มู้วิเคราะห์พล๊อตนิยายแนวตัวเอกถูกทอดทิ้ง ทรยศ หักหลัง ใส่ร้ายป้ายสี

[pol]

แนวๆนี้เรื่องที่น่าเบื่อที่สุดก็คือทำไมราชามันถึงโง่ได้สาหัสขนาดนี้?   จริงอยู่ที่ราชาในประวัติศาสตร์ที่โง่ๆนะมีเยอะแต่พวกที่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งได้ไม่นานแล้วก็โดนถีบลงมา.  แต่ในเรื่องแต่ละคนครองอำนาจได้เป็นสิบๆปีมันไม่มีทางที่จะโง่หรอกครับ.  มันเหมือนตัวละครกากๆกลวงๆที่สร้างขึ้นมาให้พระเอกโชว์เหนือเท่านั้นเอง. ราชาในนิยายที่ชอบที่สุดก็ต้องเรื่องนี้ isekai tensei sudouki. โคตรแสบ+โคตรกวน

[Bloodyknight]

แนวๆนี้เรื่องที่น่าเบื่อที่สุดก็คือทำไมราชามันถึงโง่ได้สาหัสขนาดนี้?   จริงอยู่ที่ราชาในประวัติศาสตร์ที่โง่ๆนะมีเยอะแต่พวกที่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งได้ไม่นานแล้วก็โดนถีบลงมา.  แต่ในเรื่องแต่ละคนครองอำนาจได้เป็นสิบๆปีมันไม่มีทางที่จะโง่หรอกครับ.  มันเหมือนตัวละครกากๆกลวงๆที่สร้างขึ้นมาให้พระเอกโชว์เหนือเท่านั้นเอง. ราชาในนิยายที่ชอบที่สุดก็ต้องเรื่องนี้ isekai tensei sudouki. โคตรแสบ+โคตรกวน

ราชาชีวิตจริงก็ไม่ค่อยต่างจากนิยายเท่าไร // ขอโอเลี้ยง กับ ผัดไท นะ

[Exboss]

ผู้กล้ามืด นี้ต่อให้ไม่ไปล้างแค้น ก็ รู้สึกว่า เดี๋ยวไอพวกนั้นก็วิ่งเข้ามาให้กระทืบ เองแหละ

[Exboss]

แนวๆนี้เรื่องที่น่าเบื่อที่สุดก็คือทำไมราชามันถึงโง่ได้สาหัสขนาดนี้?   จริงอยู่ที่ราชาในประวัติศาสตร์ที่โง่ๆนะมีเยอะแต่พวกที่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งได้ไม่นานแล้วก็โดนถีบลงมา.  แต่ในเรื่องแต่ละคนครองอำนาจได้เป็นสิบๆปีมันไม่มีทางที่จะโง่หรอกครับ.  มันเหมือนตัวละครกากๆกลวงๆที่สร้างขึ้นมาให้พระเอกโชว์เหนือเท่านั้นเอง. ราชาในนิยายที่ชอบที่สุดก็ต้องเรื่องนี้ isekai tensei sudouki. โคตรแสบ+โคตรกวน

ส่วนใหญ่ก็ ขุนนางที่สนับสนุน นั้นแหละ มั้ง ที่คอยประคองเลี้ยงไว้ในฐานะ หน้าฉาก กำจัดคนที่คิดโค่นราชา(ศูรย์รวมอำนาจของพวกตน)ไว้ เพื่อคงสภาพไว้หากินได้อีกยาวๆ  เพราะไง พวกตัวเอก พอโค่นราชาคนเก่าที่ไม่ดีแล้ว ก็ยังมีบ้างเรื่องต้องไปไล่ตามพวกขุนนางเก่าๆ ที่เป็น ผู้อยู่เบื้องหลังอีกที หรือต้องให้ คนอื่นไปไล่เก็บทีหลังในฉากหลังที่ไม่ได้ อธิบายไว้ หรือก็ ปล่อยไปรอหมดยุคของตนเอง ให้ไอพวกนี้กลับมาอีก ฮ๋า

[vrasak]

ฮาจิเมะทีเเรกผมก็นึกว่าเป็นเเนวล้างเเค้นนะ เเต่พออ่านจริงๆกลับไม่ใช่เลย เเม้พระเอกจะถูกหักหลัง ถูกผลักใสไปสู่นรกโดยฝีมือของเพื่อนร่วมชั้น เเต่ก็ไม่ได้โทษว่าเป็นความผิดใครเลย มีเเต่ความคิดอยากกลับบ้าน กับใครขวางฆ่าเรียบเเค่นั้นเอง ซึ่งผมอ่านก็เฟลนิดๆนะ รู้สึกว่าถ้าตัวเองเป็นพระเอก โดนทรยศหักหลังขนาดนั้นมันต้องอยากเอาคืนบ้างเเหละ อย่างน้อยก็ไอ้คนที่ยิงเวทใส่นั่นเเหละคนหนึ่ง เเต่ก็ทิ้งประเด็นนี้ไปซะดื้อๆ เเล้วออกเดินทางท่องเที่ยวกับเหล่าฮาเร็ม พร้อมกับพลังอันไร้ผู้ต่อต้านเเละคำพูดจิกกัดที่ผมมองว่าก็เฉยๆ เเน่ละเเข็งเเกร่งขนาดนั้นใครจะกล้าต่อปากต่อคำล่ะ เเล้วที่ถามตัวเองว่าใครคือศัตรู ใครคือคนที่ผลักตัวเองลงนรกนี้ ไม่ได้คิดถึงคนที่หักหลังคนเเรกเลยสินะ เเละที่น่าเเปลกใจมากเลยก็คือ โคคิที่ชอบโชว์ตรรกะเพี้ยนๆเเละออกมาขวางพระเอกเรื่อยๆ พี่เเกยังไม่เชือดทิ้งซะที ขนาดครั้งหนึ่งถึงกับลงมือจะฆ่าพระเอกเเล้วนะ ทั้งๆที่ประกาศปาวๆว่า ใครขวางตาย เเท้ๆ
 

[Diamos]

ฮาจิเมะทีเเรกผมก็นึกว่าเป็นเเนวล้างเเค้นนะ เเต่พออ่านจริงๆกลับไม่ใช่เลย เเม้พระเอกจะถูกหักหลัง ถูกผลักใสไปสู่นรกโดยฝีมือของเพื่อนร่วมชั้น เเต่ก็ไม่ได้โทษว่าเป็นความผิดใครเลย มีเเต่ความคิดอยากกลับบ้าน กับใครขวางฆ่าเรียบเเค่นั้นเอง ซึ่งผมอ่านก็เฟลนิดๆนะ รู้สึกว่าถ้าตัวเองเป็นพระเอก โดนทรยศหักหลังขนาดนั้นมันต้องอยากเอาคืนบ้างเเหละ อย่างน้อยก็ไอ้คนที่ยิงเวทใส่นั่นเเหละคนหนึ่ง เเต่ก็ทิ้งประเด็นนี้ไปซะดื้อๆ เเล้วออกเดินทางท่องเที่ยวกับเหล่าฮาเร็ม พร้อมกับพลังอันไร้ผู้ต่อต้านเเละคำพูดจิกกัดที่ผมมองว่าก็เฉยๆ เเน่ละเเข็งเเกร่งขนาดนั้นใครจะกล้าต่อปากต่อคำล่ะ เเล้วที่ถามตัวเองว่าใครคือศัตรู ใครคือคนที่ผลักตัวเองลงนรกนี้ ไม่ได้คิดถึงคนที่หักหลังคนเเรกเลยสินะ เเละที่น่าเเปลกใจมากเลยก็คือ โคคิที่ชอบโชว์ตรรกะเพี้ยนๆเเละออกมาขวางพระเอกเรื่อยๆ พี่เเกยังไม่เชือดทิ้งซะที ขนาดครั้งหนึ่งถึงกับลงมือจะฆ่าพระเอกเเล้วนะ ทั้งๆที่ประกาศปาวๆว่า ใครขวางตาย เเท้ๆ
 

