อันนี้จะขอแลกเปลี่ยนครับ เกี่ยวกับจิตวิทยาเกี่ยวกับตัวละครที่ผมสร้าง
คือเวลาลงในห้องงานเขียนแล้วกริบตลอด เลยไม่ได้แลกเปลี่ยนกันซะที เกี่ยวกับตัวละครที่ผมสร้างมา อาจจะเคยลงไปแล้ว แต่จะมีการปรับแต่งอะไรๆเข้ามาอีกเยอะครับ
เริ่มจากตัวละครเอกที่ผมสร้างมา คือนิว เป็นวัยรุ่นชายชั้น ม.1 (2540) ที่โดน Bully หนักมากจากเพื่อนร่วมห้อง แต่ก็ไม่ใช่คนที่แหยอะไรนะ พยายามสู้กลับตลอด ทั้งหยาบตอบ ทั้งต่อยกลับ แต่สภาพแวดล้อมก็ไม่นำพาเสียเลย
ตัวละครนี้เกิดในบ้านที่ฝ่ายแม่เป็นทหารหญิงทำงานหาเงินเข้าบ้าน ถูกเลี้ยงโดยป้าที่ไม่มีอาชีพ ป้าเป็นพวกช่างฝัน ชอบจินตนาการว่าตัวเองเป็นนางเอก เลี้ยงดูนิวตามแบบอุดมคตินิยายประโลมโลก คือเลี้ยงดูแบบเน้นศีลธรรมจ๋า มองโลกแบบขาว-ดำ ต้องไม่คบพวกเกเรหรือพวกโปรไฟล์ไม่ดี ให้มองโลกในแง่ดีจ๋าๆ มีอะไรเชี่ยๆให้นึกถึงคนที่แย่กว่า ตั้งแต่คนในสลัมยันข้ามประเทศไปอินเดียบ้าง เกาหลีเหนือบ้าง แอฟริกาบ้าง
ส่วนแม่ก็จะเลี้ยงดูแบบทหาร คือเน้นความอดทนเป็นหลัก ใครทำอะไรมาก็ให้อดทน ห้ามโต้ตอบ อนาคตเป็นทหารเกณฑ์โดนหนักกว่า ซึ่งจะมีการแฝงประเด็นพฤษภาทมิฬด้วย ว่าช่วงนั้นมีกระแสรังเกียจทหารหนักมาก (แม่เป็นทหารน้ำดีที่ไม่สนับสนุน+ต่อต้านการล้อมปราบกลุ่มผู้ประท้วง แต่ก็ไม่วายที่ช่วงนั้นที่แม่พึ่งกลับจากค่ายแล้วไม่ได้เปลี่ยนชุด เป็นช่วงหลังพฤษภาทมิฬไม่นาน เธอโดนชาวบ้านรุมด่าเพราะเป็นทหาร เลยฝังใจว่าต่อจากนี้ต้องทำดีกับประชาชนมากๆเพื่อลดความเกลียดชังนี้) เราลูกทหารต้องไม่ทำร้ายลูกประชาชน และต้องทำดีกับลูกชาวบ้านแม้จะโดนเหยียดหรือดูถูกแค่ไหน แต่ในขณะเดียวกันเขาก็ถูกบังคับให้ญาติดีกับลูกของหัวโจก ลูก ผบ.ค่ายประจำจังหวัดที่แม่มีแผนจะแต่งงานใหม่ด้วย กับครูประจำชั้นซึ่งเป็นครูใหม่ลูกนายทหารยศพันโท รอง ผบ.ค่ายซึ่งเป็นหนึ่งในเจ้านายแม่
มีครั้งหนึ่งสมัยประถม นิวโต้ตอบกับอันธพาลในห้องเวลาโดนรังแก มีการเรียกผู้ปกครอง แม่ไปหาที่โรงเรียนก็สั่งลงโทษนิวโดยการสั่งวิดพื้นตรงนั้นโดยไม่ถามไถ่เลย และเมื่อกลับบ้านก็สั่งไม่ให้ป้าขี่รถมอเตอร์ไซด์ไปรับเหมือนเคย ต้องเดินเท้าต่อจากจุดที่รถโดยสารสายที่ใกล้บ้านที่สุดจอดให้ถึง 10 กิโลเมตร (บ้านห่างจากโรงเรียน 25 กิโลเมตร)
