แหล่งนิยายแปล แหล่งนิยาย นิยายแปล นิยายแต่ง มังงะ การ์ตูน อนิเมะ นายท่าน เว็บไซต์นายท่าน กระทู้สไลม์ สไลม์ยอดรัก

ผู้เขียน หัวข้อ: ชอบตัวละครไหนมากที่สุดครับ  (อ่าน 134 ครั้ง)

ออฟไลน์ Taw

  • หัวหน้าฝูงหมีใหญ่
  • *****
  • กระทู้: 1,048
  • ถูกใจแล้ว: 468 ครั้ง
  • ความนิยม: +31/-495
ชอบตัวละครไหนมากที่สุดครับ
« เมื่อ: มีนาคม 31, 2021, 09:21:55 PM »
เป็นตัวละครในนิยายที่ผมได้เขียนลงเว็บเขียวอ่อนครับ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับด้านมืดในโรงเรียนในช่วงปี2540 ส่วนพวกนี้คือคนที่พยายามสู้กับระบบเน่าๆ ประมาณนี้

ฝ่ายครู

ครูลีน่า
ชื่อจริง : นวลละออ
อายุ : 50 ปี
เป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ค่อนข้างสุดโต่ง คือเวลาเด็กพูดหรือทำวิชาภาษาอังกฤษได้เธอจะชมหรืออวยเป็นพิเศษ แต่ถ้าทำไม่ได้ก็จะเขี้ยวมาก และถ้าคนๆนั้นเป็นหัวหน้าห้องเธอก็จะด่าแรงมาก เช่นกรณีหัวหน้าห้องๆนึงพูดภาษาอังกฤษกับครูต่างชาติไม่ได้ (คือพูดว่ายังไม่มา ที่หัวหน้าพูดว่า no แต่มีนักเรียนอีกคนมาช่วยพูดว่า yet to come) เธอก็จะด่ารุนแรงมาก คำพูดที่แรงที่สุดคือ "โง่ภาษาอังกฤษเนี่ย เป็นโสเภณียังไม่ได้เลย ไม่มีใครอยากเช่าหรอกพวกโง่ๆพูดได้แค่ Yes No OK" ในขณะเดียวกันก็อวยนักเรียนอีกคนที่พูดได้แถมลูกหัว ให้ขนมกินกลางห้องด้วย ในขณะเดียวกันเธอก็โดนครูฝ่ายปกครองเลือกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม คือโดนตัดเงินเดือนบ่อยแถมโดนดองขั้น ในขณะที่ครูคนอื่นบางคนทำคล้ายๆเธอ แถมทำยิ่งกว่ากลับไม่โดนลงโทษแถมเลื่อนขั้นได้ปกติ ทั้งนี้เธอก็เคยเสนอให้แก้ไขประตูห้องน้ำที่ไม่ให้กลอนสับอยู่ข้างนอกแต่โดนปัดตกทุกครั้ง

ครูอลิซ
ชื่อจริง : อลิซาเบธ
อายุ 53 ปี
เป็นครูชาวต่างชาติชาวอังกฤษที่พูดไทยได้ และเป็นเพื่อนครูลีน่า โดยเธอมาเป็นครูที่ประเทศไทยได้ 10 กว่าปีแล้ว และเป็นหนึ่งในหัวแรงที่เสนอการแก้ไขโรงเรียนเรื่องต่างๆ รวมทั้งเรื่องกลอนประตูร่วมกับครูลีน่า แต่ก็โดนปัดตกเหมือนกัน จนนางสุดทน ใช้เงินซื้อบานประตูใหม่มาเปลี่ยนให้แม่งเลย ซึ่งอุปนิสัยที่ผมมีแผนจะปูเพิ่มคือเปนคนที่ทนเห็นความไม่สมประกอบของอะไรๆในสังคมได้จนมักจะลงมือทำ อย่างตอนขึ้นรถเมล์แล้วหน้าต่างสกปรกนางก็เช็ดหน้าต่างเองด้วยการเจียดทิชชู่+น้ำมาเช็ดให้ หรือขึ้นรถไฟเห็นขยะเกลื่อนเจ้าหน้าที่ไม่สนใจนางก็เก็บด้วยตัวเองเพราะทนเห็นภาพนี้ไม่ได้

ฝ่ายนักเรียน

รุ้ง
ชื่อจริง : ยิ่งลักษณ์
อายุ 13 ปี
อาชีพทางบ้าน : เกษตรกร
เป็นนักเรียนสาวแต่งตัวแรง นักเลงหน่อยๆ ชอบย้อมผมหลากสี ปากร้ายหน่อยๆ แต่ใจดีและมักช่วยนักเรียนที่โดน Bully

ฟูจิ
ชื่อจริง : จิรศักดิ์
อายุ 13 ปี
อาชีพทางบ้าน : ร้านอาหารจีน (เป็นคนไทยเชื้อสายจีน ย่าเป็นคนจีนแท้อพยพ)
เพื่อนของรุ้ง เป็นนักเลงหุ่นล่ำสายสันโดษ ชอบช่วยเหลือคนที่โดน Bully แต่ถ้าคู่กรณีเป็นผู้หญิงจะไม่ค่อยกล้าทำอะไรมากนอกจากด่า

ทอย
ชื่อจริง : ทักษิณ 
อายุ 13 ปี
อาชีพทางบ้าน : ร้านขายเบ็ดเตล็ดทุกอย่าง 30 บาท
เป็นหัวหน้ากลุ่มนักเลงประจำห้อง แต่ใจดีและชอบช่วยเหลือคนที่อ่อนแอกว่า โหดกว่าฟูจิคือถ้าอีกฝ่ายทำร้ายคนที่อ่อนแอกว่า จะหญิงหรือชายโดนตั๊นหน้าด้วยแรงเท่ากันหมด

ปิ๋ม
ชื่อจริง : ปิยบุตร
อายุ 13 ปี
อาชีพทางบ้าน : ร้านเสริมสวย
เป็นสาวดุ้นสุดสวยประจำห้อง เพศจริงเป็นผู้ชายแต่เหมือนผู้หญิงมากจนเรดาห์พัง แต่ไม่ไร้สมอง มีแนวคิดทางวิชาการค่อนข้างเป็นเลิศ สอบข้อเขียนได้คะแนนเยอะที่สุดในห้อง