เอาจริง ๆ ผมมองว่าเจ้าฮาจิเมะมันซึนเดเระครับ ปากพูดอย่างแต่ลงมือทำอีกอย่าง 

[nosta]

ผมอ่านฮาจิเมะแล้วไม่ได้รู้สึกอยากให้มันล้างแค้นเลย แน่นอนว่าถูกทำเลวมามาก แต่มันเก่งเทพกว่าชาวบ้าน จนไม่มีใครเทียบติด จนไม่รู้สึกลุ้นกับการล้างแค้นเลย เหมือนไม่อยากไปล้างแค้นกับมด ทำให้เรืรองมันดาวน์ลงตั้งกะออกจากดันแรกได้ ก็เป็นแนวสายชิวแล้ว
          ผู้กล้าโล่สนุกแต่พอบิชโดนลงโทษก็เริ่มชิวขึ้น อีกเรื่องที่ลากเป้าล้างแค้นไปจนตอนท้ายให้ลุ้นได้คือ dungeon seeker ภาคนิยายจะสนุก มังกะมันรวบไปมากๆ

[Flady]

แนวๆนี้เรื่องที่น่าเบื่อที่สุดก็คือทำไมราชามันถึงโง่ได้สาหัสขนาดนี้?   จริงอยู่ที่ราชาในประวัติศาสตร์ที่โง่ๆนะมีเยอะแต่พวกที่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งได้ไม่นานแล้วก็โดนถีบลงมา.  แต่ในเรื่องแต่ละคนครองอำนาจได้เป็นสิบๆปีมันไม่มีทางที่จะโง่หรอกครับ.  มันเหมือนตัวละครกากๆกลวงๆที่สร้างขึ้นมาให้พระเอกโชว์เหนือเท่านั้นเอง. ราชาในนิยายที่ชอบที่สุดก็ต้องเรื่องนี้ isekai tensei sudouki. โคตรแสบ+โคตรกวน

ใช่ไหมล่ะ! นั่นแหละที่พยายามจะสื่อล่ะ! ศัตรูพวกนี้ถูกสร้างขึ้นมาให้พวกตัวเอกตบเล่นเพื่อให้ตัวเองดูดีขึ้นแค่นั้นแหละ 
ไม่ได้มีนิสัย ความคิดหรือเหตุผลอะไรเป็นของตัวเองเลยสักอย่าง ถูกกำหนดเอาไว้ให้เป็นได้แค่ของที่มีไว้ให้พวกตัวเอกเหยียบย่ำ ไม่เป็นภัยสักนิดเลยด้วยซ้ำ
แล้วก็... จริงๆแล้วพวกขุนนางกับราชายุโรปสมัยก่อนนี่... เป็นตัวอันตรายระดับต้นๆเลยนะ? โดยส่วนตัวคิดว่าถ้าเป็นโลกแฟนตาซีพวกนี้จะอันตรายยิ่งกว่าเดิมอีกเยอะ
ไม่ใช่เพราะว่าพวกนั้นแข็งแกร่งหรือมีเวทย์มนตร์ที่ทรงพลัง แต่เป็นเพราะว่าพวกนี้ต้องใช้กลยุทธเข้ามาห้ำหั่นกันเพื่อที่จะรักษาวงศ์ตระกูลของตัวเองเอาไว้ตลอด
ส่วนใหญ่แล้วพวกตัวเอกโกงๆที่อ่อนต่อโลกหรือไม่ก็ละเมอไปว่าตัวเองฉลาดรู้ทันโลกน่าจะโดนพวกนี้จัดการได้ง่ายๆด้วยซ้ำ ต่อให้ไม่ตายก็ยังมีเรื่องเจ็บปวดรอไว้อีกเยอะ


ประชากรในโลกแฟนตาซีไม่ได้กระจอกงอกง่อยอย่างที่แฟนตาซีต่างโลกยุคหลังพยายามจะทำให้เข้าใจหรอกนะ    แน่นอนว่าตัวอย่างที่เรายกมาอาจจะไม่ค่อยตรงเท่าไหร่
แต่ตอนจบ (หรือใกล้จบ) ของยูริ (Hakai me no Yuuri) น่าจะทำให้เห็นภาพค่อนข้างชัดอยู่ (เข้าข่ายสปอยล์กันหรือเปล่านะ?    )

[rider555]

เรื่องโคคิ ใจเย็นๆ กัน  เดี๋ยวจะมีบทให้เขาเป็นพระเอกยาวเลยล่ะ  ต้องฆ่าคนครั้งแรกเพราะอยากจะช่วยผู้หญิงเพียงคนเดียว  ไม่ฆ่าไม่ได้เพราะว่าตัวเองไม่ได้เก่งกว่าอีกฝ่ายมากมายอะไรนัก  และก็เจอกับความขัดแย้งที่ไม่มีทางจะจบลงด้วยการพูดคุยได้เลย  เช่นนี้ เขาจะเลือกหนทางใดกัน




ส่วนอีกเรื่องที่น่าติดตามก็คือ kurogane no mahoutsukai ได้อ่านจากมังงะ 2 ตอน ก็เลยไปตามนิยายต่อ


เรื่องย่อก็ดาดๆ หน่อย 


- มีการอัญเชิญผู้กล้าซึ่งเป็นนักเรียน ม.ปลาย ในญี่ปุ่นมาทั้งห้อง  เช็คสเตตัสแล้วแม้จะยังไม่ได้ฝึกอะไรแต่ก็เก่งกว่าคนในโลกนี้มากโข  ต่ำสุดก็มีอาชีพต่างๆ เลเวล 3  บางคนก็ก็มีถึงเลเวล 5 ที่หายากสุดๆ ในโลกนี้ (ประมาณนักผจญภัยระดับ S น่ะแหล่ะ)


- คัทสึรากิ  ฮารุนะ  นางเอกของเรื่องที่เช็คสเตตัสที่หลังเขาสุดนั้นเป็นนักกีฬาอัจฉริยะ  เก่งกีฬาทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเทนนิส , วอลเล่ย์บอล , หรือแม้แต่ศิลปการต่อสู้  ขนาดที่ว่าตอน ม.ต้น เคยชนะเลิศยูโดระดับประเทศในรุ่นไม่จำกัดน้ำหนักมาแล้วทั้งๆ ที่ตัวเล็ก  สูงแค่ 150 กว่าๆ  ขึ้น ม.ปลาย ไม่ได้เข้่าชมรมไหนเลย  แต่คอยวิ่งช่วยทุกชมรมที่มีปัญหา  จนทุกคนยอมรับในฝีมือ และเป็นที่ชื่นชอบ


