นิยาย-คิดว่าทำไมตัวร้ายถึงมีลูกน้องที่จงรักภักดีเยอะจังครับ?

[samuison]

คือตอนนี้ผมกำลังคิดมุกเรื่องเกิดใหม่เป็นตัวร้ายต่างๆ


ก็กำลังคิดตามหลักความเป็นจริงในการหาจ้างลูกน้องมาทำงานและรู้สึกว่าตัวร้ายนี่จะหาลูกน้องที่จงรักภักดีง่ายกว่าที่คิด

สไตล์ว่าพระเอกมีสหายร่วมรบ

ตัวร้ายก็มีลูกน้องที่ภักดีต่อสู้จนตัวตาย


แม้แต่คนอย่าง ตงฟางปุ๊ป้ายหรือ ยิ่มอั้วเกี้ยที่ค่อนข้างโหด ก็มีลุกน้องที่ยอมถวายชีวิต

ผมเลยมองว่าการหาลูกน้องที่จงรักภักดีต่อตัวร้ายนี่ง่ายกว่าที่คิดหรือเปล่าครับ?


เรื่องเกิดใหม่ลูกสาวดยุกก็เล่นมุก เด็กกำพรี้า ใช้งานลูกกระจ๊อกไปทำงาน

แม้แต่แนวสำนักพยัคฆ์์มังกร เจ้าระกา เจ้าจอ เจ้าวอกหรืออะไรต่างๆก็จงรักภักดีกว่าที่คิด ยอมกัดลิ้นฆ่าตัวตาย โดนซ้อมก็ไม่ยอมสารภาพ


คิดอีกทีผมว่ามุก"ลูกน้องทรยศ" ที่ทำให้ตัวร้ัายตกใจนั้น หากคำนวณตามความเป็นไปได้แล้ว เกิดขึ้นน้อยใช่หรือเปล่าครับ?

เพราะจะเป็นอะไรที่ตัวร้ายตกใจ เพราะปกติลูกน้องจะจงรักภักดีจนกว่าชีวิตจะหาไม่ตามปกติทั่วไป

หมายความว่าถ้ากลับไปเกิดใหม่ ไปหาลุกน้องที่จงรักภักดี 99.99% พวกลูกน้องก็ทำงานตามที่สั่งและจงรักภักดีจนตัวตายนั่นล่ะ

ผมกะจะเล่นมุกว่า พระเอกที่เกิดใหม่เป็นตัวร้ายนั้น ก็สร้างกองกำลังของตนเองนั่นล่ะ แต่ตกใจที่แต่ละคนจงรักภักดีมากกว่าที่คิด

• Tweet

[hiroshi—]

เกิดได้หลายกรณี เช่น
เขาเป็นตัวร้าย เพราะอยู่คนละฝ่ายกับพระเอก เขาอาจเป็นคนดีก็ได้


เขาอาจจะติดหนี้บุญคุณอะไรกัน คนเราใช่จะเลวไปซะทุกอย่าง


เขาอาจเคยเป็นคนดี แต่เพราะบางสิ่ง ทำให้เขาเปลี่ยนไป

[pol]

ตัวร้ายในมุมมองของพระเอกแต่เป็นวีรบุรุษหรือพระเอกในมุมมองของคนอื่น  ท่านเคยอ่านนิยายจีนนี่นะนึกภาพหยางหลิงกับหยางซวีของเยี่ยกวนดูก็ได้ครับ  ถ้ามองจากฝ่ายตรงข้ามไอ้หมอนี่นะโคตรเลวเป็นบอสใหญ่ชัดๆ  อีกอย่างการที่จะเป็นตัวร้ายได้อย่างน้อยๆต้องมีความสามารถสูงมากนะครับ  ภาวะการเป็นผู้นำก็ต้องมีสูงมากเป็นปกติ

[Yongkare]

ก็เขาไม่ได้ร้ายกับพวกตัวเองสักหน่อยนิครับ พระเอกแค่ต่างกับตัวร้ายที่ชนะเท่านั้นละครับ  ดูอย่างเนื๊อเรื่องเวิยลออฟวอคราฟ ตัวเอกเรื่องเก่ามาเป้นลาสบอสเรื่องใหม่

[samuison]

