แฟนตาซี-คิดอย่างไรที่ราชานั้นเทพสุดครับ?

[Bloodyknight]

สมเหตุสมผลในตัวของมันนะ
ไม่รู้จะอธิบายไงดี เอาเป็นว่าลองไปดู Fate zero ดู ช่วงที่อิสกันดาร์ กิล กวิ้น มันนั่งฝอยเรื่องราชากัน

[samuison]

สมเหตุสมผลในตัวของมันนะ
ไม่รู้จะอธิบายไงดี เอาเป็นว่าลองไปดู Fate zero ดู ช่วงที่อิสกันดาร์ กิล กวิ้น มันนั่งฝอยเรื่องราชากัน

เรื่องนี้ชาวอังกฤษทำหนังล้อเลียนเรื่องราชาออกมาตั้งนานและตอบพวกบ้าทั้งสามคนนั้นเรียบร้อยแล้วครับ

"ทำไมคุณถึงเป็นราชา? โดยใช้ระบบเอาเปรียบแรงงาน ,โดยใช้ระบบจักรวรรดินิยมที่ล้าหลัง อำนาจการปกครองสูงสุดมาจากประชาชน supreme executive power come form the mass


คิดดีดี การที่หญิงสาวในบ่อน้ำที่ไหนไม่รู้ยื่นดาบให้คุณ ไม่ใช่ที่มาของระบบการปกครอง ถ้าภูติน้ำที่ไหนไม่รู้โยนสคิมาตามาให้ผมและผมบอกว่าผมเป็นจักรพรรดิ พวกคุณคงหาว่าผมเป็นคนบ้า"

[swordfreedom]

ผู้นำจำเป็นต้องมีอำนาจครับ ไม่ว่าจะเป็นแค่หัวหน้าแผนกเล็กๆในบริษัทหรือราชาที่ปกครองคนนับล้านก็ไม่ต่างกัน


ที่จริงในGOTก็เคยมีฉากหนึ่ง
“In a room sit three great men, a king, a priest, and a rich man with his gold. Between them stands a sellsword, a little man of common birth and no great mind. Each of the great ones bids him slay the other two. ‘Do it,’ says the king, ‘for I am your lawful ruler.’ ‘Do it,’ says the priest, ‘for I command you in the names of the gods.’ ‘Do it,’ says the rich man, ‘and all this gold shall be yours.’ So tell me – who lives and who dies?”[/font]
[/size]In the show, Tyrion’s immediate response is, “Depends on the sellsword.” Varys immediately counters by asking, “Does it?” Tyrion’s reasoning, obviously, is that the sellsword has a sword, and therefore the power of life and death. The decision is his, and therefore the power.
[/size]Varys then poses the true riddle, and one of the main themes of the series: If power lies with the men who carry swords, why do we pretend that kings hold the power? Power, he argues, is ephemeral, a shadow – “power lies where we think it lies.”
[/size]Thus, Jon Snow has the power in the North, because the Northerners all believe in him.
[/size]Cersei has the power in Kings Landing, because the people fear her.
[/size]Dany has the power of the rest, because her people believe in her, too, and because Dorne and Olenna Tyrell are currently allied with her.
[/size]Most of Essos, I think, don’t care and the people there believe their individual city lords have the power.
[/size]Mellisandre and the Red Priests believe that the Lord of Light has the power.
[/size]Thus, one concludes that those who have power have that power because the people believe they do.
[/size]
[/size]อำนาจมันมีต้นกำเนิดมาจากหลายอย่าง ความแข็งแกร่งก็เป็นหนึ่งในนั้น รวมไปถึงมัสมอง เงินตรา บารมีด้วย
[/size]มันก็เป็นเหตุผลว่าทำไมทหารที่มีดาบอยู่ในมือถึงไม่วิ่งเข้าไปตัดหัวราชาซักที มันเป็นเพราะราชามีอำนาจเหนือกว่าเขา... หรืออย่างน้อยก็เชื่อว่าอย่างนั้น

[LordOfNightmare]

ก็ไม่แปลกว่าราชาจะเทพเพราะเชื้อพระวงศ์ทั้งหลายมักจะเป็นtop breederนี่ครับ

[samuison]

ผู้นำจำเป็นต้องมีอำนาจครับ ไม่ว่าจะเป็นแค่หัวหน้าแผนกเล็กๆในบริษัทหรือราชาที่ปกครองคนนับล้านก็ไม่ต่างกัน


