[quote/]
ผมถึงบอกไงครับว่ามันโม้มากส่วนหนึ่งเพราะจบแล้วมังเลยเขียนไห้opสุดๆอย่างเดม่อนเบนแน่นอนครับว่ามันเขียนชัดเจนว่าตัวมันเทพสุดไม่ว่าจะเป็นมิติไหนเรียกตัวเองจากมิติคู่ขนาดจากความเป็นไปได้และจินตนาการได้คิดเอาว่าขึ้โม้แค่ไหน และแม้แต่ลาสบอสมันก็สร้างมาเองเพราะเบื่อส่วนเทนชินิยามมันไกล้เคียงกันผมเลยจำรวมแค่นั้น มันก็คล้ายๆกับว่าเรื่องราวทังหมดฝันไปและตื่นขึ้นเป็นทุกอย่างตัวเองกำหนดขึ้นมาเองเขียนเรื่องขึ้นมาเองเป็นพระเจ้าสูงสุดเองนั้นแหละครับ ส่วนที่ว่าจะไปขัดนิยายเรื่องอื่นมันไม่เกี่ยวนี่ครับมีเรื่องไหนกล้าเขียนไห้พระเอกเท่ากับคนเขียนอยากทำอะไรก็ทำและไม่เนิฟที่หลังบ้าง ไอ้ที่ว่าขัดกับเรื่องอื่นมันมีเทพสูงสุดของเรื่องไม่เกี่ยวเลยครับประเด็นคือเทพสูงสุดไม่ไช่พระเอกและพระเอกจีนกำหนดเรื่องราวเองไม่ได้ต่างหาก ถ้าจะจับข้ามเรื่องคนแต่งคนเขียนมันเขียนยังไงก็ได้อยู่แล้วเราจึงไม่ควรนับเราควรนับนิยามของแต่ละเรื่องว่าทำอะไรได้ ซึงผมนิยามความสามารถสูงสุดของนิยายจีนและยุนกับไม่สนความสามารถเอานิสัยตัวเอกของทังสองมาเทียบกัน แน่นอนว่าของยุ่นมันอาจตายเลยแต่มันก็จะไม่เดินเรื่องแบบจีนแน่ๆครับอย่างน้อยมันก็ไม่ฟัดไปทัว แต่ตัวเอกนิยายจีนส่วนใหณ่ถึงจุดเริ่มต้นเป็นลูชเซอร์เหมือนกันแต่มีเวลาตังตัวเสมอผิดกับของยุ่นโผล่มาเจอของใหณ่เลยแต่มันมีพลังโกงตังแต่แรกเสมอถ้าจีนไปนิยายยุ่นมันจะไม่ทันฝึกตายก่อน ไม่ไช่ว่าผมไม่ชอบนิยายจีนแต่การเขียนมันเป็นแนวแค้นโลกฟามจนเก่งมาแก้แค้นแต่ยุ่นช่วงนี้มันเป็นแนวเกิดมาopเที่ยวเล่นแก้ปัณหา(ที่ตัวเองก่อ)มันคนละอารมครับ
ถ้าเรื่องที่ผมอ่านก็มีครับตอนจบทั้งหมดเป็นแค่ความฝันจากความทรงจำเทพผู้สร้าง
พอพระเอกหลอมรวมพลังเทพผู้สร้างได้ก็เลยสร้างจักรวาลกลับมาใหม่
แล้วก็ย้ายตัวเองและสาวๆไปเกิดในโลกในมิติอื่น
ส่วนตัวร้ายก็เป็นเพียงมนุษย์ต่างดาวที่หลุดเข้ามาในจักรวาลที่เทพผู้สร้างๆขึ้นแล้วออกไปไม่ได้
สรุปจบที่พลังพระเอกก็เทียบเท่าพลังเทพผู้สร้างนั่นแหล่ะ
แต่แค่ไม่ใช่คุมกฏทั้งจักรวาลได้เหมือนเดิม
ก็ใช้พลังได้แค่ตามระดับพลังที่เกิดใหม่นั่นแหล่ะ
ส่วนหลายๆเรื่องก็คือตีกันไปจนถึงระดับเทพผู้สร้าง