ก็เขาไม่ได้ร้ายกับพวกตัวเองสักหน่อยนิครับ พระเอกแค่ต่างกับตัวร้ายที่ชนะเท่านั้นละครับ  ดูอย่างเนื๊อเรื่องเวิยลออฟวอคราฟ ตัวเอกเรื่องเก่ามาเป้นลาสบอสเรื่องใหม่

ก็นั่นล่ะครับ


หากพระเอกมีพลังมิตรภาพ ตัวร้ายก็มีพลังในการบริหารองค์กร




ตราบใดที่พวกเราได้เปรียบ ลูกน้องทั้งที่รู้ว่าสู้ไม่ได้ก็ยังเข้าไปให้พวกพระเอกฆ่าอยู่นั่นล่ะ

เกิดได้หลายกรณี เช่น
เขาเป็นตัวร้าย เพราะอยู่คนละฝ่ายกับพระเอก เขาอาจเป็นคนดีก็ได้


เขาอาจจะติดหนี้บุญคุณอะไรกัน คนเราใช่จะเลวไปซะทุกอย่าง


เขาอาจเคยเป็นคนดี แต่เพราะบางสิ่ง ทำให้เขาเปลี่ยนไป

ก็พอเข้าใจครับว่าหากเป็นลักษณะของการเมือง สองประเทศทำสงคราม คนจงรักภักดีต่ออมาทัพจนตัวตายไม่ใช่เรื่องแปลก


ประมาณ "เหลือขุนเขาแมกไม้ไว้ ไยต้องกลัวไร้ซึ่งไฟฟืน ขอท่านอ๋องสู้ต่อไป"และลูกน้งก็ยอมตายยกม้าให้หนีไป






แต่ที่ค่อนข้างแปลกหรือตะเรียกว่าไม่แปลกก็ได้ วงการนักเลง มาเฟีย ลูกน้องด็จงรักภักดีเหมือนกัน


นิยายของอุนสุยอัน หรือสไตล์นิยายจีน หักหลังกันบ่อยเกินไปจนคนอ่านฝรั่งเข้าใจว่ามันไม่น่าสร้างเป็นองค์กรได้ล่ะครับ




ผมต้องอธิบายประมาณว่า พรรค สำนักต่างๆ ความจริงแล้วมีความมั่นคงมากกว่าที่คนอ่านฝรั่งคิดกัน

ตัวร้ายในมุมมองของพระเอกแต่เป็นวีรบุรุษหรือพระเอกในมุมมองของคนอื่น  ท่านเคยอ่านนิยายจีนนี่นะนึกภาพหยางหลิงกับหยางซวีของเยี่ยกวนดูก็ได้ครับ  ถ้ามองจากฝ่ายตรงข้ามไอ้หมอนี่นะโคตรเลวเป็นบอสใหญ่ชัดๆ  อีกอย่างการที่จะเป็นตัวร้ายได้อย่างน้อยๆต้องมีความสามารถสูงมากนะครับ  ภาวะการเป็นผู้นำก็ต้องมีสูงมากเป็นปกติ

ก็ใช่ครับ ตงฟางก็เป็นอัจฉริยะ




ในเรื่อง game of throne หลายคนยังชมจอฟฟรี่มากกว่าทอมเมน




จอฟฟรี่โรคจิต บ้าเลือด แต่คนอ่านวิเคราะห์ว่าก็ยังดีกว่าทอมเมนที่ปล่อยอำนาจให้หลุดมือไป




ผมมาคิดดูว่าความจริงแล้วการรวบรวมพรรคพวกอาจจะไม่ซับซ้อน




ตังองค์กรขึ้นมาแล้วบอกว่ามีเป้าหมายอะไร คนก็จะตามมาเอง


ไม่ว่าป้าหมายนั้นจะบ้าบออย่าง "ครองโลก" ลูกน้องก็จะทำตามแบบไม่คิดอะไรมาก

[gundam666]

ลอง คิดถึงสภาพทีี่ ถูกทุกคนในโลกทิ้ง  มีเพียงจอมมารที่เข้าใจ ตนเองยอมสู้เพื่อ คนแบบตนเอง ดูซิ

[chin]

