สำหรับคนเพิ่งเข้ามาอ่านอันนี้เป็นลิงค์เหตุการณ์ก่อนหน้า
https://goshujin.tk/index.php/topic,14835.0.htmlhttps://goshujin.tk/index.php/topic,14880.0.htmlhttps://goshujin.tk/index.php/topic,14866.0.htmlhttps://goshujin.tk/index.php/topic,14892.0.htmlหลังจากที่แม่มดริกะถูกรุกินี่ลูกศิษย์ของตนเองทำร้ายและฆ่าบิสโก้คนที่แม่มดริกะยอมรับว่าเป็นเพื่อนคนแรกอย่างไม่ทราบเหตุผล
ก่อนที่แม่มดริกะจะหมดแรงเธอสังเกตเห็นตุ๊กตาในปากของอสูรรับใช้ที่ตอนนี้นอนหมดพลังอยู่ซึ่งเธอจำได้ว่าเคยให้กับเพื่อนอสูรที่ชื่อคุโระ
ไปตอนเด็กๆทำให้เธอจำได้ว่าแท้จริงอสูรรับใช้ที่อยู่กับเธอตอนนี้ก็คือคุโระที่เคยช่วยเธอไว้สมัยเด็กๆนั่นเองและเธอก็สัมผัสได้ถึงพลังบางอย่างในตัวคุโระ(จากนี้ไปจะเรียกอสูรรับใช้ว่าคุโระซึ่งก็คือตัวผู้เล่น)
เธอจึงตัดสินใจรวมร่างกับคุโระเพื่อตรวจสอบพลังนั้นและนั่นก็ทำให้ร่างของทั้งคู่หายไป...
หลังจากนั้นแม่มดริกะก็เหมือนอยู่ในภวังค์เธอได้เห็นโลกต่างๆมากมายทั้งที่รู้จักและไม่รู้จักแต่ไม่นานเธอก็เข้าใจทั้งหมด
และสิ่งที่เธอเข้าใจมากที่สุดคือ บิสโก้เป็นเพื่อนคนสำคัญของเธอ
เธออยากที่จะไปผจญภัยกับบิสโกะนอกจากในบึงมรณะ
อยากจะแกล้งให้มากกว่านี้อยากจะพูดคุยเล่นด้วยกันให้มากกว่านี้
และสุดท้ายเธออยากจะเอ่ย คำขอโทษ ที่ไม่มีโอกาสได้พูดออกไปสักที(เรื่องที่ถอนคำสาปไม่ได้และทำให้บิสโก้อับอาย)
ตัดมาทางด้านของคุโระจู่ๆก็โผล่มาในโลกที่ตัวเองไม่รู้จักแถมยังมีผู้หญิงในชุดนักศึกษาหน้าตาคล้ายกับเจ้านายของตัวเองอีก
หลังเหตุการณ์วุ่นวายที่ทุกคนในโลกนั้นพยายามจะชิงตัวคุโระเพราะอยากจะเอาไปตรวจสอบ คุโระก็หมดสติไปอีกครั้ง
(นอกจากนี้จะเห็นว่ามีโลกที่แม่มดริกะเป็นเด็กสาวที่ป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่หายต้องนอนแต่ในโรงพยาบาลอีกด้วย)
และพอรู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าตัวเองอยู่ในมิติที่ว่างเปล่าพร้อมกับการปรากฏตัวของสัตว์ประหลาดที่กำลังจะตรงเข้ามาเล่นงานคุโระ
แต่แม่มดริกะก็โผล่มาจัดการตัดหัวสัตว์ประหลาดตัวนั้นทิ้งและอธิบายให้ฟังว่าเจ้าตัวนี้เธอเรียกมันว่า"ผู้เรียบเรียง"
ซึ่งมันมีหน้าที่จัดการใครหรืออะไรก็แล้วแต่ที่จะทำให้อดีตและอนาคตหรือโลกต่างมิติเปลี่ยนแปลงไป ซึ่งก็คือคุโระที่มีพลังนี้นั่นเอง
จากนั้นแม่มดริกะก็อธิบายว่าแผนการณ์หลังจากนี้คือไปที่โลกที่ใกล้เคียงกับโลกของเธอซึ่งแม่มดริกะจะเรียกว่าโลกสมมุติแล้วจัดการทำลายทิ้งซะ
ด้วยการไปฆ่าคนสำคัญที่จะมีผลต่อประวัติศาสตร์และผู้เรียบเรียงก็จะปรากฏตัวออกมาเมื่อจัดการจนหมดผู้เรียบเรียงก็จะทำลายโลกสมมุติใบนั้น
และทำการเรียบเรียงขึ้นมาใหม่ซึ่งจะส่งผลให้โลกเดิมของแม่มดริกะถูกเรียบเรียงขึ้นมาใหม่ด้วยเช่นกันซึ่งก็หมายความว่า อาจจะทำให้บิสโก้รอดจากชะตากรรมที่ต้องตายได้
แต่เมื่อเริ่มแผนการณ์ลบล้างโลกสมมุติไปเรื่อยๆก็พบว่าไม่ได้มีเพียงแค่แม่มดริกะคนเดียวที่ข้ามมาโลกต่างมิติ
ซึ่งจะมีแม่มดชื่อว่า วาเลนทินุ เป็นแม่มดที่ริกะเคยฆ่าทิ้งในโลกตัวเองมาแล้วแต่ก็พบความจริงว่าที่ฆ่าไปเป็นแค่ร่างแบ่งของตัวจริงเท่านั้น(ตัวจริงร่างเป็นเด็ก)
นอกจากนี้ยังพบแม่มดที่รู้อนาคตเรื่องโลกจะถูกทำลายล้างนอกจาก รุกินี่ อีกด้วย นั่นก็คือ แม่มด เนซาเรีย
และอีกคนก็คือ....ตัวแม่มดริกะเองที่เดินทางมาจากต่างโลกเช่นกันแถมยังดูอายุมากแล้วด้วย