ที่จริงในGOTก็เคยมีฉากหนึ่ง
“In a room sit three great men, a king, a priest, and a rich man with his gold. Between them stands a sellsword, a little man of common birth and no great mind. Each of the great ones bids him slay the other two. ‘Do it,’ says the king, ‘for I am your lawful ruler.’ ‘Do it,’ says the priest, ‘for I command you in the names of the gods.’ ‘Do it,’ says the rich man, ‘and all this gold shall be yours.’ So tell me – who lives and who dies?”[/font]
[/size]In the show, Tyrion’s immediate response is, “Depends on the sellsword.” Varys immediately counters by asking, “Does it?” Tyrion’s reasoning, obviously, is that the sellsword has a sword, and therefore the power of life and death. The decision is his, and therefore the power.
[/size]Varys then poses the true riddle, and one of the main themes of the series: If power lies with the men who carry swords, why do we pretend that kings hold the power? Power, he argues, is ephemeral, a shadow – “power lies where we think it lies.”
[/size]Thus, Jon Snow has the power in the North, because the Northerners all believe in him.
[/size]Cersei has the power in Kings Landing, because the people fear her.
[/size]Dany has the power of the rest, because her people believe in her, too, and because Dorne and Olenna Tyrell are currently allied with her.
[/size]Most of Essos, I think, don’t care and the people there believe their individual city lords have the power.
[/size]Mellisandre and the Red Priests believe that the Lord of Light has the power.
[/size]Thus, one concludes that those who have power have that power because the people believe they do.
[/size]
[/size]อำนาจมันมีต้นกำเนิดมาจากหลายอย่าง ความแข็งแกร่งก็เป็นหนึ่งในนั้น รวมไปถึงมัสมอง เงินตรา บารมีด้วย
[/size]มันก็เป็นเหตุผลว่าทำไมทหารที่มีดาบอยู่ในมือถึงไม่วิ่งเข้าไปตัดหัวราชาซักที มันเป็นเพราะราชามีอำนาจเหนือกว่าเขา... หรืออย่างน้อยก็เชื่อว่าอย่างนั้น

นั่นคือความตลกของเรื่องนี้ล่ะครับ
คือ ชาวบ้านละเลยควงามเป็นเทพนิยายแลฃะตำนานของเทพธิดาแห่งทะเลสาบ วงแขนส่องแสงสีขาว โผล่ขึ้นมาจากแม้น้ำ ส่องสว่างดุจตแสงตะวันและดวงดาว..
ไม่สนใจเรื่องพวกนั้นแต่มองในมุมมองของนักปฏิบัตินิยมแทน
แม้จะด่าว่าราชาแต่ผมว่า ชาวบ้านในหนังเรื่องนี้ก็มีวาทศิลป์พอสมควงรที่จะตอบกลับพวกบ้าสามคนได้
ว่าทำไมชาวบ้านถึงไม่เชื่อเรื่องราชา
มุกที่ผมจะใช้คือ แนวคิดของชาวบ้านคือแนวคิดของอารยา Human Order สามัญสำนึกของมนุษย์ล่ะครับ
ว่าอำนาจไม่ได้มาจากภูติหรือเทพที่มาจากที่ไหนก็ไม่รู้ คนที่ปกครองมนุษย์ได้มาจากมนุษย์เท่านั้น

ก็ไม่แปลกว่าราชาจะเทพเพราะเชื้อพระวงศ์ทั้งหลายมักจะเป็นtop breederนี่ครับ

ใช่ครับฃ
หลักๆราชาควรจะเป็นนักรบที่แข็งแกร่ง น่าเสียดายมักแต่งงานกับพวกเดียวกันจนกลายเป็นพวกมีโรคทางพันธุกรรมในยุคหลัง
ว่าไปแล้วก็จริง
ตามกฎเกณเกณฑ์ มณเฑียรบาณมักสนับสนุนการแต่งงานระหว่างเชื่้อพระวงศ์กับขุนนางชั้นสูงเพื่อรักษาอำนาจก็ฟังดูดีในทางทฤษฎีเพื่อรักษาอำนาจ
ปัญหาคือ ตามข้อเท็จจริง ขุนนางชั้นสูงก็เป็นฐาญติๆกันทั้งนั้น เพราะการแต่งงานทางการเมืองในยุคแรกๆ เช่นราชาให้น้องสาวของตนเองแต่งงานกับขุนศึกคู่ใจมาอีกรุ่นก็เป็นญาติกันห่างๆไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

ยิ่งมีบางรุ่นที่แต่งงานกับพี่สาวน้องสาวตนเองแบบอียิปต์ยิ่งแล้วใหญ่เลย

[AlexW]

ถ้าในโลกจริง ผมว่าราชาที่เทพสุดมีแค่พวกราชาต้นราชวงศ์ที่รวบรวมขุนศึกและแผ่นดินเป็นปึกแผ่น กับพวกราชาที่มีวีรกรรมโดดเด่นจนได้ฉายามหาราชจากชนรุ่นหลังเท่านั้น


และในโลกแฟนตาซีหรือว่าโลกจริงก็ตาม ตำแหน่งราชาที่นอกเหนือจาก 2 แบบข้างบนนี้ ก็แค่คนธรรมดาที่เผอิญโชคดีได้เกิดในครอบครัวที่ถือครองอำนาจและทรัพย์สินของประเทศ ทำให้ได้รับการศึกษาและรู้จักการเล่นเกมการเมือง จนได้รับสืบทอดธุรกิจและอำนาจของตระกูลก็แค่นั้น ซึ่งตามปกติธรรมชาติยิ่งเวลานานเข้า ลูกหลานรุ่นต่อไปมักจะยิ่งเสื่อมความสามารถลงเรื่อยๆเนื่องจากอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่สุขสบายและได้เปรียบเหนือคนอื่น จนไม่คิดหรือไม่มีความมุ่งมั่นที่จะขัดเกลาความสามารถของตัวเอง ยิ่งระบบให้ลูกคนโตรับช่วงสืบทอดแม้จะเป็นคนที่ไร้ความสามารถก็ยิ่งทำให้ทายาทรุ่นหลังเสื่อมทรามลงเรื่อยๆ (นี่ยังไม่นับเรื่องการแต่งงานกันเองในสายเลือดใกล้ชิดอีกนะ ความเชื่อแบบนี้เคยทำราชวงศ์ในยุโรปบางประเทศได้ราชาเป็นคนปัญญาอ่อนหรือคนบ้าโรคจิตมาแล้ว)


