[quote/]
ท่านเข้าใจผิดแล้วครับ การแบ่งชนชั้นทางสังคมของญี่ปุ่นระหว่างนาย-บ่าวนั้นมีมานานตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 แล้ว แถมมีขึ้นก่อนที่ชนชั้นซามูไรจะถือกำเนิดขึ้นเสียอีก โดยแบ่งประชากรออกเป็น 2 วรรณะ เรียวมิน (Ryōmin) (良民) ประกอบไปด้วยข้าราชการ พลเมือง ช่างฝีมือ และพ่อค้า กับเซนมิน (Senmin) (賤民) ซึ่งประกอบไปด้วยไพร่หลวง ไพร่สังกัดขุนนาง และทาส ส่วนซามูไรพึ่งจะมาถือกำเนิดในรัชสมัยขององค์จักพรรดิคัมมู (ค.ศ.781-ค.ศ.806) หรือกว่าร้อยปีให้หลังนั่นหละครับ
นอกจากนี้ ญี่ปุ่นในยุคคามาคุระ (ตรงกับช่วงเหตุการณ์ในเกม Ghost of Tsushima) นี่มีซามูไรเรียบร้อยแล้วครับ แถมยังเป็นยุคแรกเลยอีกต่างหากที่ซามูไรขึ้นมามีอำนาจปกครองแผ่นดินเหนือองค์จักรพรรดิและราชสำนักในเกียวโตด้วย อย่างตำแหน่งโชกุนนี่มีศักดิ์เป็นนายเหนือหัวของเหล่าซามูไรทั่วแผ่นดินเลย บรรดาชนชั้นซามูไรทั้งหมดจะถือว่าเป็นบริวารของโชกุน เรียกว่าโกะเคะนิน (Gokenin) (御家人) อีกอันหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือชิมุระ ลุงของจินนั้นมีตำแหน่งเป็นจิโตะ (Jitō) (地頭) หรือซามูไรผู้ปกครองท้องที่ มีอำนาจทางทหารและการปกครองเหนือดินแดนของตน ซึ่งตำแหน่งดังกล่าวเป็นตำแหน่งที่รัฐบาลบาคุฟุของโชกุนมอบให้แก่เหล่าซามูไรภูธรที่ห่างไกลจากเมืองหลวงเพื่อคานอำนาจกับโคคุชิ (Kokushi) (国司) นายอำเภอท้องที่ซึ่งได้รับแต่งตั้งมาจากราชสำนักในเกียวโตอีกทีหนึ่ง
และยุคที่ไพร่ญี่ปุ่นลืมตาอ้าปากไม่ได้ก็ไม่ใช่ยุคเซนโกคุหรอกครับ กลับกันซะอีก ยุคเซนโกคุนี่แหละที่เกิดการเคลื่อนย้ายของชนชั้นทางสังคมอย่างกว้างขวางทั่วแผ่นดิน เพราะยุคสงครามกลางเมือง จำนวนกำลังพลทางทหารและบุคลากรที่มีความสามารถล้วนเป็นทรัพยากรสำคัญในการทำสงครามครับ ชาวบ้านผันตัวจากชาวนาชาวไร่ไปเป็นอาชิการุหรือพลทหารกันเป็นจำนวนมาก เพราะได้ค่าแรงดีบวกกับโอกาสในการไต่เต้าขึ้นไปเป็นซามูไร ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดก็เจ้าลิงฮิเดโยชิไงครับ ไต่เต้าจากชาวนาขึ้นไปเป็นผู้สำเร็จราชการปกครองแผ่นดินได้ แต่ก็เพราะฮิเดโยชินี่แหละที่เป็นคนจำกัดการเคลื่อนย้ายของชนชั้นทางสังคมในญี่ปุ่นลง โดยการออกกฎหมายห้ามชาวนาพกพาอาวุธโดยเด็ดขาด (แม้เป้าหมายจะเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการซ่องสุมกำลังเพื่อก่อการกบฏ แต่ก็ทำให้ชาวบ้านไม่สามารถเลื่อนระดับชนชั้นไปเป็นอาชิการุและซามูไรได้) ซึ่งกฎดังกล่าวจะสืบต่อมาในยุคเอโดะที่เพิ่มดีกรีความเข้มข้นของการแบ่งชนชั้นขึ้นไปอีกเมื่อโชกุนและซามูไรขึ้นมาแทนที่ราชสำนักในเกียวโตในการปกครองแผ่นดินอย่างสมบูรณ์นั่นเอง
ผมไปอ่านเจอเหมือนกันครับว่ายิ่งคนชั้นต่ำขึ้นมาจะยิ่งจำกัดอำนาจของคนทั่วไป
จูหยวนจางก็เหมือนกันที่เคร่งธรรมเนียมมาก
ด้วยแนวความคิดว่า
"ขนาดขอทานอย่างเรายังขึ้นมาได้ ทำไมคนธรรมดาคนอื่นจะมาแทนที่เราไม่ได้?"
ในทางกลับกัน ผมมองว่าฮิเดโยชิหรือจูหยวนจางคือคนที่เชื่อมั่นในคนธรรมดาว่ามีความสามารถที่สุดล่ะครับ
แต่เพราะเชื่อมั่นนนั่นล่ะ เลยเตะตัดขาคนอื่นไว้ก่อน
มีกมุกแบบนักวิชาการที่แซวกันว่า
ข้ามแม่น้ำดได้ก็รื้อสะพาน ปีนขึ้นชั้นสองได้ก็เอาบันไดออก
ตอนแรกคุณสมบัติของศาสตราจารย์ที่ตนเองได้ไม่ต้องสูง
แต่พอตนเองได้เป็นศาสตราจารย์ก็เปลี่ยนกฎให้มันยากขึ้น จนแม้แต่ตนเองตอนแรกก็ไม่น่าจะขึ้นมาได้
..
พูดคือเพราะเคสจูหยวนจางกับฮิเดโยชินี่ล่ะครับ ที่ทำให้ผมคิดว่าประชาชนนั้นเก่ง ขอเพียงเปิดโอกาสให้ก็พอแล้ว
ให้แข่งกัยนอย่างยุติธรรม ทั่วแผ่นดินก็จะบังเกิดคนเทพๆขึ้นมาเอง
ไม่ใช่สวรรค์ส่งแต่ตามหลักค่าเฉลี่ยของประชากรพันคนมันต้องมีอัจฉริยะสักหนึ่งคนนั่นล่ะ
ให้อัจฉริยะนั้นทำงานก็พอแล้ว