ซึ่งริกะจำได้ว่าเป็นแม่มด ชื่อ ทอลเด้ ที่เป็นแม่มดที่คอยรับใช้บิสโก้ในวังซึ่งแม่มดริกะร่างป้าก็บอกว่าที่ใช้ชื่ออื่นเพราะจะได้ไม่ซ้ำกันไง
และเดิมทีเธอก็ไม่ได้อยู่ที่โลกของแม่มดริกะร่างสาวด้วย แต่เธอมาจากอีกมิติหนึ่งไปมิติหนึ่งเรื่อยๆเพื่อหาทางออกเช่นกัน
จากนั้นแม่มดริกะร่างป้าก็เตือนว่า สิ่งที่แม่มดริกะทำเธอไม่ห้ามแต่เธออยากเตือนในกระหนักว่า คนตายยังไงก็ไม่มีวันฟื้นหรือฝืนชะตากรรมนี้ได้เพราะเธอเคยลองมาก่อนแล้ว
นอกจากนี้ แม่มดริกะร่างป้ายังพาบิสโก้ในโลกนี้มาหาริกะเพื่อให้แม่มดริกะตระหนักว่าการที่เธอจะทำลายโลกนี้ก็หมายถึงบิสโก้ในโลกนี้จะตายด้วย
แต่ริกะก็ไม่สนและยืนยันจะนำบิสโก้ที่รู้จักเธอให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาให้ได้ แม่มดริกะร่างป้าได้ยินก็ไม่คิดจะห้ามเพราะไม่มีใครเข้าใจตัวเองดีไปกว่าตัวเอง
จากนั้นก็ทำให้บิสโก้จากต่างโลกสลบและนำทางแม่มดริกะไปจัดการกับผู้เรียบเรียงรายสุดท้ายจน โลกใบนี้ถูกลบออกไปตามแผนการณ์
เมื่อแม่มดริกะกลับมาที่โลกเดิมก็พบว่าเป็นช่วงเวลาที่เธอกำลังจะเดินทางไปที่ประเทศของบิสโก้ก่อนเกิดเรื่องพอดีจากนั้นทั้งหมดก็รีบตามไปดูผล
ซึ่งผลออกมาคือ ที่ปราสาทของบิสโก้ไม่มีใครตายเลยต่างจากเหตุการณ์ก่อนหน้าที่คนทั้งปราสาทตายหมด
แม่มดริกะเริ่มเห็นความหวังว่าบิสโก้จะยังมีชีวิตรอดอยู่แต่ไม่ทันไรความหวังนั้นก็พังลงพร้อมกับการปรากฏตัวของรุกินี่ศิษย์ของเธอ
และศพของบิสโก้ที่ถูกฆ่าโดยพ่อของรุกินี่ที่กลายเป็นปีศาจเช่นเดิม ส่วนรุกินี่ก็ทักทายอาจารย์เหมือนว่ารู้ทุกอย่างที่แม่มดริกะพยายามจะทำ
แถมยังเกทับว่าเปล่าประโยชน์เพราะรุกินี่เองก็มองอนาคตมาหลายหมื่นหลายแสนเส้นทางผลมันก็ยังคงออกมาเช่นเดิม
แต่แม่มดริกะก็ยังไม่หมดกำลังใจ จนรุกินี่รู้สึกแปลกใจนิดๆเพราะปกติอนาคตที่เธอเคยเห็นคือหลังจากแม่มดริกะโมโหจนฆ่ารุกินี่ที่ยอมให้ฆ่าแต่โดยดี
ก็จะพบกับความผิดพลาดต่างๆนาๆและท้อแท้เก็บตัวจนถึงวันที่โลกถูกทำลายหรือไม่ก็ข้ามไปต่างมิติเพื่อหาหนทางแต่ก็คว้าน้ำเหลวอยู่ดี
(ในเกมส์ฉากแรกๆจะมีบอกใบ้กับผู้เล่น คือบทที่บิสโก้กำลังเดินทางไปถล่มงานเลี้ยงแม่มดระหว่างนั่งรถไฟเข้าไปในมิติแห่งความตายก็เจอกับแม่มดริกะที่แกชราแล้วด้วย
ซึ่งแม่มดตนนั้นจะแกล้งปิดประตูมิติไม่ให้รถไฟไปต่อและขอให้บิสโก้ไปหาผลไม้แม่มดมาให้สองผลซึ่งนั่นคือผลไม้ที่บิสโก้และแม่มดริกะชอบกินนั่นเองหลังบิสโก้จากไป
แม่มดชราก็จะรำพึงถึงความหลังและร่างก็จะหายไป ซึ่งถ้าใครเล่นครั้งแรกจะงงว่ายัยแม่มดแก่นี่เป็นใคร แต่ถ้าเล่นจบก็จะทราบว่าเป็นแม่มดริกะจากต่างโลกที่เที่ยวหาวิธีแก้จนแก่ตายนั่นเอง)
หลังจากได้ฟังที่รุกินี่พูดแม่มดริกะก็หัวเราะและตอกกลับไปว่ามีสิ่งนึงที่เธอไม่รู้ก็คือ คุโระ ใช่ไหมล่ะ รุกินี่เจอดอกนี้ไปก็สะอึกเพราะเป็นความจริงที่รุกินี่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคุโระเลย
จากนั้นแม่มดริกะก็บอกว่า งั้นก็แสดงว่ายังมีความหวังอยู่ และเข้าไปร่วมร่างกับคุโระเพื่อไม่ได้รุกินี่มองเห็นอนาคตและสู้กันอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้แม่มดริกะรู้จุดอ่อนแล้วว่า
พลังของปีศาจพ่อของรุกินี่เกิดจาก ต้นไม้ที่มีพลังเวทย์จากบึงมลพิษล่อเลี้ยงอยู่ ซึ่งถ้าทำลายมันปีศาจก็หมดพลังฟื้นฟูตัวเอง แต่ก่อนที่แม่มดริกะจะฆ่าพ่อของรุกินี่ทิ้ง