แม่นิวต้องการให้นิวพึ่งพาตัวเองตั้งแต่เด็ก เมื่อขึ้นมัธยม แม่นิวก็ให้นิวพักที่หอพักใกล้โรงเรียน โดยโรงเรียนมัธยมซึ่งอยู่ในตัวอำเภอห่างจากที่บ้านมากถึง 40 กิโลเมตรและไม่มีรถโดยสารสายตรงผ่าน โดยจะไปเยี่ยมพร้อมกับป้าทุกวันอาทิตย์
นิวถูกรังแกโดยพวกอันธพาลในห้อง ด้วยเหตุผลเมื่อเรียนวิชาภาษาอังกฤษกับครูต่างชาติ มีนักเรียนยังมาไม่ถึง แต่ครูเชคชื่อก่อน เมื่อถึงชื่อคนที่ยังไม่มี หัวหน้าห้องตอบ No นิวเลยแก้ให้เป็น yet to come (ยังไม่มา) ทำให้คนในห้องล้อเลียนนิว อีกทั้งรองหัวหน้าห้องที่แอบชอบหัวหน้าก็หึงขั้นรุนแรงเลยพาลเกลียดนิวในตอนนั้น
แต่ความร้าวมันชัดขึ้นอีกก็ตอนคาบภาษาอังกฤษ (ครูคนไทย) ครูสอนภาษาอังกฤษเป็นคนดุ แถมยังเป็นเบาหวานและอยู่ในช่วงน้ำตาลตกก็ได้มาต่อว่าหัวหน้าห้องที่พูดตามที่ครูสอนไม่ได้ (ครูต่างชาติคนนั้นมาเล่าให้ครูฟัง) ก็ต่อว่าหัวหน้าห้องกลางห้องเรียนต่อหน้าทุกคน แถมเหยียดด้วยคำสุดเหยียด ประมาณว่าโง่กว่าโสเภณี แล้วก็ไปพูดจาเอ็นดูนิวที่สามารถพูดภาษาอังกฤษได้ แล้วให้ขนมเล็กๆ 2 ห่อเป็นรางวัลตอบแทน นิวเลยโดนหมั่นไส้และโดนเหยียดจากคนในห้อง
ห้องของนิวประกอบไปด้วยลูกคนมีเงินหลายคน เช่น ลูกนายทหารชั้นผู้ใหญ่(รวมครูประจำชั้น) ลูกสารวัตรท้องที่ชุมชนเมือง+เจ้าของธุรกิจขายผ้ารายใหญ่(สินค้าขายดีคือชุดนักเรียน) ลูกนายอำเภอ+นายทุนโรงงานกระดาษ+หมึกพิมพ์ ลูกเจ้าของกิจการเสริมสวยรายใหญ่(เป็นประธานสมาคมผู้ปกครองด้วย) ฯลฯ
อีกทั้งยังมีเรื่องของลูกนายทหารยศพลเอกซึ่งเป็นเจ้านายแม่มาร่วมวงรังแก เหตุผลก็คือพ่อของหัวโจกนี้เป็นนายทหารชั้นผู้ใหญ่ซึ่งเป็นเจ้านายแม่ โดยแม่ของนิวนั้นเป็นคนที่ทำงานดีมากจนพ่อของหัวโจกประทับใจและมีโมเมนต์จิ้นๆบ่อยครั้ง
