สมัยรับน้องมหาลัย คณะผม อ.คอยคุมไม่มีปัญหา
ส่วนรับน้องหอใน เจอรุ่นพี่ว๊าก คณะวนศาสตร์
โชว์รอยมีดรอยกระสุน เป็นรูมเมท
ก็ย้ายออกสิครับ จะอยู่ทำไมให้โง่
ขนาดย้ายออกก่อนยังไม่ถึงเดือน ตอนปี 2เดินผ่านรุ่นพี่ยังทักเลย อุตส่าเลี่ยงแล้วนะ
เอาจริงๆเรื่องรุ่นมันแทบไร้สาระเลย คนส่วนใหญ่น่ะ
จบไปแทบไม่สนดราม่ารุ่นน้องหรอก
พอเจอคนจบสถาบันเดียวกันก็นับรุ่นหมดแหล่ะ
ต่อให้เจอประจานชื่อ กว่าจะจบก็ 4 ปี ใครจะมานั่งจำ
นี่ยังไม่ได้นับเรื่องเปลี่ยนสายงาน ที่ทำไม่ตรงที่เรียนมาอีก
ไม่ไปร่วมงานรับน้อง ก็แค่ระวังรุ่นพี่ตอนเรียนแค่นั้นแหล่ะ
แต่คนส่วนใหญ่มันจะไปแค้นอะไรกันมากมายกับเรื่องทึ่ตัวเองไม่ได้ประโยชน์รึเสียประโยชน์
ถ้ารุ่นพี่คุกคามมากๆก็แจ้งความรึแจ้งอาจารย์
ถ้าทนไม่ได้ก็เลิกเรียนไปสมัครที่ใหม่
บางคณะ กับรุ่นพี่บางคนมันก็แรงจริงๆ
แต่หลายที่รุ่นพี่ก็คน พอหมดหน้าที่ก็ไม่สนใจแล้ว
เพื่อนผมโดดเรียนไป 1 เดือนแล้วไปบีบน้ำตากับ อ.
อ.เค้าก็ใจอ่อนไม่เอาเรื่องให้กลับเข้าเรียนต่อได้
ไอ้ที่เพื่อนโดดเรียนนั่น มันก็ไปฝังตัวร้านคอมนั่นแหล่ะ
ทางออกเยอะแยะ
แถมการเรียนมหาลัย 4 ปีถ้าสถาบันที่เลือกมันพลาด
ก็ไปหาที่ใหม่ได้ ชีวิตต้องทำงานอีกมากกว่า 30 ปี
จบช้าไป 1 ปีดีกว่าไปฝืนอยู่ในที่แย่ๆ