สิน
ชื่อจริง : ศิวลักษณ์
อายุ 13 ปี
อาชีพทางบ้าน : ขายของเก่า
เด็กชายที่คลั่งไคล้ในของเก่า กับการพูดการจาคล้ายกับคนยุคคุณปู่ แต่ความคิดความอ่านหลายอย่างเหมือนมาจากโลกอนาคต เช่น แนวคิดสนับสนุนการทำแท้งถูกกฎหมาย ส่งเสริม SexWorker Sextoy สนใจการเมืองตั้งแต่เด็ก แต่บางอย่างก็ดูเผด็จการพอตัว เช่น มองว่าการการเป็นกลางในความอยุติธรรมคือพฤติกรรมที่น่ารังเกียจ
 

ออฟไลน์ namaste

  • หมีเต็มตัว
  • *
  • กระทู้: 19
  • ถูกใจแล้ว: 15 ครั้ง
  • ความนิยม: +0/-0
Re: ชอบตัวละครไหนมากที่สุดครับ
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: มีนาคม 31, 2021, 10:21:31 PM »
ฝ่ายครู  ก็อลิซ  ไม่ได้ชอบมากที่สุด  แต่มีตัวเลือกแค่ครูลีน่ากับอลิซ  ก็ต้องเลือกครูอลิซโดยปริยาย


ฝ่ายนักเรียน  ก็สินแน่ๆ  เจ้าของกระทู้ก็คงเลือกสิน  ปูสตอรีมาอย่างนี้
 

ออฟไลน์ Black7nos

  • หัวหน้าฝูงหมีใหญ่
  • *****
  • กระทู้: 1,760
  • ถูกใจแล้ว: 974 ครั้ง
  • ความนิยม: +54/-63
Re: ชอบตัวละครไหนมากที่สุดครับ
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: เมษายน 01, 2021, 11:57:23 AM »

เอาจริงๆปี 2540 ระบบก็ไม่ได้เน่าเท่ากับยุคสมัย 2517-2522 นะครับ(ยุคนั้นแย่ที่สุดเลย เพราะในบทเรียนกระทรวงศึกษาได้แฝงโฆษณาชวนเชื่อเข้าไปด้วย)


เราต้องเข้าใจก่อนว่าปี 2540 คือ ปีที่ไทยกำลังเผชิญวิกฤติเศรษฐกิจฟองสบู่ ค่าเงินบาทอ่อน บริบทร่วมกันของยุคสมัยนี้คือร่วมกันประหยัดเงิน รณรงค์ให้คนไทยซื้อของไทยใช้ของไทย หรือ ไทยเที่ยวไทย(ททท.)


(จริงๆ ส่วนตัวไม่ชอบคาราบาวนะ เพราะ เอาเนื้อเพลงของคนที่ต่อสู้ในยุคคนหนีเข้าป่า 2519-2522 เพื่อการค้า แต่คาราบาวไม่ได้เข้าใจเนื้อหาจริงๆที่เขาจะสื่อในเพลง อีกทั้งเป็นคนกลอกกลิ้งกลับคำพูดตัวเอง)


สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือการเกิดของกลุ่ม "สมัชชาคนจน" หรือ Assembly of the poor เป็นกลุ่ม NGO ที่มีจุดประสงค์ช่วยเหลือชนชั้นเกษตรกรและชนชั้นแรงงานให้มีสวัสดิการที่ดีขึ้น ก่อตั้งในปี 2538 หลายคนของกลุ่มนี้มีรากฐานอุดมการณ์มาจาก สหพันธ์ชาวนาภาคเหนือ 2518 และ คน 6 ตุลา 2519 ซึ่งพวกเขาเริ่มชุมนุมเรียกร้องตั้งแต่สมัยรัฐบาลของบรรหาร ศิลปอาชา จนถึงยุคของชวน หลีกภัย 2


โดยชุมนุมอยู่ถึง 99 วัน มีการเปิดการต่อรองเจรจาทุกวัน จนคนเต็มพื้นที่สนามหลวงสูงสุด 50,000 คน และในที่สุดการเจรจากับรัฐบาลก็บรรลุข้อตกลงถึง 18 ข้อ อันได้แก่สวัสดิการพื้นฐานของแรงงาน เช่น สิทธิการประกันสังคม สิทธิการลาคลอดบุตรของผู้หญิง เป็นต้น


และยังผลักดันให้เกิดรัฐธรรมนูญฉบับที่หลายคนพูดกันว่าดีที่สุด(ส่วนตัวผมคิดว่ายังพัฒนาให้ดีขึ้นได้อีก) คือ รัฐธรรมนูญปี 2540 ถามว่ามันดีมั้ย ในบริบทของสังคมไทยตลอดมานั้นไม่มีรัฐธรรมนูญไหนที่ประชาชนคนไทยมีสิทธิเลือกตั้งและใช้อำนาจของตนเองได้ 100% เท่ากับรัฐธรรมนูญนี้มาก่อน เป็นครั้งแรกที่คนไทยมีสิทธิเลือกตั้ง สว. (ปกติสว.จะถูกแแต่งตั้งมาตลอด หรือแต่งตั้งบางส่วน ไม่เคยมีการเลือกตั้งสว.จากประชาชน 100% จนกระทั่งรัฐธรรมนูญปี 2540) รัฐธรรมนูญของปี 2540 คือ รัฐธรรมนูญที่เข้าถึงหลักการว่า ประชาชนคือเจ้าของอำนาจแห่งปฐมภูมิ เป็นรัฐธรรมนูญแรกและรัฐธรรมนูญเดียว


การกำเนิดช่องโทรทัศน์เอกชนช่องแรก หรือ ITV ปี 2539 อย่างที่ผมเคยเขียนหลายครั้ง สมัยก่อนช่องทางการสื่อสารทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นวิทยุ โทรทัศน์ถูกควบคุมโดยกองทัพทั้งหมด ไม่มีช่องทางสื่อสารของเอกชนเลย จนกระทั่งเหตุการณ์พฤษภาทมิฬที่กองทัพสูญเสียอำนาจและความชอบธรรมอย่างมาก ทำให้อำนาจกองทัพที่เคยแทรกแซงการเมืองได้ตลอดสูญเสียไปให้แก่เอกชนไม่น้อย หนึ่งในนั้นคือการสื่อสารที่จัดถ่ายทอดโดยเอกชน


นี่คือ Background คร่าวๆ ของ ปี 2540 สรุปคือ เป็นช่วงเวลาที่ต้นกล้าแห่งเสรีภาพเริ่มเปล่งบาน ขณะเดียวกันกับที่ประเทศไทยเผชิญกับวิกฤติเศรษฐกิจทำให้จำเป็นต้องใช้ความเป็นชาตินิยมแบบอ่อนๆ ในการจูงใจให้คนไทยเก็บออมเงินรวมถึงพยายามใช้ของไทยและเที่ยวเมืองไทยมากขึ้น เนื่องจากเศรษฐกิจฟองสบู่ ปี 2540-2541(ค.ศ.1998) GDP ติดลบ 8-9%





