[quote/]
ถ้าไม่ควรเอาเรื่องจริงมาปนก็ไม่ควรแต่งโดยเอาประวัติศาสตร์มาอ้าง
ในเมื่อเป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ ก็คือนิยายที่แต่งจากเรื่องจริง
ที่แต่งเติมเพื่อความสนุก
ไม่ใช่นิยายแนวโลกใหม่ รึต่างโลก ที่อยากจะใส่อะไรไป ก็ได้ไม่ผิด
ไม่งั้นก็จะกลายเป็นว่า
..........
เอี๊ยก้วย ฟาดกระบี่เหล็กดำเต็มแรง กระบี่เคลื่อนที่เป็นดังแสงสีดำ คลื่นลมปราณตัดผ่านกองทัพมองโกลนับล้าน เหลือเพียงฝุ่นเลือด
ลามะจักรทองเคลื่อนมือแสลงสัญลักษณ์ จักทองลอยสู่ฟ้า
ขยายขนาดนับหมื่นเท่า เปรียบดังภูเขาลูกใหญ่
แล้วจักรก็หมุนตัวอย่างรวดเร็วดูดทุกอย่างขึ้นฟ้า ดังพายุที่หอบทุกสิ่งขึ้นสู่สวรรค์
ชาวยุทธที่อยู่รอบๆ ใครพลังวัตรต่ำก็ไม่อาจต้านแรงดูดได้
แม้กระทั่งเซียวเล่งนึ่งก็ต้องขมวดคิ้ว เพราะกระโปรงโดนดูดขึ้นตามสายลม
ก๊วยเจ๋งเห็นท่าไม่ดี รีบเดินพลังลมปราณขั้นสูงสุดมีแสงสีทองรอบตัว
กระโดดพุ่งเข้าสู่กงจักร แล้วขยับมือโจมตีอย่างรวดเร็ว ดังมังกรทยานสู่สวรรค์
แล้วเกิดแสงสีทอง 18 สาย เป็นรูปร่างคล้ายมังกร 18 ตัวพุ่งในทิศทางต่างๆกัน
แต่มีจุดหมายเดียวกันคือ วงจักรที่คลอบคลุมท้องฟ้า
เมื่อมังกรพุ่งกระทบ เกิดแสงสาดทั่วฟ้าเสียงดังก้องดังทั่วนับหมื่นลี้
คลื่นกระแทกกระทบรอบๆ แม่เขาที่สูงใหญ่ก็ไม่อาจทานทนได้แม้เสี้ยววินาที
ก้วยเจ๋งโดนผลักกระเด็นไปร้อยลี้ เมื่อควันจางลงปรากฏ วงจักรยังคงลอยเด่นปิดแผ่นฟ้า สีหน้าลามะจักรทองซีดลงเล็กน้อย เลือดในปากนั้นก็ฝืนกลืนลงไป
เซียวเล่งนึ่งตกใจกลืนน้ำลายเมื่อเห็นภาพที่อยู่ตรงหน้า เสื้อผ้าลามะขาดหมด
เผยมังกรคชสาร ขั้น 10 นิ้ว
เอี้ยก้วยมองไปทางเซียวเล่งนึ่งที่ตาค้างหน้าแดงอยู่นั้นแล้วกล่าวว่า
เล้งยี้ กระบี่เหล็กดำของข้านั้น ทั้งแข็งแกร่งรุนแรง
และกระบวนท่าที่ข้าเรียนมานั้นล้ำลึก มีแต่รุกไม่มีรับ
สามารถพลิกแพลงได้ไม่จำกัด เน้นค้นหาและโจมตีจุดอ่อน
จนได้ชัยทุกครั้ง
.............. พอดีกว่า 
แต่งเอามัน โยนประวัติศาสตร์ทิ้งไปก็ได้สินะ
นั่นขึ้นอยู่กับหลักการและเหตุผลภายในของเรื่องนั้นด้วยครับ
ในประวัติศาสตร์ที่แท้จริง มองโกลชระเพราะแผนการ หรืออะไรก็ว่าไป
แต่หากเราจะวิเคราะห์เนื้อเรื่องตามนิยาย เราก็ต้องเอาตรรกะของนิยายและ "ข้อเท็จจริงที่ปรากฎในนิยาย" ไม่ใช่เอา"ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์"