- เมื่อถึงคราวเช็คสเตตัสของฮารุนะ  ทุกคนจึงคาดหวังว่าจะสุดยอด   แต่ผลออกมาดันกระจอกกว่าผู้หญิงชาวบ้านในโลกนี้ซะอีก  ก็เลยถูกคนในชั้นเรียนดูถูกหมด  แม้แต่เพื่อนในกลุ่ม  ยกเว้นเพื่อนสนิทของตัวเองเพียงคนเดียวที่ออกตัวปกป้อง  แล้วก็โดนเชิญ? ให้ออกจากปราสาทไป  แต่กองอัศวินพาไปฝากเป็นลูกศิษย์กับพระเอก  ซึ่งเป็นนักผจญภัยที่เกษียรตัวเองแล้วในวัย 30 ต้นๆ  แต่ในอดีตนั้นเขาเป็นหนึ่งในสุดยอดนักผจญภัยของประเทศ (และก็เป็นคนญี่ปุ่นกลับชาติมาเกิด)


- พระเอกสอบถามฮารุนะ ว่าฝึกแล้วจะเอาไปทำอะไร  จะไปแก้แค้นที่เพื่อนๆ ทิ้งอย่างนั้นเหรอ?  เธอตอบว่า "จะเอาความเก่งไปโชว์ให้ดู  แล้วกระทืบให้ศิโรราบซะ  อ๊ะ ยกเว้นจินัทสึ คนเดียวล่ะนะ"  สุดท้ายพระเอกก็ยอมรับเธอเป็นลูกศิษย์ล่ะ




เรื่องหลังจากมังงะก็ประมาณว่า


- ตอนเด็กๆ ฮารุนะ เป็นคนที่ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองซักเท่าไร หัวก็ไม่ค่อยดี  แต่คุณแม่ของเธอนั้นได้สอน และให้กำลังใจว่า  ถ้าทำดีที่สุดโดยเอาชีวิตเป็นเดิมพันแล้วล่ะก็ไม่ว่าอะไรก็ทำได้หมด  เธอนั้นจำคำสอนของแม่ไว้ในใจ  แล้วก็เริ่มไปเรียนเคนโด้ในโรงฝึกใกล้บ้าน  ใหม่ๆ ก็เงอะๆ งะๆ  แต่ใช้เวลาไม่กี่เดือนก็เอาชนะคนที่เก่งที่สุดในโรงฝึกได้  หลังจากใช้ความพยายามสุดขีด  และพ่ายแพ้ไปหลายครั้ง  ถึงจุดนี้เธอจึงเชื่อสนิทใจแล้วว่าคำสอนของคุณแม่เป็นความจริง  เธอจึงดำเนินชีวิตโดยยึดหลักคำสอนนั้นนับแต่นั้นมา


- มีอาชีพเป็นจอมเวทย์ดาดๆ แค่เลเวล 1  แต่ฝึกเอาดีทางศิลปการต่อสู้เป็นหลักเวทมนตร์เป็นรอง  พระเอกแทนที่จะห้ามกลับสนับสนุนกับแนวคิดสุดโต่งผิดปกตินี้  เพราะยึดเอาความต้องการของลูกศิษย์เป็นสำคัญ  ใช้เวลาแค่ 3 วัน ก็เสือกเก่งเท่ากับคนที่ฝึกมา 10 ปี  คือเลเวลอาชีพขึ้นไปเป็น 3 จนพระเอกถึงกับเหวอ  ซึ่งได้สังเกตุมาตลอดเลยว่าฮารุนะ นั้นได้ฝึกโดยเอาชีวิตเป็นเดิมพันจริงๆ ถึงได้เก่งขึ้นเร็วขนาดนี้  จากนั้นก็ปล่อยลงเหวให้ปีนขึ้นมาเองแบบสิงโตโดยให้ไปสู้กับโคบอลในดันเพียงคนเดียว ซึ่งปกติจะต้องใช้ตี้ที่ทุกคนจะต้องมีเลเวลอาชีพอย่างต่ำ 3  แน่นอนเธอทำภารกิจสำเร็จแถมปราบบอสได้อีก 


- ในวันที่ 5 หลังจากเป็นลูกศิษย์ รับเควสไปล่าคนที่ก่อปัญหาจนกิลด์นักผจญภัยต้องออกเควส  ซึ่งเป็นกลุ่มเด็กเลว 4+1? ที่ทุกคนมีเลเวลอาชีพ 3 โดยที่ตัวหัวหน้ามีเลเวล 4  หนีออกจากปราสาทมาเข้าแก๊งค์ที่สลัม  แล้วช่วยแก๊งค์นั้นทำความชั่วสารพัดรวมถึงข่มขืนผู้หญิงด้วย  พระเอกลองให้เธอสู้กันมนุษย์จริงๆ ดู  โดยบุกถล่มจากด้านหน้า  ประเดิมด้วยคนเฝ้าประตูในแก๊งค์นั้น แล้ตามด้วยคนที่อยู่ข้างใน  ผลก็คือฆ่าไปเกือบ 100 คน โดยไม่คิดอะไรเลย  พอถามเธอก็ตอบว่าคิดซะว่าคนพวกนี้เป็นมอนก็พอแล้ว  ตอนสู้กับแก๊งค์เด็กเลว  ตัวหัวหน้ามียูนิคสกิล บัฟสเตตัสทุกอย่าง เพิ่ม 2 เท่า ใน 10 วินาที  ฮารุนะ เข้าสู้เพียงคนเดียว (จริงๆ ตั้งแต่บุกพระเอกมันไม่ทำอะไรนอกจากยืนดูอย่างเดียว)  ผลก็คือกระทืบเละภายใน 10 วิ ที่ได้รับบัฟนั่นแหล่ะ  แล้วจากนั้นก็โดนเชือดทิ้งซะ




ความเห็นหลังจากที่ได้อ่านเรื่องนี้  ก็สนุกดีนะครับ  ทั้งๆ ที่พล็อตเรื่องโครตดาดๆ ลอกมาเกือบเป๊ะๆ  แต่ก็สนุกอย่างไม่น่าเชื่อ  ความสัมพันธ์ระหว่างพระเอกกับนางเอกก็เป็นแบบอาจารย์-ลูกศิษย์  ยังไม่มีโรแมนซ์ ใส่กัน  แต่ที่ผมอ่านล่าสุดแอบมุดฟูกเข้าไปนอนกับอาจารย์ตัวเองแล้วเพราะนอนด้วยแล้วรู้สึกอบอุ่น ปลอดภัยเหมือนนอนกับคุณพ่อ  นี่กำลังรออ่านถึงตอนตบเกรียนโทโกะ เพื่อนสาวในกลุ่มที่พอรู้ว่าตัวเองเหนือกว่าฮารุนะ ก็ดูถูกเธอทันที  รวมถึงเพื่อนคนอื่นๆ ด้วย  แค่ 5 วันยังเก่งขนาดนี้  ถ้าซัก 3 เดือน จะเก่งขนาดไหนหว่า?