อย่างที่ผมเคยอธิบายเรื่อง GDP ว่า GDP = C + G + I + (X - M)

จากสูตร GDP จะเห็นว่าวิธีจะลดการติดลบ ก็คือ ลดการนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศ หรือก็คือตัวแปร M และขณะเดียวกันก็พยายามกระตุ้นเศรษฐกิจในไทยด้วยการให้ใช้ของไทยและเที่ยวเมืองไทย เพื่อเพิ่มตัวแปร I หรือการลงทุนภาคเอกชนในประเทศ เพื่อเป็นการกระตุ้น GDP ให้มากขึ้น


ส่วนเรื่องตัวละคร

อลิซ เป็นครูต่างชาติที่ผิดวิสัยของคนต่างชาติไปหน่อยนะครับ ต่างชาติจะถือสิ่งที่เรียกว่า หน้าที่และความรับผิดชอบเป็นสำคัญ การ Complain&Comment ถือเป็นเรื่องปกติเข้าใจได้เพื่อให้เกิดการพัฒนาที่ดีขึ้น แต่การควักเงินของตนเองเพื่อประโยชน์สาธารณะอันนี้มันแปลกไปหน่อย เพราะต่างชาติจะถือว่าทรัพย์สินส่วนตัว กับ ทรัพย์สินส่วนรวมต้องแยกกันให้ขาด จะเอามาปนกันไม่ได้ มันผิดหลักพื้นฐานของการบัญชี(ต่างชาติเขาเรียนบัญชีพื้นฐานตั้งแต่ Highschool แล้ว) หน้าที่การซ่อมสิ่งของเครื่องใช้ของโรงเรียน ย่อมเป็นหน้าที่ของผอ.โรงเรียนที่จะต้องจัดซื้อจัดจ้างผรม.มาทำงานนี้


ในความคิดผม อลิซควรเป็นตัวละครที่เป็นตัว Support ตัวละครหลักอีกตัว



ลีน่า ผมว่าเป็นครูที่ไม่เคารพสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรงเลยนะครับ คำว่า "โง่ภาษาอังกฤษเนี่ย เป็นโสเภณียังไม่ได้เลย" นี่คือการดูถูกความเป็นมนุษย์อย่างถึงที่สุดเลยนะครับ และเป็นการดูถูกเหยียดหยามความเป็นมนุษย์ของคนที่มีอาชีพเป็น Sex Worker ต่อให้เป็นอาชีพ Sex Worker, คนเก็บขยะ หรือแม้แต่คนดูดส้วม พวกเขาก็คือคนที่ทำงานหาเลี้ยงชีพไม่ได้แตกต่างจากคนปกติ พวกเขาไม่ได้ไปเบียดเบียนเอาเปรียบใครนะครับและเป็นอาชีพที่สุจริต พวกเขาไม่ใช่มนุษย์เหรอถึงพูดแบบนี้ได้ และยิ่งบริบทคือปี 2540 ที่เป็นรัฐธรรมนูญที่คุ้มครองสิทธิมนุษยชนมากที่สุด มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เจ้าหน้าที่รัฐจะหลุดปากพูดอะไรแบบนี้ออกมา จริงอยู่ว่าครูที่อายุประมาณ 50 ซึ่งผ่านช่วงสมัยโฆษณาชวนเชื่อภัยคอมมิวนิสต์มาจะติดนิสัยการใช้อำนาจนิยม แต่การที่พูดดูถูกอาชีพของคนอื่น อันนี้ไม่สอดคล้องกับบริบทสังคม ยิ่งถ้าตัวละครอย่างลีน่าคือฝ่ายธรรมะ ยิ่งไม่ควรหลุดพูดคำพูดนี้ออกมา


จริงๆ ผมมองว่าลีน่าควรจะเป็นคนที่เป็นตัวแทนปกป้องสิทธิผู้หญิงและเด็กเสียด้วยซ้ำจากการใช้อำนาจนิยมแบบผิดๆของตัวละคร Antagonist(ตัวร้าย)อย่างผอ.โรงเรียน อะไรแบบนี้


รุ้ง ด้วยความที่เป็นลูกเกษตรกร นั่นหมายความว่า พ่อแม่ของรุ้งควรจะมีส่วนร่วมกับ สมัชชาคนจน และส่งผ่านแนวคิดของสมัชชาคนจนมายังรุ้ง


ฟูจิ ด้วยการเป็นคนไทยเชื้อสายจีน และย่าเป็นคนจีนแท้ แสดงว่าคุณย่าน่าจะอยู่ในยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 อาจจะหนีสงครามโลกมา ถ้าหนีมาหลังจากนี้ คือ ปี 2500-2516 อันนี้จะลำบาก เพราะ ประเทศไทยยุคนี้มองว่าคอมมิวนิสต์คือภัยต่อความมั่นคงร้ายแรงและทำการปราบปรามอย่างรุนแรง


ทอย บทบาทตัวละครนักเลงมันซ้ำกับฟูจิครับ ตัวละครใดๆ พยายามอย่าให้บทบาทของเขาซ้ำกัน พยายามแยกให้ออกและเห็นเด่นชัด ไม่งั้นคนจะจำไม่ได้และเผลอๆจะสับสนกับตัวละครอีกคนที่มีลักษณะคล้ายกัน ไม่จำเป็นต้องเป็นนักเลงก็ได้ครับ


ปิ่ม พยายามเพิ่ม Background มากกว่านี้หน่อยครับ มันน้อยเกินไปจริงๆ


สิน อันนี้มีความขัดแย้งนิดๆนะครับ คำว่า "แต่บางอย่างก็ดูเผด็จการพอตัว" อันนี้ขัดแย้งกับแนวคิดการทำแท้งถูกฏหมายนะครับ คือ เราต้องเข้าใจความหมายของ เผด็จการ กับ ก้าวหน้า เสียก่อน


แนวคิดของเผด็จการ คือ แนวคิดของอำนาจนิยม คือ การชื่นชอบกับการใช้อำนาจที่ตนเองมีกับคนอื่น บังคับให้คนอื่นจะต้องทำตามใจตนเอง ชอบให้คนอื่นเคารพตนเองแต่ตนเองไม่ต้องเคารพผู้อื่น