ถ้าเจาะไปที่นิยายกำลังภายในจีนก่อน
จะเห็นได้ว่าพรรคไหนถูกตราหน้าว่าเป็นพรรคอธรรมแล้ว ต่อให้คนในพรรคเป็นคนดีกว่าพรรคฝ่ายธรรมะ ก็จะถูกเกลียดชัง และถูกฆ่าอย่างไร้เหตุผลครับ
(เช่นคนที่เล่นเพลงยิ้มเย้ยยุทธจักร)
แล้วพอเป็นอย่างนี้ ถ้ามีใครสักคนที่เข้ามาช่วยเหลือพวกตนจากความไม่เป็นธรรม ของฝ่ายที่เรียกตนว่าฝ่ายธรรมะ
คิดว่าจะมีคนที่จะจงรักภักดี แบบถวายชีวิตให้เยอะไหมละ


เอาเข้าจริงๆ แล้ว นิยายพวกนี้จะเน้นไปที่พรรคฝ่ายธรรมะ ทำให้เราเห็นว่าภายในมันเน่าเฟะขนาดไหน ท้้งเล่นพรรคเล่นพวก เตะขัดขา
สังหารคนโดยใช้คุณธรรมบังหน้า
แต่เวลาพูดถึงฝ่ายอธรรม ก็จะไม่เห็นสภาพในองค์กรเท่าไร จะเห็นก็แต่ตอนออกไปปฏิบัติงานด้านนอก
เราก็เลยไม่รู้ว่า จริงๆ แล้วข้างในอาจจะไม่สวยหรูจริงก็ได้ คนที่จงรักภักดีนั้นแน่นอนว่ามี แต่ก็อาจมีพวกคิดคดทรยศ จากสินบนของฝ่ายธรรมะ
หรืออาจเป็นสายจากฝ่ายธรรมะก็ได้

[samuison]

ลอง คิดถึงสภาพทีี่ ถูกทุกคนในโลกทิ้ง  มีเพียงจอมมารที่เข้าใจ ตนเองยอมสู้เพื่อ คนแบบตนเอง ดูซิ

ที่ผมคิดไว้ก็ประมาณ เก็บเด็กกำพร้าในสงครามมา




ทางเทคนิค Code geass ก็มีนายพลคนหนึ่งที่นิสัยดีเก็บเด็กกำพร้ามาเป็นลูกบุญธรรม




เด็กกำพร้าก็ยอมตายถวายชีวิตให้ พอพ่อบุญธรรมตายก็จะตามมาแก้แค้น




ผมนึกภาพออกว่าหากมีเงิน ตั้งกองทัพหรือองค์กรได้ คนส่วนใหญ่ในองค์กรก็จะจงรักภักดีนั่นล่ะ




อย่างที่ท่านว่าหากมีแต่จอมมารที่เข้าใจและให้การงานหน้าที่ทำ ก็คงมีคนสู้เพื่อจอมมารเยอะเหมือนกัน

ถ้าเจาะไปที่นิยายกำลังภายในจีนก่อน
จะเห็นได้ว่าพรรคไหนถูกตราหน้าว่าเป็นพรรคอธรรมแล้ว ต่อให้คนในพรรคเป็นคนดีกว่าพรรคฝ่ายธรรมะ ก็จะถูกเกลียดชัง และถูกฆ่าอย่างไร้เหตุผลครับ
(เช่นคนที่เล่นเพลงยิ้มเย้ยยุทธจักร)
แล้วพอเป็นอย่างนี้ ถ้ามีใครสักคนที่เข้ามาช่วยเหลือพวกตนจากความไม่เป็นธรรม ของฝ่ายที่เรียกตนว่าฝ่ายธรรมะ
คิดว่าจะมีคนที่จะจงรักภักดี แบบถวายชีวิตให้เยอะไหมละ


เอาเข้าจริงๆ แล้ว นิยายพวกนี้จะเน้นไปที่พรรคฝ่ายธรรมะ ทำให้เราเห็นว่าภายในมันเน่าเฟะขนาดไหน ท้้งเล่นพรรคเล่นพวก เตะขัดขา
สังหารคนโดยใช้คุณธรรมบังหน้า
แต่เวลาพูดถึงฝ่ายอธรรม ก็จะไม่เห็นสภาพในองค์กรเท่าไร จะเห็นก็แต่ตอนออกไปปฏิบัติงานด้านนอก
เราก็เลยไม่รู้ว่า จริงๆ แล้วข้างในอาจจะไม่สวยหรูจริงก็ได้ คนที่จงรักภักดีนั้นแน่นอนว่ามี แต่ก็อาจมีพวกคิดคดทรยศ จากสินบนของฝ่ายธรรมะ
หรืออาจเป็นสายจากฝ่ายธรรมะก็ได้

