[quote/]
เป็นตามนั้นแหละครับ ถ้าจะเน้นที่ศิลปการต่อสู้ ดีที่สุดก็คือฝึกศิลปการต่อสู้
กล้ามเนื้อคนเรามันปรับตัวตามการใช้งานได้เองโดยพันธุกรรมของเราเป็นแบบนั้น
ไม่ว่าจะเป็น เข้าชาร์จ การปัดป้อง การเข้าต่อยตี หรือการจับดึงบิดล๊อค ดีที่สุดคือฝึกฝนทุกแนว
ถึงอย่างไรคนเราเก่งแค่ไหนก็เป็นเรื่องของตัวบุคคล ตัววิชาเป็นเรื่องของการฝึกฝนเพื่อพัฒนาทักษะให้ไปได้ไกลขึ้นมากว่าการที่ไม่ได้ฝึก
ความเร็วกับมวลเป็นแรงน่ะครับ
เหมือนกับจะเล่นมุกว่า พลังเน็นไม่ใช่เพียงแค่การบวกเข้าไปเท่านั้นแต่คือการคูณไปจกาพลังพื้นฐาน
มีพลังพื้นฐานมากพอจึงเก่งกว่าแต่ก็คงแล้วแต่เรื่องด้วยมั้ง
เกี่ยวกับ ยาวได้เปรียบ หรือสั้นได้เปรียบ ความจริงแล้วเรื่องนี้ขึ้นอยู่กับตัวบุคคลเช่นกัน
แต่ถ้าเราสั่งเกตดูดีๆ
วิชาที่เข้าใจง่าย อย่างมวยสากลที่เข้าต่อยตีโดยตรง กับมวบปล้าและซูโม่ที่เข้าจับล๊อคยกทุ่ม
ทั้ง2สายนี้ต่างกันมากก็จริง แต่ความจริงแล้ว มวยปล้ำนั้นเป็นอะไรที่แม้ไม่มีใครสอนเลยก็ตาม
เราทุกคนจะสู้โดยใช้สไตล์ของมวยปล้าเป็นได้เองโดยสัญชาติญาณ แม้จะห่วยก็ตาม
การทุบแลการต่อยเป็นอีกรูปแบบนึ่งที่เราจะเลียนแบบได้ทันที่ที่เราเห็นคนอื่นทำ
ดังนั้น 2 รูปแบบนี้ คือ มวยสากล และมวยปล้ำจึงเป็น 2สไตล์แรกสุดของการต่อสู้
ทั้ง2แบบมีสิ่งที่เหมือนกันคือ คนตัวใหญ่กว่าหนักกว่าชนะเสมอ
ถึงอย่างนั้นคนตัวเล็กกว่าก็ไม่มีทางยอมแพ้ไปตลอดกาล คนตัวเล็กกว่าจึงคิดเทคนิกที่ดีกว่า
นั่นก็คือ การเข้าคลุกวงใน อย่างหวิ่งชุน ถ้าเราดูหนังยิบมันเก่าๆเราจะเห็นว่าหวิงชุนนั้นใช้การ parry
คือการปัดเพื่อทำให้หมัดของคู่ต่อสู้พลาดเป้าออกไป แม้ยิบมันจะตัวเล็กกว่าคู่ต่อสู้หลายๆคน
แต่หมัดที่ยาวกว่าเมื่อพลาดเป้าไปแล้วคนช่วงยาวก็มีเหลือแค่ลำตัวกับหัวที่เป็นเป้าสำคัญทั้งนั้น
ในทางสายไอคิโด้และยูโด ก็มีการพัฒนาเทคนิกที่จับคู่ต่อสู้ที่นิ้วแล้วบิด แม้ว่าอีกฝ่ายจะแข็งแรงกว่าปานใด
หากไม่ได้ฝึกฝนมาก่อนเมื่อถูกหักนั้วก็ย่อมที่จะผ่อนแรงตามเพราะความเจ็บปวด ทำให้คนที่ตัวใหญ่กว่าแข็งแรงกว่า
ถูกคนตัวเล็กกว่าควบคุมเอาได้
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าคนตัวเล็กกว่าจะชนะเสมอไปอยู่ดี มันมีทั้งเทคนิคที่คนตัวใหญเองก็คิดขึ้นมาเพื่อเอาชนะคนตัวเล็ก
ที่มากเทคนิคเช่นการรวบขา หรือการออกอาวุธที่ parry ได้ยากเช่น ใช้หัวโขก ใช้เข่า ใช้ศอก