เรื่องสายเลือดพิเศษนี่ ถ้าเป็นโลกจริงก็แค่เรื่องงมงายไร้สาระที่แต่งมาหลอกคน แต่ในโลกแฟนตาซีที่มีพลังพิเศษสถิตในสายเลือดจริงๆ ผมคิดว่าระบบการสืบทอดตำแหน่งราชาน่าจะพิจารณาจากพลังพิเศษนี้เป็นหลักมากกว่า ถ้าไม่อย่างนั้นก็คงไม่ต่างจากโลกจริงคือ ราชารุ่นหลังจะมีโอกาสไร้ความสามารถมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าไม่บังเอิญฟลุ๊คได้อัจฉริยะมาเกิดสืบทอดตำแหน่ง

[Black7nos]

คือผมไปเล่นเควสต์ เจอ GM บอกมาว่าทำแฟนตาซีให้สมจริง


เป็นจักรวาล game of throne ที่มีคูธลูเป็นะระยะและแสดงเวทมนตร์แบบเต็มที่ไม่หลบซ่อน

ราชาอย่างโรเบิร์ต มีสายเลือดเทพแห่งพายุ

สตาร์กมีเชื้อสายราชาฤดูหนาว

การ์ธ กรีนแฮนด์มีความสามารถเปลี่ยนผืนดินที่แห้งแล้งให้อุดมสมบูณณ์ฯลฯ

แสดงว่าให้แฟนตาซีนั้น"สมจริง"

อย่างที่ทำให้คนที่มีเชื้อสายเทพก็เทพจริงๆเหนือกว่าชาวบ้านในเรื่อง

การบูชายัญสายเลือดราชาหนึ่งคนเหนือกว่าบูชายัญคนธรรมดานับร้อยคน

ปรกติในทางประวัติศาสตร์คนจะอ้างว่าตนเองสืบเชื้อสายมาจากเทพเจ้าก็ไม่แปลก

แต่ในโลกที่มีเทพเจ้าตัวเป็นๆ และการบูชายัญได้ผลจริงมันก็ควรเอากลับมาคิดอีกที

หวงอี้ จะเรียกว่าทำสมจริงพอสมควรก็ได้ว่า คนมีวรยุทธเทพสุดต้องมีส่วนเอี่ยวกับการเมืองไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

ตระกูลใหญ่มีสายเลือดและพลังที่มากกว่าคนธรรมดาและตระกูลเล็กๆ

มันไม่ใช่แนวคิดที่เหมาะกับสมัยปัจจุบันเรื่อง "คนทุกคนเท่าเทียมกัน"เสียเท่าไร

เหมือนกับว่า ท่านมีเชื้อสายอุซึมากิแบบนารุโตะ กับ ชาวบ้านนินจาอย่างลี


คนอาจจะเข้าใจผิดว่าอุซึมากิไม่มีอะไรพิเศษถ้าไม่มีจิ้งจอกเก้าหาง แต่ตระกูลนี้ก็โชวืให้เห้นในเนื้อเรื่องกันจะจะมาตลอดว่ามีจักระมากกว่าชาวบ้านเขา อย่างคาริน หรือคิซาเมะเป็นต้น

แค่นารุโตะโดนจักระเก้าหางกลบ คนเลยไม่ค่อยทันสังเกต


ว่าง่ายๆคือ "ขีดจำกัดสายเลือด" ในแฟนตาซีนั้นมีอยู่จริงและอาจจะเป็นแนวคิดที่ทำให้คนอ่านปัจจุบันที่เชื่อเรื่องความเสมอภาพไม่พอใจได้


แต่ GM ที่ให้ว่าพวกมีสายเลือดพิเศษทำอะไรได้อย่างนี้ก็ให้ผลไว้ดีว่า
พวกนี้ทำอะไรได้มากกว่าคนทั่วไป แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขามีคุณธรรมหรือความเป็นคนมากกว่า

...


แต่ก็นั่นล่ะครับ เราจะเชื่อลุงร้านขายราเม็งในหมู่บ้านโคโนฮะหรือนารุโตะที่ปล่อยกระสุนวงจักรสิบหางมากกว่ากันถ้าถามชาวบ้านที่อยู่ในโลกนั้น?

แนวคิดเรื่องความเท่าเทียมจะเกิดขึ้นได้จริงๆหรือในเมื่อคนคนหนึ่งเห็นได้ชัดว่ามีเชื้อสายเทพเจ้าเห็นๆ?

ส่วนหนึ่งที่ผมไม่มองมาเฟียบู๊ลิ้มว่าสมจริงคือ

ในบรรดาคนมีฝีมือระดับสูงน่ะ
อาจจะไม่เท่าฮัล์ก แต่ในสมัยก่อนที่อาวุธยังกระจอกอยู่

คนมีพลังยุทธสูงก็มีพลังระดับกัปตันอเมริกา เผลอๆจะเหนือกว่าอีก..ทำไมเขียนให้กัปตันอเมริกาแพ้อย่างง่ายดาย โดยไม่ลากคนไปตายด้วยสักร้อยคน?