[Black7nos]

แนวๆนี้เรื่องที่น่าเบื่อที่สุดก็คือทำไมราชามันถึงโง่ได้สาหัสขนาดนี้?   จริงอยู่ที่ราชาในประวัติศาสตร์ที่โง่ๆนะมีเยอะแต่พวกที่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งได้ไม่นานแล้วก็โดนถีบลงมา.  แต่ในเรื่องแต่ละคนครองอำนาจได้เป็นสิบๆปีมันไม่มีทางที่จะโง่หรอกครับ.  มันเหมือนตัวละครกากๆกลวงๆที่สร้างขึ้นมาให้พระเอกโชว์เหนือเท่านั้นเอง. ราชาในนิยายที่ชอบที่สุดก็ต้องเรื่องนี้ isekai tensei sudouki. โคตรแสบ+โคตรกวน

เพราะ ถูกเลี้ยงให้โง่ ขุนนางชั้นสูงถึงอยู่กันสบายไงครับ ประเคนผู้หญิง ประเคนของมีค่าให้ แลกกับที่ตัวเองไปไถภาษี ขูดรีดประชาชน คร่าลูกสาวประชาชนได้ตามใจไงครับ(ระบบ Feudal)

[Diamos]

เรื่องโคคิ ใจเย็นๆ กัน  เดี๋ยวจะมีบทให้เขาเป็นพระเอกยาวเลยล่ะ  ต้องฆ่าคนครั้งแรกเพราะอยากจะช่วยผู้หญิงเพียงคนเดียว  ไม่ฆ่าไม่ได้เพราะว่าตัวเองไม่ได้เก่งกว่าอีกฝ่ายมากมายอะไรนัก  และก็เจอกับความขัดแย้งที่ไม่มีทางจะจบลงด้วยการพูดคุยได้เลย  เช่นนี้ เขาจะเลือกหนทางใดกัน




ส่วนอีกเรื่องที่น่าติดตามก็คือ kurogane no mahoutsukai ได้อ่านจากมังงะ 2 ตอน ก็เลยไปตามนิยายต่อ


เรื่องย่อก็ดาดๆ หน่อย 


- มีการอัญเชิญผู้กล้าซึ่งเป็นนักเรียน ม.ปลาย ในญี่ปุ่นมาทั้งห้อง  เช็คสเตตัสแล้วแม้จะยังไม่ได้ฝึกอะไรแต่ก็เก่งกว่าคนในโลกนี้มากโข  ต่ำสุดก็มีอาชีพต่างๆ เลเวล 3  บางคนก็ก็มีถึงเลเวล 5 ที่หายากสุดๆ ในโลกนี้ (ประมาณนักผจญภัยระดับ S น่ะแหล่ะ)


- คัทสึรากิ  ฮารุนะ  นางเอกของเรื่องที่เช็คสเตตัสที่หลังเขาสุดนั้นเป็นนักกีฬาอัจฉริยะ  เก่งกีฬาทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเทนนิส , วอลเล่ย์บอล , หรือแม้แต่ศิลปการต่อสู้  ขนาดที่ว่าตอน ม.ต้น เคยชนะเลิศยูโดระดับประเทศในรุ่นไม่จำกัดน้ำหนักมาแล้วทั้งๆ ที่ตัวเล็ก  สูงแค่ 150 กว่าๆ  ขึ้น ม.ปลาย ไม่ได้เข้่าชมรมไหนเลย  แต่คอยวิ่งช่วยทุกชมรมที่มีปัญหา  จนทุกคนยอมรับในฝีมือ และเป็นที่ชื่นชอบ


- เมื่อถึงคราวเช็คสเตตัสของฮารุนะ  ทุกคนจึงคาดหวังว่าจะสุดยอด   แต่ผลออกมาดันกระจอกกว่าผู้หญิงชาวบ้านในโลกนี้ซะอีก  ก็เลยถูกคนในชั้นเรียนดูถูกหมด  แม้แต่เพื่อนในกลุ่ม  ยกเว้นเพื่อนสนิทของตัวเองเพียงคนเดียวที่ออกตัวปกป้อง  แล้วก็โดนเชิญ? ให้ออกจากปราสาทไป  แต่กองอัศวินพาไปฝากเป็นลูกศิษย์กับพระเอก  ซึ่งเป็นนักผจญภัยที่เกษียรตัวเองแล้วในวัย 30 ต้นๆ  แต่ในอดีตนั้นเขาเป็นหนึ่งในสุดยอดนักผจญภัยของประเทศ (และก็เป็นคนญี่ปุ่นกลับชาติมาเกิด)


- พระเอกสอบถามฮารุนะ ว่าฝึกแล้วจะเอาไปทำอะไร  จะไปแก้แค้นที่เพื่อนๆ ทิ้งอย่างนั้นเหรอ?  เธอตอบว่า "จะเอาความเก่งไปโชว์ให้ดู  แล้วกระทืบให้ศิโรราบซะ  อ๊ะ ยกเว้นจินัทสึ คนเดียวล่ะนะ"  สุดท้ายพระเอกก็ยอมรับเธอเป็นลูกศิษย์ล่ะ




เรื่องหลังจากมังงะก็ประมาณว่า


- ตอนเด็กๆ ฮารุนะ เป็นคนที่ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองซักเท่าไร หัวก็ไม่ค่อยดี  แต่คุณแม่ของเธอนั้นได้สอน และให้กำลังใจว่า  ถ้าทำดีที่สุดโดยเอาชีวิตเป็นเดิมพันแล้วล่ะก็ไม่ว่าอะไรก็ทำได้หมด  เธอนั้นจำคำสอนของแม่ไว้ในใจ  แล้วก็เริ่มไปเรียนเคนโด้ในโรงฝึกใกล้บ้าน  ใหม่ๆ ก็เงอะๆ งะๆ  แต่ใช้เวลาไม่กี่เดือนก็เอาชนะคนที่เก่งที่สุดในโรงฝึกได้  หลังจากใช้ความพยายามสุดขีด  และพ่ายแพ้ไปหลายครั้ง  ถึงจุดนี้เธอจึงเชื่อสนิทใจแล้วว่าคำสอนของคุณแม่เป็นความจริง  เธอจึงดำเนินชีวิตโดยยึดหลักคำสอนนั้นนับแต่นั้นมา


- มีอาชีพเป็นจอมเวทย์ดาดๆ แค่เลเวล 1  แต่ฝึกเอาดีทางศิลปการต่อสู้เป็นหลักเวทมนตร์เป็นรอง  พระเอกแทนที่จะห้ามกลับสนับสนุนกับแนวคิดสุดโต่งผิดปกตินี้  เพราะยึดเอาความต้องการของลูกศิษย์เป็นสำคัญ  ใช้เวลาแค่ 3 วัน ก็เสือกเก่งเท่ากับคนที่ฝึกมา 10 ปี  คือเลเวลอาชีพขึ้นไปเป็น 3 จนพระเอกถึงกับเหวอ  ซึ่งได้สังเกตุมาตลอดเลยว่าฮารุนะ นั้นได้ฝึกโดยเอาชีวิตเป็นเดิมพันจริงๆ ถึงได้เก่งขึ้นเร็วขนาดนี้  จากนั้นก็ปล่อยลงเหวให้ปีนขึ้นมาเองแบบสิงโตโดยให้ไปสู้กับโคบอลในดันเพียงคนเดียว ซึ่งปกติจะต้องใช้ตี้ที่ทุกคนจะต้องมีเลเวลอาชีพอย่างต่ำ 3  แน่นอนเธอทำภารกิจสำเร็จแถมปราบบอสได้อีก 


