ให้ลองนึกถึงวิธีพูดของเจ้าของภาษาดูครับ
อย่างคนไทยเวลาจะพูดอะไร ที่มันลำบากใจซักหน่อยหรือนึกไม่ออกว่าควรพูดอะไร(แต่กำลังพูดอยู่) ก็จะออกเสียงลากยาว ทำนอง "เอ่อมมม" "คือ...."
ส่วนคนญี่ปุ่น(จากที่เคยดูในหลายๆแหล่ง)ก็จะเป็น ทำนอง "เอโต" หรือคำร้องแปลกๆ โมเอะๆ ประหลาดๆ ทำนองนั้น(บางทีมันก็เป็นส่วนเอกลัษณการพูดของตัวละครด้วย
ซึ่งพอเอามาใส่นิยาย แล้วก็นิยายโดนแปล มันก็จะกลายเป็นอะไรแปลกๆที่ยอมรับได้ยากอยู่บ้าง
ผมกำลังจะบอกอะไรหรอ? ทำใจซะ! ไงล่ะ "มันไม่ใช่ภาษาของเราจะรู้สึกไม่เข้ากันก็ปกติ"
