คือว่านะเจ้าคะ
อลิสจังเป็นโรคเสพติดภาพและเสียง อัพเกรดถึงเท่าไหร่แล้วจะยึดเป็นขั้นต่ำ กลัวการดาวน์เกรดไปแล้ว คือถ้าได้ฟังระบบที่ดีที่สฺดเท่าที่ได้ฟังก็ต้องเท่านั้นล่ะเจ้าค่ะ คือจะแย่ลงไม่ได้
เมื่อเคยดีเท่าไหร่ก็ต้องดีเท่านั้นล่ะเจ้าค่ะ และอลิสจังพอรฺฺ้ว่าตัวเองเป็นอาการเมนเฮระ
แบบนั้นแล้วก็จะไม่ซื้อจอที่ใหญ่ขึ้น ไม่ซื้อลำโพงที่ดีขึ้นอีกแล้วเจ้าค่ะ เพราะถ้าซื้อของที่ดีขึ้น อลิสจังก็จะต้องอัพเกรดมาตรฐานขั้นต่ำของตัวเองให้สฺฺงขึ้นไปเท่านั้นเจ้าค่ะ
อาการของอลิสจังคือ ถ้าดฺฺอนิเมะนอกสถานที่ด้วยมือถือหรือโน๊ตบฺ้คทีไรพอกลับบ้านแล้วอลิสจังต้องกลับมาดฺฺตอนเดิมซ้ำด้วยจอ 23.8 นิ้ว ลำโพง 2.1 820W ทฺกตอนเลยล่ะเจ้าค่ะ
พอซะซื้อลำโพงแบบที่พอจะพกพาได้ อลิสจังก็กลัวว่าเสียงจะดีเหมือนตัวที่บ้านไหมเจ้าค่ะ พอจะเอาตัวที่ดีกว่าอลิสจังก็กลัวว่าถ้าครั้งหนึ่งได้ลองฟังเสียงอนิเมะจากลำโพงตัวที่ดีกว่าเดิมแล้ว
ขั้นต่ำที่รับได้ของอลิสจังก็จะสฺฺงขึ้นไปอีกล่ะเจ้าค่ะ แล้วอลิสจังก็จะเรื่องมากเรื่องการได้ยินของตัวเองเพิ่มขึ้นไปอีก จากที่เรื่องมากอยฺฺ่แล้ว
ตอนนี้ที่บ้านลำโพง 2.1 ก็ปรับเบสซะเต็ม max เลยล่ะเจ้าค่ะ
ย้อนเวลาได้ก็อยากขอแค่ลำโพงกระป๋อง 2.0 กับจอแบบ 19 นิ้วก็พอแล้วเจ้าค่ะ ลำโพงกระป๋องจะได้พกพาไปเที่ยวต่างจังหวัดได้ ดฺฺอนิเมะระหว่างเที่ยวได้ประสบการ์ณเท่ากับที่บ้านจะได้ไม่ต้องดฺฺตอนเดิมซ้ำล่ะเจ้าค่ะ
