ก็จริงนะ โยกดะ มันมีดาบแสงที่แคนเซิลผลธาตุมืด รุมันแพ้ทางเต็มๆ
งั้น ดูๆแล้วที่มะ มันเทพขึ้น น่าจะเพราะเก็บเวลได้ ส่วนรุ มันต้องวนเวียนตายเลยไมไ่ด้อัพเวลสิเนอะ
แต่กว่ามะจะเก่งนี่ เล่มหลังๆเลยสิเนี่ย แปลไทยตอนนี้ยังโดนมดกัดตายอยู่เลย
โดยรวม ร่างต้น รุจะมีภาษีดี ตรงอึด+แข็งแรงกว่าอีก2คน ส่วน ตะ นี่อึด แต่แรงไม่น่าเท่าทดแทนด้วยสกิลต่อสู้แทน ส่วนมะ นี่มาอัพเอาต่างโลกนี้ล้วนๆ
ดังนั้น ผลสรุป ตะVSรุ นี่ โดยรวม ตะ กินขาดแหละนะ
โลกของเจ้ารุมันไม่มีระบบเก็บเลเวลครับ
จะเก่งขึ้น มีแต่ต้องฝึกตัวเอง ไม่ก็หาความรู้มายัดใส่หัวครับ
ซึ่งเจ้ารุมันพยายามแล้ว แต่เวลาเพียงแค่ไม่กี่วัน มันไม่มีทางเก่งขึ้นมาระดับปรมจารย์ได้
เจ้ารุเลยหันไปเอาดีด้านอื่นที่มันทำได้แทน ด้วยการเวียน-ตาย ซ้ำ ๆ จนกว่าจะหาทางที่ดีที่สุดรอดไปได้
จะว่าผิดไหม ? มันก็ไม่ผิดหรอก
ส่วนเจ้ามะ
เอาจริง ๆ ผมว่ามันโหดขึ้นตอนช่วงเล่ม 8-9 ยิ่งเล่ม 13 ยิ่งเห็นชัดเจน ว่ามันรู้จักใช้ประสบการณ์ + เลเวลที่สั่งสมมาให้เกิดประโยชน์ได้ขนาดไหน (ตรงนี้ผมเลยให้เจ้ามะเหนือกว่าเจ้ารุที่ดีแต่ตาย-ตาย-ตาย เพื่อหารูทที่ดีที่สุด)
ผมมองว่าคนที่รู้จักรักษาชีวิต รู้จักคุณค่าชีวิตตัวเองแบบเจ้ามะ ยังไงก็ดีกว่าคนที่ไม่รู้คุณค่าชีวิตที่ชอบเอาชีวิตตัวเองไปทิ้งแบบเจ้ารุเพื่อหารูทที่ดีที่สุด
เจ้ามะมันรู้อยู่แล้ววว่ามีอคาชุบชีวิตให้ได้ แต่เจ้ามะก็เลือกที่จะไม่เสี่ยงตาย เพราะมันรู้คุณค่าของชีวิต
แต่เจ้ารุ ไม่รู้ว่าไปพกความมั่นใจมาจากไหน ว่าไอความสามารถเกิด-ตายของมันจะใช้ได้แบบไม่มีวันจบ แล้วเลือกที่จะสืบ-ฆ่าตัวตาย-สืบ-ตาย วนไปเรื่อย ๆ แทน (เกิดสกิลเอ็งหยุดทำงาน ไม่ชักดิ้นชักงอไปเลยเรอะ ?)
แล้วถ้าเกิดจุดเซฟเปลี่ยน ไม่ยิ่งซวยกว่าเดิมอีกเรอะ ?
ในด้านนี้ ผมเลยมองว่ายังไงในบรรดาสามคน โยตะ-รุ-มะ ผมก็ให้เจ้าซึบะรุอยู่ต่ำที่สุด เป็นตัวละครเอกที่กากที่สุดอยู่ดี ทั้งมันสมอง ทัศนคติการใช้ชีวิต และการต่อสู้เลย เพราะผมมองว่ามันเป็นตัวละครที่ไม่ค่อยรู้คุณค่าหรือให้น้ำหนักกับชีวิตตัวเองมากเท่าไหรนักครับ
แต่ถ้าในเรื่องของจิตใจอันแน่วแน่ จิตใจที่ดีงาม ผมให้เจ้ารุอยู่อันดับแรกเลยครับ
คนที่ยอมเจ็บ ยอมตายหลายสิบรอบเพื่อคนอื่นนี่มันสุดยอดสุด ๆ ในด้านของจิตใจแล้วละครับ