- ในวันที่ 5 หลังจากเป็นลูกศิษย์ รับเควสไปล่าคนที่ก่อปัญหาจนกิลด์นักผจญภัยต้องออกเควส  ซึ่งเป็นกลุ่มเด็กเลว 4+1? ที่ทุกคนมีเลเวลอาชีพ 3 โดยที่ตัวหัวหน้ามีเลเวล 4  หนีออกจากปราสาทมาเข้าแก๊งค์ที่สลัม  แล้วช่วยแก๊งค์นั้นทำความชั่วสารพัดรวมถึงข่มขืนผู้หญิงด้วย  พระเอกลองให้เธอสู้กันมนุษย์จริงๆ ดู  โดยบุกถล่มจากด้านหน้า  ประเดิมด้วยคนเฝ้าประตูในแก๊งค์นั้น แล้ตามด้วยคนที่อยู่ข้างใน  ผลก็คือฆ่าไปเกือบ 100 คน โดยไม่คิดอะไรเลย  พอถามเธอก็ตอบว่าคิดซะว่าคนพวกนี้เป็นมอนก็พอแล้ว  ตอนสู้กับแก๊งค์เด็กเลว  ตัวหัวหน้ามียูนิคสกิล บัฟสเตตัสทุกอย่าง เพิ่ม 2 เท่า ใน 10 วินาที  ฮารุนะ เข้าสู้เพียงคนเดียว (จริงๆ ตั้งแต่บุกพระเอกมันไม่ทำอะไรนอกจากยืนดูอย่างเดียว)  ผลก็คือกระทืบเละภายใน 10 วิ ที่ได้รับบัฟนั่นแหล่ะ  แล้วจากนั้นก็โดนเชือดทิ้งซะ




ความเห็นหลังจากที่ได้อ่านเรื่องนี้  ก็สนุกดีนะครับ  ทั้งๆ ที่พล็อตเรื่องโครตดาดๆ ลอกมาเกือบเป๊ะๆ  แต่ก็สนุกอย่างไม่น่าเชื่อ  ความสัมพันธ์ระหว่างพระเอกกับนางเอกก็เป็นแบบอาจารย์-ลูกศิษย์  ยังไม่มีโรแมนซ์ ใส่กัน  แต่ที่ผมอ่านล่าสุดแอบมุดฟูกเข้าไปนอนกับอาจารย์ตัวเองแล้วเพราะนอนด้วยแล้วรู้สึกอบอุ่น ปลอดภัยเหมือนนอนกับคุณพ่อ  นี่กำลังรออ่านถึงตอนตบเกรียนโทโกะ เพื่อนสาวในกลุ่มที่พอรู้ว่าตัวเองเหนือกว่าฮารุนะ ก็ดูถูกเธอทันที  รวมถึงเพื่อนคนอื่นๆ ด้วย  แค่ 5 วันยังเก่งขนาดนี้  ถ้าซัก 3 เดือน จะเก่งขนาดไหนหว่า?

เรื่องนี้ผมก็สนใจพล๊อตเหมือนกันครับ เพราะวางมาได้เผยสันดานมนุษย์​มาก ตัวเองต่ำกว่าก็ก้มหัวชื่นชมเลียเขา พอตัวเองเหนือกว่าก็ไปกดเหยียบเขา


ส่วนนางเอกก็ไม่ได้โลกสวย แถมมีความยันระดับหนึ่ง (?)​   มีมิติน่าตามมากครับ

[ganarel]

เรื่องโดนอัญเชิญแล้วได้อาชีพกระจอกที่มันไม่รับความช่วยเหลือเพราะคนจะเข้ามาช่วยเป็นผู้หญิงด้วยแหละ อันนี้คือหยามกว่าโดนแกล้งซะอีก

[KAGUYA]

แนวๆนี้เรื่องที่น่าเบื่อที่สุดก็คือทำไมราชามันถึงโง่ได้สาหัสขนาดนี้?   จริงอยู่ที่ราชาในประวัติศาสตร์ที่โง่ๆนะมีเยอะแต่พวกที่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งได้ไม่นานแล้วก็โดนถีบลงมา.  แต่ในเรื่องแต่ละคนครองอำนาจได้เป็นสิบๆปีมันไม่มีทางที่จะโง่หรอกครับ.  มันเหมือนตัวละครกากๆกลวงๆที่สร้างขึ้นมาให้พระเอกโชว์เหนือเท่านั้นเอง. ราชาในนิยายที่ชอบที่สุดก็ต้องเรื่องนี้ isekai tensei sudouki. โคตรแสบ+โคตรกวน

มันก็ต้องดูเป็นเคสๆ อย่างในarifuretaนี่มันอัญเชิญผู้กล้ามาเป็นกำลังรบแต่บักฮามันดันมีอาชีพดาดๆสกิลดาดๆอยู่คนเดียวในขณะที่คนอื่นถ้าไม่ใช่อาชีพสายต่อสู้กับสเตตัสเทพก็มีสกิลหายากที่มีประโยชน์กัน มันจะโดนดูถูกก็ไม่แปลก หรืออย่างในผู้กล้าโล่ห์นี่ก็เพราะอคติส่วนบุคคลและความเชื่อทางศาสนาล้วนๆ

ฮาจิเมะทีเเรกผมก็นึกว่าเป็นเเนวล้างเเค้นนะ เเต่พออ่านจริงๆกลับไม่ใช่เลย เเม้พระเอกจะถูกหักหลัง ถูกผลักใสไปสู่นรกโดยฝีมือของเพื่อนร่วมชั้น เเต่ก็ไม่ได้โทษว่าเป็นความผิดใครเลย มีเเต่ความคิดอยากกลับบ้าน กับใครขวางฆ่าเรียบเเค่นั้นเอง ซึ่งผมอ่านก็เฟลนิดๆนะ รู้สึกว่าถ้าตัวเองเป็นพระเอก โดนทรยศหักหลังขนาดนั้นมันต้องอยากเอาคืนบ้างเเหละ อย่างน้อยก็ไอ้คนที่ยิงเวทใส่นั่นเเหละคนหนึ่ง เเต่ก็ทิ้งประเด็นนี้ไปซะดื้อๆ เเล้วออกเดินทางท่องเที่ยวกับเหล่าฮาเร็ม พร้อมกับพลังอันไร้ผู้ต่อต้านเเละคำพูดจิกกัดที่ผมมองว่าก็เฉยๆ เเน่ละเเข็งเเกร่งขนาดนั้นใครจะกล้าต่อปากต่อคำล่ะ เเล้วที่ถามตัวเองว่าใครคือศัตรู ใครคือคนที่ผลักตัวเองลงนรกนี้ ไม่ได้คิดถึงคนที่หักหลังคนเเรกเลยสินะ เเละที่น่าเเปลกใจมากเลยก็คือ โคคิที่ชอบโชว์ตรรกะเพี้ยนๆเเละออกมาขวางพระเอกเรื่อยๆ พี่เเกยังไม่เชือดทิ้งซะที ขนาดครั้งหนึ่งถึงกับลงมือจะฆ่าพระเอกเเล้วนะ ทั้งๆที่ประกาศปาวๆว่า ใครขวางตาย เเท้ๆ
 

อันนี้ผมว่าธรรมดานะไม่แปลกอะไรเท่าไหร่ เพราะถึงจะเห็นแบบนั้นบักฮามันก็เป็นพวกที่คิดอะไรแบบมีเหตุมีผลและใจเย็นกว่าที่คนอื่นคิดนะ ดังนั้นถึงจะโกรธถึงจะแค้นยังไงหมอนี่ก็ให้ความสำคัญกับเป้าหมายสูงสุดมากกว่าอยู่แล้วยิ่งได้พลังแบบopมาด้วยยิ่งมองว่าการล้างแค้นเอาคืนอะไรเนี่ยไร้สาระไปเลย

[iceevemonza]

