[quote/] บ้านเราตรวจแบบขอไปที ได้ตรวจ กับได้หาโรคเพื่อรักษานี่คนละแบบ จะใช้สิทธิ 30 บาทใช้กับการรักษา แต่การตรวจออกตังเองได้ปลอดภัยกับชีวิตกว่าเยอะ ยายปวดท้อง ไปโรงบาล ใช้สิทธิ ได้พารามากิน ไล่กลัย ตอนเย็นปวดมาก มีญาติเป็นหมอใหญ่ ใฟ้ช่วยหาคิวตรวจโรงบาลให้ มะเร็งลำไส้ที่กำลังจะแตก.... จ่ายเงินตรวจเอาใบรับรองแพทย์ไปยื่นให้โรงพยาบาลที่ขึ้น 30 บาท ทำเรื่องส่งตัวไปผ่าที่โรงพยาบาล วขิระ รอดมาได้ ตอนนี้ยายยังอยู่ ถ้าวันนั้ยกินพารา แล้วรอดูอาการก็ม่องไปแล้ว
เพิ่มนิดพึ่งนึกได้ ตอนที่ได้ตรวจเจอเนื้องอกปุ๊ปก่อนจะผ่าถึงจะรู้ว่าเป็นมะเร็ง ขอทำเรื่องใช้ 30 บาท เพื่อรักษาที่ วัชระเลย แล้วเอาไปส่ง โรงพยาบาลเอกชน K... ตอนแรกไม่รับให้กลับมาผ่าที่โรงบาล K เลยให้คุยกับญาติที่เป็นหมอใหญ่.. คุยให้ เลยใช้เส้นคุยเอาเลยได้ใช้ 30 บาทรักษาต่างโรงบาลโดนทันทีแล้วรีบผ่าได้ แต่ได้เส้นทางปรกติทำไงให้ปลอดภัยสุดไม่รู้ให้รวดเร็ว แต่การตรวจเองก่อนใช้ 30 บาท อาจจะช่วยในกรณีร้ายแรงไดั้ เลยแชร์ให้รู้นิด lol.. ตรวจโรคอันตรายอย่าเสียดายต้องควักตังค์ อย่าใช้ 30 บาทในการตรวจ ไม่งั้นจะเจอหมอวัดไข้ ฟังเสียงหัวใจ ส่งกลับบ้านพร้อมพารา...แถมพวงหรีด ตรวจแล้วเจอจ่ายแพงค่อยใช้ 30 บาท ช่วยได้เยอะกับความเสี่ยงต่อชีวิต
การรักษาในไทย เทียบตามอัตราส่วนหมอต่อจำนวนประชากร
ถือว่าต่ำกว่าหลายๆประเทศมาก
โดยส่วนใหญ่จะมีการถามอาการก่อน เพื่อแยกแย่ะผู้ป่วย
ถ้าผู้ป่วยไม่มีความรู้เลย แล้วก็อธิบายไม่ได้ โอกาสจะรักษาพลาดก็เยอะ
ผมนึกถึงเคสนึง เมียป่วย หมอถามอาการ กับถามว่าการรักษากับหมอก่อนหน้าเป็นแบบไหน
แต่กลายเป็นผัวตอบให้หมด เพราะเมียไม่รู้จะอธิบายยังไง
คือจะรักษาโรคได้ถูกต้อง คนป่วยก็ต้องเข้าใจว่าตัวเองป่วยยังไง
อย่างผมก็เคยปวดท้องหนักตอนเด็กๆ พ่อแม่พาไปหาหมอ
พอหมอกดท้องน้อยด้านขวามั้ง ถามว่าเจ็บไหม ก็เจ็บครับ
หมอเลยพาเข้าห้องผ่าตัด ตอนนั้นหายเจ็บละ เลยบอกหมอ
หมอเลยตรวจใหม่ แล้วก็ออกจากห้องผ่าตัด
สรุปคือ เวลาเข้ารับการตรวจโรค ตอบผิดชีวิตเปลี่ยนได้เลย
