ถ้าไม่ควรเอาเรื่องจริงมาปนก็ไม่ควรแต่งโดยเอาประวัติศาสตร์มาอ้าง
ในเมื่อเป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ ก็คือนิยายที่แต่งจากเรื่องจริง
ที่แต่งเติมเพื่อความสนุก
ไม่ใช่นิยายแนวโลกใหม่ รึต่างโลก ที่อยากจะใส่อะไรไป ก็ได้ไม่ผิด
ไม่งั้นก็จะกลายเป็นว่า
..........
เอี๊ยก้วย ฟาดกระบี่เหล็กดำเต็มแรง กระบี่เคลื่อนที่เป็นดังแสงสีดำ คลื่นลมปราณตัดผ่านกองทัพมองโกลนับล้าน เหลือเพียงฝุ่นเลือด
ลามะจักรทองเคลื่อนมือแสลงสัญลักษณ์ จักทองลอยสู่ฟ้า
ขยายขนาดนับหมื่นเท่า เปรียบดังภูเขาลูกใหญ่
แล้วจักรก็หมุนตัวอย่างรวดเร็วดูดทุกอย่างขึ้นฟ้า ดังพายุที่หอบทุกสิ่งขึ้นสู่สวรรค์
ชาวยุทธที่อยู่รอบๆ ใครพลังวัตรต่ำก็ไม่อาจต้านแรงดูดได้
แม้กระทั่งเซียวเล่งนึ่งก็ต้องขมวดคิ้ว เพราะกระโปรงโดนดูดขึ้นตามสายลม
ก๊วยเจ๋งเห็นท่าไม่ดี รีบเดินพลังลมปราณขั้นสูงสุดมีแสงสีทองรอบตัว
กระโดดพุ่งเข้าสู่กงจักร แล้วขยับมือโจมตีอย่างรวดเร็ว ดังมังกรทยานสู่สวรรค์
แล้วเกิดแสงสีทอง 18 สาย เป็นรูปร่างคล้ายมังกร 18 ตัวพุ่งในทิศทางต่างๆกัน
แต่มีจุดหมายเดียวกันคือ วงจักรที่คลอบคลุมท้องฟ้า
เมื่อมังกรพุ่งกระทบ เกิดแสงสาดทั่วฟ้าเสียงดังก้องดังทั่วนับหมื่นลี้
คลื่นกระแทกกระทบรอบๆ แม่เขาที่สูงใหญ่ก็ไม่อาจทานทนได้แม้เสี้ยววินาที
ก้วยเจ๋งโดนผลักกระเด็นไปร้อยลี้ เมื่อควันจางลงปรากฏ วงจักรยังคงลอยเด่นปิดแผ่นฟ้า สีหน้าลามะจักรทองซีดลงเล็กน้อย เลือดในปากนั้นก็ฝืนกลืนลงไป
เซียวเล่งนึ่งตกใจกลืนน้ำลายเมื่อเห็นภาพที่อยู่ตรงหน้า เสื้อผ้าลามะขาดหมด
เผยมังกรคชสาร ขั้น 10 นิ้ว
เอี้ยก้วยมองไปทางเซียวเล่งนึ่งที่ตาค้างหน้าแดงอยู่นั้นแล้วกล่าวว่า
เล้งยี้ กระบี่เหล็กดำของข้านั้น ทั้งแข็งแกร่งรุนแรง
และกระบวนท่าที่ข้าเรียนมานั้นล้ำลึก มีแต่รุกไม่มีรับ
สามารถพลิกแพลงได้ไม่จำกัด เน้นค้นหาและโจมตีจุดอ่อน
จนได้ชัยทุกครั้ง
.............. พอดีกว่า
แต่งเอามัน โยนประวัติศาสตร์ทิ้งไปก็ได้สินะ