รุกินี่ก็ ชิง ใช้เวทย์ไฟเผาพ่อตัวเองจนตายเพื่อเป็นการเกทับว่าเธอรู้ทุกอย่างแม้แต่เวทย์ที่ริกะจะใช้ฆ่าพ่อเธอ เธอจึงชิงโชว์ให้ดูว่าอนาคตที่เธอรู้ยังไงก็เปลี่ยนมันไม่ได้
จากนั้น รุกินี่ ก็ขอให้อาจารย์ของเธอปลิดชีพเธอซะเพราะหลังจากนี้อะไรจะเกิดก็ไม่มีความหมายอีกแล้วเธออยากจะรีบพ้นทุกข์ไปให้เร็วๆมากกว่า
แต่ริกะก็ไม่ฆ่ารุกินี่และบอกว่ฉันไล่เธอ ออกจากการเป็นลูกศิษย์และอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีกเป็นครั้งที่สอง
รุกินี่ก็ได้แต่อึ้งและบอกว่าไหนๆก็ไหนๆแล้วเธอจะบอกจุดหมายต่อไปให้กับอาจารย์ของเธอก็แล้วกัน
ซึ่งรุกินี่บอกให้แม่มดริกะลงไปที่ ชั้นใต้ดินของปราสาท ที่นั่นจะมีแม่มดที่เป็นวีรสตรีในตำนานรออยู่และจะเฉลยทุกสิ่งทุกอย่างให้แม่มดริกะฟังเอง
ก่อนจากกัน รุกินี่ ถามคำถามสุดท้ายกับอาจารย์ว่า สมมุติว่า ถ้ามีโลกที่เธอไม่ได้มองเห็นอนาคตและเป็นแค่โอตาคุแม่มด
อาจารย์ยังจะสนใจในตัวเธอและต้อนรับเธอมาร่วมเป็นครอบครัวกันเหมือนแต่ก่อนอีกรึเปล่า ซึ่งแม่มดริกะก็ตอบแค่ว่า ไม่ลองก็ไม่รู้ล่ะนะ...รุกินี่ได้ยินคำตอบก็รู้สึกพอใจและก็จากไป
หลังจากที่ลงไปชั้นใต้ดินตามที่รุกินี่บอกแม่มดริกะก็ทั้งตกตะลึงและดีใจเป็นอย่างมากเมื่อได้เห็นว่า แม่มดหรือยัยแก่ที่เปรียบเสมือนยายของริกะยังมีชีวิตอยู่
เท่านั้นไม่พอริกะยังรู้สึกทึ่งและดีใจเป็นอย่างมากที่ยัยแก่ที่ริกะรักราวกับเป็นยายของตัวเองแท้จริงยังเป็นวีรสตรีผู้กล้าที่ล้มจอมมารที่เกิดมาเพื่อทำลายล้างโลกในอดีตอีกด้วย
ใช้แล้วยัยแก่ที่แม่มดริกะรู้จักคือ แม่มดอุรุกะ ในตำนานนั่นเอง ทั้งคู่คุยกันอย่างสนิทสนมถามสารทุกข์สุกดิบกันราวกับยายกับหลานสาว
แต่แล้วช่วงเวลาแห่งความสุขก็หมดลงเมื่อแม่มดอุรุกะทำสีหน้าจริงจังและบอกความจริงกับริกะว่า ริกะเกิดมาเพื่อมีหน้าที่ตายเพื่อปกป้องโลกนี้
เพราะการที่ริกะมีชีวิตก็จะดูดพลังและมวลของบึงมลพิษไปเรื่อยๆยิ่งใช้พลังมากเท่าไหร่บึงมลพิษก็ยิ่งจะเหือดแห้งไปเร็วเท่านั้น
และเมื่อบึงมลพิษหมดไปจากโลกนี้แม่มดริกะก็จะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้เพราะไม่มีพลังมาหล่อเลี้ยงให้แม่มดริกะอีกแล้ว
ซึ่งเมื่อบึงมลพิษหมดไปจากโลกนี้ก็เท่ากับว่าจอมมารที่พวกแม่มดโบราณเรียกกันว่า"นิเกะ"จะไม่มีวันฟื้นขึ้นมาอีก
แม่มดริกะได้ยินก็รับไม่ได้และไม่คิดจะตายด้วยเหตุผลอะไรทั้งนั้นต่อให้โลกจะล่มสลายก็ช่างเพราะเธอมีจุดหมายเดียวตอนนี้คือฟื้นคืนชีพบิสโก้เพื่อนรักของเธอนั่นเอง
แม่มดอุรุกะที่เห็นว่าแม่มดริกะไม่ยอมฟังอะไรอีกแล้วจึงเรียกแม่มดมาริกะที่กำลังแอบดูอยู่ให้ออกมาซึ่งเธอก็ออกมาในร่างหนู และแม่มดอุรุกะก็ช่วยแก้คำสาปให้เธอกับเป็นคนเหมือนเดิม
จากนั้นแม่มดอุรุกะก็สั่งให้แม่มดมาริกะศิษย์ของเธอจัดการใช้กำลังพาตัวแม่มดริกะกลับไปจองจำที่บึงเพื่อให้ใช้พลังให้บึงแห้งจนหมดแต่แม่มดมาริกะก็ปฏิเสธ
ซึ่งแม่มดมาริกะไม่อยากจะให้แม่มดริกะที่เหมือนลูกสาวตัวเองเจ็บปวดไปมากกว่านี้อีกแล้วเรื่องทั้งหมดเธอจะรับผิดชอบเองและอยากให้ปล่อยให้แม่มดริกะได้ใช้ชีวิตอิสระตามต้องการ
แม่มดอุรุกะก็ต่อว่าศิษย์ของเธอว่าคิดอะไรโง่ๆการที่จะช่วยโลกใบนี้จะมามัวยึดติดกับความรู้สึกสงสารไม่ได้ คิดว่าเพื่อโลกใบนี้ สมัยแม่มดอุรุกะต้องสังเวยคนไปกี่คนแล้ว