ซึ่งมันตรงกันข้ามกับแนวคิดของเสรีนิยม คือ การมองมนุษย์เท่ากัน มองว่าคนทุกคนต่างก็มีอำนาจเท่าๆกันแต่ต่างกันในรูปแบบหน้าที่และความรับผิดชอบที่ไม่เหมือนกัน การเอาใจเขามาใส่ใจเรา


การที่สนับสนุนให้ Sex Workers มีที่ยืนในสังคม ส่งเสริมให้ผู้หญิงทำแท้งอย่างถูกกฎหมาย มันคือคนที่มองมนุษย์อย่างเท่ากัน ซึ่งตรงกันข้ามกับแนวคิดของเผด็จการโดยสิ้นเชิงที่จะสนใจแต่ตัวเอง


แนวคิดเผด็จการ คือ แนวคิดการแบ่งขาวแบ่งดำชัดเจน จะมองตนเองคือสีขาว และใครก็ตามที่คิดไม่เหมือนคือสีดำ และพวกเขาเหล่านั้นจะคิดว่าการขจัดสีดำออกไปคือหน้าที่ของเขา


ขณะที่แนวคิดแบบเสรีนิยม จะมองโลกแบบสีเทา มนุษย์มีทั้งดีและชั่วในตัวเอง ดังนั้นสิ่งที่เสรีมนุษยนิยมจะทำคือ การทำความเข้าใจและสนับสนุนให้คนที่ถูกผลักเป็นสีดำให้มีที่ยืน


ดังนั้นการที่บอกว่า สิน มีแนวคิดมองมนุษย์เท่ากัน แต่ก็มีความผิดเผด็จการในเวลาเดียวกัน อันนี้มันดูย้อนแย้งเกินไป


ควรใช้คำว่า สิน มีนิสัยการตัดสินใจที่แน่วแน่ ไม่ลังเล หรือ ภาษาต่างประเทศจะใช้คำว่า Decisive ซึ่งตรงข้ามกับนิสัยลังเล คือ Indecisive ไม่ใช่คำว่าแนวคิดเผด็จการ


จริงๆ ควรเขียนปูมหลังหรือ Background ตัวละครเป็นสมบูรณ์กว่านี้เสียก่อน จากนั้นค่อยกำหนด Trait หรือนิสัยของตัวละคร เพราะนิสัยของบุคคลใดๆ ย่อมหล่อหลอมมาจากสิ่งแวดล้อมที่เขาได้เติบโตมา
ผู้กล้าอาณาจักรกุหลาบ https://goshujin.tk/index.php/topic,15078.0.html
 
เหล่าหมีที่ถูกใจสิ่งนี้: Taw

ออฟไลน์ Taw

  • หัวหน้าฝูงหมีใหญ่
  • *****
  • กระทู้: 1,048
  • ถูกใจแล้ว: 468 ครั้ง
  • ความนิยม: +31/-495
Re: ชอบตัวละครไหนมากที่สุดครับ
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: เมษายน 01, 2021, 02:46:08 PM »

เอาจริงๆปี 2540 ระบบก็ไม่ได้เน่าเท่ากับยุคสมัย 2517-2522 นะครับ(ยุคนั้นแย่ที่สุดเลย เพราะในบทเรียนกระทรวงศึกษาได้แฝงโฆษณาชวนเชื่อเข้าไปด้วย)


เราต้องเข้าใจก่อนว่าปี 2540 คือ ปีที่ไทยกำลังเผชิญวิกฤติเศรษฐกิจฟองสบู่ ค่าเงินบาทอ่อน บริบทร่วมกันของยุคสมัยนี้คือร่วมกันประหยัดเงิน รณรงค์ให้คนไทยซื้อของไทยใช้ของไทย หรือ ไทยเที่ยวไทย(ททท.)


[youtube/]
(จริงๆ ส่วนตัวไม่ชอบคาราบาวนะ เพราะ เอาเนื้อเพลงของคนที่ต่อสู้ในยุคคนหนีเข้าป่า 2519-2522 เพื่อการค้า แต่คาราบาวไม่ได้เข้าใจเนื้อหาจริงๆที่เขาจะสื่อในเพลง อีกทั้งเป็นคนกลอกกลิ้งกลับคำพูดตัวเอง)


สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือการเกิดของกลุ่ม "สมัชชาคนจน" หรือ Assembly of the poor เป็นกลุ่ม NGO ที่มีจุดประสงค์ช่วยเหลือชนชั้นเกษตรกรและชนชั้นแรงงานให้มีสวัสดิการที่ดีขึ้น ก่อตั้งในปี 2538 หลายคนของกลุ่มนี้มีรากฐานอุดมการณ์มาจาก สหพันธ์ชาวนาภาคเหนือ 2518 และ คน 6 ตุลา 2519 ซึ่งพวกเขาเริ่มชุมนุมเรียกร้องตั้งแต่สมัยรัฐบาลของบรรหาร ศิลปอาชา จนถึงยุคของชวน หลีกภัย 2


โดยชุมนุมอยู่ถึง 99 วัน มีการเปิดการต่อรองเจรจาทุกวัน จนคนเต็มพื้นที่สนามหลวงสูงสุด 50,000 คน และในที่สุดการเจรจากับรัฐบาลก็บรรลุข้อตกลงถึง 18 ข้อ อันได้แก่สวัสดิการพื้นฐานของแรงงาน เช่น สิทธิการประกันสังคม สิทธิการลาคลอดบุตรของผู้หญิง เป็นต้น


และยังผลักดันให้เกิดรัฐธรรมนูญฉบับที่หลายคนพูดกันว่าดีที่สุด(ส่วนตัวผมคิดว่ายังพัฒนาให้ดีขึ้นได้อีก) คือ รัฐธรรมนูญปี 2540 ถามว่ามันดีมั้ย ในบริบทของสังคมไทยตลอดมานั้นไม่มีรัฐธรรมนูญไหนที่ประชาชนคนไทยมีสิทธิเลือกตั้งและใช้อำนาจของตนเองได้ 100% เท่ากับรัฐธรรมนูญนี้มาก่อน เป็นครั้งแรกที่คนไทยมีสิทธิเลือกตั้ง สว. (ปกติสว.จะถูกแแต่งตั้งมาตลอด หรือแต่งตั้งบางส่วน ไม่เคยมีการเลือกตั้งสว.จากประชาชน 100% จนกระทั่งรัฐธรรมนูญปี 2540) รัฐธรรมนูญของปี 2540 คือ รัฐธรรมนูญที่เข้าถึงหลักการว่า ประชาชนคือเจ้าของอำนาจแห่งปฐมภูมิ เป็นรัฐธรรมนูญแรกและรัฐธรรมนูญเดียว


