คิดยังไงกับมุขประเภท "นักเรียนม.ปลายสุดเทพ" ครับ

[mangamancer]

หลายครั้งในการ์ตูนเราจะเห็นตัวละครที่ยังเป็นวัยรุ่น แต่ฉลาด/เก่งกาจ/รอบรู้ จนผู้ใหญ่ไม่สามารถเทียบได้
ท่านคิดยังไงกับ troupe นี้ครับ













ส่วนตัวผมไม่ค่อยชอบ หลายเรื่องข้างบนก็สนุกดี แต่ถ้าให้ตัวเอกอายุมากขึ้น/มีประสบการณ์มากขึ้นก็ไม่น่าจะเสียหายอะไร
คิดยังไงกันบ้างครับ

edit:ไหงรูปไม่ขึ้น
edit 2:ได้ละ คงต้องเปลี่ยน host ละ หลังๆมานี้เจอปัญหาบ่อย

• Tweet

[richter]

เฉยๆ ครับ เด็กประถมกู้โลกมีเยอะแยะไปเช่นดิจิมอน เด็กมหาลัยใครจับมือดมไม่ได้แบบโยฮัน มันขึ้นอยู่กับว่ากลุ่มเป้าหมายเป็นคนช่วงอายุใดมากกว่า เดียวนี้ตัวเอกก็โตตามคนดูเป็นตาลุงเทพๆ ทั้งหลาย

[เพชรจ้า]

ชอบครับเพราะมันสนุก แต่จะเริ่มมีเหตุผลไม่ชอบก็เมือ ตัวละครตัวนั้นมัน จะนืสัยเสียมีความเย้อหยิ่ง ไม่มีสัมมาคารวะ ทำตัวเหนือกว่าคนอื่นโดยไม่สนวัยวุฒิที่มากกว่าของอีกฝ่ายเลย
แม้จะใส่เหตุผลอะไรก็ตามแก้ตัว อย่างเช่น บอกว่าเคยเป็นคนแก่(นักปราชญ์)มาก่อนแล้วเกิดใหม่มาเป็นเด็กหรืออะไรทำนองนี้ ซึ่งมึงตอนนี้เป็นเด็ก แม้มึงจะรอบรุ้และเก่งกาจกว่าคนทั้งโลก แต่มึงก็ควรให้เกียรติผู้ที่อาวุโสกว่ามึงด้วย แม้คนนั้นจะเป็นศัตรูหรือชั่วช้าแค่ไหนก็ตาม

เช่นเรื่องหนึ่งที่ผมเกลียดมาก The tale of demon and god

[providence_gundam]

เด็กมัธยมเป็นวัยหัวเลี้ยวหัวต่อ เป็นช่วงสุดท้ายของการเป็นเด็ก เป็นช่วงสุดท้ายที่จะได้ทำตามฝันตัวเอง(รวมไปถึงต่อยอดฝันตัวเอง) เลยเล่นได้หลายประเด็นมากๆ + ถ้าช่วงไหนเริ่มตันก็จับใส่อีเว้นงานโรงเรียน ไปทัศนศึกษา ปิดเทอมหน้าร้อน


พอเป็นมหาลัยปุ๊บ เนื้อหาออกแนวผู้ใหญ่เกือบหมด อาจเป็นเพราะโดนสังคมนวดๆตีกรอบจนออกมาเป็นหุ่นยนต์แบบนั้นแหละครับ

พอเข้าวัยทำงานจะเล่นยาก หลักๆเลยก็คือเรื่องอาวุโส ถ้าเขียนเรื่องการโต้เถียงผู้อาวุโสกว่ามากๆ หรือการไม่ให้เกียรติกัน คงโดนบก.ตีกลับแน่ๆ เพราะมันผิดวิสัย ผิดค่านิยมของประเทศเค้า