ในอีกด้านนั้นเอง แม่ของนิวเป็นนายทหารหญิงที่ทำงานในค่ายทหารประจำจังหวัด เธอทำงานดี คือมักทำงานล่วงเวลาประจำ จริงจังกับงานมาก ปัจจุบันเป็นตำแหน่งเป็นครูฝึกในค่ายประจำจังหวัดที่พ่อหัวโจกประจำการ เธอนั้นมีแนวคิดเรื่องการรับใช้ชาติอย่างเข้มข้น แต่ก็เป็นแบบแนวคิดบริสุทธิ์ คือต้องการปกป้องประชาชนจริงๆ พ่อของหัวโจกนั้นเป็น ผบ.ค่ายรี้ มีภาพลักษณ์ที่ค่อนข้างดี คืออัธยาศัยดี เป็นกันเองกับพวกทหารในค่าย เคยลงขันช่วยงานชาวบ้านในชุมชนเมืองและชุมชนต่างๆและเป็นผู้บริจาคให้โรงเรียนอันดับหนึ่ง ในสายตาคนทั่วไปนั้นเขาคือนายทหารยศสูงที่เป็นพ่อพระ ภาพลักษณ์ของเขาแทบจะใช้กลบภาพลบของทหารจากเมื่อ 5 ปีก่อนได้ นอกจากนี้เขายังมีทหารยศพลโทเป็นเพื่อนสนิทข้างกาย โดยทหารคนนั้นเป็นรอง ผบ.ค่าย และเป็นพ่อของครูประจำชั้นนิวในตอนนั้นอีกด้วย ชื่อเสียงก็พอๆกัน คือชอบช่วยเหลือ ชอบบริจาค
แต่อีกด้านซ้อนไปอีก พลเอกนั้นแอบชอบแม่ของนิวที่เป็นคนทำงาน ดูกระฉับกระเฉง เด็ดขาดเหมือนผู้ชาย มีความตั้งใจจะขอแม่นิวเป็นภรรยาใหม่ทดแทนคนเก่าที่หนีไป โดยภรรยาเก่าของเขาเป็นเลสเบี้ยน แต่ถูกบังคับให้แต่งงานเพราะทางบ้านหัวโบราณ แต่สุดท้ายก็ห้ามใจไม่ไหวหนีตามคู่รักผู้หญิง ส่วนพลเอกนั้นก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเพราะโดนคลุมถุงชนมาเหมือนกันจากการที่ฝ่ายหญิงรวย และไม่ใช่ผู้หญิงสไตล์ที่ชอบด้วย แต่ชอบผู้หญิงห้าวๆลุยๆมากกว่า ซึ่งแม่ของนิวคือสเปคเขา
ส่วนนายทหารยศพลโทนั้นแม้ว่าจะมีภาพลักษณ์เป็นพ่อพระและดูอบอุ่น เขาพาภรรยาออกงานและสวีทหวานเป็นคู่ตัวอย่างอยู่ประจำ แต่เบื้องหลังนั้นทะเลาะสาดเสียกันทุกวัน (ไม่มีใครรู้เพราะบ้านเป็นบ้านเดี่ยวเขตนอกเมือง ทะเลากันไม่มีใครได้ยิน) แต่ที่ทั้งคู่ไม่หย่าเพราะชื่อเสียง พ่อกลัวเสียหน้า แม่ก็เหตุผลเดียวกับพ่อ เพิ่มเติมคือกลัวเสียสิทธิครอบครัวข้าราชการในอภิสิทธิ์เบิกจ่ายต่างๆ ครูประจำชั้นของนิวก็เป็นพวกหัวรุนแรงจนอยากฆ่าทุกคนเพื่อลดประชากร ซึ่งก็ปมมาจากการที่ต้องทนดูพ่อแม่ทะเลาะกันรุนแรงแต่ก็ทนอยู่กันเพราะกลัวขี้ปากชาวบ้าน+ผลประโยชน์