การกำเนิดช่องโทรทัศน์เอกชนช่องแรก หรือ ITV ปี 2539 อย่างที่ผมเคยเขียนหลายครั้ง สมัยก่อนช่องทางการสื่อสารทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นวิทยุ โทรทัศน์ถูกควบคุมโดยกองทัพทั้งหมด ไม่มีช่องทางสื่อสารของเอกชนเลย จนกระทั่งเหตุการณ์พฤษภาทมิฬที่กองทัพสูญเสียอำนาจและความชอบธรรมอย่างมาก ทำให้อำนาจกองทัพที่เคยแทรกแซงการเมืองได้ตลอดสูญเสียไปให้แก่เอกชนไม่น้อย หนึ่งในนั้นคือการสื่อสารที่จัดถ่ายทอดโดยเอกชน


นี่คือ Background คร่าวๆ ของ ปี 2540 สรุปคือ เป็นช่วงเวลาที่ต้นกล้าแห่งเสรีภาพเริ่มเปล่งบาน ขณะเดียวกันกับที่ประเทศไทยเผชิญกับวิกฤติเศรษฐกิจทำให้จำเป็นต้องใช้ความเป็นชาตินิยมแบบอ่อนๆ ในการจูงใจให้คนไทยเก็บออมเงินรวมถึงพยายามใช้ของไทยและเที่ยวเมืองไทยมากขึ้น เนื่องจากเศรษฐกิจฟองสบู่ ปี 2540-2541(ค.ศ.1998) GDP ติดลบ 8-9%


[img/]


อย่างที่ผมเคยอธิบายเรื่อง GDP ว่า GDP = C + G + I + (X - M)
[img/]
จากสูตร GDP จะเห็นว่าวิธีจะลดการติดลบ ก็คือ ลดการนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศ หรือก็คือตัวแปร M และขณะเดียวกันก็พยายามกระตุ้นเศรษฐกิจในไทยด้วยการให้ใช้ของไทยและเที่ยวเมืองไทย เพื่อเพิ่มตัวแปร I หรือการลงทุนภาคเอกชนในประเทศ เพื่อเป็นการกระตุ้น GDP ให้มากขึ้น


ส่วนเรื่องตัวละคร

อลิซ เป็นครูต่างชาติที่ผิดวิสัยของคนต่างชาติไปหน่อยนะครับ ต่างชาติจะถือสิ่งที่เรียกว่า หน้าที่และความรับผิดชอบเป็นสำคัญ การ Complain&Comment ถือเป็นเรื่องปกติเข้าใจได้เพื่อให้เกิดการพัฒนาที่ดีขึ้น แต่การควักเงินของตนเองเพื่อประโยชน์สาธารณะอันนี้มันแปลกไปหน่อย เพราะต่างชาติจะถือว่าทรัพย์สินส่วนตัว กับ ทรัพย์สินส่วนรวมต้องแยกกันให้ขาด จะเอามาปนกันไม่ได้ มันผิดหลักพื้นฐานของการบัญชี(ต่างชาติเขาเรียนบัญชีพื้นฐานตั้งแต่ Highschool แล้ว) หน้าที่การซ่อมสิ่งของเครื่องใช้ของโรงเรียน ย่อมเป็นหน้าที่ของผอ.โรงเรียนที่จะต้องจัดซื้อจัดจ้างผรม.มาทำงานนี้


ในความคิดผม อลิซควรเป็นตัวละครที่เป็นตัว Support ตัวละครหลักอีกตัว



ลีน่า ผมว่าเป็นครูที่ไม่เคารพสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรงเลยนะครับ คำว่า "โง่ภาษาอังกฤษเนี่ย เป็นโสเภณียังไม่ได้เลย" นี่คือการดูถูกความเป็นมนุษย์อย่างถึงที่สุดเลยนะครับ และเป็นการดูถูกเหยียดหยามความเป็นมนุษย์ของคนที่มีอาชีพเป็น Sex Worker ต่อให้เป็นอาชีพ Sex Worker, คนเก็บขยะ หรือแม้แต่คนดูดส้วม พวกเขาก็คือคนที่ทำงานหาเลี้ยงชีพไม่ได้แตกต่างจากคนปกติ พวกเขาไม่ได้ไปเบียดเบียนเอาเปรียบใครนะครับและเป็นอาชีพที่สุจริต พวกเขาไม่ใช่มนุษย์เหรอถึงพูดแบบนี้ได้ และยิ่งบริบทคือปี 2540 ที่เป็นรัฐธรรมนูญที่คุ้มครองสิทธิมนุษยชนมากที่สุด มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เจ้าหน้าที่รัฐจะหลุดปากพูดอะไรแบบนี้ออกมา จริงอยู่ว่าครูที่อายุประมาณ 50 ซึ่งผ่านช่วงสมัยโฆษณาชวนเชื่อภัยคอมมิวนิสต์มาจะติดนิสัยการใช้อำนาจนิยม แต่การที่พูดดูถูกอาชีพของคนอื่น อันนี้ไม่สอดคล้องกับบริบทสังคม ยิ่งถ้าตัวละครอย่างลีน่าคือฝ่ายธรรมะ ยิ่งไม่ควรหลุดพูดคำพูดนี้ออกมา


จริงๆ ผมมองว่าลีน่าควรจะเป็นคนที่เป็นตัวแทนปกป้องสิทธิผู้หญิงและเด็กเสียด้วยซ้ำจากการใช้อำนาจนิยมแบบผิดๆของตัวละคร Antagonist(ตัวร้าย)อย่างผอ.โรงเรียน อะไรแบบนี้


รุ้ง ด้วยความที่เป็นลูกเกษตรกร นั่นหมายความว่า พ่อแม่ของรุ้งควรจะมีส่วนร่วมกับ สมัชชาคนจน และส่งผ่านแนวคิดของสมัชชาคนจนมายังรุ้ง


ฟูจิ ด้วยการเป็นคนไทยเชื้อสายจีน และย่าเป็นคนจีนแท้ แสดงว่าคุณย่าน่าจะอยู่ในยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 อาจจะหนีสงครามโลกมา ถ้าหนีมาหลังจากนี้ คือ ปี 2500-2516 อันนี้จะลำบาก เพราะ ประเทศไทยยุคนี้มองว่าคอมมิวนิสต์คือภัยต่อความมั่นคงร้ายแรงและทำการปราบปรามอย่างรุนแรง