พรรคมารก็มีขัดขากันเยอะครับ




แต่ผมมองว่าก็ยังมีลูกผู้ชายถือน้ำใจคุณธรรมอยู่เหมือนกัน




ยกประวัติ ตงฟาง ในผาไม้ดำ ตอนแรกก็เป็นเด็กยากจน มีลูกพี่รับเข้าพรรค อาบเลือดเสี่ยงชีวิตมาด้วยกัน




ฝ่ายธรรมะ มีธรรมเนียมเข้มงวดในการสืบตำแหน่งมากกว่า แต่การเมืองภายในก็มี แค่การฆ่ากันไม่ทำกันบ่อยอย่างพรรคมาร




แต่หลักๆแล้ว คือผมมองว่าคนที่ภักดีก็ยังมีเยอะกส่าคนทรยศหลายเท่า




เช่น ประมุขยิ่ม ก็ต้องโดนการแอบกำจัดคนข้างกายก่อนหลายปีถึงจะโดนยึดอำนาจ




คือมันมีการหักหลังกันแน่ ตามวิสัยของมนุษย์ แต่คนในองค์กรส่วนใหญ่ ก็ทำงานตามหน้าที่นั่นล่ะ




ผมมองว่า แนวอุนสุยอัน เน้นการหักหลังกันสารพัด หรือกิมย้ง เตียบ่อกีที่เราเห็นไม่ใช่เหตุการณ์ปกติที่สำนักต่างๆจะฆ่าฟันกันครั้งใหญ่ขนาดนั้น ช่วงนั้นเป็นช่วงเปลี่ยนราชวงศ์ไม่ใช่ภาวะปรกติ




...




คิดอีกที ผมมองว่าตัวละครที่ไม่จะจงรักภักดี เช่น เป็นปีศาจสุรา หมกมุ่นราคะ ดันจงรักภักดีมากกว่าที่คิด




ผมที่แปลกใจคืออ่านเจอนิยายเก่าเรื่องหนึ่ง ประมาณพระเอกเป็นนายน้อยสำนักมาตรฐานล่ะมั้ง




ที่เลี้ยงขุนโจรชายหญิงไว้ใช้งาน ขุนโจรสี่คนนั้นก็รับใช้อย่างจงรักภักดีไม่มีปัญหาอะไร

[sariora123]

เหมือนอย่าง แม็กนีโต้ใน  x men แรกๆ ดูยังไงแม่งก็ตัวร้ายชิบหาย


พอตอนหลังๆ โตขึ้นเริ่มทำความเข้าใจอะไรมากขึ้น แม็กนีโต้เป็นตัวร้าย มีอุดมการความตั้งใจ แต่สิ่งที่เลือกทำมันเป็นวิธีเลวๆก็จริง แต่ในมุมมองเขามันคือวิธีเปรี่ยนโลกที่น่าจะได้ผลที่สุด
ไม่แปลกใจที่คนหัวอกเดียวกันจะติดตามกันไม่ทิ้งกันง่ายๆ

[nosta]

     ปกติคนเรามันจะยอมตายก็เพื่ออุดมการณ์ เพื่อสิ่งดีๆ แต่ก็มีบ้างที่ยอมตายเพื่อหัวหน้าชั่วๆ อาจจะเพราะกลัวคนในครอบครัวจะโดนฆ่า  หรือบางทีอาจจะเพราะความเคารพ แม้ว่าไม่ใช่คนดีไม่ได้ช่วยอะไรใครมีแต่ฆ่าคนแต่ก็ได้ความเคารพจากสัังคมที่เถื่อน เช่น คนป่าจะเคารพเสือสิงโต ทั้งที่มันกินคน คนเราดูถูกหมาและควายทั้งที่มันช่วยเหลือเรา
      แต่พวกหัวหน้าองค์กรอาชญากรรมในชีวิตจริงไม่มีใครภักดีด้วยจริง อย่างอัลคาโปนออกจากคุกมาธุรกิจก็ถูกลูกน้องยึดหมด แต่ถ้าตัวร้ายแบบมีอุดมการณ์ทำเพื่อชาติ อย่าง ฮิตเลอร์ สตาลิน เหมานี่มีลูกน้องยอมถวายชีวิตไห้เพียบ

[samuison]