หรือมังกรตัวหนึ่งก็มีค่าเท่ากับทั้งกองทัพนั่นล่ะ

อาจจะโดนยิงตกได้ แต่พอรู้แนวไม่โดนดักซุ่ม ตัวหนึ่งก็เพียงพอที่จะเผาอาณาจักรจนเรียบวุธ


ก็พอเข้าใจว่าเป็นแนวคิดอยากเห็นคนธรรมดาเก่งกาจ

ซึ่เงรื่องหลุยส์ศูนย์สนิทก็พออธิบายว่าอาวุธสมัยปัจจุบันสามารถสู้เมจได้ก็เป็นเรื่องที่รู้สึกดีมากๆ

แต่ปัญหามีนิดหนึ่งคืิอ อาวุธพวกนั้นเกิดในโลกของพวกเรา ที่คนชั้นสูงไม่ได้มีพลังวายุพิฆาตขั้นสี่เหลี่ยมที่สามารถเป่าปราสาทหายได้ทั้งหลัง

หรีอเชื้อสายกรีนเซียร์ที่เจาะเวลาหาอดีตได้

แต่ก็นั่นล่ะ เป็นเหตุผลว่าทำไมมีคนชั้นสูงหรือราชาที่เก่งกว่าชาวบ้านเขาปกครองโลกแฟนตาซีนั้นๆอยู่

ราชาไม่จำเป็นต้องเทพที่สุดครับ แต่ราชาจะต้องรวมหัวใจคนเป็นหนึ่งได้ และรู้จักการใช้คน มีความน่าเชื่อถือทั้งจากภายในและภายนอกประเทศ

[pol]

[quote/]


ราชาไม่จำเป็นต้องเทพที่สุดครับ แต่ราชาจะต้องรวมหัวใจคนเป็นหนึ่งได้ และรู้จักการใช้คน มีความน่าเชื่อถือทั้งจากภายในและภายนอกประเทศ

ตามนั้นครับก็เหมือนกับในเรื่องราชาทาสโซมะมันเก่งตรงไหนกัน?  แต่ราชาที่ดีต้องสามารถมองคนเป็นครับและต้องใช้คนให้ถูกกับงานก็พอแล้ว. ซึ่งเซเบอร์ในเฟทนะสอบตกในข้อนี้นางเก่งก็จริงแต่ว่าใช้คนไม่เป็น

[Black7nos]

[quote/] ตามนั้นครับก็เหมือนกับในเรื่องราชาทาสโซมะมันเก่งตรงไหนกัน?  แต่ราชาที่ดีต้องสามารถมองคนเป็นครับและต้องใช้คนให้ถูกกับงานก็พอแล้ว. ซึ่งเซเบอร์ในเฟทนะสอบตกในข้อนี้นางเก่งก็จริงแต่ว่าใช้คนไม่เป็น

ใช่ครับ Saber ในเฟทเก่งแค่ตัวเอง แต่บริหารคนไม่เป็นซื้อใจลูกน้องไม่เป็น ดูแลลูกตัวเองก็ไม่ได้ สุดท้ายเก่งแค่ไหน ประเทศก็พัง


ตัวอย่างที่ชัดที่สุดคือ กรณีหลิวปัง กับ เซี่ยงอวี่(ฌ้อป้าอ๋อง)


ฌ้อป้าอ๋องหรือเซี่ยงอวี่นี่ได้เทพมากๆ ผมว่าน่าจะสมน้ำสมเนื้อกับลิโป้ด้วยมั้ง แถมฝึกทหารก็เก่ง all in one


แต่หลิวปังมีคนเก่งแต่ละด้านภักดีรับใช้ทำงานให้กับเขา ทั้งที่หลิวปังมีพื้นเพมาจากแค่ลูกชาวนาติดดิน


เขามีทั้งเตียวเหลียง เซียวเหอ ฮั่นสิน ฌ้อป้าอ๋องเก่งแค่ไหนก็สู้คนเก่งคนละด้านมารวมตัวกันไม่ได้


อย่างราชาโซมะก็ได้แสดงจุดนี้ได้อย่างชัดเจน เขาใช้คนแบบเดียวกับที่หลิวปังทำ คือใช้คนเก่งให้ถูกงาน


ยึดหลักปรัชญารัฐศาสตร์และคำสอนของมาเกียเวลลีเป็นที่ตั้งในการเฝ้าระวังภัยจากภายในและภายนอก


บริหารเศรษฐกิจด้วยนโยบายแบบทุนเถียนซึ่งลอกมาจากวุยก๊กของโจโฉ เพราะโซมะเข้าใจความสำคัญของทรัพยากรด้านอาหาร


เน้นก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน(Infrastructure) เพื่อรองรับเศรษฐกิจในอนาคตด้วยวิสัยทัศน์การณ์ไกล

[nosta]

ตุนเถียน เริ่มในสมัยพระเจ้าฮั่นหวู่ตี้ครับ โจโฉ ก๊อปมาอีกต่อนึง

[Black7nos]

ตุนเถียน เริ่มในสมัยพระเจ้าฮั่นหวู่ตี้ครับ โจโฉ ก๊อปมาอีกต่อนึง

ใช่ครับ ทุนเถียนมีมาก่อน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ พอมายุคโจโฉนั้นได้ปรับปรุงจนในที่สุดก็ประสบความสำเร็จและทำให้วุยก๊กแข็งแกร่งที่สุดในสามก๊ก