ทอย บทบาทตัวละครนักเลงมันซ้ำกับฟูจิครับ ตัวละครใดๆ พยายามอย่าให้บทบาทของเขาซ้ำกัน พยายามแยกให้ออกและเห็นเด่นชัด ไม่งั้นคนจะจำไม่ได้และเผลอๆจะสับสนกับตัวละครอีกคนที่มีลักษณะคล้ายกัน ไม่จำเป็นต้องเป็นนักเลงก็ได้ครับ


ปิ่ม พยายามเพิ่ม Background มากกว่านี้หน่อยครับ มันน้อยเกินไปจริงๆ


สิน อันนี้มีความขัดแย้งนิดๆนะครับ คำว่า "แต่บางอย่างก็ดูเผด็จการพอตัว" อันนี้ขัดแย้งกับแนวคิดการทำแท้งถูกฏหมายนะครับ คือ เราต้องเข้าใจความหมายของ เผด็จการ กับ ก้าวหน้า เสียก่อน


แนวคิดของเผด็จการ คือ แนวคิดของอำนาจนิยม คือ การชื่นชอบกับการใช้อำนาจที่ตนเองมีกับคนอื่น บังคับให้คนอื่นจะต้องทำตามใจตนเอง ชอบให้คนอื่นเคารพตนเองแต่ตนเองไม่ต้องเคารพผู้อื่น


ซึ่งมันตรงกันข้ามกับแนวคิดของเสรีนิยม คือ การมองมนุษย์เท่ากัน มองว่าคนทุกคนต่างก็มีอำนาจเท่าๆกันแต่ต่างกันในรูปแบบหน้าที่และความรับผิดชอบที่ไม่เหมือนกัน การเอาใจเขามาใส่ใจเรา


การที่สนับสนุนให้ Sex Workers มีที่ยืนในสังคม ส่งเสริมให้ผู้หญิงทำแท้งอย่างถูกกฎหมาย มันคือคนที่มองมนุษย์อย่างเท่ากัน ซึ่งตรงกันข้ามกับแนวคิดของเผด็จการโดยสิ้นเชิงที่จะสนใจแต่ตัวเอง


แนวคิดเผด็จการ คือ แนวคิดการแบ่งขาวแบ่งดำชัดเจน จะมองตนเองคือสีขาว และใครก็ตามที่คิดไม่เหมือนคือสีดำ และพวกเขาเหล่านั้นจะคิดว่าการขจัดสีดำออกไปคือหน้าที่ของเขา


ขณะที่แนวคิดแบบเสรีนิยม จะมองโลกแบบสีเทา มนุษย์มีทั้งดีและชั่วในตัวเอง ดังนั้นสิ่งที่เสรีมนุษยนิยมจะทำคือ การทำความเข้าใจและสนับสนุนให้คนที่ถูกผลักเป็นสีดำให้มีที่ยืน


ดังนั้นการที่บอกว่า สิน มีแนวคิดมองมนุษย์เท่ากัน แต่ก็มีความผิดเผด็จการในเวลาเดียวกัน อันนี้มันดูย้อนแย้งเกินไป


ควรใช้คำว่า สิน มีนิสัยการตัดสินใจที่แน่วแน่ ไม่ลังเล หรือ ภาษาต่างประเทศจะใช้คำว่า Decisive ซึ่งตรงข้ามกับนิสัยลังเล คือ Indecisive ไม่ใช่คำว่าแนวคิดเผด็จการ


จริงๆ ควรเขียนปูมหลังหรือ Background ตัวละครเป็นสมบูรณ์กว่านี้เสียก่อน จากนั้นค่อยกำหนด Trait หรือนิสัยของตัวละคร เพราะนิสัยของบุคคลใดๆ ย่อมหล่อหลอมมาจากสิ่งแวดล้อมที่เขาได้เติบโตมา

กรณีของครูลีน่าผมว่าจะให้เป็นตัวละครสีเท่าน่ะครับ ไม่ใช่ฝ่ายธรรมมะเต็มตัว แถมยังเป็นหนึ่งในตัวการที่พระเอกโดนเพื่อนในห้อง Bully อย่างรุนแรงโดยไม่ตั้งใจด้วย เพราะครูคนนี้ถึงจะหวังดีกับโรงเรียน แต่ก็มีชุดความคิดคำพูดรุนแรง = เด็กจะพยายามปฏิรูปตัวเองเพื่อไม่ให้โดนด่า แต่ก็ไม่ใช่เหยียดโสเภณีนะครับ อีกทั้งครูลีน่าออกแนวชื่นชมคนอาชีพนี้ที่พูดภาษาอังกฤษได้ เธอมีความคิดอวยคนพูดอังกฤษได้เพราะดูเป็นคนอินเตอร์มีความรู้ และถ้าเด็กทำได้ตามที่เธอสอนก็จะอวยเป็นพิเศษ ทั้งนี้ลึกๆคือทะเยอทะยานอยากให้เด็กที่เรียนกับเธอทุกคนพูดอังกฤษได้ ซึ่งจะรวมไปถึงการได้เลื่อนขั้นด้วย

ประกอบกับความเก็บกดที่ข้อเสนอที่ตัวเองเคยเสนอให้โรงเรียนโดนปัดตกตลอด แล้วก็ลืมเล่าอย่างนึง คือครูคนนี้เองก็เคยค้ำประกันหนี้สหกรณ์ให้ครูคิ้ม(จากโพสต์ก่อนหน้า)สมัยครูคิ้มยังเป็นครูผู้น้อย แต่ภายหลังครูคิ้มได้สามีเป็นเศรษฐีผู้มีอิทธิพล และมีเส้นกับ ผอ.สุเทพ+เป็นลุง(พี่พ่อ)ครูเมธาด้วย ก็ใช้เส้นสายให้เลื่อนขั้นเป็นครูฝ่ายปกครอง แถมผัวก็ใช้หนี้ให้หมด ครูคิ้มเลยถีบหัวครูลีน่าทิ้งแถมจับผิดทุกเม็ด