เหมือนอย่าง แม็กนีโต้ใน  x men แรกๆ ดูยังไงแม่งก็ตัวร้ายชิบหาย


พอตอนหลังๆ โตขึ้นเริ่มทำความเข้าใจอะไรมากขึ้น แม็กนีโต้เป็นตัวร้าย มีอุดมการความตั้งใจ แต่สิ่งที่เลือกทำมันเป็นวิธีเลวๆก็จริง แต่ในมุมมองเขามันคือวิธีเปรี่ยนโลกที่น่าจะได้ผลที่สุด
ไม่แปลกใจที่คนหัวอกเดียวกันจะติดตามกันไม่ทิ้งกันง่ายๆ

แม็กนีโต้นี่เริ่มจากอถดมการณ์เดียวกับเซเวียร์ล่ะครับ


แค่ทิ้งอุดมการณ์สันติไป




จะเรียกว่าเก่งพอที่จะรวมคนบ้าบอมาอยู่ในที่เดียวกันก็ได้




มิวอตนท์คือพวกแตกแยกอยู่แล้ว จะรวมกันเป็นกลุ่มก็ไม่แปลก

     ปกติคนเรามันจะยอมตายก็เพื่ออุดมการณ์ เพื่อสิ่งดีๆ แต่ก็มีบ้างที่ยอมตายเพื่อหัวหน้าชั่วๆ อาจจะเพราะกลัวคนในครอบครัวจะโดนฆ่า  หรือบางทีอาจจะเพราะความเคารพ แม้ว่าไม่ใช่คนดีไม่ได้ช่วยอะไรใครมีแต่ฆ่าคนแต่ก็ได้ความเคารพจากสัังคมที่เถื่อน เช่น คนป่าจะเคารพเสือสิงโต ทั้งที่มันกินคน คนเราดูถูกหมาและควายทั้งที่มันช่วยเหลือเรา
      แต่พวกหัวหน้าองค์กรอาชญากรรมในชีวิตจริงไม่มีใครภักดีด้วยจริง อย่างอัลคาโปนออกจากคุกมาธุรกิจก็ถูกลูกน้องยึดหมด แต่ถ้าตัวร้ายแบบมีอุดมการณ์ทำเพื่อชาติ อย่าง ฮิตเลอร์ สตาลิน เหมานี่มีลูกน้องยอมถวายชีวิตไห้เพียบ

...ฮืม มันแปลว่าถ้าคิดอีกที..อุดมการณ์ต่างหากที่เปลี่ยนโลกมาทุกยุคสินะครับ?




คือ ไม่เกี่ยวว่าเป็นอุดมการณ์ที่เป็นไปไม่ได้แค่ไหน ตราบที่มีผู้ที่พร้อมนำ คนก็พร้อมตาม




หนังหรือนิยายปัจจุบัน ชอบแสดงว่าตัวร้ายเป็นคนโลภ ไม่มีอุดมการณ์




แต่ความจริงแล้วคนมีอุดมการณ์นั้นมีเยอะกว่าที่เราคิด




แนวคิด my master, right or wrong  นายของข้า ไม่ว่าถูกหรือผิดก็ตาม




ความเป็นจริงแล้ว คนเราเชื่ออุดมการณ์มากกว่าที่คิดกัน




ผมนึกถึงหนังเรื่องหนึ่ง


ประมาณพระเอกเอาแก็งค์โจรเป็นลูกน้อง ตั้งกำลังขึ้นใหม่




แก็งค์โจรติดนิสัยข่มขืน พระเอกต้องลงโทษตามวินัยทหาร




น้องๆก็บอกว่าพวกเราก็ทำอย่างนี้มาตลอดแต่โดนถามว่า


ชีวิตของพวกเจ้าเป็นของใคร?


พวกนั้นก็ตอบว่า ของพี่ใหญ่ครับ




ก็ยอมโดนประหารกันไป




คือเป็นความจริงของสงคราม ว่าคนที่รักเรา และยอมตายเพื่อเราได้ อาจไม่ใช่คนดี


นึกถึงมุกโกวเล้ง เล่าแป๊ะ มีลูกน้องที่ชอบฆ่าคน แต่ก็จงรักภักดีมาก

[providence_gundam]

ไม่เกี่ยวกับร้ายดีครับ มันคือองค์กร มีเป้าหมาย วิสัยทัศน์ วิธีการชัดเจน หัวหน้ามีคุณสมบัติเป็นผู้นำที่ดี ลูกน้องเชื่อมั่นในหัวหน้าและองค์กร