จากนั้นแม่มดอุรุกะก็ใช้เวทย์บังคับร่างของแม่มดมาริกะให้ต่อสู้กับแม่มดริกะ แต่ด้วยพลังของคุโระ แม่มดริกะก็เอาชนะได้
ส่วนแม่มดอุรุกะก็หมดความอดทนและบอกว่าแม่มดริกะไม่ต้องกลับไปที่บึงแล้วก็ได้แต่เธอจะให้แม่มดริกะมาสะกดจอมมารนิเกะไปตลอดชีวิตแทน
ไหนๆความฝันของแม่มดริกะก็คืออยากจะเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งและเป็นวีรสตรีของโลกอยู่หนิ เท่านี้ก็จะได้เป็นสมดังหวังแล้ว
จากนี้ไปจะมีหนังสือนิทานกล่าวขานถึงแม่มดริกะผู้กอบกู้โลกไปอีกนานแสนนานยังไงล่ะ
ซึ่งการที่แม่มดริกะต้องกลายเป็นผนึกสะกดจอมมารก็ต้องใช้พลังไปเรื่อยๆสุดท้ายบึงมลพิษก็จะแห้งหมดจอมมารก็ไม่ฟื้นด้วย
แน่นอนว่าริกะไม่ยอมดิ้นรนสุดชีวิตแต่ก็สู้พลังของแม่มดอุรุกะไม่ได้ทว่าความแก่ชราทำให้พลังของแม่มดอุรุกะอยู่ได้อีกไม่นาน
เธอจึงตัดสินใจจะฆ่าแม่มดริกะซะจะได้ไม่ได้ขัดขืนแล้วค่อยพาไปสะกดเป็นผนึกที่หลังซึ่งแม่มดอุรุกะบอกริกะว่าไม่ต้องกลัว
เพราะริกะไม่มีวันตายด้วยการฆ่าเพราะแม่มดอุรุกะให้ดื่มริกะดื่มยาอมตะตั้งแต่เด็กแล้วแถมยังเคยทดลองฆ่าไปแล้วหนนึงด้วย(ช่วงแรกๆของเกมส์ริกะจะเคยฝันอยู่)
แต่แล้วแม่มดมาริกะก็ฟื้นขึ้นมาและใช้พลังหยุดอาจารย์ของตัวเองซะก่อนจนแม่มดอุรุกะไม่เหลือพลังเวทย์ในตัวอีกแล้ว
จากนั้นแม่มดมาริกะก็วิ่งเข้าไปสวมกอดริกะและบอกว่าจะไม่ยอมปล่อยให้แม่มดริกะจากไปไหนอีกแล้ว
ก่อนที่แม่มดริกะจะซึนเดระและถีบแม่มดมาริกะออกไปและพูดอย่างซึนๆว่ามันอึดอัดคิดจะกอดจนตายเลยรึไง
หลังจากนั้นทั้งคู่ก็มาสอบถามที่มาที่ไปของเรื่องราวทั้งหมดกับแม่มดอุรุกะที่ตอนนี้ไม่เหลือพลังเพราะความแก่ชราอีกแล้ว
แม่มดอุรุกะถามริกะว่ายังจำหนังสือนิทานวีรสตรีผู้กอบกู้โลกอุรุกะได้รึเปล่า ริกะก็บอกว่าเธอเห็นอุรุกะเป็นไอดอลเธอไม่มีวันลืมหรอก
แต่แม่มดอุรุกะก็สอนพวกริกะว่า จำไว้ว่าประวัติศาสตร์ที่เขียนขึ้นอย่างสวยหรูน่ะมันไม่ได้เป็นเช่นนั้นเสมอไปหรอกนะ
ผู้เขียนประวัติศาสตร์น่ะจะเขียนอวยยังไงก็ได้แม้ในความเป็นจริงมันจะตรงกันข้ามก็ตาม
แล้วแม่มดอุรุกะก็เล่าความจริงอันดำมืดเกี่ยวกับการกู้โลกของเหล่าแม่มดในตำนานให้ฟังว่า
ในอดีตมีสิ่งหนึ่งที่เกิดมาเพื่อกลืนกินโลกและทุกสรรพสิ่งไม่ว่าจะเป็นโลกนี้หรือต่างโลก
ไม่มีใครรู้ว่ามันเกิดมายังไงไม่มีใครรู้ว่ามันมีเหตุผลอะไรถึงต้องทำลายโลกรู้แต่เพียงว่าเมื่อมันปรากฏบนโลกใบนั้นก็ถึงกาลอวสานแล้ว
พวกเราเรียกสิ่งนั้นว่า นิเกะ ถ้าจะถามว่ามันน่ากลัวขนาดได้ก็บอกได้แค่ว่าเหมือนมนุษย์เราไปต่อสู้กับพระเจ้าดีๆนี่เอง
และในสมัยก่อนสิ่งที่เป็นเหมือนพลังให้กับเวทย์มนต์ที่เรียกว่า มานา ก็ไม่ได้มีมากมายขนาดนั้นเรียกว่าถึงจะใช้มานาหมดโลกก็ปราบนิเกะไม่ได้
แต่สมัยนั้นผู้ที่ใช้พลังเหนือธรรมชาติได้นอกจากแม่มดเรายังมี ผู้ที่เปรียบเสมือนร่างทรงที่คอยรับใช้พระเจ้า ที่เรียกว่า มิโกะ อยู่
ในระหว่างที่พวกเราคิดหาวิธีรับมือนิเกะที่จู่ๆก็โผล่มาที่โลกเราโดยไม่ทันตั้งตัว แต่ปรากฏว่า นิเกะ กลับยอมเปิดใจและสยบให้กับ มิโกะ ในหมู่บ้านของมิโกะแห่งหนึ่ง
เรียกได้ว่า มิโกะ คนนั้นเป็นคนเดียวที่สามารถสื่อสารกับนิเกะได้ ไม่เพียงเท่านั้น มิโกะและนิเกะยังผูกพันธ์กันอย่างลึกซึ้งอีกด้วยซึ่ง มิโกะคนนั้นมีชื่อว่า อากุนี่
เมื่อมาริกะได้ฟังถึงตรงนี้ ก็แย้งว่า ถ้างั้นโลกก็สงบสุขโดยที่ไม่ต้องมีการต่อสู้น่ะสิ แล้วทำไมถึง....