ส่วนฝั่งเมกา ยุโรปนี่ผลิตแนวคนทำงานแล้วเยอะมาก ให้ก่งให้เกียรตินีาก็น้อย เน้นความสามารถ

[ijuinrei]

ชอบครับเพราะมันสนุก แต่จะเริ่มมีเหตุผลไม่ชอบก็เมือ ตัวละครตัวนั้นมัน จะนืสัยเสียมีความเย้อหยิ่ง ไม่มีสัมมาคารวะ ทำตัวเหนือกว่าคนอื่นโดยไม่สนวัยวุฒิที่มากกว่าของอีกฝ่ายเลย
แม้จะใส่เหตุผลอะไรก็ตามแก้ตัว อย่างเช่น บอกว่าเคยเป็นคนแก่(นักปราชญ์)มาก่อนแล้วเกิดใหม่มาเป็นเด็กหรืออะไรทำนองนี้ ซึ่งมึงตอนนี้เป็นเด็ก แม้มึงจะรอบรุ้และเก่งกาจกว่าคนทั้งโลก แต่มึงก็ควรให้เกียรติผู้ที่อาวุโสกว่ามึงด้วย แม้คนนั้นจะเป็นศัตรูหรือชั่วช้าแค่ไหนก็ตาม

เช่นเรื่องหนึ่งที่ผมเกลียดมาก The tale of demon and god

ที่เกลียดเพราะมันออก 1-2 เดือนต่อตอน ป่าวอ่ะคับหรือเพราะมันออกทะเลแบบกู่ไม่กลับละ

[touyoujin]

หลังจากเล่นดันกันรอนปาแล้ว รู้สึกเรื่องแนวม.ปลายสุดเทพแล้วอวดตัวกันอย่างโน้นอย่างนี้นี่มันช่างไร้สาระจริงๆ

[29Forever]

คิดว่าส่วนนึงคงเพราะเขาทำตัวเอกออกมา  เพื่อกลุ่มลูกค้าที่ซื้อหนังสือหรือสินค้าอื่นๆของโชโจโชเน็น
มันเป็นกลุ่มเป้าหมายของเขา  ลูกค้าสามารถเข้าถึงตัวละครเอกได้ง่าย  มีความนึกคิดได้ง่ายมั้ง

แล้วพอโตมาหน่อย  แนวพล็อตเรื่องที่ชอบอาจเปลี่ยนไป  บางทีบางเรื่องพอกลับมาอ่านก็หวนคิดไม่ได้ว่า 
ตอนเป็นวัยรุ่นไหงแบบนี้  แต่ถ้าการ์ตูนบางเรื่องยังไม่จบถึงแม้จะโตแล้วก็ตามอ่านหล่ะนะ  กลุ่มที่จะ
ซื้อสินค้าเป็นกลุ่มไหน  เขาก็ทำออกมาเพื่อกลุ่มนั้นเป็นธรรมดา

[pol]

อัจฉริยะมีอยู่จริงแต่พวกเขาจะไม่เก่งรอบด้านครับ ยกตัวอย่างแว่นโฉดในล็อกโลลิค่อนเขาจะมีจุดด้อยอยู่. ถ้าเป็นแบบนี้มันถึงจะสมจริงหน่อย   ผมเคยซื้อนิยายออนไลน์ของไทยมาอ่านพระเอกแม่มยิ่งกว่่าแมรี่-ซู. หล่อ-เก่ง-รวย-เสน่ห์แรง.  ต่อยตีเก่งพูดได้7-8ภาษา. อ่านๆไปผมจับนิยายเรื่องนั้นโยนลงถังขยะเลยละครับ

[29Forever]