         คือถ้าผมจะพูดแบบนี้มันก็ยังไงๆอยู่นะครับ แต่ก็ไหนๆท่านก็ตั้งกระทู้มาละ โดยปกติส่วนใหญ่เวลาผมกำลังเสพนิยาย มังงะ หรืออนิเมะที่มีเนื้อหาจำพวกนี้นั้นจะมีสิ่งนึงที่ทุกเรื่องเหมือนกันเลยคือมันเหมือนกับว่า "มันเป็นอารมณ์คนโดนยัดเยียดความทรมาณ"[size=78%] [/size]ปัญหาก็คือเวลาอ่านนี้ผมจะรู้สึดได้เลยว่า "เฮ้ยกุกำลังอ่านอะไรที่มันดูยัดเยียดความซวยไปให้พระเอก" ซึ่งเอาเข้าจริงนั้นผมเริ่มจะเบื่อหนะครับ แบบมุมที่ว่าทำมาได้เกือบดีแล้ว เอ๊า เจอนั่นนี้และก็โดนปวดตับทรมาณกันไป ซึ่งมันไม่ค่อยสมเหตุสมผมเท่าไหร
         แต่ไม่ใช่ว่าผมไม่เข้าใจเขานะ เพราะมันเป็นพล๊อตและมันเป็นแผนการที่เขาคงจะคิดมาตั้งแต่ขั้นตอนการวางโครงเรื่องแล้วหละ จะให้เขาไม่ใส่มาเลยแล้วต้องมาแกพล๊อตใหม่ แกมุขใหม่ สร้างปมใหม่ มันก็ไม่ใช่เรื่องหละเนาะดังนั้นแล้วผมก็ไม่ได้ว่าอะไรนะในส่วนที่เขาใส่มาและมันสร้างความรู้สึกขัดๆแบบนั้น

[isdogtr001]

หากบอกตามตรงนิยายเเบบนี้มันเป็นนิยายสนองนี้ดของพวกเพื่อนน้อยเลยเเหละครับ


หากอ่านมาหลายๆเรื่องจะรู้ว่าตรรกะการดำเนินเนื้อเรื่องเเบบเดี่ยวกันเปะซะเเบบฐานเดียวกันทุกอย่าง ทั้งตอนเเรกอ่อนๆโดนรังเเกเเล้วโชคดีไปเจอพลังเทพทรูสักอย่างมาล้างเเค้นคนที่เเกล้ง พล็อตสามัญมาก


ซึ่งนิยายพวกนี้ตามตรงหลังๆเริ่มรำคาญมากไม่ใช้เพราะเนื้อเรื่องนะ เนื้อเรื่องพอรับได้เพราะเนิ้อเรื่องเเบบนี้มีมาตั้งเเต่ยุคนิยายเเรกๆเเล้ว


เเต่ที่รำคาญคือ นิสัยพระเอก พระเอกในนิยายเเบบนี้ส่วนใหญ่คือการสะท้อน คนนิสัยเก็บกดอีโม ออกมาเต็มขั้น หากลองยกตัวอย่างก็เรื่อง ฮาจิเมะที่พระเอกนิสัยสุดๆทั้งจูนิเบียวกร่างขวางโลกเเล้วโทษว่าโลกมันห่วยนู่นนี้


หรือบางเรื่องที่เเนวคิดดูเเล้วไม่ใช้ผู้ใหญ่คิดเเน่อย่างไอ้นั้นผิด ไอ้โน่นผิด หรือ จะมีตรรกะที่เหมือนผ่านโลกมานานเเต่หากอ่านจริงจะรู้ว่ามันเเค่ความคิดของเด็กที่ยังไม่โตมากกว่า ยิ่งรำคาญคือตัวละครในเรื่องมันดันคล้อยตามพระเอกที่เป็นเเบบนั้น เช่น พวกเรียจูจะโดนให้ออกทางสมองโง่ไม่รู้จักหน้าคิดหลัง ตัวเอกหญิงดันมาเกาะเเกะพระเอกทั้งที่หากโลกความจริงใครคงไม่อยากไปไปเฉียดพวกนั้นด้วยซำ้ เพราะคนเเบบนั้นคือคนที่ต่อต้านสังคม ไม่พูกมิตรกับใครทำไมคนภายนอกต้องไปผูกมิตรกับคนเเบบนั้น พอเห็นสาวงามไปตกหลุมรักพวกนั้นมันคือการเพ้อฝันระดับสูงสุดมาก


ซึ่งเรื่องนิสัยที่ผมพอรับได้ในเเนวนี้มีเรื่องเดียวคือผู้กล้าโล่หมอนี้บุคลิกผู้ใหญ่โอเคอยู่ถึงจะอีโมบ้างบางครั้ง เเต่รำคาญสุดฮาจิเมะ มันคือตัวตนเด็กป่วยโรคม สอง ระดับรุนเเรงเเถมโลกทั้งโลกยังหมุนตามหมอนี้อีกไม่รู้เหมือนกันนะเพราะอายุเยอะขึ้นเจอตัวละครเเบบฮาจิเมะเเล้วอยากเเจกหมัดไปเขกหัวเพราะความจูนิเบียวของมันจริงๆเห็นกริยาเเต่ละอย่างเเล้วอายเเทนต่อต้านสังคมเกิน

[pol]

เห็นด้วยกับเม้นต์บนสุดๆครับว่าพวกเรียจูในโลกจริงไม่มีทางที่นิสัยมันจะเน่าจนไม่เห็นข้อดีเลย. เพราะผู้หญิงสมัยนี้นี่ไม่โง่นะไอ้การที่จะมีผู้หญิงหลงผู้ชายนิสัยแย่ๆพร้อมกันหลายๆคนมันไม่มีทางเป็นไปได้. ถ้าผู้ชายที่ว่าไม่มีข้อดีเลยนะอย่าหวังครับ
ป.ล  ฮาจิเมะนี่ผมเคยอ่านตอนไม่มีลิขสิทธิ์นะ พออ่านๆไปนิสัยนี่ยังกับพระเอกนิยายกำลังภายในจีนไม่มีผิด

[isdogtr001]

เห็นด้วยกับเม้นต์บนสุดๆครับว่าพวกเรียจูในโลกจริงไม่มีทางที่นิสัยมันจะเน่าจนไม่เห็นข้อดีเลย. เพราะผู้หญิงสมัยนี้นี่ไม่โง่นะไอ้การที่จะมีผู้หญิงหลงผู้ชายนิสัยแย่ๆพร้อมกันหลายๆคนมันไม่มีทางเป็นไปได้. ถ้าผู้ชายที่ว่าไม่มีข้อดีเลยนะอย่าหวังครับ
ป.ล  ฮาจิเมะนี่ผมเคยอ่านตอนไม่มีลิขสิทธิ์นะ พออ่านๆไปนิสัยนี่ยังกับพระเอกนิยายกำลังภายในจีนไม่มีผิด

นั้นละเเปลกใจตอนผมไปเถียงกับคนที่เฟส บุ็ค บอกว่าเก่งซะอย่างจะกร่างก็ได้ราชาประเทศไปสนไปตบเลย ตรรกะเด็กมาก หากโลกจริงเจอคนเเบบฮาจิเมะนี้ผมไม่อยากผูกมิตรด้วยนะไม่ไหวจะเคลียคิดไม่ออกทำไมพวกคาโอริไปหลงหมอนี้ได้เเถมพลังเเม่งเทพทรูเกินจนเนื่อเรื่องงั้นๆมาก ตามจริงหากไม่ได้ ทากายากิ มาวาดให้มันคงขายไม่ค่อยออกหรอกมั่งเหมือน ดันเจี้ยนซึคเกอที่ขายไม่ดีเพราะภาพห่วยนั้นละ


