้าคะ อยากจะปกป้องจังเลยนะเจ้าคะ

อลิสจังขอโทษที่อลิสจังน่ะ พูดเรื่องละเอียดอ่อนของใจออกไปแบบนี้ล่ะเจ้าค่ะ

• Tweet

[Rumia]

ง่ายๆถ้าเจ้าของผลงานโอเคก็จบไอ้ที่เอารูปมาลงเจ้าของผลงานได้รายได้้ตอบแทนทังนั้น แต่ถ้าเอาผลงานมาหากินแอบขายเป็นใครก็หัวร้อนหมดไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม

[Alice-chan]

อลิสจังอยากให้ความคิดของอลิสจังมันแพร่กระจาย เอาแบบเข้าถึงคนได้วันละแสนๆ คนเลยล่ะเจ้าค่ะ

อยากให้ความคิดมันแพร่กระจายในอากาศให้มันถึงคนได้ทุกคน

เพราะมันเยอะขึ้นเรื่อยๆ แล้วมันขายกระจายทั่วไปหมด ไม่ว่าตามร้านเสื้อผ้าเด็ก ตามอินเตอร์เน็ตก็ขายดีเป็นอันดับต้นๆ ไปเลยในหมวดแม่และเด็กไม่ว่าแพลทฟอร์มไหนๆ ก็ตาม

คืออลิสจังต้องการแจ้งให้ Consumer ที่มีของแนวๆ นี้ให้ทราบว่ามันไม่เหมาะสำหรับเด็ก

ซึ่งเหตุผลมันก็ตามๆ นี้
1.เจ้าของผลงานกำหนดกลุ่มเป้าหมายเป็นกลุ่มผู้รักในศิลปะวัฒนธรรมของความโมเอะ
***ซึ่งมิใช่เด็ก*** แต่ที่ถูกนำมาใช้บนกางเกงในเพราะคนจีนเอามา
2.หากดูสื่อสำหรับเด็กให้ดี จะพบว่าลายเส้นมันมิใช่เช่นนี้ รายละเอียด เสื้อผ้า ฯลฯ จะแตกต่าง
จากภาพนี้ สามารถศึกษาโดยการหาหมวดวรรณกรรมตามร้านหนังสือในห้างจะพบว่า
***มันมิใช่การ์ตูนสำหรับเด็ก***
3.บางครั้งภาพเหล่านี้อาจจะมีที่มาจากสื่อที่ไม่เหมาะสำหรับเด็ก
#ไม่ควรนำรูปโมเอะมาใช้ในผลิตภัณฑ์สำหรับเด็ก

ไม่ใช่ม่อยากหรอกนะ แต่ไม่อยากให้ใส่โดยไม่ใส่ใจถึงที่มาหรือประวัติความเป็นมาต่างๆ ของรูปที่ใส่
ถึงอลิสจังจะอยากให้คนรักอนิเมะเยอะๆ ก็ตาม

แต่ความรักที่เกิดจากการรู้ไม่เท่าทัน คือสิ่งที่อลิสจังไม่ต้องการหรอกนะเจ้าคะ

ความรักที่เกิดจากการรู้เท่า อาจจะทำให้จำนวนคนที่รักมันลดน้อยลง

แต่คนที่มีความรักที่มีจำนวนคนน้อยลงนั้น ก็จะเป็นคนที่มีความรักด้วยความเข้าใจมากกว่าล่ะเจ้าค่ะ

สิ่งที่อลิสจังต้องการจะทำ

นั่นก็คือการเป็นผู้พิทักษ์ ปกป้องงานศิลปะจากบ้านเกิดอลิสจังไม่ให้ถูกย่ำยี ดูหมิ่นเหยียดหยาม
เหมือนไทยทวงทับหลังคืนจากอเมริกาล่ะเจ้าค่ะ