กรณีสิน คือเป็นลูกร้านขายของเก่า (ตา-ยายขาย) ที่ค่อนข้างจน ของแต่ละอย่างก็เป็นของเก่าตั้งแต่ยุคคุณปู่ ตั้งแต่เสื้อผ้า ทีวี เครื่องใช้ไฟฟ้า ตลอดจนหนังสือ เป็นตัวละครที่ผูกพันธ์กับของเก่า แต่ที่มีความคิดสมัยใหม่หลายๆเรื่องเพราะในชุมชนใกล้ๆเขาเห็นปัญหาหลายอย่าง เช่น การเห็นแม่สก๊อยทารุณกรรมตบตีลูกตัวเอง หรือการที่แม่ตัวเองเป็นโสเภณี แต่ก็รักเขามากและดูแลอย่างดี เลยมีแนวคิดว่าอาชีพ สภณ ควรได้สวัสดิภาพดีๆเพราะลึกๆอยากให้แม่เขามีเกียรติในชีวิตด้วย แต่ก็จะเผด็จการนิดนึงคือการมองว่าคนที่เป็นกลางในสภาวะที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม (เช่น ยืนมองคนโดนทำร้ายโดยไม่คิดแจ้งเจ้าหน้าที่) เป็นพวกน่ารังเกียจ เพราะครั้งนึงเขาเคยโดนอันธพาลรีดไถเงิน แต่สินไม่ให้ก็เลยโดนรุมทำร้าย ตอนนั้นมีคนยืนมุงกันมาก แต่ไม่มีใครช่วยแม้แต่จะไปแจ้งตำรวจ เลยรังเกียจคนที่ออกตัวเกียร์ว่างเมื่อเกิดความอยุติธรรมน่ะครับ โดยที่เขาเป็น 2 สไตล์ในตัว คือชอบของเก่า การแต่งตัวชุดลำลอง+คำพูดก็เหมือนหลุดมาจากสมัยจอมพลแปลก แต่ก็มีความริเบอรัลในหลายๆเรื่อง

ส่วนปิ๋ม อันนี้คือเป็นสาวดุ้นที่สรีสะเหมือนผู้หญิงมาก ทางบ้านเปิดร้านเสริมสวย โดยที่เป็นคนมีแนวคิดเชิงวิชาการเพราะมีพี่คนหนึ่ง (ลูกของป้าฝ่ายพ่อ) เป็นจิตแพทย์ และพ่อก็เป็นครูในมหาวิทยาลัยแห่งนึงที่สอนประวัติศาสตร์นอกตำรา เลยมีความสนใจในเรื่องวิชาการผสมกับนิสัยรักสวยรักงามด้วยเลยผสมในตัวคนเดียว คล้ายๆสิน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: เมษายน 01, 2021, 02:59:08 PM โดย Taw »
 

ออฟไลน์ Black7nos

  • หัวหน้าฝูงหมีใหญ่
  • *****
  • กระทู้: 1,760
  • ถูกใจแล้ว: 974 ครั้ง
  • ความนิยม: +54/-63
Re: ชอบตัวละครไหนมากที่สุดครับ
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: เมษายน 01, 2021, 02:58:47 PM »
[quote/]

กรณีของครูลีน่าผมว่าจะให้เป็นตัวละครสีเท่าน่ะครับ ไม่ใช่ฝ่ายธรรมมะเต็มตัว แถมยังเป็นหนึ่งในตัวการที่พระเอกโดนเพื่อนในห้อง Bully อย่างรุนแรงโดยไม่ตั้งใจด้วย เพราะครูคนนี้ถึงจะหวังดีกับโรงเรียน แต่ก็มีชุดความคิดคำพูดรุนแรง = เด็กจะพยายามปฏิรูปตัวเองเพื่อไม่ให้โดนด่า แต่ก็ไม่ใช่เหยียดโสเภณีนะครับ อีกทั้งครูลีน่าออกแนวชื่นชมคนอาชีพนี้ที่พูดภาษาอังกฤษได้ เธอมีความคิดอวยคนพูดอังกฤษได้เพราะดูเป็นคนอินเตอร์มีความรู้ และถ้าเด็กทำได้ตามที่เธอสอนก็จะอวยเป็นพิเศษ ทั้งนี้ลึกๆคือทะเยอทะยานอยากให้เด็กที่เรียนกับเธอทุกคนพูดอังกฤษได้ ซึ่งจะรวมไปถึงการได้เลื่อนขั้นด้วย

ประกอบกับความเก็บกดที่ข้อเสนอที่ตัวเองเคยเสนอให้โรงเรียนโดนปัดตกตลอด แล้วก็ลืมเล่าอย่างนึง คือครูคนนี้เองก็เคยค้ำประกันหนี้สหกรณ์ให้ครูคิ้ม(จากโพสต์ก่อนหน้า)สมัยครูคิ้มยังเป็นครูผู้น้อย แต่ภายหลังครูคิ้มได้สามีเป็นเศรษฐีผู้มีอิทธิพล และมีเส้นกับ ผอ.สุเทพ+เป็นลุง(พี่พ่อ)ครูเมธาด้วย ก็ใช้เส้นสายให้เลื่อนขั้นเป็นครูฝ่ายปกครอง แถมผัวก็ใช้หนี้ให้หมด ครูคิ้มเลยถีบหัวครูลีน่าทิ้งแถมจับผิดทุกเม็ด

กรณีสิน คือเป็นลูกร้านขายของเก่า (ตา-ยายขาย) ที่ค่อนข้างจน ของแต่ละอย่างก็เป็นของเก่าตั้งแต่ยุคคุณปู่ ตั้งแต่เสื้อผ้า ทีวี เครื่องใช้ไฟฟ้า ตลอดจนหนังสือ เป็นตัวละครที่ผูกพันธ์กับของเก่า แต่ที่มีความคิดสมัยใหม่หลายๆเรื่องเพราะในชุมชนใกล้ๆเขาเห็นปัญหาหลายอย่าง เช่น การเห็นแม่สก๊อยทารุณกรรมตบตีลูกตัวเอง หรือการที่แม่ตัวเองเป็นโสเภณี แต่ก็รักเขามากและดูแลอย่างดี เลยมีแนวคิดว่าอาชีพ สภณ ควรได้สวัสดิภาพดีๆเพราะลึกๆอยากให้แม่เขามีเกียรติในชีวิตด้วย แต่ก็จะเผด็จการนิดนึงคือการมองว่าคนที่เป็นกลางในสภาวะที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม (เช่น ยืนมองคนโดนทำร้ายโดยไม่คิดแจ้งเจ้าหน้าที่) เป็นพวกน่ารังเกียจ เพราะครั้งนึงเขาเคยโดนอันธพาลรีดไถเงิน แต่สินไม่ให้ก็เลยโดนรุมทำร้าย ตอนนั้นมีคนยืนมุงกันมาก แต่ไม่มีใครช่วยแม้แต่จะไปแจ้งตำรวจ เลยรังเกียจคนที่ออกตัวเกียร์ว่างเมื่อเกิดความอยุติธรรมน่ะครับ โดยที่เขาเป็น 2 สไตล์ในตัว คือชอบของเก่า การแต่งตัวชุดลำลอง+คำพูดก็เหมือนหลุดมาจากสมัยจอมพลแปลก แต่ก็มีความริเบอรัลในหลายๆเรื่อง