แม่มดอุรุกะก็บอกว่าเพราะพวกเราไม่ได้โลกสวยแบบนั้นน่ะสิ พวกเราคิดไปถึงว่าหาก อากุนี่ ตายล่ะ นิเกะ ยังจะคงนิ่งเฉยอยู่รึเปล่า
แล้วไอ้ความสุขจอมปลอมนี่ล่ะจะอยู่ไปได้นานแค่ไหน หรือแค่ช่วงชีวิตของอากุนี่ เท่านั้นอย่างงั้นรึ
เพราะฉะนั้นพวกเราจึงใช้โอกาสนี้ให้เป็นโอกาสทองในการปลิดชีพ นิเกะ ที่มีพลังดุจพระเจ้ายังไงล่ะและนี่อาจเป็นโอกาสเดียว
ต่อให้ถูกประนามว่าใช้วิธีที่เหี้ยมโหดไปตลอดชีวิตพวกเราก็ยอมเพื่อช่วยโลกใบนี้ แต่ก็น่าตลกที่มีแต่คนเห็นด้วยแม้กระทั้งราชา
กับวิธีโหดเหี้ยมด้วยการฆ่าและเผาทำลายหมู่บ้านของมิโกะ และบังคับจับอากุนี่มาเพื่อเป็นตัวประกันให้นิเกะยอมจำนนให้พวกเราฆ่าแต่โดยดี
เมื่อเราฆ่านิเกะลงได้แต่มิโกะอากุนี่ก็ถูกประนามว่าเป็นตัวพาหายนะมาสู่โลกและถูกประหารไปด้วย
จากนั้นก็เหมือนกรรมตามสนอง นิเกะที่เราฆ่าไปมันไม่ได้เรียกว่าถูกฆ่าแต่แค่ร่างเนื้อถูกทำลายไปเท่านั้นแต่จิตวิญญาณมันยังคงอยู่
แถมกายเนื้อของมันเมื่อเน่าลงก็กลายเป็นบึงมลพิษก่อให้เกิดโรคร้ายที่คร่าชีวิตประชาชนไปเป็นแสนๆคน
แต่บึงมลพิษก็ใช่ว่าจะมีแต่ข้อเสียเพราะถึงจะมีพิษแต่มันกลับให้พลังเวทมนต์ทดแทน มานา ที่มีน้อยในสมัยก่อนได้(ตรงนี้เหมือนเปรียบเทียบโลกจริงเรื่องพลังงานนิวเคลียร์)
ส่วนรางวัลสำหรับเหล่าแม่มดที่ปราบนิเกะลงได้คือ การต่อว่าจากราชาให้รับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้นจากนิเกะ คือการเกิดบึงมลพิษไปชั่วชีวิต
ในการต่อสู้กับนิเกะแม้มันจะขัดขืนเล็กน้อยแต่ก็ทำให้แม่มดในตำนานเสียชีวิตไปหลายคน
ที่เหลือมารับผิดชอบในงานนี้ก็แค่ แม่มดอุรุกะกับแม่มดวาเลนทินุ(ร่างเด็ก)เท่านั้น
ซึ่งแม่มดอุรุกะก็มีน่าที่เป็นผนึกในการจองจำ วิญญาณของนิเกะเอาไว้
ส่วนแม่มดวาเลนทินุก็ไปคอยผนึกบ่อมลพิษไม่ให้แผ่ขยายไปมากกว่านี้ จนสุดท้ายเธอก็ป่วยจากสารพิษจนต้องจำศีลยาวและแบ่งร่างแยกมาคอยคุมถิ่นของเธอแทนตัวจริง
แม่มดอุรุกะจึงต้องออกมาค้นคว้าหาวิธีด้วยตนเองซึ่งก็ใช้เวลานานเสียจนกลายเป็นแม่มดแห่งป่าไปอย่างที่เห็น
เวลาผ่านไปนานแม่มดอุรุกะก็ไม่ค้นพบวิธีขจัดบึงพิษไปได้สักทีจนได้มาพบกับมาริกะที่มาขอฝากตัวเป็นศิษย์
และได้ทดลองจนให้กำเนิดริกะขึ้นมานั่นเอง นั่นคือที่มาของริกะที่มีหน้าที่ตั้งแต่เกิดคือสละชีวิตเพื่อขจัดสารพิษให้หมดโลกไป
เมื่อรู้ความจริงทั้งหมดริกะเสียใจมากทั้งๆที่เธอคิดว่าแม่มดอุรุกะเปรียบเสมือนยายแท้ๆของตนและยังเป็นแม่มดในอุดมคติที่ริกะอยากจะเป็น
แต่กลายเป็นว่าเรื่องทั้งหมดเธอแค่โดนหลอกใช้มาโดยตลอดชีวิตของเธอถูกกำหนดให้ตายมาตั้งแต่ต้น
แถมยังเกิดจากเมล็ดพืชไม่ได้เกิดแบบมนุษย์ทั่วไปอีกตะหาก ริกะเสียใจมากจนเผลอหลุดปากไล่ให้แม่มดอุรุกะไปตายซะ
ซึ่งก็มีเสียงแจ๋วๆของใครสักคนที่ริกะรู้จักเป็นอย่างดีพูดออกมาว่า ได้ตามคำขอจ้า~ และก็ปรากฏร่างของภูติแห่งบึงมลพิษที่ชื่อว่ามาร์นี่นั่นเอง
ที่บินเอามีดตรงเข้าไปเสียบแม่มดอุรุกะจนเป็นแผลฉกรรจ์ เลือดไหลไม่หยุด แม้ริกะกับมาริกะจะช่วยกันใช้เวทย์รักษาก็ไม่เป็นผล