หากให้พูดคือ นิยายจะให้มีมังกรหรือเทพเจ้าอะไรออกมาก็ได้ หรือมีแมรี่ซูเว่อก็ได้ แต่ต้องเคารพกฎเกณฑ์ภายในของโลกตนเอง
ต่อให้แนวพระเอกสกิลโกงเกิดใหม่ต่างโลก ในแง่นิยายอาจจะไร้สาระ ไม่มีเนื้อหาที่ต้องการสื่อ แต่ในแง่การเคารพกฎเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในเรื่องนั้นเข้าใจได้ ว่า "มีพระเจ้าช่วยทำให้ฝีมือมากกว่าชาวบ้าน" คนอื่นนอกจากตัสพระเอกที่มีสกิลโกงยังตกอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ของโลกใบนั้น เช่นใช้เวลาหลายร้อยปีกว่าจะกลานเป็นจอมเวทย์หรือสำเร็จเป็นเซียน
เรื่องกำลังภายในต่างออกไปเพราะสกิลโกงของพระเอก เป็นของที่ทุกคนใช้ได้จากในเรื่อง เช่นคัมภีร์ลับ ดีงู เบือดงู
ทุกอย่างที่มีคือที่ในเรื่องได้กำหนดว่ามันคือของที่มีในจักรวาลนั้น
อย่างที่บอกไปแล้วว่าผมไม่เถียงเลย ว่าในโลกความเป็นจริง ต่อให้เอา จอห์นซีน่า หรือต่อให้เป็นบรู๊ซลีตัวจริงไม่ใช่ในหนังก็เจอคนสิบคนรุมตาย
แต่หากท่านจะต้องการวิเคราะห์พลังฝีมือเหตุการณ์การต่อสู้ในจักรวาลของกำลังภายใน ท่านก็ต้องเอาข้อกำหนดหรือเหตุการณ์ที่ระบุไว้มาพิจารณาตามหลักการภายในของเรื่องด้วยว่าเหตุการณ์นั้นได้เคารพกฎเกณฑ์ที่ตั้งไว้ก่อนในเรื่องหรือเปล่า
ผมว่าท่านมีความเข้าในที่ดีในแง่มุมประวัติศาสตร์ และตามประวัติศาสตร์นั้นชาวเซียงเอี้ยงแพ้ ไม่มีใครเถียงในแง่นั้น
เราไม่ได้ถกเถียงกันในด้านเนื้อหาของประวัติศาสตร์ครับ เราไม่ได้เถียงกันว่า "ความจริงแล้วในประวัติศาสตร์ก๊วยเจ๋งไม่ได้แพ้ แต่ได้ตบมองโกลตายหมด"
เราไม่ได้วิจารณ์กันเรื่องนั้นแต่เราวิจารณ์กันว่า
"มันแปลกๆนะที่คนอย่างก๊วยเจ๋งตายเพราะทหารกี๊กี๊ ทั้งที่พวกยอดยุทธมีความสามารถประมาณกัปตันอเมริกากันเป็นอย่างต่ำ"
ที่วิจารณ์กันตามตรรกะของเรื่อง ผมให้แม้แต่พี่น้องสกุลบู๊หรือแม้แต่ก๊วยพู๊เก่งกว่านักทุมเหวี่ยงทรงพลังของมองโกล
เราวิจารณ์กันเรื่องความรู้สึกแปลกๆที่ได้จากการอ่านนิยายของกิมย้งครับผม
เราไม่ได้ดูถูกความสามารถกิมย้งในการเขียนนิยายแต่อย่างใด พวกเราเป็นแฟนกิมย้งกันทั้งนั้นครับ ฮา
แต่เราในฐานะแฟนแค่พยายามจะวิเคราะห์เนื้อหานิยายให้ละเอียดขึ้นเท่านั้นเอง
