เครื่องกรองน้ำนี่เป็นประเภท เห็นแก่ตัว แล้วก็โง่แบบไม่เคยจำเลยนะครับ
เห็นแก่ตัว - เอาผงอาบน้ำสุดหรูของดาร์คเนสไปใช้จนหมด (ทั้งๆที่รู้ว่าถ้าตัวเองแช่ไงก็เป็นน้ำเปล่า)
- พอได้เงินบอกของใครของมัน พอมีหนี้ (ส่วนใหญ่เจ๊แกเป็นคนทำ) ช่วยๆกันนะ (ฮ่วย...)
โง่..... เพียบเลยใครติดตามคงรู้ดีนะครับ
ส่วนเมกุมินนี่ผมเคืองตอนที่ตั้งชื่อ ชุนชุนมารุ ให้ดาบคาซึมะ เป็นผมนี่เคืองนะ ดาบช้านนนน
สรุปว่าดาร์ดเนสนางเอกครับ เพราะเป็นพวกที่ไม่ค่อยทำ (อะไรเลย) ใครคาซึมัปวดหัว
ปล. วิซนางเอกก็ได้นะครับ
สรุป.....อวยดาร์คเนส.....จบ 5555
จริงๆก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ น่าจะบอกว่าตามนิสัยคนปกตินั้นละ หรือท่านจะบอกว่าอยากได้หนี้เข้าตัวละ
อย่างตอนเซร่าบอกว่าถ้ายังช่วยกันแบบนี้จะถูกจับในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิด ตกลงเบื่อนหน้ากันทั้งกิลเลย ส่วนผงอาบน้ำนะ
แค่อยากจะลองดูเฉยๆ แบบเด็กๆนั้นละ แต่หลายอย่างสารส้มก็เรียกว่าเสียสละเหมือนกันนะ อย่างตอนมาเมืองของลัทธิแอซิส
จะรู้เลยว่าสารส้มเสียสละและทุ่มเทขนาดไหนนะ ต้องบอกว่าสารส้มจริงๆแล้วเป็นพวกอยากทำดีแต่ไม่ขึ้นมากกว่าครับ
ส่วนเมงุมินไปติดชื่อให้ดาบของคาสึมะนั้น จริงๆมันก็น่าจะหงุดหงิดหรอก แต่มันก็เหมือนกับเพื่อนแกล้งกันนั้นละ ปล่อยไปก็ลืม
แต่จริงๆคือเมงุมินคิดว่าชื่อมันเท่แล้วในสายตาเผ่าโคมะ คาสึมะเองก็ลังเลนาน จนไม่ทำอะไรเลยซักที ยิ่งนานก็ยิ่งหงุดหงิด
เหมือนตอนเราทำงานกลุ่ม เพื่อนก็บ้าแต่คิดโน้นที่ไม่ทำซะทีนะ สุดท้ายตัดปัญหาตั้งชื่อมันไปเลยจะได้จบแล้วจะได้ทำงานต่อ
ซึ่งมันไม่ต่างจากโลกจริงเลย ท่านอาจจะคิดว่ามันเป็นนิยาย มันแฟรตาซี แต่อย่าลืมว่ามันคือคน คนต้องมีความคิดแนวความเป็นจริงด้วย
ไม่งั้นนิยายที่แต่งคงไม่พ้นโดนพูดว่า โอ้ยทำไมตัวละครดีเกินไป เก่งเกินไป แม่พระไป กากไป ใจดีไป ไม่มีหรอกแบบนี้ในโลก
คิดเอาเองครับ เคยเจอนิยายที่ทำให้ตัวเองคิดแบบนี้กี่เรื่อง แล้วชอบไหมแนวๆนั้นนะ