จากนั้นริกะก็ถามว่ามาร์นี่ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้และทำแบบนี้ทำไม ส่วนมาร์นี่ก็ตอบว่าเธอรอเวลานี้มานานแล้วยังไงล่ะ
ริกะได้ยินก็ถามว่าเธอเป็นใครกันแน่เพราะนี่ไม่ใช่มาร์นี้แฟรี่่ขี้เล่นที่ริกะเคยรู้จักอย่างเด็ดขาด
มาร์นี่ก็ตอบแบบยี้ยวนว่าเธอก็คือมาร์นี่ที่ริกะรู้จักมาตั้งแต่เด็กนั่นแหละ แค่ว่าชาติก่อนเธอมีชื่อว่า"อากุนี่"ก็เท่านั้นเอง
เมื่อริกะได้ยินก็ตกตะลึงไม่คิดว่าคนใกล้ตัวที่เคยเป็นเหมือนคนในครอบครัวคอยช่วยเหลือเธอมาตั้งแต่เด็กๆ
จะกลับกลายเป็นอดีตมิโกะนามว่าอากุนี่ที่ว่าสามารถควบคุมนิเกะจอมมารผู้ทำลายล้างทุกสรรพสิ่งได้นั่งเอง
ทางด้านแม่มดอุรุกะที่ใกล้จะตายก็ได้อ้อนวอนริกะเป็นครั้งสุดท้ายว่าช่วยเป็นผนึกนิเกะต่อจากตัวเองให้ที
เพราะถ้านิเกะออกมาได้โลกนี้ก็ถึงกาลอวสานแน่ๆก่อนจะขอโทษริกะและมาริกะในทุกๆสิ่งที่เธอทำลงไป
และบอกว่าช่วงเวลาที่เธอได้อยู่กับมาริกะและริกะเหมือนดั่งครอบครัวนั้นก็เป็นความสุขที่สุดในชีวิตของแม่มดอุรุกะเช่นกันก่อนที่จะสิ้นใจตาย
หลังจากที่อุรุกะสิ้นใจตายอากุนี่ในร่างแฟรี่ก็แซวยี้ยวนว่า อุกุระจังตายซะแล้วรึ ไม่น่าเลยเพราะแค่นี้ยังไม่สาสมกับที่เคยทำไว้กับเธอ
ทั้งเผาหมู่บ้าน พรากสิ่งสำคัญไปจากเธอ และทั้งที่เธอกับนิเกะยังไม่ได้ทำความผิดอะไรก็ถูกรุมประนามและฆ่าตายอย่างโหดร้าย
หลังเธอตายมารู้สึกตัวอีกที่ก็เกิดใหม่เป็นแฟรี่แห่งบึงมลพิษไปเสียแล้วแต่เธอก็ดีใจที่ยังได้อยู่เคียงข้างนิเกะที่เธอรักได้อยู่และเธอจะขอจองหน้าที่มิโกะของนิเกะไปตลอดกาล
ก่อนจะบอกว่าเธอไปปลดผนึกนิเกะมาเรียบร้อยแล้วจากนี้ได้เวลาพิพากษาสิ่งที่พวกมนุษย์และแม่มดได้ทำกับเธอและนิเกะไว้เพราะถ้าอยากให้พวกเราเป็นตัวร้ายเราก็จะร้ายให้สมใจเลยยังไงล่ะ
จากนั้นอากุนี่ก็อันเชิญนิเกะออกมา ริกะเองแค่สัมผัสแค่เศษเสี้ยวพลังของนิเกะก็ถึงกับสิ้นหวังแล้วจากตอนแรกยังสับสนเรื่องการสละตัวเป็นผนึกจองจำนิเกะ
พอนิเกะจะออกมาทำลายโลกจริงๆริกะก็ตะโกนออกมาว่าฉันยอมทุกอย่างแล้ว อากุนี่ได้ยินก็ตกใจและตะโกนห้ามริกะไม่ให้ทำแบบนั้นเพราะไม่คิดว่านิสัยอย่างริกะจะยอมเสียสละเพื่อคนอื่นได้
แต่ก่อนที่ริกะจะสละตัวเองก็ได้หันมาสั่งลากับคุโระ(ผู้เล่น)ว่าจากนี้ไปนายเป็นอิสระแล้วขอให้ลืมเรื่องของเจ้านายเอาแต่ใจคนนี้แล้วไปใช้ชีวิตอย่างที่นายต้องการ
ก่อนที่จะร่ายเวทย์สลายพันธสัญญาและคืนชื่อที่แท้จริงให้กับคุโระ(ชื่อที่ผู้เล่นตั้ง)ก่อนที่ทุกอย่างจะสงบลงอีกครั้งโดยปราศจากแม่มดริกะเพียงคนเดียวที่สละตัวเองเพื่อช่วยโลกนี้
มีเพียงมาริกะที่ร้องไห้เรียกร้องหาริกะราวกับจะขาดใจ
....มาถึงตรงนี้สิ่งที่สรุปได้ว่าปาฏิหาริย์ที่เหลืออยู่หรือปาฏิหาริย์ที่จะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไม่ใช่ตัวแม่มดริกะที่ใครๆก็คาดหวังแต่อย่างใดเพราะถึงเธอจะพยายามยังไงโลกก็พบจุดจบ
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่มีใครรู้ทั้งอดีตและอนาคตนั่นก็คือ คุโระ ที่จะสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นหรือก็คือตัวผู้เล่นนั่นเองที่จะตัดสินใจกลับไปช่วยแม่มดริกะแม้อีกฝ่ายจะยิ่งใหญ่ระดับพระเจ้าก็ตาม