ส่วนตัวเอกจีน ผมว่าต่างนิดหน่อยเพราะตัวเอกจีนบางครั้งมันก็มีสัมมาคารวะ เเต่เหมือนกันเดะคือนิสัยนักเลงคนจีนนี้อ่านนิยายรู้เลยเป็นพวกหักได้เเต่ห้ามงอสุดๆเเนวทางการใช้ชีวิตสุดโต่งมาก

[Diamos]

หากบอกตามตรงนิยายเเบบนี้มันเป็นนิยายสนองนี้ดของพวกเพื่อนน้อยเลยเเหละครับ


หากอ่านมาหลายๆเรื่องจะรู้ว่าตรรกะการดำเนินเนื้อเรื่องเเบบเดี่ยวกันเปะซะเเบบฐานเดียวกันทุกอย่าง ทั้งตอนเเรกอ่อนๆโดนรังเเกเเล้วโชคดีไปเจอพลังเทพทรูสักอย่างมาล้างเเค้นคนที่เเกล้ง พล็อตสามัญมาก


ซึ่งนิยายพวกนี้ตามตรงหลังๆเริ่มรำคาญมากไม่ใช้เพราะเนื้อเรื่องนะ เนื้อเรื่องพอรับได้เพราะเนิ้อเรื่องเเบบนี้มีมาตั้งเเต่ยุคนิยายเเรกๆเเล้ว


เเต่ที่รำคาญคือ นิสัยพระเอก พระเอกในนิยายเเบบนี้ส่วนใหญ่คือการสะท้อน คนนิสัยเก็บกดอีโม ออกมาเต็มขั้น หากลองยกตัวอย่างก็เรื่อง ฮาจิเมะที่พระเอกนิสัยสุดๆทั้งจูนิเบียวกร่างขวางโลกเเล้วโทษว่าโลกมันห่วยนู่นนี้


หรือบางเรื่องที่เเนวคิดดูเเล้วไม่ใช้ผู้ใหญ่คิดเเน่อย่างไอ้นั้นผิด ไอ้โน่นผิด หรือ จะมีตรรกะที่เหมือนผ่านโลกมานานเเต่หากอ่านจริงจะรู้ว่ามันเเค่ความคิดของเด็กที่ยังไม่โตมากกว่า ยิ่งรำคาญคือตัวละครในเรื่องมันดันคล้อยตามพระเอกที่เป็นเเบบนั้น เช่น พวกเรียจูจะโดนให้ออกทางสมองโง่ไม่รู้จักหน้าคิดหลัง ตัวเอกหญิงดันมาเกาะเเกะพระเอกทั้งที่หากโลกความจริงใครคงไม่อยากไปไปเฉียดพวกนั้นด้วยซำ้ เพราะคนเเบบนั้นคือคนที่ต่อต้านสังคม ไม่พูกมิตรกับใครทำไมคนภายนอกต้องไปผูกมิตรกับคนเเบบนั้น พอเห็นสาวงามไปตกหลุมรักพวกนั้นมันคือการเพ้อฝันระดับสูงสุดมาก


ซึ่งเรื่องนิสัยที่ผมพอรับได้ในเเนวนี้มีเรื่องเดียวคือผู้กล้าโล่หมอนี้บุคลิกผู้ใหญ่โอเคอยู่ถึงจะอีโมบ้างบางครั้ง เเต่รำคาญสุดฮาจิเมะ มันคือตัวตนเด็กป่วยโรคม สอง ระดับรุนเเรงเเถมโลกทั้งโลกยังหมุนตามหมอนี้อีกไม่รู้เหมือนกันนะเพราะอายุเยอะขึ้นเจอตัวละครเเบบฮาจิเมะเเล้วอยากเเจกหมัดไปเขกหัวเพราะความจูนิเบียวของมันจริงๆเห็นกริยาเเต่ละอย่างเเล้วอายเเทนต่อต้านสังคมเกิน

ผมวิเคราะห์ว่าฮาจิเมะมันหยุดเติบโตทางจิตใจตั้งแต่หลุดออกมาจากดันเจี้ยนนะครับ คือพอมันได้รับพลังแกร่งที่สุดในโลก เลยไม่มีใครมาหยุดมันได้แล้ว เรียกว่าไม่มีใครคอยเบรกมันได้ดีกว่า เพราะสาว ๆ รอบตัวก็ตามใจมันด้วย ผลลัพธ์คือทุกคนต้องยอมฟังมันหมด โลกต้องหมุนตามมัน เพราะคนที่ไม่ฟังเสียงของมันโดนกระทืบคาตีนไปหมดแล้ว (ป๋ายูจิโร่ร่างจูบิเนียว 555+  )

ยังเคยคิดเลยว่าถ้ามันมีใส่บทเกี่ยวกับการเมือง คือมีคนล้มฮาจิเมะหรือทำให้มันลำบากได้ด้วยการเล่นการเมือง หรือใช้สมองทำให้เจ้าฮาจิเมะลำบาก + พ่ายแพ้ได้ นิยายเรื่องนี้จะมีมิติมากขึ้นทีเดียว แต่อย่างว่า เรื่องอาชีพกระจอกเขาเน้นขายบทต่อสู้ + ฮาเร็ม + ความสุดโต่งของพระเอกสายจูนิอย่างที่ท่านวิเคราะห์ มันเลยออกมาเป็นแบบนี้

อย่าง (อันนี้สปอยเลยแปลไทยนะครับ ข้ามไปเลยถ้าไม่อยากถูกสปอย)

สปอยส์ ซ่อน ซ่อน:

[quote/]นั้นละเเปลกใจตอนผมไปเถียงกับคนที่เฟส บุ็ค บอกว่าเก่งซะอย่างจะกร่างก็ได้ราชาประเทศไปสนไปตบเลย ตรรกะเด็กมาก หากโลกจริงเจอคนเเบบฮาจิเมะนี้ผมไม่อยากผูกมิตรด้วยนะไม่ไหวจะเคลียคิดไม่ออกทำไมพวกคาโอริไปหลงหมอนี้ได้เเถมพลังเเม่งเทพทรูเกินจนเนื่อเรื่องงั้นๆมาก ตามจริงหากไม่ได้ ทากายากิ มาวาดให้มันคงขายไม่ค่อยออกหรอกมั่งเหมือน ดันเจี้ยนซึคเกอที่ขายไม่ดีเพราะภาพห่วยนั้นละ


ส่วนตัวเอกจีน ผมว่าต่างนิดหน่อยเพราะตัวเอกจีนบางครั้งมันก็มีสัมมาคารวะ เเต่เหมือนกันเดะคือนิสัยนักเลงคนจีนนี้อ่านนิยายรู้เลยเป็นพวกหักได้เเต่ห้ามงอสุดๆเเนวทางการใช้ชีวิตสุดโต่งมาก

ผมมองว่าแนวคิดของฮาจิเมะคือพวกอิสระแบบสุดโต่งที่ไม่สนสิทธิของผู้อื่นครับ คนแบบนี้มีแต่จะสร้างความหวาดกลัวให้สังคม คนที่เห็นดีงามกับฮาจิเมะ มีแค่คนที่ได้รับผลประโยชน์เท่านั้น ซึ่งบังเอิญว่าคนที่ได้รับประโยชน์เต็ม ๆ ตามท้องเรื่องก็มีพวกชนเผ่าป่า กับเมืองขององค์หญิง แล้วก็พวกกิลนักผจญภัย ซึ่งพวกนี้มันเยอะมาก เลยดูเหมือนว่าทั้งโลกต้องหมุนตามมันนั่นละ ซึ่งถ้าคนชอบก็ชอบเลย ถ้าคนไม่ชอบก็จะอ่านแล้วตงิดใจหน่อย ๆ (ผมเองก็เป็นครับ)