อัจฉริยะมีอยู่จริงแต่พวกเขาจะไม่เก่งรอบด้านครับ ยกตัวอย่างแว่นโฉดในล็อกโลลิค่อนเขาจะมีจุดด้อยอยู่. ถ้าเป็นแบบนี้มันถึงจะสมจริงหน่อย   ผมเคยซื้อนิยายออนไลน์ของไทยมาอ่านพระเอกแม่มยิ่งกว่่าแมรี่-ซู. หล่อ-เก่ง-รวย-เสน่ห์แรง.  ต่อยตีเก่งพูดได้7-8ภาษา. อ่านๆไปผมจับนิยายเรื่องนั้นโยนลงถังขยะเลยละครับ

ทำให้นึกถึงนิยายจีนยุคใหม่หลายเรื่องเลยแฮะ  นอกจากหล่อเก่งรวยเสน่ห์แรงแล้วยังฟลุ๊คเก่ง
แถมมีผู้ใหญ่เอ็นดูอย่างงงๆ

[GankanKun]

กรณีของ​ Dr. STONE นั้น​ เซ็นคุ​ เทพไม่พอยังเล่าถึงการสร้างสิ่งประดิษฐ์​ทางวิทยาศาสตร์​ให้คนอ่านที่ไม่ได้มีความรู้วิชาวิทยาศาสตร์​เกรด4 ได้เข้าใจง่ายแถมการเล่าเรื่องกับมุขตลกของเรื่องใช้ได้อีก

[เพชรจ้า]

[quote/]


ที่เกลียดเพราะมันออก 1-2 เดือนต่อตอน ป่าวอ่ะคับหรือเพราะมันออกทะเลแบบกู่ไม่กลับละ

ไม่เกียวกับออกช้าเลยครับ เกลียดเพราะพระเอกล้วนๆนี้แหละ
ในเรื่องออกช้านิยายแต่งอิสระในเว็บธัญวลัย ที่ผมชอบและติดตาม บางคนออก 3-4 เดือนต่อตอนผมยังไม่มีปัญหาเลย จะมีก็แค่มันนานจัด จนลืมตามไปบางช่วงเท่านั้นเองครับ

อัจฉริยะมีอยู่จริงแต่พวกเขาจะไม่เก่งรอบด้านครับ ยกตัวอย่างแว่นโฉดในล็อกโลลิค่อนเขาจะมีจุดด้อยอยู่. ถ้าเป็นแบบนี้มันถึงจะสมจริงหน่อย   ผมเคยซื้อนิยายออนไลน์ของไทยมาอ่านพระเอกแม่มยิ่งกว่่าแมรี่-ซู. หล่อ-เก่ง-รวย-เสน่ห์แรง.  ต่อยตีเก่งพูดได้7-8ภาษา. อ่านๆไปผมจับนิยายเรื่องนั้นโยนลงถังขยะเลยละครับ

ทำไมผมนึกถึง เรื่อง Weapon universe online ขึ้นนะ ฝันร้ายชัดๆ ตอนนั้น จำได้ว่าไปเช่ามาจากร้านเช่าหนังสือ กลับมาอ่านที่บ้าน อ่านไปไม่ถึง 30 หน้า ปิดหนังสือเอาไปคืนร้านทันที 

[topkun]

อยู่ที่เนื้อเรื่อง ที่ให้ตัวเอกเก่งมากเพื่อใช้อธิบายความสามารถแบบง่ายๆ
ถ้าต้องมาคอยฝึกให้เก่งขึ้น คนอ่านคงไม่สนใจจะตาม

แถมตัวอย่างที่ยกมา ก็มีแต่เรื่องสนุกๆ เลยไม่รู้สึกขัดใจ


สำหรับผม เบื่อนีท หรือคนธรรมดา ไปต่างโลกแล้วได้สกิลสุดเทพ
จากนี้นก็ใช้ชีวิตท่ามกลางฮาเร็มอย่างสุขี มากกว่าอีก

[hillmaker]

ตอนเด็กๆอ่านแล้วก็มีว๊าวมั่งอะไรมั่งอยู่หรอก แต่พออายุมาถึงจุดนึงเราก็รู้สึกว่า เหรอ แค่นี้จริงๆ
หลังๆเริ่มชอบแนววัยทำงานหรือวัยเกษียณมากกว่า หรือไม่ก็แบบเด็กเล็กน่ารัก(หมี)ไปเลยมากกว่า