ในระหว่างนี้เราจะได้เห็นโลกของแม่มดริกะที่เปลี่ยนไปหลังการเสียสละของแม่มดริกะ
อย่างเช่น
พระราชายกเลิกกลุ่มศาสนจักรที่มีไว้กำจัดแม่มดหลังหมดประโยชน์เพราะตระหนักได้ถึงบาปกรรม
ที่เชื้อสายของตนเคยก่อไว้กับเหล่าแม่มดจนต้องเสียลูกสาว(บิสโก้)ไปแต่ก็ยังมีลูกสาวคนโตคอยมาให้กำลังใจอยู่(ลูปนี้ไม่ได้โดนข่มขืนแล้ว)
แม่มดเบรุด้าถึงจะยังสาปบิสโก้ให้เป็นสุนัขแต่ก็ไม่ร้ายแรงถึงขั้นก่อการปฏิวัติและทรยศฆ่าพวกแม่มดกันเองแล้ว
แถมรู้สึกจะไปลงเอยกับคนน้องของเจ้าชายสุดหล่อแทนเพราะคนน้องก็แอบชอบเบรุด้าอยู่เหมือนกัน
ส่วนอดีตเบรุด้าจริงเป็นแม่มดขี้แยอะไรนิดๆหน่อยๆก็ร้องไห้ระหว่างที่โดนแกล้งก็ได้เจ้าชายสุดหล่อนสมัยยังเป็นโชตะ
มาปกป้องเบรุด้าไว้ พอเบรุด้าได้ยินเจ้าชายโชตะพูดว่า อย่าแกล้งพี่สาวเบรุด้านะ จากนั้นเบรุด้าก็หลงเจ้าชายหัวปักหัวปำนี่แหละ
แล้วก็มาหึงโหดตอนรู้ว่าเจ้าชายหมันกับบิสโก้ แต่บิสโก้ก็ชิงตายไปก่อนแล้วทุกอย่างก็จบ เบรุด้าก็ไม่ยัน Happyกันไป
ทางด้านเจ้าชายสุดหล่อก็มารู้ความจริงที่หลังว่าเจ้าชายรักบิสโก้จริงๆแต่ที่เจ้าชายเกลียดแม่มดก็เพราะบิสโก้โดนสาป
และบิสโก้ที่คิดว่าตัวเองน่ารังเกียจก็เป็นฝ่ายถอนหมันแล้วหนีเจ้าชายไปเรื่องก็เลยเกิดทำให้เจ้าชายคิดฆ่าล้างโคตรพวกแม่มดและหลอกใช้เบรุด้านี่แหละ
แต่ว่าบิสโก้ตายไปแล้วเจ้าชายเลยเศร้าหมดเป้าหมายในชีวิตแต่ก็ได้เด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาปลอบใจ
ซึ่งเจ้าชายก็ถามชื่อเด็กคนนั้น เธอก็บอกว่าชื่อ มิตง หรือก็คือเจ้าหญิงแมลงชาติก่อนนั่นเอง ก่อนที่เจ้าชายจะบอกว่าเป็นชื่อที่ฟังดูอบอุ่นดี
และขอร้องให้ช่วยกุมมือให้กำลังเขาหน่อย......สมหวังซะทีนะเจ้าหญิงแมลง
แม่มดวาเลนทินุ แม่มดในตำนานรุ่นเดียวกับ แม่มดอุรุกะ ที่ป่วยจากสารพิษก็ได้อนาคตที่พวกลูกๆหรือร่างแบ่งของเธอไม่ฆ่ากันเองเพื่อชิงความเป็นใหญ่
ซึ่งแม่มดวาเลทินุ ก็ข้ามเวลาไปเปลี่ยนเรื่องนี้เหมือนกันและได้ไปเจอกับแม่มดริกะในช่วงต้นๆนั่นแหละ
สุดท้ายคุโระได้เดินผ่านและเห็นความหวังมากมายที่แม่มดริกะเป็นคนสร้างร่วมกับคุโระก็ทำให้ประตูที่ผนึกทางเข้าไปสู่สถานที่ที่ผนึกร่างริกะกับจอมมารนิเกะเอาไว้ก็เปิดออก
ริกะเห็นคุโระมาหาถึงที่นี่ก็ตกใจ ต่อว่าคุโระเป็นการใหญ่ และอธิบายว่าคุโระเป็นอิสระแล้วอยากจะไปทำอะไรก็ไปพร้อมกับไล่ชิ้วๆยังกับหมา
แต่หลังจากไล่เสร็จริกะก็ ยิ้มและตอบว่า ขอบคุณนะ คู่หู ที่ยังคิดถึงกัน ฉันดีใจมากเลยล่ะ
ทว่าถึงจะไล่ยังไง คุโระก็ตัดสินใจจะช่วยริกะ ซึ่งริกะเห็นแบบนั้นก็ระบิดอารมณ์ออกมาว่า
เจ้าโง่ เลิกทำเรื่องไร้สาระได้ แล้วอย่างนายไม่ไหวหรอกอีกฝ่ายนะไม่ใช่ศัตรูกากๆอย่างที่ผ่านมานะ
นี่มันระดับพระเจ้าเชียวนะ ขนาดแม่มดอุรุกะกับแม่มดในตำนานพวกนั้นยังไม่ไหว แล้วอย่างฉันมันจะไปทำอะไรได้
พูดขนาดนี้แล้ว นายยังคิดจะช่วยฉันอยู่อีกรึ...
นั่นคือสิ่งที่นายตัดสินใจด้วยตัวเองอย่างงั้นรึ...
เข้าใจแล้วฉันเข้าใจแล้ว...