แค่ในนิยาย หนัง การ์ตูน ส่วนใหญ่ สื่อออกมาในรูปแบบตัวร้าย องค์กรร้าย กลุ่มคนแค่นั้นเองครับ(มันเขียนต่อง่ายกว่าพระเอกเจอศัตรูแต่ละตัว แม่งความคิด อุดมการณ์ไม่เหมือนกันเลย น่าจะปวดหัวน่าดู)


หนังสงครามก็แสดงให้เห็นการต่อสู้ระหว่าง 2 ฝ่าย แถมยอมตายเพื่อชาติ ชาติที่ชนะเท่านั้นจึงจะได้เขียนประวัติศาสตร์

[soulzero]

ทำไมตัวร้ายมีลูกน้องจงรักภักดีเยอะจัง
1.โดนล้างสมองจนคิดว่าเจ้านายตัวเองคือผู้ถูกต้องคนอื่นผิดหมด
2.ตัวร้ายร้ายกับคนอื่นแต่ดูแลลูกน้องดีมาก
3.โดนสังคมขับไล่จนตัวร้ายเป็นคนเดียวที่ยอมรับ
4.รักษาสัญญาแบบไม่ลืมหูลืมตา รุ่นก่อนดีรุ่นนี้กลายเป็นตัวร้ายก็ยังรับใช้อยู่
5.ก่อนที่พระเอกจะมาฝ่ายที่พระเอกอยู่ชั่วโคตรจนหันมาเข้ากับตัวร้ายเพราะโดนอีกฝ่ายรังแกหรือใส่ร้าย

ตัวร้ายบางคนก็ไม่ได้ร้ายมาตั้งแต่ต้นแต่โดนคนธรรมดาในเรื่องหรือผู้มีอำนาจบีบจนต้องร้าย หลายตัวชะตากรรมไม่ต่างจากพระเอกหลายเรื่อง แต่พระเอกโชคดีกว่าที่มีคนเข้าใจ ขณะที่ตัวร้ายนะโดนบีบคั้นจนบ้าไปเลยก็มี

[cybermarionet]

ลองดูอย่างเรื่อง
โอเวอร์ลอร์ด
ดราก้อนเควสต์ได
หรือ เมจิคไนท์เรย์เอิร์ธ ที่กลุ่มตัวร้ายมี มิติก็จะเห็นอะไรเยอะขึ้น

[Panzerelite]

ตัวร้ายมันมี2แบบ แบบเดินตามอุดมการณ์ กับแบบเดินตามผู้แข็งแกร่ง บางคนเข้ากับฝ่ายร้ายเพราะต้องการเปลี่ยนแปลงสังคมด้วยเหตุผลบางอย่าง ตัวอย่างเช่น กริมเดวัลล์ อีกแบบคือเดินตามเพราะ ความแข็งแกร่งล้วนๆ ลูกน้องส่วนใหญ่ไม่เลวสุดขั้วก็บ้าๆบอ อย่างโวลเดอมอรื

[Nyoron]

"ฝั่งตรงข้ามของความยุติธรรม หาใช่ความชั่วร้าย หากแต่เป็นความยุติธรรมอีกด้านหนึ่ง"

[Tsukkaze]

กรณีอย่างลุงกรินเดลวัลด์นี่ ใช้อุดมการณ์ที่ว่าขอแค่เป็นผู้วิเศษ ไม่สนใจสายเลือดอย่างมีชั้นเชินี่ ซื้อใจพ่อมดแม่มดได้เยอะมากเลยเหมือนกันนะครับ


ในขณะโวลเดอมอร์นี่คงตรงข้ามนะครับ มีแต่คนบ้าหรือคนโง่(พวกคลั่งเลือดบริสุทธินี่ผมมองว่าโง่ ไม่ได้มองโลกอย่างถ่องแท้เลยว่ากำลังทำลายตัวเอง)หรือขู่คนให้กลัว

[Panzerelite]

แนวคิดอนุรักษ์นิยมขวาจัดจะว่าบ้าก็ไม่ได้คับ มีทุกประเทศทุกที่ ของไทยก็มี เมกันก็มี ญี่ปุ่น นี้ก็เยอะ โวลเดอร์มอร์ กริมเดอร์วัลนี้จริงๆคือตัวแทนของพวกขวาจัดและซ้ายจัดเลยนะ


โวลเดอร์มอร์ขวาจัด เชื้อชาตินิยม  เน้นกำจัดพวกที่แตกต่าง  กริมเดอร์วัลซ้ายจัดต้องการความเปลี่ยนแปลงโดยใช้กำลัง

[providence_gundam]

มาตอบอีกคำถามนะครับ


กรณีลูกน้องหักหลัง แล้วหัวหน้าตกใจเกิดขึ้นน้อยมั้ย?