หรือจะแมรี่ซูก็เฉยๆแล้วเหมือนกัน ขอให้เดินเรื่องสนุก(และถูกใจ) ที่เหลือจะยังไงก็ได้

[According to]

ขึ้นกับเหตุผลความเก่งครับ พรสวรรค์+พรแสวง


พรสวรรค์ เช่น ความทรงจำสัมบูรณ์ ประสาทสัมผัสระดับเทพ ปฏิกิริยาโต้ตอบไวเป็นพิเศษ อะไรพวกนี้ คือถ้าตั้งค่าให้เกิดมามีบางอย่างเหนือกว่ามนุษย์ปกติอยู่แล้ว จะเก่งกว่าคนที่แก่แค่อายุก็ไม่แปลก


พรแสวง อันนี้ขึ้นกับการฝึกฝน ระยะเวลา ลักษณะนิสัย
- ถ้าผู้ใหญ่ฝึกหนักมาห้าปี หรือฝึกธรรมดามาสิบปี เจอเด็กฝึกหนักมาสิบปี เด็กก็เก่งกว่าได้
- เซลสมองพัฒนาสูงในวัยเด็ก ถ้าบ้าอะไรหนัก ๆ แบบคลั่งไคล้มาตั้งแต่อายุน้อย ๆ ความรู้พวกนั้นก็สามารถเยอะกว่าผู้ใหญ่ได้เหมือนกัน


ที่เหลือก็คือความสมดุลในการตั้งค่าตัวละคร
อย่างเซ็นคู อาจจะดูว่าความรู้เยอะเว่อร์ แต่ถ้าคิดว่าหมอนี่มันโอตาคุวิทยาศาสตร์ หายใจเข้าออกเป็นวิทยาศาสตร์ เล่นอะไรเป็นวิทยาศาสตร์มาตั้งแต่เด็ก จินตนาการก็ล้ำตั้งแต่เด็กจนแทบเข้าขั้น Mad Scientist ไปแล้ว บวกกับการสังเวยค่าstatusอื่น ๆ ออก จะมีความรู้แบบนั้นผมก็พอรับได้ ถ้าฉลาดแบบเซ็นคูสู้แถมสู้เก่งแบบสึคาสะด้วย อันนี้รับไม่ไหวแน่


หรืออย่างลู่กับไลท์ พวกนี้ผมว่ามันก็ไม่ได้ฉลาดโอเวอร์เกินความจริงอะไร เรียกว่าใช้ศาสตร์และศิลป์ที่มีอยู่มาร้อยเรียงแผนการเป็นลำดับขั้นได้ดีเยี่ยมมากกว่า อุปมาเหมือนเด็กเป็นคนตั้งปริศนา ซึ่งความจริงปริศนาไม่ได้ยากเกินกว่าผู้ใหญ่จะแก้ได้ แค่โดนคำถามหลอกให้มองผิดมุม แก้ไปผิดทางเท่านั้น เฉลยมาก็ร้องอ๋อ 




สรุป สำหรับผม ถ้าความเก่งมันสมเหตุสมผลมีที่มา แม้ดูเก่งผิดปกติไปบ้างก็โอเค ยังดีกว่าเก่งเพราะความสามารถเทพประทานไปซะหมด

[softcreate]