ส่วนปิ๋ม อันนี้คือเป็นสาวดุ้นที่สรีสะเหมือนผู้หญิงมาก ทางบ้านเปิดร้านเสริมสวย โดยที่เป็นคนมีแนวคิดเชิงวิชาการเพราะมีพี่คนหนึ่ง (ลูกของป้าฝ่ายพ่อ) เป็นจิตแพทย์ และพ่อก็เป็นครูในมหาวิทยาลัยแห่งนึงที่สอนประวัติศาสตร์นอกตำรา เลยมีความสนใจในเรื่องวิชาการผสมกับนิสัยรักสวยรักงามด้วยเลยผสมในตัวคนเดียว คล้ายๆสิน


กรณีสิน ผมมองว่า การแก้ปัญหาอำนาจนิยมด้วยอำนาจนิยม มันไม่ใช่ทางแก้ที่ถูกต้องและยั่งยืนครับ


เหมือนกับเราสร้างปิศาจตัวใหม่เพื่อให้เอาชนะปิศาจตัวเก่า ท้ายที่สุดเราก็จะได้ปิศาจตัวใหม่เข้ามาแทนที่ปิศาจตัวเก่า


ผมถึงอยากให้ใช้คำว่า "การตัดสินใจที่แน่วแน่" หรือ "ความมุ่งมั่น" น่าจะถูกต้องและใกล้เคียงกว่าครับ


การเห็นความอยุติธรรมในอดีต และต้องการทำให้อนาคตมันดีขึ้น เรียกว่า "สิ่งที่เป็นแรงผลักดัน"


สิ่งที่เป็นแรงผลักดันให้มนุษย์ก้าวต่อไปข้างหน้ามี 2 อย่างครับ
1.ความรัก
2.ความโกรธ


อย่างกรณีของผม ผมรู้ตัวดีว่าสิ่งที่เป็นแรงผลักดันตัวผมไม่ใช่ความรัก หากแต่มันคือความโกรธ (คนละอย่างกับความเกลียด)
ผู้กล้าอาณาจักรกุหลาบ https://goshujin.tk/index.php/topic,15078.0.html
 

ออฟไลน์ Taw

  • หัวหน้าฝูงหมีใหญ่
  • *****
  • กระทู้: 1,048
  • ถูกใจแล้ว: 468 ครั้ง
  • ความนิยม: +31/-495
Re: ชอบตัวละครไหนมากที่สุดครับ
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: เมษายน 01, 2021, 03:27:40 PM »
[quote/]


กรณีสิน ผมมองว่า การแก้ปัญหาอำนาจนิยมด้วยอำนาจนิยม มันไม่ใช่ทางแก้ที่ถูกต้องและยั่งยืนครับ


เหมือนกับเราสร้างปิศาจตัวใหม่เพื่อให้เอาชนะปิศาจตัวเก่า ท้ายที่สุดเราก็จะได้ปิศาจตัวใหม่เข้ามาแทนที่ปิศาจตัวเก่า


ผมถึงอยากให้ใช้คำว่า "การตัดสินใจที่แน่วแน่" หรือ "ความมุ่งมั่น" น่าจะถูกต้องและใกล้เคียงกว่าครับ


การเห็นความอยุติธรรมในอดีต และต้องการทำให้อนาคตมันดีขึ้น เรียกว่า "สิ่งที่เป็นแรงผลักดัน"


สิ่งที่เป็นแรงผลักดันให้มนุษย์ก้าวต่อไปข้างหน้ามี 2 อย่างครับ
1.ความรัก
2.ความโกรธ


อย่างกรณีของผม ผมรู้ตัวดีว่าสิ่งที่เป็นแรงผลักดันตัวผมไม่ใช่ความรัก หากแต่มันคือความโกรธ (คนละอย่างกับความเกลียด)

สินยังไม่ใช่ตัวละครที่สุดครับ สินเองก็ยังคงไม่ดีที่สุดเพราะมีองค์ประกอบคือเกิดและโตในร้านขายของเก่าใกล้เขตสลัมด้วยเลยมีชุดความคิดบางอย่างที่ทึมเทา เพราะตัวหลักจริงๆจะเป็นรุ้งกับฟูจิ ซึ่งฟูจิจะให้เป็นนักเลงไป (ส่วนทอยก็เปลี่ยนให้เป็นนักกีฬาประจำห้อง) โดยห้อง5 ซึ่งมีนักเรียนพวกนี้อยู่ด้วยกันจะมีหลากสไตล์ อย่างรุ้งก็จะสาวเปรี้ยวชอบย้อมสีผมหลายสี แต่ก็เป็นเงินน้ำพักน้ำแรงที่เป็นเด็กเสริ์ฟช่วงหยุดเสาร์-อาทิตย์ รุ้งเป็นตัวละครสายคุณธรรม แต่ก็ปากร้ายค่อนข้างมาก มักจะทะเลาะกับโบว์จากกระทู้ก่อนเป็นประจำ

ส่วนฟูจิ เป็นลูกครึ่งไทยจีน ย่า(เกิดปี2453)เป็นจีนอพยพมาไทยตอนปีตอนยุงครามโลก และได้กับปู่ที่เป็นลูกครึ่งจีนที่ครอบครัวอพยพมาก่อนแล้ว

ส่วนฟูจิ เดิมชื่อจิ๋ว เป็นน้องคนเล็ก(หลาน) แต่มีความผิดปกติของอวัยวะภายในบางอย่าง ครอบครัวเลยมักไม่ค่อยให้ความสำคัญมาก ฟูจิเลยเป็นนักเลง(เล่นกีฬาในบางครั้ง) และชื่อฟูจินี่ก็เป็นชื่อที่เขาตั้งเองแทนชื่อเดิม ซึ่งเป็นชื่อญี่ปุ่นเป็นการประชดทางบ้านเชิงจิตวิทยาทางหนึ่ง (ที่จีนไม่ค่อยถูกกับญี่ปุ่นด้วยเรื่องสงครามนานกิง) เขาทำทุกอย่างให้ดูเป็นแมนเพราะกลบเรื่องปมในใจเกี่ยวกับอวัยวะภายในที่ผิดปกตินั่น และด้วยอยู่ในห้อง5 ที่ส่วนมากเป็นสายคุณธรรม เลยพอจะดึงสติไม่ให้เข้าสู่ Darkside มากเกินไป
 

 

Tags:
แหล่งนิยายแปล แหล่งนิยาย นิยายแปล นิยายแต่ง มังงะ การ์ตูน อนิเมะ นายท่าน เว็บไซต์นายท่าน กระทู้สไลม์ สไลม์ยอดรัก