มีเสบียงเยอะ ทำให้สามารถใช้กลยุทธล้อมเมืองอีกฝ่ายจนเสบียงหมด ขณะที่ตัวเองก็ชิวๆไป ถ้าอีกฝ่ายทะลวงออกมาก็จัดการ แถมยังช่วยแก้ปัญหาการเพาะปลูกย่ำแย่ในแผ่นดนจีนยุคนั้นได้ด้วย

[Sleepy_Moose]

[quote/]


ใช่ครับ Saber ในเฟทเก่งแค่ตัวเอง แต่บริหารคนไม่เป็นซื้อใจลูกน้องไม่เป็น ดูแลลูกตัวเองก็ไม่ได้ สุดท้ายเก่งแค่ไหน ประเทศก็พัง


ตัวอย่างที่ชัดที่สุดคือ กรณีหลิวปัง กับ เซี่ยงอวี่(ฌ้อป้าอ๋อง)


ฌ้อป้าอ๋องหรือเซี่ยงอวี่นี่ได้เทพมากๆ ผมว่าน่าจะสมน้ำสมเนื้อกับลิโป้ด้วยมั้ง แถมฝึกทหารก็เก่ง all in one


แต่หลิวปังมีคนเก่งแต่ละด้านภักดีรับใช้ทำงานให้กับเขา ทั้งที่หลิวปังมีพื้นเพมาจากแค่ลูกชาวนาติดดิน


เขามีทั้งเตียวเหลียง เซียวเหอ ฮั่นสิน ฌ้อป้าอ๋องเก่งแค่ไหนก็สู้คนเก่งคนละด้านมารวมตัวกันไม่ได้


อย่างราชาโซมะก็ได้แสดงจุดนี้ได้อย่างชัดเจน เขาใช้คนแบบเดียวกับที่หลิวปังทำ คือใช้คนเก่งให้ถูกงาน


ยึดหลักปรัชญารัฐศาสตร์และคำสอนของมาเกียเวลลีเป็นที่ตั้งในการเฝ้าระวังภัยจากภายในและภายนอก


บริหารเศรษฐกิจด้วยนโยบายแบบทุนเถียนซึ่งลอกมาจากวุยก๊กของโจโฉ เพราะโซมะเข้าใจความสำคัญของทรัพยากรด้านอาหาร


เน้นก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน(Infrastructure) เพื่อรองรับเศรษฐกิจในอนาคตด้วยวิสัยทัศน์การณ์ไกล[/font]

[/font]เซเบอร์นี่นะซื้อใจลูกน้องไม่ได้  อัศวินโต๊ะกลมของนางนี่กล้าถวายชีวิตให้ได้เลยนะขนาดนี้ยังซื้อใจลูกน้องไม่ได้อีกเหรอ ไอเรื่องดูแลลูกตัวเองไม่ได้นี่ต้องถามก่อนว่ากวิ้นมองหนูโมเป็นลูกรึเปล่า ส่วนที่คาเมล็อตล่มสลายมันไม่ได้มาจากกวิ้นคนเดียวนะความผิดเริ่มต้นน่าจะมาจากแลนสล็อตด้วย

[Black7nos]

[quote/]เซเบอร์นี่นะซื้อใจลูกน้องไม่ได้  อัศวินโต๊ะกลมของนางนี่กล้าถวายชีวิตให้ได้เลยนะขนาดนี้ยังซื้อใจลูกน้องไม่ได้อีกเหรอ ไอเรื่องดูแลลูกตัวเองไม่ได้นี่ต้องถามก่อนว่ากวิ้นมองหนูโมเป็นลูกรึเปล่า ส่วนที่คาเมล็อตล่มสลายมันไม่ได้มาจากกวิ้นคนเดียวนะความผิดเริ่มต้นน่าจะมาจากแลนสล็อตด้วย[/size]

จริงอยู่ที่กวินเนอเวียเกลียดมอร์เดรด แต่คนเป็นพ่อก็ไม่ใส่ใจครอบครัวด้วยแหละ กวินเนอเวียเลยนอกใจไปมีชู้กับแลนสลอท มอเดรดกลายเป็นเด็กที่ไม่ได้รับความรัก พอถูกยุให้เกลียดพ่อกับคาเมล็อทก็ระเบิดเปลี่ยนความน้อยใจเป็นความโกรธเกลียดเลย คนภักดีก็มี แต่คนทรยศในภายหลังที่เกิดจากความไม่พอใจก็มีครับ(เยอะด้วย) มันเลยชี้ชัดว่าเซเบอร์บริหารบ้านเมืองไม่เป็น ดูแลครอบครัวไม่ได้ เก่งแต่ฟันดาบ ยังไงประเทศก็พัง


ประชาชนไม่ได้ต้องการวีรบุรุษมาเป็นราชา แต่ประชาชนต้องการราชาที่ดูแลใส่ใจสารทุกข์สุขดิบของพวกเขาแค่นั้น(ราชาหลายคนชอบมองข้าม)


เซเบอร์ที่มาเข้าร่วมในสงครามจอก ก็เพราะอยากย้อนเวลาไม่ชักดาบออกจากหิน เพราะ เธอรู้ว่าตัวเองไม่เหมาะสมเป็นราชา เธอเป็นได้แค่นักรบเท่านั้น

