ประเด็นคือพระเอกก็ชอบปล่อยพวกนี้ไปหลังจากกระทืบเสร็จ แล้วก็โดนรียกพวกมาไล่ฆ่าทีหลังถ้าไม่มีสกิลพระเอกนี่ถึงพระเอกจะหนีรอด พวกพระเอก ครอบครัว เมีย ต้องมีตายกันบ้างหละ
คือพวกนี้แค่ไม่ถูกใจมันก็จัดการแล้ว แต่นี่พระดันไปกระทืบมัน คืดว่ามันจะไม่เรียกพวกมาล้างแค้นรึไง
ไหนๆก็โดนสั่งเก็บเหมือนกันอยู่ดี
ทางทีดีคือต้องจัดการให้หมดจดถึงจะมีโอกาศรอดถึงไม่รอดก็ยังไงก็โดนเท่าเดิมแต่ยังดีได้จัดการตัวต้นเหตุไปแล้ว ถ้าปล่อยไปนี่คือโดนแน่นอนแถมตัวต้นเหตุยังนั้งขำเย้ยพระเอกอีก
เทียบพวกตัวโกงก็ไม่ได้ พระเอกเวลาอยู่สำนัก หรือ สมาคม ที่ไม่มีคนกล้าแตะ ต่อหน้ามันยอมถอยให้
รู้จักสั่งเก็บพระเอกแบบลับๆเ ถ้าไม่เจอสกิลพระเอก หรือ ติดประมาทเกินเหตุ นี่พระเอกตายไปนานแล้ว
----------------------------------
คือแบบแค่ช่วงต้นเรื่องมีปล่อยไปก็ไม่เท่าไหร่นะถือว่ายังใหม่อยู่แต่แบบเจอแบบเดิมๆ แล้วปล่อยไปหลายครั้งนี่แย่หละ
ไปเจอฝรั่งวิจารณ์ประมาณว่า
เรื่องจักรวาลจีนนี่น่าสนใจ
ที่เหมือนกับทุกเรื่องนั้นมาจากรากฐานแนวคิดเดียวกันในระบบเวทมนตร์หรือกำลังภายในที่ใช้อยู่
ไปอ่านเรื่องนี้ แล้วไปอ่านเรื่องโน้นพอเข้าใจได้
อะไรที่เรื่องนี้ไม่อธิบาย ไปอ่านเรื่องอื่นก็จะมีอธิบายไว้
ในแนวนี้เหมือนแต่ละคนเขียนมีจักรวาบลใหญ่ๆที่ใช้ร่วมกัน
และอธิบายถึงวิธีการที่ดูโหดเหี้ยมว่ามันมีเหตุผลอยู่
เช่น
ในเรื่องนี้ พระเอกฆ่าล้างตระกูลได้ทันทีไม่มีลังเล
จนเรารู้สึกว่าโหดจัง
แต่พอไปอีกเรื่องหนึ่ง เขียนว่าพอพระเอกปล่อยคนร้ายไป
ตัวร้ายก็จะไปบอกอาจารย์ ญาติผู้ใหย่และคนอื่นๆมารังควาญพระเอกในภายหลังไร้ที่สิ่้นสุด
ดังนั้นเมื่อเจออย่างนี้มากๆเข้ากลับไปอ่านเรื่องแรกที่พระเอกฆ่าล้างตระกูล
เลยรู้สึกว่าพระเอกทำถูกแล้ว
จะว่าพรรคต่างๆคือแก้งค์มาเฟียไหมก็ใช่
แต่ราชวงศ์ต่างๆก็คล้ายๆกัน ต่างแค่เป็นระบบสืบทอดเชื้อสาย กับการปกครองในองค์กรต่างกัน
คือราชวงศ์ยกตัวเป็นเชื้อสายเทพ ต่างกับพรรคที่ทุกคนสามารถฝึกตนเป็นเทพ
ส่วนที่ทำกับประชาชนก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก มีเส้นทางการเงิน การเก็บส่วย ซ่องซุมกำลังทหาร
ใครเป็นศัตรู ถ้าฆ่าได้ก็ประหารทั้งตระกูล
คือฝ่ายธรรมะหรือราชวงศ์ก็อย่างนั้นล่ะครับ
สังเกหตจากเรื่องเล็กๆน้อยๆเช่น
สำนักคุ้มภัยของพ่อลิ้มเพ้งจือ จะขยายสาขา
เลยเอาของขวัญไปคารวะเจ้าถิ่น
เจ้าถิ่นก็ไม่รับไ้ว่าอย่างนั้นล่ะครับ
สังเกตจริงๆคือ ขยายสาขา ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ต้องไปเหยียบตาปลาเจ้าถิ่น
ที่บางก๊วนคงหากินทางดำ คือปล้นชาวบ้านชาวช่องเป็นโจรอยู่แถบนั้น
ราวงศ์ผมว่ามันควรจะมีคนเทพๆเป็นราชครูอย่างน้อยก็คนสองคนอยู่คอยคุ้มครองฮ่องเต้บ้างในแนวกิมย้ง
แต่ไม่รู้เป้นไงกิมย้งชอบให้มีแต่ท่านข่านที่มักมีองครักษ์เทพๆ
เพื่อป้องกันการที่พระเอกจะไปลอบสังหารท่านข่านได้ง่ายๆว่าอย่างนั้นล่ะครับ
หากวางระบบให้เป็นราชวงศ์ที่มีอำนาจเว่อๆจริง
ก็ต้องกำหนดให้ฮ่องเต้มีเชื้อสายเทพหรืออย่างน้อยต้องไปลูกหลานของคนที่เทพที่สุดในแผ่นดินในอดีต
ในอายุหลายพันปีก็จตะเล่นมุกว่า
ฎตระกูลของเจ้านี่อายุแค่สามร้อยปี ยังถือว่าอายุน้อยนัก รากฐานไม่มั่นคงเท่าตระกูลใหญ่"
ก็ว่ากันไป
ผมกำลังคิดเรื่องความแตกต่างระหว่างค่ายพรรคกับสายตระกูลเหมือนกัน
ประมาณว่าตระกูลหนึ่งอาจจะครองตำแหน่งเจ้าสำนัก
แต่ก็มีสายของตระกูลตนเองเหมือนกันอยู่อีกทางหนึ่ง
ประมาณว่านายน้อย ใช้งานผู้อาวุโส่ที่อยู่สายที่สนับสนุนตนเองได้ แต่ก็ต้องอยู่ในขอบเขตของสำนัก
แต่สามารถใช้งาน อาฮู๋ ลูกกระจ๊อกข้ารับใช้ประจำตระกูลไปทำอะไรก็ได้แม้ไม่เกี่ยวกับขอบเขตของสำนักก็ตาม
มองในแง่หนึ่ง
การที่นายน้อยไปตีกับชาวบ้านที่เข้ามาเดินเพ่นพ่านในถิ่นของตนเองก็ถือว่าทำงานให้สำนักเหมือนกัน
แมท้แพ้กลับมาก็ไม่อาจตำหนิได้หากมองในภาพรวมแล้ว
