ไปอ่านเจอคนวิจารณ์เรื่อง Witcher ว่าทำต่างจากหนังสือ
ในหนังสือบอกว่ายอมรับแบ้วว่าการเรียนเวทย์จะดูดกลืนพลังชีวิตของผู้หญิงทำให้มีลูกไม่ได้
ในซีรี่ย์ดันมีการเผามดลูกกันจะจะและโมโหคนที่เป็นอาจารย์ภายหลัง
ว่าเรายอมสละสิ่งหนึ่งที่สำคัญเพื่อให้หลุดพ้นจากสภาพต้อยต่ำไร้พลัง กบานเป็นแม่มดที่ทรงอำนาจ
แต่ก็เสียใจภายหลังนั่นล่ะ
Power at a price.
พลังมีราคาที่ต้องจ่าย
...
เรื่องกระบี่เย้ยก็เช่นกัน
มีฝรั่งเขียนล้อประมาณว่า คุณกับพ่อตาของคุณยอมตอนตนเอง แต่มี incel ที่ไหนก็ไม่รู้เอาดาบมาฆ่าคุฯเฉยเลย
คือ คัมภีร์ทานตะวันก็เทพนั่นล่ะ ไม่มีใครเถียง แต่กระบี่เก้าเดียวดายมันเทพกว่าเท่านั้นเอง
แน่นอน เงื่อนไขการฝึกของเก้ากระบี่ได้คือคนที่หัวสร้างสรรค์ระดับปรมาจารย์
ในพระเอกจักรวาลกิมย้งมีสามคนคือ เหล็งฮู้ชง เอี้ยก้วย อุ้ยเสี่ยวป้อ
ว่าเป็นคนที่คิะวิชาสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆได้(อุ้ยเสี่ยวป้อฉลาดสุดและมองการณ์ไกลสุดรู้ตัวว่าฝึกไปหลายสิบปีก็เหนื่อยเปล่า ใช้ปืนสบายกว่าเลยไม่ฝึก)
กลับมาที่เดิมคือ ยอมตัดกุ๊กกู๋ ก็ไม่ได้ทำให้เป็นหนึ่งในยุทธภพอย่างที่คิด
ต่อใหัตงฟางเอง ผมว่าหากให้อ.ฟงชิงหยาวออกโรงหรืออย่างน้อย เจ้าอาวาสวัดเส้าหลินกับเจ้าสำนักบู๊ตึ๊ง สามัคคีคือพลังกัยอีกสักเจ้าสำนักก็มีแววเอาตงฟางลงเหมือนกัน
ผู้อาวุโสเทพๆพรรคมารตายหมดแล้ว ตงฟาวบุกฝ่ายธัมมะไม่ไหวหรอก
คือ การยอมสละกุ๊กกู๋หรือความสามารถในการสืยพัรธุ์ ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะได้ดั่งใจทุกอย่าง
อีำเรื่องที่น่าสนใจคือเหมือนกับบรรยายในแนวหวงอี้ว่า
คนที่ฝึกวรยุธระดับสูงก็จะเจออาการคล้ายๆแม่มดของ witcher นั่นล่ะ
คือน้ำเขื้อเปลี่ยนเป็นพลังลมปราณ มีบุตรได้ยาก ยกเว้นจะเป็นคนที่มีเคล็ดวิชาอย่างพันธุมารที่ควบคุมพวกนี้ได้
แม้แต่ในแนวทาวที่ดูไม่มีพิษภัยอย่างจอมยุทธ ก็แลกมากับการมีบุตรยากและการไม่สนใจความงามเช่นกัน