แต่กลายเป็นว่าเทพผู้สร้างก็เป็นคนๆนึง ที่อยู่ในมิตินั้นๆ
ซึ่งมันก็ต้องมีเทพผู้สร้างขึ้นไปอีก
เพราะงั้นผมเลยมองว่า ตัวละครในนิยายทุกเรื่อง
ต่อให้เก่งแค่ไหนก็ชนะคนแต่งไม่ได้
เพราะงั้นต่อให้ในนิยายโม้ยังไงพอไปซัดคนแต่งยังไงก็แพ้
แต่ในนิยายจีนหลายเรื่องมันจะไปสู้กับตัวตนของมิติคนแต่ง
หรือก็คือเทพผู้สร้าง หรือ one above all
ซึ่งเรื่องมันเปิดให้ตีกับตัวตนที่สูงขึ้น มิติระดับสูงขึ้น
ในขณะที่มิติคู่ขนานในนิยายญี่ปุ่น มันถือเป็นมิติระดับเดียวกัน
เพราะงั้นพลังทุกชนิดต่อให้มากพอจะทำลายล้างจักรวาลได้
สุดท้ายก็จบที่จักรวาลนั้นๆ
เหมือนโลกที่เราสร้างขึ้นมาบนเว็บบอร์ด ต่อให้เทพยังไง
ก็สะกิดยูสเซอร์สร้างดาเมจไม่ได้ซักนิด
พอแอดมินรึคนโพสอยากลบก็หายไป ไม่สามารถต่อต้านได้ซักนิด
แต่ตัวเอกในนิยายจีนบางเรื่องมันเหมือน skynet ใน เรื่องคนเหล็ก
คือหาทางควบคุมรึฆ่าคนสร้างได้สำเร็จ
เพราะตัว skynet มันถือว่าอยู่ในระดับมิติชั้นข้อมูล
เหมือนเรื่อง sao alice ที่ตัวพวกอลิซอยู่ในคอมมาตลอดไม่รู้ว่าเป็นโลกที่สร้างขึ้นคิดว่าเป็นโลกจริงมาตลอด
ต่อให้ตัวเก่งแค่ไหนในโลกนั้นก็ไม่มีผลในโลกจริงที่พวกคิริโตะอาศัยอยู่
แต่โลกจริงที่คิริโตะอยู่ ก็เป็นเพียงโลกที่ถูกแต่งขึ้นมาอีกที
ถ้าเราถกจบกันแค่ว่าตัวไหนเทพกว่าในโลกตัวเองมันก็จบง่ายครับ
แต่ตอนนี้มันถกว่าข้ามมิติไปอีกเรื่อง
มันก็เหมือนถกว่าถ้าตัวละคร dc เข้าไปอยู่จักรวาล marvel ที่นักเขียนมาเวลเขียน
มันจะเทพแค่ไหน
เรื่องที่น่าจะเกิด มันก็ยังเก่งนั่นแหล่ะ แต่จะโดนคนแต่งมาเวล กดพลังให้ตัวละคร dc เข้ามาได้
หรือตัวละครอย่าง one above all พอเข้าไปในจักรวาล dc ก็จะแทบไร้พลังเลย
ตอนนี้ที่เราถกคือ เข้าไปอยู่ในจักรวาลกำลังภายใน
เพราะงั้นพลังบางอย่างก็ไม่มีปัญหาเข้าไปได้
แต่พวกพลังเทพผู้สร้าง รึพลังจำพวกควบคุมกฏของโลก
ถ้ามันมีผู้คุมเดิมอยู่แล้ว ผู้มาเยือนก็จะถูกปรับเข้าไปในกฏของโลกนั้น
เช่นกฏของโลกการ์ตูนสายแพทย์ปัจจุบัน
พอเอาตัวละครอย่างโรงเรียนลูกผู้ชายมา แล้วตัวละครที่โดนกระซวกหัวใจ
รึโดนตัดตัวผ่าครึ่งตั้งตรงจากหัว พอเข้าไปรักษาใน รพ. ยังไงก็ตาย
ตายแล้วไม่ฟื้นด้วย การแพทย์จีน 4000 ปีจะเอามาใช้ไม่ได้เลย