ผมมองว่าข้อดีของญี่ปุ่นคือไม่ได้เคร่งลิขสิทธิ์อย่างบ้าเลือดอย่างตะวันตกดิสนี่ย์น่ะครับ
ที่เปิดโอกาสให้มีคอมิคเกะ โดจินต่างๆ
ทำให้ระดับเทพๆเกิดขึ้นได้ตลอด
ภาษาหนังจีนคือร้อยบุปผาบานพร้อมพรัก หลายสนักประชันล่ะครับ
คิดดูว่าหากมีมาตตรการแบบดิสนี่ย์จับดะ
ทางป้าแคลมป์ที่เคยเขียนโดโจโจ้อาจจะติดซังเตอยู่ไม่ได้เกิดเป็นกลุ่มนักเขียนก็ได้
จำได้ว่าอ.เคนก็เป้นหนึ่งในกลุ่มผู้สนับสนุนการคงการมีคอมมิคเกะเอาไว้นั่นล่ะ
..
ผมว่าเคสคอมมิคเกะนี่มันแสดงได้ดีเลยนะว่า การเปิดโอกาสให้ตคคนเข้าถึงลิขสิทธิ์ของสิ่งต่างๆแม้จะทำเพื่อหารายได้ก็ไม่ใช่เรื่องที่ทำให้เจ้าของลิขสิทธิ์เสียผลประโยชน์อะไร
ขอให้รู้ว่าเป็นโดจินก็พอ
คิดว่าเพราะประเทศพัฒนาแล้ว พวกเขาเข้าใจคำว่า "ลิขสิทธิ" อย่างถ่องแท้ซะมากกว่า รวมถึงทั้งทาง
ยุโรปและอเมริกาด้วย ดิสนีย์หรืออื่นใดในอเมริกาก็เข้าใจในลิขสิทธิถ่องแท้ เข้าใจว่ามันคือการหวงแหน
ทรัพย์สินทางปัญญา หาใช่การหวงแหนการต่อยอด การศึกษา การวิจัย การสร้างแรงบันดาลใจบลาๆๆๆ
ใครว่าอเมริกาบ้าLCเกินขอบเขต ถือว่าผิดแล้ว หนังล้อเลียนมากมายเกิดในอเมริกา หนังสือล้อเลียนมากมาย
หรือการ์ตูนคอมมิคของเขาก็เช่นกัน มีฮีโรที่ล้อเลียนตัวละครอื่นตั้งมากมาย ลองคนสร้างสรรค์มาทำที่ไทยดูสิ
รับรอง เดี๋ยวมีพวกไม่เข้าใจมาปกป้องทั้งๆที่เจ้าของผลงานไม่ได้ร้องขอแน่ๆ
อย่างยุโรปประเทศเยอรมันมีการ์ตูนล้อเลียนการ์ตูนดิสนีย์ พวกเขาให้เสรีและอิสระทางความคิด รู้และ
เข้าใจถ่องแท้ถึงขอบเขตความหมายLC ญี่ปุ่นงานคอมิคเกะก็เช่นกัน โดวจินก็เช่นกัน พวกเขารู้และ
เข้าใจว่ามันทำได้ขั้นไหน แต่คนไทยบางคนนั้นบ้า ไม่เข้าใจLCแต่ดันคิดว่าตนเองกำลังทำความดี
ด้วยการดรามาผลงานสร้างสรรค์ใหม่ๆของคนไทยด้วยกัน แต่ทีกับของนอก กลับชื่นชมบอกว่าการ
ใช้แรงบันดาลใจจากผลงานนึงหรือการอะไรๆจากผลงานนึงถือว่าดี แต่กับไทยด้วยกันดัน.....
พูดแล้วก็หัวเสียทุกที กับการให้วิทยาทาน กับคนกลุ่มเล็กๆเหล่านั้น สุดท้ายผลงานรังสรรค์ใหม่ๆ จึง
ถูกเตะตัดขาจากคนชาติเดียวกันซะงั้น ปกป้องLCต่างชาติทั้งๆที่ต่างชาตินั้นๆไม่ได้ร้องขอ นี่ก็กำลังนึกถึง
CPTPP อีกตัว ที่พยายามจะให้คุ้มครองโดยไม่ลืมหูลืมตา ขนาดอเมริกาผู้ซึ่งเป็นคนก่อตั้งขึ้นมาเอง
ยังถอนตัวออกไป แต่ไทยเรากลับ....
ปล. ตอนนี้กำลังนึกถึง ถุงผ้าสำเพ็งที่แบรนด์นึงของฝรั่งใช้เป็นแรงบันดาลใจ ไม่มีกลุ่มไหนไปดรามาเลย ฮา