ถ้างั้นก็ไปกระทืบแม่งด้วยกันกับฉันเลย
หลังจากที่เราปลดผนึกนิเกะออกมาแล้ว ก็พบกับแฟรี่อากุนี่รออยู่ และบอกว่าเธอรู้อยู่แล้วล่ะว่าพวกริกะต้องทำแบบนี้
แต่เธอจะไม่หัวเราะหรือพูดว่า พวกริกะโง่หรอกนะ เพราะเธอรู้จักริกะดีมาตั้งแต่เด็กยังไงล่ะ
จริงๆเธอก็ไม่อยากจะทำแบบนี้นะแต่ความแค้นมันเป็นเรื่องที่ไม่ใช่ว่าจะอภัยกันได้ง่ายๆ
และอากุนี่ก็เฉลยว่าที่จริงแล้ว คุโนะ ก็คือส่วนหนึ่งของ นิเกะ ยังไงล่ะ เธอไม่รู้ว่าแยกออกไปและกำเนิดเป็นคุโระได้ยังไง
แต่เท่านี้พวกเราก็เหมือนกันแล้ว ต่อไปนี้จะเป็นศึกสุดท้ายระหว่าง มิโกะและแม่มด นิเกะยักษ์กับนิเกะจิ๋ว มาตัดสินกันให้จบๆไปซะที
ซึ่งสุดท้ายเราก็เป็นฝ่ายฆ่านิเกะลงได้ด้วยร่างแยกของนิเกะเองซึ่งก็คือ คุโระ นั่นเอง
เหลือแต่แฟรี่อากุนี่ที่สูญเสียสิ่งที่ตนรักไปอีกครั้งและอาฆาตพวกริกะจนเผยร่างพยาบาทออกมา
หลังการต่อสู้ริกะกับคุโระก็ปลิดชีพอากุนี่ให้พ้นจากความอาฆาตพยาบาทและจากไปอย่างสงบลงได้
และพวกริกะก็ได้รับรู้ถึงความทรงจำอันโหดร้ายของอากุนี่และสุดท้ายก็เหมือนทั้งอากุนี่และนิเกะจะเดินทางไปด้วยกันที่ไหนสักแห่งไปตลอดกาลแล้ว
ก่อนที่อากุนี่จะสลายไปแล้วแตกออกเป็นแสงแห่ง มานา จำนวนมาก ซึ่งริกะคิดว่ามากพอที่จะสร้างปาฏิหาริย์อย่างการชุบชีวิตได้
และในแสงแห่งมานานั้นริกะก็ได้พบกับวิญญาณของบิสโก้ซึ่งเป็นบิสโก้คนเดิมที่รู้จักริกะ
ซึ่งริกะก็ดีใจและบอกว่าบิสโก้จะได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งแต่กลายเป็นว่าได้รับคำปฏิเสธจากบิสโก้
เพราะเธอคิดว่าถึงจะน่าเสียดายที่ตนต้องมาตายแต่ก็ไม่อยากฝืนลิขิตที่เรียกว่าความตาย
และที่สำคัญเธอไม่อยากเห็นริกะต้องมาดิ้นรนเพื่อเธอคนต้องเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกก่อนที่วิญญาณของบิสโก้จะหายไป
แต่ริกะก็ยังเป็นริกะคนเดิมเธอบอกว่าลืมไปแล้วรึว่าฉันเป็นใคร ฉันคือแม่มดผู้ยิ่งใหญ่เมทัลริก้า
ถ้าฉันบอกว่าเธอต้องฟื้นเธอก็มีหน้าที่ต้องฟื้นห้ามเถียงห้ามโต้แย้งทั้งนั้น
....และเมื่อถึงเวลานั้น ค่อยมาออกผจญภัยเที่ยวเล่นกันให้สนุกไปเลยเนอะ และก็ ขอโทษเรื่องที่ผ่านมาด้วยนะ
หลังจากนั้นแม่มดริกะก็ให้คุโระนำร่างไร้วิญญาณของบิสโก้ออกมาและแม่มดริกะก็ใช้พลังทั้งหมดอันเชิญวิญญาณกลับมาที่ร่าง
ก่อนจะบอกลากับคุโระว่าถึงเวลาต้องจากกันจริงแล้วล่ะนะ....แต่ฉันจะกลับมานายให้ได้สักวันฉันสัญญาเลย คู่หู...
หลังจากนั้นบิสโก้ก็ฟื้นขึ้นมาและรู้เรื่องที่ริกะสละชีวิตเพื่อให้บิสโก้ฟื้น
บิสโก้ได้ยินเช่นนั้นก็เสียใจมากต่อว่าริกะว่าทำไมทำแบบนี้เธอไม่ได้ต้องการให้จบแบบนี้สักหน่อย
แต่ระหว่างที่บิสโก้ร้องไห้อยู่นั้น คุโระก็ได้นำเมล็ดพืชเม็ดนึงมาให้กับบิสโก้
ซึ่งก็หมายความว่า ริกะ ไม่ได้ตาย เพียงแต่ใช้พลังไปจนหมดร่างทั้งมานาและพลังจากบึงมลพิษก็หายไปหาด
จนกลับสู่ร่างต้นกำเนิดซึ่งก็คือ เมล็ดพืช นั่นเอง จากนั้นก็นำไปให้ แม่มดมาริกะถ่ายเทพลังและนำมันไปปลูกอีกครั้ง
ซึ่งครั้งนี้ไม่ได้ถูกหว่านลงไปในบ่อพิษซึ่งก็หมายความว่าถ้าริกะเกิดใหม่ก็จะไม่ต้องถูกจองจำในบึงมลพิษอีกแล้ว
ทางด้านอดีตลูกศิษย์ รุกินี่ ไม่ได้กล่าวรายละเอียดไว้ เดาได้แค่ว่าเธอหลบไปใช้ชีวิตเงียบๆคนเดียว
หรืออาจจะเกิดใหม่โดยทีไม่มีพลังมองเห็นอนาคตและเป็นแค่ โอตาคุแม่มดอย่างที่เธอเคยหวังก็เป็นได้
วันเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่ทราบซึ่งบิสโก้ก็โตเป็นสาวใหญ่แล้วแต่ก็ยังไร้วี่แววแม่มดจอมเกเรอย่างริกะ
ที่เคยสร้างทั้งความเดือดร้อนและตำนานในป่าแม่มดแห่งนี้
คุโระที่คอยเฝ้าดูแลต้นไม้ของริกะจนโตก็ได้แต่เฝ้ารอต่อไปจนกระทั้งจู่ๆก็มีเสียงที่คุ้นเคยทักออกมาว่า...
ไง ขอโทษที่ให้รอนานนะ ได้เวลาออกไปมันส์กันตามสัญญาแล้วนะ คู่หู
แล้วก็ปิดตำนานแม่มดริกะลงแต่เพียงเท่านี้ Bad Ending