ชีวิตจริงก็มีเยอะนะครับ นักประดิษฐ์ที่ผลิตพลาสติกที่ย่อยสลายได้ตั้งแต่อายุ16 ตอนนี้อายุ 23 ระดมทุนเปิดบริษัทได้ 23000 ล้าน กำลังนำพลาสติกนี้ออกจำหน่าย  น้องเกรต้าก็เป็นนักพูดที่กระเพื่อมสังคมได้ หรือนักการเมืองอายุ 18 ที่ได้รับเลือกเข้าสภาในอเมริกา คืออายุ ม.ปลาย สมัยนี้มันต่างไปมากจากเมื่อก่อน มีเวลาทำสิ่งที่ฝันโดยไม่สนใจเรื่องอื่นๆได้ ดังง่ายกว่า คนให้โอกาสง่ายกว่า(ถ้าเก่งจริง) การเกิดนิยายแบบนี้ส่วนนึงน่าจะมีแรงบัลดาลใจจากเรื่องจริงด้วย มันไปอิมแพคกับลูกค้ากลุ่มเป้าหมายได้ โดยไม่ขัดความเป็นจริงมากนัก

[29Forever]

ชีวิตจริงก็มีเยอะนะครับ นักประดิษฐ์ที่ผลิตพลาสติกที่ย่อยสลายได้ตั้งแต่อายุ16 ตอนนี้อายุ 23 ระดมทุนเปิดบริษัทได้ 23000 ล้าน กำลังนำพลาสติกนี้ออกจำหน่าย  น้องเกรต้าก็เป็นนักพูดที่กระเพื่อมสังคมได้ หรือนักการเมืองอายุ 18 ที่ได้รับเลือกเข้าสภาในอเมริกา คืออายุ ม.ปลาย สมัยนี้มันต่างไปมากจากเมื่อก่อน มีเวลาทำสิ่งที่ฝันโดยไม่สนใจเรื่องอื่นๆได้ ดังง่ายกว่า คนให้โอกาสง่ายกว่า(ถ้าเก่งจริง) การเกิดนิยายแบบนี้ส่วนนึงน่าจะมีแรงบัลดาลใจจากเรื่องจริงด้วย มันไปอิมแพคกับลูกค้ากลุ่มเป้าหมายได้ โดยไม่ขัดความเป็นจริงมากนัก

แต่มันอาจเข้าถึงยากอ่ะ  มันต้องชีวิตดาดดื่น  แบบว่า  "เออแฮะ  ตัวเอกตัวนี้มันคือตัวเราแฮะ"  แบบว่า
ถ้าเก่งหัวหน้าห้อง  จะพลอยหมั่นไส้ไง  มันต้องแบบ  เออแฮะ  ไอ้นี่มันหลังห้องเหมือนเรา  มันเลยอยาก
อินตัวละคร  แล้วคิดว่า  อา...  เราก็สามารถสวมเป็นตัวเอกได้นี่นา  ฟิน~

นิยาย  มังงะ  จะขายได้มันต้องมีอารมณ์ร่วม  คล้ายๆเอาใจเชียร์ตัวอิจฉาตัวนางเอก  แบบว่า
สู้ๆนะ  ไรงี้มั้ง  มั้ง  มั้งๆๆๆๆๆ  ฮา  ^^

[mangamancer]

ขึ้นอยู่กับว่าเป็นวงการอะไร ด้านไหนด้วยน่ะครับ
อย่างวงการกีฬา และ E-Sport ซึ่งสมรรถภาพทางกายและความไวของประสาทสัมผัสมีผลมากกว่าประสบการณ์ ก็จะมีคนอายุน้อยประสบความสำเร็จเป็นจำนวนมาก
แต่อย่างหมากล้อม หมากรุกสากล และหมากรุกญี่ปุ่น ก็มีคนอายุน้อยประสบความสำเร็จเหมือนกัน


