มันมีหลากหลายเหมือนชีวิตคนแหละครับ อ่านเรื่องนี้เหมือนกำลังดูเรื่องราวของเพื่อนคนนึงตั้งแต่เกิดยันบั้นปลายเลย ชีวิตคนรอบข้างเองก็มีทั้งดีทั้งไม่ดี สมหวังบ้างผิดหวังบ้าง เลือกทางเดินผิดบ้างถูกบ้าง เหมือนชีวิตคนเราล่ะนะ
อย่างกรณีไอซ่านี่ผมเข้าใจคนเขียนเหมือนกันว่า คนรอบข้างเจ้าลูดี้มีแต่จบกันแบบฟิน กันไปหมด เลยน่าจะคิดใส่บทของคนที่เดินทางในเส้นทางที่ชีวิตไม่ได้สวยหรูหรือถูกต้องในสายตาคน(อ่าน) ดูบ้าง
แต่ที่เจ็บช้ำทำไมต้องเป็นไอซ่าฟระ แม้สมองจเข้าใจว่าเธอน่าจะเป็นตัวแทนของคนที่ฉลาด แต่ก็โดนความรู้สึกนำพาจนใช้อารมณ์มากกว่าความคิดทำให้ผิดพลาดได้ และสะท้อนถึงมุมมองความคิดที่ต่างจากคนรอบข้างดีที่สุดก็เถอะ
สรุปตัวละครที่ชอบโดนบทแบบนี้ทำเอาผมช้ำใจเหลือเกิน ถึงจะเข้าใจก็เถอะ
ที่ช้ำใจหนักที่สุดคือ