เล่มสองแปลไทยออกมาแล้ว ใครอ่านจบแล้วมาคุยกันครับ
โปรดระวังสปอย !หลัก ๆ เล่มนี้ก็พูดถึงวัน ๆ ของเจ้าดัส นักผจญภัยอันธพาลของพวกเราเหมือนเล่มหนึ่งนั่นละ (ฮา)
แต่เล่มนี้ทำให้เห็นมุมน่ารัก ๆ ของยุนยุน ที่เรียกว่าอาจจะกลายเป็นนางเอกหลักของเจ้าดัสไปแล้ว (ฮา)
หลังอ่านเล่มนี้จบ แอบรู้สึกว่าสาว ๆ ในฮาเร็มของเจ้าดัส ดูมียุน ๆ นี่ใจกล้าและถูกเจ้าดัสปักธงจนแทบมิดด้ามไปแล้ว (เลยรู้สึกว่ายุน ๆ น่ารักเป็นพิเศษ)
ส่วนริน กลับปากแข็งไม่ยอมรุกเจ้าดัส เลยให้ความรู้สึกเป็นพี่สาวที่คอยดูแลเจ้าไปดัสไปซะอย่างงั้น
โลลิซัสคิวบัส ยังรู้สึกว่ามองเจ้าดัสเป็นแค่ระดับเพื่อนสนิท
แต่ไม่คิดเลยว่ายุนยุนจะใจกล้าขนาดนี้ (ดูเหมือนเธอเองก็มีใจให้เจ้าดัสแบบไม่รู้ตัวเหมือนกัน)
เหล่าหมีคนอื่นมีความเห็นต่อฮาเร็มเจ้าดัสยังไงกันบ้างครับ ?
ปล. ถ้าเจ้าดัสเอาจริง เลิกนิสัยสำมะเลเทเมา ผมว่ามันอาจจะเนื้อหอมมากกว่านี้นะ...