[pol]

[quote/]


ใช่ครับ ทุนเถียนมีมาก่อน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ พอมายุคโจโฉนั้นได้ปรับปรุงจนในที่สุดก็ประสบความสำเร็จและทำให้วุยก๊กแข็งแกร่งที่สุดในสามก๊ก


มีเสบียงเยอะ ทำให้สามารถใช้กลยุทธล้อมเมืองอีกฝ่ายจนเสบียงหมด ขณะที่ตัวเองก็ชิวๆไป ถ้าอีกฝ่ายทะลวงออกมาก็จัดการ แถมยังช่วยแก้ปัญหาการเพาะปลูกย่ำแย่ในแผ่นดนจีนยุคนั้นได้ด้วย

ถ้ามุขนี้ฮิเดโยชิก็ใช้บ่อยๆครับ. ส่งทหารไปมากกว่าศัตรูก็ต้องถอยเข้าปราสาทหลังจากนี้ก็ปิดล้อมโลด แล้วก็รอให้พวกนั้นเสบียงหมดชนะแบบง่ายๆเลยละ

[Black7nos]

[quote/] ถ้ามุขนี้ฮิเดโยชิก็ใช้บ่อยๆครับ. ส่งทหารไปมากกว่าศัตรูก็ต้องถอยเข้าปราสาทหลังจากนี้ก็ปิดล้อมโลด แล้วก็รอให้พวกนั้นเสบียงหมดชนะแบบง่ายๆเลยละ

การสงคราม วิธีที่ดีที่สุดคือการใช้ทรัพยากรให้น้อยที่สุดเพื่อให้ได้ผลดีที่สุด ถ้าเสบียงเราเยอะ ก็รักษาทหารดีกว่าครับ บีบให้ศัตรูเสบียงหมด จนต้องมาสู้นอกกำแพง


นี่คือกลยุทธ"สลับแขกเป็นเจ้าบ้าน" ถึงเป็นฝ่ายโจมตีศัตรู แต่บางครั้งเราสามารถบีบให้ศัตรูต้องโจมตีใส่เราแทนได้


ฮิเดโยชิชำนาญกลศึกนี้มาก เช่น การล้อมปราสาทให้อีกฝ่ายออกมาสู้ หรือ การสร้างปราสาทใน 1 วัน

[nosta]

[quote/]


ใช่ครับ ทุนเถียนมีมาก่อน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ พอมายุคโจโฉนั้นได้ปรับปรุงจนในที่สุดก็ประสบความสำเร็จและทำให้วุยก๊กแข็งแกร่งที่สุดในสามก๊ก


มีเสบียงเยอะ ทำให้สามารถใช้กลยุทธล้อมเมืองอีกฝ่ายจนเสบียงหมด ขณะที่ตัวเองก็ชิวๆไป ถ้าอีกฝ่ายทะลวงออกมาก็จัดการ แถมยังช่วยแก้ปัญหาการเพาะปลูกย่ำแย่ในแผ่นดนจีนยุคนั้นได้ด้วย

ตุนเถียนมันประสบความสำเร็จตามความคาดหวังแล้วครับในสมัยฮั่นหวู่ตี้ ซึ่งทำให้จีนขยายอาณาเขตได้เป็นเท่าตัว ตีพวกซงหนู จนต้องหนีจากทุ่งหญ้าอุดมสมบูรณ์ไปทะเลทราย แต่ตุนเถียนมันมีข้อเสียบ้าง คือแม้มันจะทำให้ระบบทหารแข็งแกร่งขึ้นมันทำให้พวกวอร์ลอร์ด มีอำนาจมาก เพราะคุมกำลังทหารและสเบียง  ทำให้ก่อการกบฎได้ง่ายขึ้น ซึ่งก็ทำให้ราชวงศ์ล่มสลายได้ ซึ่งราชวงศ์ ฮั่น ราชวงศ์เว่ย และรวมราชวงศ์จิ้นของสุมาอี้ ล้วนแต่ถูกล้มจากศัตรูภายใน กลับกัน ถ้าใช้ระบบรวบอำนาจแบบซ่ง ราชวงศ์จะปลอดภัยจากขุนศึกตนเอง แต่ก็จะอ่อนแอจากการโจมตีจากผู้รุกรานภายนอก

[samuison]

ถ้าในโลกจริง ผมว่าราชาที่เทพสุดมีแค่พวกราชาต้นราชวงศ์ที่รวบรวมขุนศึกและแผ่นดินเป็นปึกแผ่น กับพวกราชาที่มีวีรกรรมโดดเด่นจนได้ฉายามหาราชจากชนรุ่นหลังเท่านั้น