ถ้าดูสื่อมากพอจะพบว่า ลูกน้องทรยศมีมากครับ แต่หัวหน้ามันเก๋ากว่า เก็บคนทรยศไปได้ก่อนซะส่วนใหญ่ ภาพยนต์ฝั่งตต.แนว gangster นี่เจออย่างบ่อย


ไอเรื่องที่ลูกน้องทรยศ หัวหน้าเหวอโดนฆ่าตายไปนี่จะน้อยกว่าครับ

[samuison]

ไม่เกี่ยวกับร้ายดีครับ มันคือองค์กร มีเป้าหมาย วิสัยทัศน์ วิธีการชัดเจน หัวหน้ามีคุณสมบัติเป็นผู้นำที่ดี ลูกน้องเชื่อมั่นในหัวหน้าและองค์กร


แค่ในนิยาย หนัง การ์ตูน ส่วนใหญ่ สื่อออกมาในรูปแบบตัวร้าย องค์กรร้าย กลุ่มคนแค่นั้นเองครับ(มันเขียนต่อง่ายกว่าพระเอกเจอศัตรูแต่ละตัว แม่งความคิด อุดมการณ์ไม่เหมือนกันเลย น่าจะปวดหัวน่าดู)


หนังสงครามก็แสดงให้เห็นการต่อสู้ระหว่าง 2 ฝ่าย แถมยอมตายเพื่อชาติ ชาติที่ชนะเท่านั้นจึงจะได้เขียนประวัติศาสตร์

ก็นั่นล่ะครับ
ว่ากันตรงๆ ผมใว่าหลายตัวก็มีคุณสมบัติผู้นำที่ดี
อย่างประมุขยิ่ม หรือตงฟาง นั้นเป็นอัจฉริยะหลายด้าน ไม่ใช่แค่เรื่องวรยุทธเท่านั้น
เหล็งฮู้ชงยังมองออกเลยว่าตนเองรอบรู้สู้ไม่ได้

คิดอีกแง่คือผมมองว่า การสร้สางองค์กรขึ้นมาจะทำให้มากน้อย สมาชิกในองค์กรจะภักดีต่อองค์กรสินะครับ?
เช่น เป็นทหารเกณฑ์ฺ แม้มาเป็นเพดราะเงินยนเดือน แต่จ่าสังอะไรมาก็ทำตาม ในโลกแห่งความเป็นจริงก็เป็นอย่างนั้น

ทำไมตัวร้ายมีลูกน้องจงรักภักดีเยอะจัง
1.โดนล้างสมองจนคิดว่าเจ้านายตัวเองคือผู้ถูกต้องคนอื่นผิดหมด
2.ตัวร้ายร้ายกับคนอื่นแต่ดูแลลูกน้องดีมาก
3.โดนสังคมขับไล่จนตัวร้ายเป็นคนเดียวที่ยอมรับ
4.รักษาสัญญาแบบไม่ลืมหูลืมตา รุ่นก่อนดีรุ่นนี้กลายเป็นตัวร้ายก็ยังรับใช้อยู่
5.ก่อนที่พระเอกจะมาฝ่ายที่พระเอกอยู่ชั่วโคตรจนหันมาเข้ากับตัวร้ายเพราะโดนอีกฝ่ายรังแกหรือใส่ร้าย

ตัวร้ายบางคนก็ไม่ได้ร้ายมาตั้งแต่ต้นแต่โดนคนธรรมดาในเรื่องหรือผู้มีอำนาจบีบจนต้องร้าย หลายตัวชะตากรรมไม่ต่างจากพระเอกหลายเรื่อง แต่พระเอกโชคดีกว่าที่มีคนเข้าใจ ขณะที่ตัวร้ายนะโดนบีบคั้นจนบ้าไปเลยก็มี

นั่นก็ช่วยความซับซ้อนให้กับเรื่องล่ะครับ
แปลว่าหากมองในภาพใหญา การหาคนทำงานให้ที่จงรักภักดีจนตัวตายไม่ใช่เรื่องแปลกที่ตัวร้ายจะทำได้

