....วันนี้ได้รู้สาเหตุที่ รุกินี่ ลูกศิษย์ของแม่มดทรยศแล้ว
เรื่องมีอยู่ว่า ย้อนเวลาไปก่อนที่ รุกินี่ จะได้เจอกับแม่มดริกะ
จริงๆแล้วรุกินี่ จู่ๆก็ได้สกิลวิเศษคือการใช้โหราศาสตร์ทำนายอนาคตขึ้นมาได้ก่อนที่จะได้เจอกับแม่มดริกะเสียอีก
ในตอนแรกๆ รุกินี่ สนุกและตื่นเต้นกับความสามารถนี่มากที่ สามารถมองดูอนาคตของตัวเองและคนอื่นๆ แถมยังมองได้หลายเส้นทางด้วย
แต่เมื่อ รุกินี่ ดูอนาคตบ่อยๆเข้าก็พบว่ามันไม่ใช่เรื่องที่น่าสนุกเสียทีเดียวเพราะเธอเริ่มจะเห็นอนาคตของคนที่เธอรักอย่างลุงข้างบ้านเสียชีวิตด้วย
แล้ววันหนึ่งสิ่งที่เธอกลัวในความสามารถนี้ที่สุดก็เกิดขึ้น เมื่อเธอได้ไปเห็นอนาคตที่โลกทั้งใบถูกทำลายผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก
รุกินี่ ตกใจกับเรื่องนี้มากรีบเอาเรื่องวันอวสานของโลกไปแจ้งให้ทุกคนรู้ แต่กลับกลายเป็นว่าไม่มีใครยอมเชื่อสิ่งที่เธอพูดเลยสักคน
จะมีเพียงคนเดียวที่ยอมเชื่อเธอก็คือ พ่อที่ไม่ได้เรื่อง ของเธอนั่นเอง แถมยังบอกให้ลูกสาวตัวเองอย่างรุกินี่ใช้พลังทำนายอนาคต เพื่อช่วยให้ตัวเองได้เป็นราชาของประเทศอีกด้วย
รุกินี่ เสียใจมากที่ไม่มีใครเชื่อ แต่เธอก็ไม่ละความพยายามเพราะเธอเชื่อว่าความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น (นี่ก็เป็นคีย์บอกใบ้นึงที่เกิดขึ้นในบทเจ้าหญิงแมลงที่ว่าทำไมรุกินี่ถึงเซนซิทีฟกับความพยายาม)
ทุกวันเธอพยายาม มองหาอนาคตที่แตกแขนงเป็นหมื่นเป็นแสนเส้นทางเพื่อหาทางช่วยโลก แต่ทว่าไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่ ทุกเส้นทางก็จะไปจบที่วันสิ้นโลก
แต่เธอก็ยังไม่ยอมแพ้และคิดได้ว่า คนที่น่าจะยอมเชื่อและช่วยเธอได้ก็คงจะมีแต่พวกแม่มดนี่แหละ จากนั้นเธอจึงพยายามหาข้อมูลของแม่มดทุกคนและมองดูเส้นอนาคตที่เธอได้พบกับแม่มดคนั้น(ที่มาว่าทำไมรุกินี่เป็นโอตาคุแม่มด)
ทว่าเธอก็ยังไม่พบเส้นทางที่จะช่วยโลก จน รุกินี่ ท้อแท้สิ้นหวัง ได้แต่ตะโกนระบายออกมาว่า ที่พยายามทำมาทั้งหมดมันเปล่าประโยชน์สิ้นดี
แต่แล้ววันหนึ่ง รุกินี่ ก็เหมือนได้พบปาฏิหาริย์ เมื่อได้มองดูอนาคตเส้นทางที่เธอได้ไปเจอแม่มดแห่งบึงมรณะริกะ ซึ่งเธอไม่เคยได้ยินมาก่อน
ในเส้นทางนั้น ไม่มีคำตอบที่ชัดเจนว่าโลกจะล่มสลายหรือไม่ เธอจึงยอมฝากอนาคตของโลกไว้กับเส้นที่เธอจะต้องไปฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของแม่มดริกะ
(ตรงนี้ทำให้รู้ว่า รุกินี่ ไปหาพืชชนิดหนึ่งที่เฉาตายหมดแล้วในช่วงที่แม่มดริกะกำลังตามหามาได้ยังไง นั่นเพราะเธอรู้อนาคตและไปเก็บมาไว้ก่อนที่มันจะเฉาตายแล้วนั่นเองที่เหลือก็รออนาคตที่แม่มดริกะมาที่หมู่บ้าน)
ซึ่งในท้ายที่สุด True end ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง โลกยังคงเดินทางสู่วันล่มสลายอยู่ดี
นั่นคือที่มาของคำพูดที่ รุกินี่ พูดกับแม่มดริกะก่อนตายว่า "ทั้งๆที่ฉันฝากความหวังทั้งหมดเอาไว้กับพวกคุณแท้ๆ แต่พวกคุณก็ดันทรยศต่อความคาดหวังของฉัน"
.....หนูริกะในต่างโลก ก็ยังมีชีวิตที่อาภัพเช่นเดิม
ณ ต่างโลก ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งมีเด็กสาวผมทองกำลังอาละวาดใส่ ผอ.โรงพยาบาล ว่าเธออยากจะกินเนื้อบ้าง
แต่ผอ.โรงพยาบาลก็พยายามจะบอกว่ามันไม่ดีต่อร่างกายของเด็กสาวที่ป่วยด้วยโรคที่ไม่มีวันรักษาให้หายขาดได้อยู่
จนเด็กสาวหัวเสียไล่ ผอ.ออกไปจากห้อง และหันมาคุยกับ ตุ๊กตา ที่เธอสมมุติว่าเป็นอสูรรับใช้ของเธอ ว่าพวกหมอไม่ยอมให้เธอกินของอร่อยๆนี่โหดร้ายจังเลยเนอะ
จากนั้นเด็กสาวรู้สึกไม่มีอะไรทำก็เลยคิดว่าจะเอาหนังสือมาอ่านเล่นแต่ถึงแม้จะมีหนังสือเต็มห้องแต่เธอก็อ่านพวกมันหมดแล้ว
เธอจึงคิดได้ว่าจะวานนางพยาบาลให้ออกไปซื้อหนังสือเล่มใหม่ๆที่เธออยากจะอ่านให้ดีกว่า
แต่พอกดปุ่มเรียกนางพยาบาลก็พบเสียงนินทาของนางพยาบาล ลอดเข้ามาว่า ผอ.โดนไล่ออกมาอีกแล้วยัยเด็กนี่มันเอาแต่ใจจริงๆ
สมน้ำหน้าแล้วที่ป่วยเป็นโรคประหลาดจนต้องนอนอยู่โรงพยาบาลไปตลอดชีวิต(ริกะโลกแม่มดก็ต้องอยู่ในบึงมรณะไปตลอดชีวิต)
คิดว่าพ่อแม่รวยล้นฟ้าแล้วคิดว่าทำอะไรก็ได้งั้นรึ โลกนี้มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ...
เมื่อได้ยินทั้งหมดเด็กสาวก็เปลี่ยนใจไม่เรียกนางพยาบาลและมานั่งกอดตุ๊กตาด้วยท่าทีเศร้าๆ
ก่อนที่จะพูดระบายกับตุ๊กตาที่เธอสมมุติว่าเป็นอสูรรับใช้ของเธอว่า...ฉันเองก็ไม่ได้คิดว่าโลกนี้มันจะง่ายขนาดนั้นสักหน่อย เนอะ อันเรกิโน่(ชื่อของตุ๊กตา)