แชมป์หมากรุกโลกคนปัจจุบัน ได้เป็นแชมป์โลกครั้งแรกเมื่ออายุ 22 ได้คะแนน FIDE สูงสุดของโลกเมื่ออายุ 19
https://en.wikipedia.org/wiki/Magnus_Carlsen
Gudesh ชาวอินเดีย ได้เป็น Grandmaster เมื่ออายุ 12 ปี
https://en.wikipedia.org/wiki/Gukesh_D
สุมิเระ นากามูระ ได้เป็นนักเล่นหมากล้อมมืออาชีพเมื่ออายุ 11 ปี
https://www.bbc.com/news/world-asia-46773504
ถ้าวงการหมากรุกญี่ปุ่นก็จะมีคนนี้
https://www.japantimes.co.jp/tag/sota-fujii/
https://en.wikipedia.org/wiki/S%C5%8Dta_Fujii


แต่ถ้าอย่างคนไม่เคยแม้แต่เรียนรด. บัญชาการรบจนทำให้เสนาธิการของประเทศมหาอำนาจดูเป็นตัวตลกได้นี่ มันก็จะเชื่อยากหน่อย
แต่ผมก็ชอบนะ Code Geass สนุกดี
Inaho อย่างน้อยก็เรียนรด.มา โอเคกว่า

Edit: เห็นด้วยกับคุณ 29Forever
ที่เห็นบ่อยๆไม่ใช่เพราะอะไร เขาทำมาให้คนอ่าน self insert

[Rumia]

เฉยๆครับมันขึ้นอยู่ว่าที่มาของความเทพเกิดขึ้นมาอย่างไดมีเหตุผลรองรับขนาดไหน เช่นอย่างลูลูชนี่ยอมรับง่ายมากตังเองต้องเก่งขึ้นด้วยความพยายามถ้าไม่ทำก็ตายและไม่ได้เก่งไปทุกด้าน บางเรื่องอย่างโนเกมนี่ก็งงๆกับความเก่งถ้าสองคนแม่งไร้จุดอ่อนขนาดนั้นจะไปแพ้ที่โลกปกติได้ยังไง จริงๆความเก่งของเดทโนทนี่แปลกสุดๆแล้วที่มาไม่ชัดเจนสุดๆ แต่เรื่องเริ่มต้นของความเทพคือกันดัมเทพหยิกเด็กม.ต้นที่พ่อขโมยผลงานไปสร้างกันดัมทำไห้ตัวเองพลอยไช้งานกันดัมเป็นไปด้วยเพราะตัวเองออกแบบเองเทพไปไหน

[gundam666]

ข้อเสียของผู้มีพรสรรวค์คือจะมีความสามารถโดนเด่นแค่ด้านเดียวแต่ความสามารถสามัญจะต่ำกว่าปรกติ ส่วนอัจฉริยะจะหมกมุ่นกะด้านที่ตนเองถนัดเท่านั้นโดนไม่สนใจอย่างอื่น

[29Forever]

ข้อเสียของผู้มีพรสรรวค์คือจะมีความสามารถโดนเด่นแค่ด้านเดียวแต่ความสามารถสามัญจะต่ำกว่าปรกติ ส่วนอัจฉริยะจะหมกมุ่นกะด้านที่ตนเองถนัดเท่านั้นโดนไม่สนใจอย่างอื่น

นึกถึงตอนทำไข่เจียว  ฮา  ไม่นานนี้เจอคนแกล้งกินอาหารง่ายๆไม่เป็น  ทั้งๆที่ถ้าลดฑิฐิ  ลองอาหารง่ายๆหน่อย
มันก็จบหล่ะ  บางคนอยากรักษาความเอกลักษณ์  ความเบียวเอาไว้  ภูมิใจที่ไม่สามารถทำบางอย่างได้ซะงั้น

เฉพาะบางคนอ่ะนะ  แค่บางคนเฉยๆ  ที่ดันพยายามสร้างอัตลักษณ์ความเบียว  ประมาณว่าถ้าไม่ทำบางสิ่งถือว่า
สูงส่ง  เฮ้อ...  จับขึ้นรถไฟลอยฟ้าแม่ง!  จับไปกินข้าวราดแกงสตรีทฟูดสกปรก  ให้เจอห้องน้ำตามปั๊ม  ฮา