ผมว่าที่จอมมารหรือประมุขชพรรคยิ้มได้
เพราะจะมากจะน้อย ประมทุขหรือจอมมารคือคนที่เก่งเกือบที่สุดในเรื่องน่ะครับ
เชื่อมั่นในฝีมือและการรับประกันความปลอดภัยของตนเอง

คิระก็เป็นเพียงแค่คนธรรมดา ที่เล่นกับพลังที่เกินกว่าตนเอง ไม่าได้มีความเก่งกาจในตนเองจริงๆ

หากคิระนอกจากเป็นคนะรรมดาแล้วยังมีลมปราณหรือความสามารถประมาณพระเอกแนวโชวเน็นคนอื่น
ที่ต่อให้แผนพลาดก็ยังเชื่อว่าตนเองจะรอดไำปได้เพราะความสามารถของตนเองนั้นมีมากพอ

ไม่รู้จักครับ ฮา
อย่างมากก็เรียกว่าเคยได้ยินกันผ่านๆเพราะเป็นคนมีอิทธิพลชื่อดังนั่นล่ะ

เรื่องการบริหารคนผมว่าในสเกลโลกความจริงนั้นบริหารทั้งง่ายและยากกว่า
ที่ยากกว่าคือโลกความจริงนั้นความสามารถส่วนบุคคลไม่ต่างกันมากนัก
หากลุกน้องเอาปืนมายิงก็ตายแน่ๆ
แต่เพราะเป็นโลกความจริงลุกน้องก็ตายได้ง่ายยเช่นกันและสังคมค่อนข้างสงบสุขมากกว่า ทำให้เลือกที่จะยอมตามมากกว่าหยิบปืนมาฆ่าเจ้านายตนเอง

ผมนึกถึงเรื่องการปกครองมีคนบอกว่าทำไมคนชั่วปกครองบ้านเมือง?
ก็เราพะมีแต่คนชั่วที่คิดเรื่องเกี่ยวกับแผนการปกครองคนอื่น

คนดีไม่คิดอย่างนั้น อาจจะด้วยวัฒนธรรมและหลักศีละรรมต่างๆ
การที่จะก้าวไปถึงจุดหนึ่งได้ ต้องมีนิสัย sociopath ที่สามารรถตัดสินใจได้แบบไม่มีอารมณ์มาปน เอาผลประโยชน์เป็นที่ตั้ง มองมนุษย์เป็นเพียงทรัพยากรอย่างหนึ่งเท่านั้น
ซึ่งถามว่าได้ผลไหมมันก็ได้ผล
ความจริงคนทั่วไปก็ไม่ใช่คนที่จะเรียกร้องอะไรมากมายเพราะคิดถึงอนาคตว่าอาจจะลำบากกว่า
ที่เกิดการต่อสู้บ่อยก็มีแอฟริกา ที่เกิดการต่อสู้เพราะไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยพื้นฐานได้
คนเราเกลียดความวุ่นวายมากกว่าเกลียดเผด็จการโดยมากแล้ว คนไม่อยากยุ่งกับการปกครอง

กรณีอย่างลุงกรินเดลวัลด์นี่ ใช้อุดมการณ์ที่ว่าขอแค่เป็นผู้วิเศษ ไม่สนใจสายเลือดอย่างมีชั้นเชินี่ ซื้อใจพ่อมดแม่มดได้เยอะมากเลยเหมือนกันนะครับ


ในขณะโวลเดอมอร์นี่คงตรงข้ามนะครับ มีแต่คนบ้าหรือคนโง่(พวกคลั่งเลือดบริสุทธินี่ผมมองว่าโง่ ไม่ได้มองโลกอย่างถ่องแท้เลยว่ากำลังทำลายตัวเอง)หรือขู่คนให้กลัว

ถ้าสังเกตดีดี
กรินเดลวัลด์จะไม่ยอมให้มือตนเองเปื้อนจากการฆ่าเด็กด้วยครับ
สิ่งเล็กน้อยที่ผมมองว่าต่างกับโวลเดอมอร์ที่กรินเดลวัลด์แสวงหาการยอมรับมากกว่า
เรียกว่ามมีเป้าหมายที่จะรวมคนที่ต้องการสิ่งที่กรินเดลบวัลด์ยกตัวอย่างมาให้ทำงานร่วมกันได้