[quote/]ไอ้นโยบายแบบนี้มันคุ้นๆนะเหมือนเคยเห็นคล้ายกันที่ไหนซักแห่ง
555
นะโยบายขายฝัน
การวางแผน จริงอยู่ที่เป้าหมายสำคัญ
แต่ถ้าไม่รู้จุดยืนปัจจุบัน(ไม่รู้ปัญหา)
และไม่รู้เส้นทางที่จะเดินไปสู่จุดหมาย
แบบนั้นมันก็ไม่ต่างอะไรกับเพ้อเจ้อ
ญี่ปุ่น ปัญหาก็คล้ายกับไทยบางส่วน คือ คนรุ่นปัจจุบันส่วนใหญ่ที่อยู่ในอำนาจ หยิบโหย่ง ทำงานในหน้าที่ไม่เป็น แค่เล่นสวมบาทไปวันๆ ไม่เข้าใจปัญหา ไม่มีแผนการ ใช้กลไกลและมาตฐานต่างๆเป็นข้อแก้ตัวไปวันๆ
แต่ถึงอย่างนั้นยี่ปุ่นก็ยังเข้มแข็งกว่าไทยตรงที่ คนเขามีวินัย และให้ค่ากับความพยายาม
คนไทยนั้นขาดวินัยมาก มักง่ายมาก และไม่เห็นคุณค่าของคนที่พยายามทำอะไรด้วยตัวเอง ดังนั้นคนที่พยายามในไทยจึงเติบโตไม่ได้ และไม่มีวันที่คนที่ทำงานได้จริงจะขึ้นไปอยุ่ในอำนาจบริหาร
ยุคที่ญี่ปุ่นยิ่งใหญ่อย่าง การก่อตั้งของ Sony Toyota Honda สมัยนั้นมันป็นยุคของคนหนุ่มที่ไม่ติดกับกรอบความคิดเดิมแลัวลงมือทำกันเอง
ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะล้มหายตายจากกันไป แต่คนที่รอดก็เติบโตขึ้นมาประสบความสำเร็จแล้ววางมาตฐานต่างๆไว้
แต่ที่พวกเข้าคิดไม่ถึงคือ คนรุ่นหลังจะลืมหัวใจสำคัญที่ทำให้เติบโตของรุ่นแรก แล้วกลับใช้คำว่า "ทำตามมาตรฐานแล้ว" เป็นข้อแก้ตัวเพื่อให้ตนเองนั่งในตำแหน่ง แล้วสวมบทบาทว่าได้ทำงานตำแหน่งเหล่านั้นแล้ว เท่านั้นเอง
