เพิ่งอ่าน "ขอให้ระเบิดตูมตามในโลกแฟนตาซี" เล่มแรกจบ (ว่าแต่มันจะมีเล่มต่ออีกเรอะ ! เนื้อหานี่ถ้าไปต่ออีกหน่อยก็แทบจะไทม์ไลน์เดียวกับเรื่องหลักแล้วนะ แล้วมันเป็นเนื้อเรื่องตัวละครเดียวกันด้วย ไม่ใช่เนื้อเรื่องของตัวละครอีกฝั่งหนึ่งแบบ To Aru)
โคตรสงสารยุนยุน เกิดผิดที่มากๆ (ขนาดเรียนยังโดนตัดแต้มเพราะแฉความจูนิครู 
)
น้องสาวเมกุมินนี่ฉายแววจอมบงการแต่เด็กเลย โตไปมีแววรุ่งได้เป็นใหญ่เป็นโต(จอมมาร)แน่ๆ 
ลูกค้าประจำของร้านขุดเกราะ กับลูกค้าประจำของพ่อเมกุมินนี่ ไม่ต้องบอกก็เดาได้ว่าใคร (ดูแล้วระดับความตาถึงของลูกค้าทั้งสองรายนี่ท่าจะต่างกันมาก 
)
ยังไปได้อีกหน่อยน่ะครับ เพราะเมกุมินกับยุนยุนยังอยุ่ที่หมุ่บ้านอีกพักหนึ่ง ก่อนออกเดินทางไปเมืองที่คาซึมะอยู่
เพราะตอนที่ไปถึงใหม่ๆ ก็เห้นคาซึมะกับเครื่องกรองน้ำทะเลาะกันข้างทางด้วย(ตอนคาซึมะเพิ่งมาโลกนี้) แล้ว
ก็ยังมีเวลาอีกหน่อยในตอนที่คาซึมะไปทำงานกรรมกรกับอควอ ก่อนจะหันกลับมาหากิลด์ซึ่งในตอนนั้นก็เป็นเรื่อง
ของเมกุมินที่ไปกับปาร์ตี้ต่างๆแล้วเขี่ยทิ้งเอาเพราะความอาร์คในเวทย์ระเบิด ก็คงจบที่มาเจอตี้คาซึมะพอดี(3 เล่มพอดี)
จริงๆในเรื่องมีมุขถึงคาซึมะด้วยนะตอนตั้งชื่อเจ้าโชมุสุเกะแบบชั่วคราวไปก่อน(เพราะเมกุมินทนโดนเอาชื่อไปใช้ไม่ไหว)
ก้มีคนเสนอชื่อคาซึมะขึ้นมาด้วย แล้วก็ตอนฝันหวานของเมกุมินที่อยากได้ตี้แบบไหน(ซึ่งส่วนที่ไม่อยากได้ก็คือแบบคาซึมะ
ทั้งนั้นเลย) วิซกับดัคเนสก็ตามนัน้ละนะ เมกุมินถึงกับหัวเสียเลยที่ตัวเองทำให้ธุรกิจทางบ้านอดเจริญ เพราะไม่ยอมบอก
พ่อแม่ถึงตอนวิซมาติดต่อนัน้เอง(ในภายหลังวิซก็จะพูดว่าเจอเด็กแบบเมกุมินนี่แหละ เมกุมินถึงเพิ่งนึกออกแล้วเฟลชีวิต)
ยุนยุนนี่ถ้าเธอใช้ชีวิตนอกหมุ่บ้านนี้คงอันตรายละนะ นิสัยโดนหลอกไปขายได้ง่ายๆแบบนี้ต้องมีคนดูแลแล้วละ ที่ยังรอดมาได้
เพราะมีเมกุมินเป็นตัวยึดเหนี่ยวหรอก ลองบินคนเดียวสิรอดยากแน่ๆ