สรุปคราวๆ เทคนิคนั้นชนะได้ทั้งพลังและความยาว แต่คนตัวใหญ่ก็ฝึกฝนเทคนิคได้เช่นกัน ดังนั้นคนตัวใหญ่กว่าจึงได้เปรียบเสมอ
แต่ไม่ได้แปลว่าตัวใหญ่กว่าจะชนะเสมอหรอก
พูดเรื่องนี้ให้นักมวยฟังนักมวยอาจโมโหนะครับ
ที่แบ่งรุ่นมัมีเหตุผลอยู่ ว่าคนเล็กไปเจอคนใหรุ่นใหญ่นั้นน็อคหมดแน่ๆ
แต่อย่างว่าผมมองเรื่องของการที่คนเราไม่รู้ตัวว่าความแตกต่างทางร่างกายนั้นมันมากขนาดไหนตามความจริง
อย่างเดอะร็อค ที่ดูเป็นยักษ์ในหมู่คนธรรมดา
ไปอยู่ในมวยปล้ำดูตัวเล็กและโดนพวกยักษ์โยนไปมาได้เลยว่างั้น
เพื่อผสานจุดเด่นด้านกล้ามเนื้อและลดจุดอ่อนด้านควาเมร็ว ฝึกเคลื่อนไหวปะทะทั้งตัวแบบอเมริกันฟุตบอลน่าจะดีกว่า
ว่าข้าไม่สนว่าจะปัดป้องจับหักข้าประการใด
ไม้กั้นซี่เล้กๆไม่สามารถกั้นรถไฟที่วิ่งมาได้ฉันใด แขนไม่สามารถปัดนักอเมริกันฟุตบอลที่วิ่งเข้าชาร์จได้ก็ฉันนั้น
เหมอืนเกมส์ KOF ที่มันเคยมีตัวหนึ่งมีท่าใช้พลังปราณวิ่งเข้าชาร์จนั่นล่ะครับ
ใช้ทั้งตัวเป็นระยะโจมตี คนเบากว่าจะกันเฉยๆก็ได้ปลิวแน่ๆ
[quote/]
ป่าวครับถ้ามีพลังเท่ากันมีวิชาเท่ากันในสเกลพลังที่ใหณ่นะครับยิ่งสเกลพลังเยอะเท่าไหร่คนตัวเล็กกว่าจะได้เปรียบกว่า ยิ่งตัวเล็กกว่ามากๆยิ่งได้เปรียบถ้าพลังและวิชาเท่ากันนะครับมันจะชัดมากขึ้นเรื่อยๆถ้าระดับวิชาและพลังสูงขึ้น ยิ่งตัวโตยิ่งเป็นเป้าใหณ่โดนโจมตีง่ายหลบยากขึ้นครับผมยกเกมสมัยก่อนอย่างบลัดดีลอ2 เกมต่อสู้แปรงร่างสมัยก่อนมาไห้ดูจะๆมีตัวละครหมาป่ากับแมวทังคู่มีการโจมตีที่เฟรมเรทเท่ากัน แต่หมาป่ามีช่วงการโจมตีที่ยาวกว่า(แขนขายาวกว่า)และมีพลังโจมตีที่สูงกว่า(นิดหน่อย) แต่ขนาดตัวใหณ่กว่าช่วงตัวผลคือถ้าคนเล่นฝีมือพอๆกันหมาป่าแพ้ยับ เพราะตัวโตกว่าเป้าใหณ่กว่าโดนโจมตีง่ายกว่า การที่ขนาดตัวจะมีผลในการต่อสู้คือต้องสู้ในกติกาที่คนตัวใหณ่ได้เปรียบเท่านั้นครับ เช่นจำกัดเวทีสู้ด้วยมือปล่าวห้ามโจมตีจุดอ่อนหรือสู้โดยไช้ร่างกายปะทะ แต่ถ้าสู้ปกติไม่มีกติกาบอกเลยถ้าฝีมือเท่ากันพลังเท่ากันคนตัวโตเสียเปรียบสุดๆ เอาแค่จับหินมาปาไส่กันคนตัวโตก็เสียเปรียบแล้วยิ่งโจมตีจุดอ่อนหรือไช้อาวุธขนาดตัวที่ใหณ่โตกลับเป็นเป้าไห้โจมตีง่ายขึ้น คิดถึงอาจาร์นโยดาตอนสู้สิเป้าเล็กฟันยากแค่ไหน
เรียนกว่าฮิทพอยต์เยอะกว่า ฮิตบ้อกก็เยอะกว่าสินะครับ
แต่ดัสซิมที่ยืดแขนยาวได้ ถ้าใช้ดีดีสามารถจัดการกับตัวอื่นได้ทุกตัวเลยนะครับการเล่นเกมส์ถึงต้องปรับความเร็วให้ดัลซิมช้ากว่าเขาเพื่อนไว้เพื่อความสมดุลย์