กลับมาที่ฝั่งนิว นิวโดนทุกคนในห้องรังแกอย่างหนัก เช่น การเอาหนอนผีเสื้อมาวางบนหลังแล้วตีหนอนจนเละ ขโมยของ ขโมยสมุดการบ้านไปจนถึงการขังในห้องน้ำ โชคดีที่ดันเป็นห้องที่ผุๆหน่อย นิวเลยพังประตูออกมาได้ แต่ฝ่ายนั้นมีครูประจำชั้นที่อยู่ฝ่ายหัวโจกเป็นพยานว่านิวทำลายทรัพย์สิน เลยโดนเรียกขึ้นห้องปกครอง นิวพยายามแก้ต่าง ผอ. ก็ทำทีจะช่วย แต่ก็เอนๆว่านิวผิดอยู่ดี
เช่นเดียวกับกลุ่มทหาร ผอ เองก็เป็นหนึ่งในคนที่มักออกงานช่วยเหลือคนในชุมชนด้วยการบริจาคทรัพย์สิน เช่น รถกะบะสำหรับขนของให้อนามัย รถตู้ให้เป็นรถฉุกเฉินโรงพยาบาลประจำอำเภอ พัดลมและหลอดไฟให้วัด และเงินทุนให้เทศบาล ตลอดจนหมู่บ้านต่างๆ แต่เบื้องหลังโกงงบโรงเรียนและรับเงินใต้โต๊ะจากพวกบ้านเศรษฐีจนเกิดการตัดสินอย่างไม่เป็นธรรมอยู่ค่อนข้างบ่อย แต่สุดท้ายเรื่องเงียบเพราะ ผอ. มักจ่ายเงินปิดปากให้ยอมความ อีกทั้ง ผอ ยังแอบเล่นชู้กับประธานสมาคมผู้ปกครองทั้งที่มีเมียเป็นตัวเป็นตน แถมเมียเป็นถึงเศรษฐินีเจ้าของกิจการรายใหญ่อีกด้วย (ที่พีคกว่าคือเมียหลวงกับเมียน้อยเป็นพี่น้องต่างแม่กัน) มีนโยบายสั่งยกเลิกกฎห้ามย้อมผมและบังคับทรงผมเพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดี ให้ดูเป็นคนใจกว้างไม่กีดกันคนทางภาพลักษณ์ (เรื่องของเรื่อง คือเบื้องหลังหุ้นกับเจ้าของกิจการเสริมสวยรายใหญ่ไว้ ซึ่งก็แน่นอนว่าเป็นร้านของเมียน้อยนั่นแหละ)
ฝ่ายป้านิว เมื่อมีข่าวที่ไม่ดีเกี่ยวกับ ผอ เธอก็จะมีเหตุผลดีๆมากลบเกลื่อนเสมอ เธอมักจะเอาแต่คิดโทเฉพาะปัญหาปลายเหตุอย่างครูชั้นผู้น้อยว่าไม่ทำตามหน้าที่ กับพวกเด็กเกเร เด็กสมัยนี้ยังงั้นยังงี้ น่าสงสาร ผอ. จริงๆ แม้ว่าเธอจะต่อต้านเด็กเกเรที่ท่าทางไม่พึงประสงค์กับหลาน แต่ถ้าเด็กคนนั้นมีพ่อแม่ที่ทำประโยชน์ให้ชุมชน กระทั่งมีความเกี่ยวข้องใกล้ชิด ผอ ก็อนุญาตให้คบ (แต่ละตัวดีย์ๆทั้งนั้น)