และในโลกแฟนตาซีหรือว่าโลกจริงก็ตาม ตำแหน่งราชาที่นอกเหนือจาก 2 แบบข้างบนนี้ ก็แค่คนธรรมดาที่เผอิญโชคดีได้เกิดในครอบครัวที่ถือครองอำนาจและทรัพย์สินของประเทศ ทำให้ได้รับการศึกษาและรู้จักการเล่นเกมการเมือง จนได้รับสืบทอดธุรกิจและอำนาจของตระกูลก็แค่นั้น ซึ่งตามปกติธรรมชาติยิ่งเวลานานเข้า ลูกหลานรุ่นต่อไปมักจะยิ่งเสื่อมความสามารถลงเรื่อยๆเนื่องจากอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่สุขสบายและได้เปรียบเหนือคนอื่น จนไม่คิดหรือไม่มีความมุ่งมั่นที่จะขัดเกลาความสามารถของตัวเอง ยิ่งระบบให้ลูกคนโตรับช่วงสืบทอดแม้จะเป็นคนที่ไร้ความสามารถก็ยิ่งทำให้ทายาทรุ่นหลังเสื่อมทรามลงเรื่อยๆ (นี่ยังไม่นับเรื่องการแต่งงานกันเองในสายเลือดใกล้ชิดอีกนะ ความเชื่อแบบนี้เคยทำราชวงศ์ในยุโรปบางประเทศได้ราชาเป็นคนปัญญาอ่อนหรือคนบ้าโรคจิตมาแล้ว)


เรื่องสายเลือดพิเศษนี่ ถ้าเป็นโลกจริงก็แค่เรื่องงมงายไร้สาระที่แต่งมาหลอกคน แต่ในโลกแฟนตาซีที่มีพลังพิเศษสถิตในสายเลือดจริงๆ ผมคิดว่าระบบการสืบทอดตำแหน่งราชาน่าจะพิจารณาจากพลังพิเศษนี้เป็นหลักมากกว่า ถ้าไม่อย่างนั้นก็คงไม่ต่างจากโลกจริงคือ ราชารุ่นหลังจะมีโอกาสไร้ความสามารถมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าไม่บังเอิญฟลุ๊คได้อัจฉริยะมาเกิดสืบทอดตำแหน่ง

ก็นั่นล่ะครับ
มหาราชย์จมากจะน้อยต้องรบเก่งกว่าชาวบ้านในระดับหนึ่งและบริหารคนได้ดีหรือเป็นต้นราชวงศ์สถาปนาตนเองจากขุนศึก

ในอีกแนวที่ผมเจอคือ warhammer อัศิวิน บริทอนเนียมีบาเรียที่เลดี้แห่งทะเลสาป ปกป้องจริงๆ
หรือพวกทางอียิปต์ก็มีมุกว่ามองหน้าจะโดนสายฟ้าฟาดทำร้ายหรือคำสาบ

ว่าไปแแล้วประเพณีทางเราก็ก็อปมุกมาจากอินเดียเห็นๆในเรื่องอยุทธยาและการเป็นร่างอวตารของพระนารายณ์นั่นล่ะ

ในยุคปัจจุบันที่ไม่สามารถเสกเรียกลมฝในได้อย่างที่คุยยจริงก็คงรู้สึกแปลกๆ
ในแฟนตาซี นารุโตะ แบ่งพลังจักระและสื่อใจถึงทุกคนได้จริง ไม่มีใครสงสัยว่าเขาสืบเชื้อสายมาจากเซียนหกวิถี

[quote/]


ใช่ครับ Saber ในเฟทเก่งแค่ตัวเอง แต่บริหารคนไม่เป็นซื้อใจลูกน้องไม่เป็น ดูแลลูกตัวเองก็ไม่ได้ สุดท้ายเก่งแค่ไหน ประเทศก็พัง


ตัวอย่างที่ชัดที่สุดคือ กรณีหลิวปัง กับ เซี่ยงอวี่(ฌ้อป้าอ๋อง)


ฌ้อป้าอ๋องหรือเซี่ยงอวี่นี่ได้เทพมากๆ ผมว่าน่าจะสมน้ำสมเนื้อกับลิโป้ด้วยมั้ง แถมฝึกทหารก็เก่ง all in one


แต่หลิวปังมีคนเก่งแต่ละด้านภักดีรับใช้ทำงานให้กับเขา ทั้งที่หลิวปังมีพื้นเพมาจากแค่ลูกชาวนาติดดิน


เขามีทั้งเตียวเหลียง เซียวเหอ ฮั่นสิน ฌ้อป้าอ๋องเก่งแค่ไหนก็สู้คนเก่งคนละด้านมารวมตัวกันไม่ได้


อย่างราชาโซมะก็ได้แสดงจุดนี้ได้อย่างชัดเจน เขาใช้คนแบบเดียวกับที่หลิวปังทำ คือใช้คนเก่งให้ถูกงาน


ยึดหลักปรัชญารัฐศาสตร์และคำสอนของมาเกียเวลลีเป็นที่ตั้งในการเฝ้าระวังภัยจากภายในและภายนอก


บริหารเศรษฐกิจด้วยนโยบายแบบทุนเถียนซึ่งลอกมาจากวุยก๊กของโจโฉ เพราะโซมะเข้าใจความสำคัญของทรัพยากรด้านอาหาร


เน้นก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน(Infrastructure) เพื่อรองรับเศรษฐกิจในอนาคตด้วยวิสัยทัศน์การณ์ไกล

ทุกอย่างที่ว่ามาจากแนวเรียลลิสม์นั้นจะไร้ผลทันทีในโลกของคนที่บรรลุการบ่มเพาะพลังขึ้นไปอีกขั้นครับ
โอโรจิมารุ ไมท่สามารถสร้างการปฏิอวัติอุตสาหกรรมได้ หากนินจาหฟ้าแคว้นใหญ่มากระทบหมู่บ้านที่เขาสร้างมาเสียก่อนก็เช่นกัน