แล้วแนวคิดอิสระแบบสุดโต่งเนี่ย ผมว่ามันไปจี้ใจดำสังคมญี่ปุ่นด้วย เพราะคนญี่ปุ่นถูกตีอยู่ในกรอบเยอะมากเพื่อไม่ให้กระทบกระทั้งกัน ผมว่าตรงจุดนนี้คือจุดที่ทำให้ตัวนิยายเรื่องนี้ได้รับความนิยมครับ

[isdogtr001]

[quote/]

ผมวิเคราะห์ว่าฮาจิเมะมันหยุดเติบโตทางจิตใจตั้งแต่หลุดออกมาจากดันเจี้ยนนะครับ คือพอมันได้รับพลังแกร่งที่สุดในโลก เลยไม่มีใครมาหยุดมันได้แล้ว เรียกว่าไม่มีใครคอยเบรกมันได้ดีกว่า เพราะสาว ๆ รอบตัวก็ตามใจมันด้วย ผลลัพธ์คือทุกคนต้องยอมฟังมันหมด โลกต้องหมุนตามมัน เพราะคนที่ไม่ฟังเสียงของมันโดนกระทืบคาตีนไปหมดแล้ว (ป๋ายูจิโร่ร่างจูบิเนียว 555+  )

ยังเคยคิดเลยว่าถ้ามันมีใส่บทเกี่ยวกับการเมือง คือมีคนล้มฮาจิเมะหรือทำให้มันลำบากได้ด้วยการเล่นการเมือง หรือใช้สมองทำให้เจ้าฮาจิเมะลำบาก + พ่ายแพ้ได้ นิยายเรื่องนี้จะมีมิติมากขึ้นทีเดียว แต่อย่างว่า เรื่องอาชีพกระจอกเขาเน้นขายบทต่อสู้ + ฮาเร็ม + ความสุดโต่งของพระเอกสายจูนิอย่างที่ท่านวิเคราะห์ มันเลยออกมาเป็นแบบนี้

อย่าง (อันนี้สปอยเลยแปลไทยนะครับ ข้ามไปเลยถ้าไม่อยากถูกสปอย)
[spoiler/]

[quote/]

ผมมองว่าแนวคิดของฮาจิเมะคือพวกอิสระแบบสุดโต่งที่ไม่สนสิทธิของผู้อื่นครับ คนแบบนี้มีแต่จะสร้างความหวาดกลัวให้สังคม คนที่เห็นดีงามกับฮาจิเมะ มีแค่คนที่ได้รับผลประโยชน์เท่านั้น ซึ่งบังเอิญว่าคนที่ได้รับประโยชน์เต็ม ๆ ตามท้องเรื่องก็มีพวกชนเผ่าป่า กับเมืองขององค์หญิง แล้วก็พวกกิลนักผจญภัย ซึ่งพวกนี้มันเยอะมาก เลยดูเหมือนว่าทั้งโลกต้องหมุนตามมันนั่นละ ซึ่งถ้าคนชอบก็ชอบเลย ถ้าคนไม่ชอบก็จะอ่านแล้วตงิดใจหน่อย ๆ (ผมเองก็เป็นครับ)

แล้วแนวคิดอิสระแบบสุดโต่งเนี่ย ผมว่ามันไปจี้ใจดำสังคมญี่ปุ่นด้วย เพราะคนญี่ปุ่นถูกตีอยู่ในกรอบเยอะมากเพื่อไม่ให้กระทบกระทั้งกัน ผมว่าตรงจุดนนี้คือจุดที่ทำให้ตัวนิยายเรื่องนี้ได้รับความนิยมครับ

นั้นละนะ เหมือน ทำไม sao ดังขายได้ขายดีทั้งที่มีคนด่าเนื้อเรื่องห่วยเยอะเเยะ


อย่างเเรก ภาพสวย อันนี้ปฎิเสธไม่ได้ว่าภาพสวยมันชวนให้อยากซื้อจริงขอเเค่ซื้อมาดูภาพก็ยังดีขนาดผมบ่นรำคาญฮาจิเมะนู่นนี้ก็ยังตามซื้อเพราะภาพที่อาจาร์ยเขาวาดเลย  sao นี้นับถืออาจาร์ยคนวาดว่าออกเเบบตัวละครดีผมชอบชุดชินอนนะน่าจะเป็นตัวครที่อาจาร์ยออกเเบบได้ดีมาก


อย่างสอง พล็อตง่ายๆซึ่งพล็อตตบหญิงฮาเร็มสารภาพสมัยยังละอ่อนเข้าโลกนี้ใหม่ก็ชอบมากเป็นพล็อตง่ายๆเเต่เขียนเเบบไหนก็สนุกเพราะไม่ต้องคิดเยอะเเต่พอโตขึ้นมันไม่ไหวเเค่นั้นละ อาจเพราะเจอความจริงของสังคมโลกไปเยอะตรรกะที่เคยมองนิยายเลยต่างไป

[thepingman]

แนวๆนี้เรื่องที่น่าเบื่อที่สุดก็คือทำไมราชามันถึงโง่ได้สาหัสขนาดนี้?   จริงอยู่ที่ราชาในประวัติศาสตร์ที่โง่ๆนะมีเยอะแต่พวกที่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งได้ไม่นานแล้วก็โดนถีบลงมา.  แต่ในเรื่องแต่ละคนครองอำนาจได้เป็นสิบๆปีมันไม่มีทางที่จะโง่หรอกครับ.  มันเหมือนตัวละครกากๆกลวงๆที่สร้างขึ้นมาให้พระเอกโชว์เหนือเท่านั้นเอง. ราชาในนิยายที่ชอบที่สุดก็ต้องเรื่องนี้ isekai tensei sudouki. โคตรแสบ+โคตรกวน 

บอกตรงๆ ผมชอบจักรพรรดิฟีเดอริกที่ 4 ในเรื่อง Legend of the Galactic Heroes มากๆ ถึงจะมีชีวิตอยู่แค่นิยายเล่ม 1 (จากนิยาย 10 เล่ม) ก็ตาม แถมมองผาดๆ เหมือนเป็นราชาโง่ๆ แบบที่คุณบอก บ้าผู้หญิง ฟุ้งเฟ้อ ปล่อยขุนนางกังฉินให้ได้ดิบได้ดี แต่ที่ไหนได้ ไอ้ที่พระเอกในเรื่อง ไรน์ฮาร์ท สามารถล้มราชวงศ์แล้วขึ้นเป็นจักรพรรดิได้นี่ ฟีเดอริกมันแอบหนุนหลังอยู่ตั้งแต่ต้นเพื่อจะให้มากวาดล้างไอ้พวกกังฉินและล้มราชวงศ์ของตัวเอง และที่แสบสุดๆ คือจนนิยายจบ ไรน์ฮาร์ทมันก็ยังไม่รู้เลยว่าที่ไอ้จักรพรรดิที่ตัวเองเกลียดนี่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของมันแทบทุกก้าว

ิอันนี้ไม่ถือเป็นสปอยล์ เพราะนิยายมันออกมาตั้งแต่ 1980s จะ 40 ปีแล้ว โดยสปอยล์จนเรียบแล้ว