โชคยังดีที่นิวยังได้เพื่อนดีๆ คือสาวทอมและสาวเปรี้ยวต่างห้องมาช่วย คือให้นิวไปเรียนกับห้องนั้นในคาบที่มีครูสอนคนเดียวกัน (ซึ่งก็เกือบทุกคาบ) ในห้องนี้คนส่วนมากมีความสามารถในเรื่องศิลปะ การพูดปราศรัย ความคิดเชิงสร้างสรรค์ต่างๆ ครูประจำชั้นก็ใจดี สอนเก่ง หวังดีกับเด็ก ไม่เคร่งเรื่องเครื่องแต่งกาย (โรงเรียนไม่เคร่งทรงผมก็จริง แต่มาเคร่งเรื่องชุดแทน) ด้วยแนวคิดที่ได้มาจากสมัยเป็นนักศึกษาของสมศักดิ์เจียมฯช่วงใกล้ๆจะจบการศึกษา แต่โปรไฟล์ห้องไม่ค่อยดีในสายตาพวกผู้ใหญ่ เช่น มาดนักเลง สัก ย้อมผม กะเทย ทอม นักกีฬา(แต่บ้านจน และไม่ดัง) ชอบพูดเรื่อง18+ หรือพวกที่ภายนอกดูเรียบๆก็มีโปรไฟล์ไม่ค่อยดี เช่น ลูกโสเภณี ลูกคนจน ดีหน่อยก็ลูกนักการเมืองฝ่ายซ้าย(ต่อต้านลัทธิบริจาคเพื่อสร้างบุญคุณ เน้นการตื่นประเด็นเงินที่รัฐบาลจัดสรรให้ พวกฝ่ายขวาไม่ชอบก็เป่าหูว่าพวกนี้เป็นพวกเห็นแก่ตัวกลัวเห็นคนจนมีกิน) ก็มักจะโดนป้าต่อต้านไม่ให้คบค้าเพราะกลัวหลานเสียคน ส่วนแม่ให้คบแค่บางคน (คือมาดนักเลง สาวทอม นักกีฬา)
กลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่มีการตั้งกลุ่มช่วยเพื่อนนักเรียนที่โดน Bully และผลักดันเรื่องสิทธินักเรียนอยู่บ่อยๆ แต่ป้าของนิวก็แอนตี้เพราะมองว่าพวกนี้จะล้ม ผอ พวกนี้จะล้มประธานนักเรียน(ที่เป็นคนของ ผอ) แม้ว่าจะมีข้อเรียกร้อง คือให้ ผอ อยู่ แต่ให้ลงโทษคนทำผิดจริงจัง ต้องฟังเหตุผล ต้องปรับปรุงโรงเรียนส่วนที่ชำรุด ป้าของนิวก็คิดไปไกลว่าจะมีวาระซ่อนเร้น มีกองทัพลับที่จะทำลายโรงเรียน กาวสุดคือเปิดทางให้ต่างชาติมายึดโรงเรียนนี้แล้วไล่ครูคนไทยออกหมด
ในอีกด้านหนึ่ง คนที่อยากล้ม ผอ จริงๆไม่มีนักเรียนเลย แต่เป็นครูประจำชั้นของห้องนั้นเอง ห้องที่ฝ่ายเกเรใจดีอยู่ ครูคนนี้เคยมีแผลใจจากการที่พี่ชายเขาหายสาบสูญในเหตุการณ์ 6ตุลา19 (ตอนนั้นเขาอายุแค่ 6 ขวบ ส่วนพี่ชายเรียนปี1 สนิทกับพี่ชายมากเพราะเป็นลูกกำพร้าทั้งคู่) หลังจากนั้นก็ไม่เคยเห็นพี่ชายอีกเลยจนถึงทุกวันนี้ หลังจากที่เขามาเป็นครู เขาก็พบว่า ผอ เป็นหนึ่งในคนที่เขียนด้อยค่าสหพันธ์นักศึกษาในตอนนั้น แต่ก็มีฐานบารมีหนา มีคนบูชามาก เลยวางแผนที่จะให้ ผอ โดนปลดพร้อมกับแฉด้านเสียๆของ ผอ สักทางให้อับอาย