แฟนตาซี มันสามารถคล้ายกับโลกเราแต่ก็แตกต่างกันได้ครับ
ผมจึงไม่ค่อยชอบจีจี้หรือสารที่อ.โทริยาม่าพยายามจะสื่อ
การสนับสนุนใฝห้เด็กขยันเรียนจะได้ทำงานดีดี ไม่ไปทำอะไรไร้สาระน่ะ ผมเห็นด้วยร้อยเปอร์เซ็น
แต่ในโลกที่ฟรีซเซอร์ระเบิดดาวได้และมีเพียงแค่สามีของตนเองกับลูกของตนเองที่พอจะป้องกันยนยอันตรายของักรวาลได้ลบ้าง ผมว่าจี้จี้ก็ทำเกินไปหน่อย
ตนเองก็เป็นลูกสาวราชาปีศาจวัวแท้ๆ
..
เรื่องอาเทอเรีย มีการพยายามจะแก้ตัวแทนว่า โชคชะตากำหนดให้บริเทนล่มสลายล่ะครับ
..แต่ก็นั่นล่ะ ผมว่าพยายามจะแถแทนมากกว่า เพราะก็บอกอยู่เห็นๆว่า อาเทอเรียเข้ากับชาวบ้านไม่ค่อยได้
แน่นอน ผมว่าเธอปกครองก็ไดี เพราะยุคสมัยนั้นมีมังกรขาวเวอร์ติเกิร์นที่คอยจะขบหัวชาวบ้านในบริเทนอยู่
เหมือนกับว่าผมคงไม่เรียกร้องประชาธิปไตยมากมายขนาดนั้น ถ้าคนเพียงคนเดียวที่จะปกป้องโลกไม่ให้โดนฟรีซเซอร์ทำลายได้คือโกคูหรือโดนคางุยัะทำลายก็ต้องการนารุโตะมาปกป้องผมนั่นล่ะ

[quote/]


ตุนเถียนมันประสบความสำเร็จตามความคาดหวังแล้วครับในสมัยฮั่นหวู่ตี้ ซึ่งทำให้จีนขยายอาณาเขตได้เป็นเท่าตัว ตีพวกซงหนู จนต้องหนีจากทุ่งหญ้าอุดมสมบูรณ์ไปทะเลทราย แต่ตุนเถียนมันมีข้อเสียบ้าง คือแม้มันจะทำให้ระบบทหารแข็งแกร่งขึ้นมันทำให้พวกวอร์ลอร์ด มีอำนาจมาก เพราะคุมกำลังทหารและสเบียง  ทำให้ก่อการกบฎได้ง่ายขึ้น ซึ่งก็ทำให้ราชวงศ์ล่มสลายได้ ซึ่งราชวงศ์ ฮั่น ราชวงศ์เว่ย และรวมราชวงศ์จิ้นของสุมาอี้ ล้วนแต่ถูกล้มจากศัตรูภายใน กลับกัน ถ้าใช้ระบบรวบอำนาจแบบซ่ง ราชวงศ์จะปลอดภัยจากขุนศึกตนเอง แต่ก็จะอ่อนแอจากการโจมตีจากผู้รุกรานภายนอก

นั่นล่ะครับ
คนครองอำนาจอยู่จะรู้ตัวว่าต้องปกครองบ้านเมืองด้วยตำราและระบบราชการ
ลดความสำคัญและอำนาจของทหารลงเพราะไม่อย่างนั้นจะโดนขุนศึกตนเองฆ่าตายเอา
ทุกคนที่ได้ครองอำนาจจะเจอปัญหานี้หมดนั่นล่ะ

[quote/]เซเบอร์นี่นะซื้อใจลูกน้องไม่ได้  อัศวินโต๊ะกลมของนางนี่กล้าถวายชีวิตให้ได้เลยนะขนาดนี้ยังซื้อใจลูกน้องไม่ได้อีกเหรอ ไอเรื่องดูแลลูกตัวเองไม่ได้นี่ต้องถามก่อนว่ากวิ้นมองหนูโมเป็นลูกรึเปล่า ส่วนที่คาเมล็อตล่มสลายมันไม่ได้มาจากกวิ้นคนเดียวนะความผิดเริ่มต้นน่าจะมาจากแลนสล็อตด้วย[/size]

ทางเทคนิคถือว่าทรยศและละมทิ้งเธอกว่าครึ่งเลยนะครับ
ตามประวัติศาสตร์กาเวนไปคนแรกเพราะเป็นคริสเตียน รับใช้พระเจ้ามากกว่ารับใช้ราชา
นึกถึงมุกของ final tactic คนที่มีค่า faith เกิน 95 จะออกจากปาร์ตี้ของเราไปเป้นนักบวชรับใช้พระเจ้าแทน
ทั้งแก็งค์โต๊ะกลมมีมอร์เดร้ดกับอกาเวนสองคนมั้งที่ทำงานเอกสารได้

[swordfreedom]

ราชาและเชื้อพระวงศ์จะเทพกว่าก็ไม่แปลก ที่จริงก็รวมไปถึงขุนนางในยุคศักดินา พวกคนมีเงินในยุคทุนนิยมด้วย ราชาในอดีตมักจะเป็นจุดยอดสุดของพีระมิดอยู่แล้ว เป็นจุดที่สามารถเข้าถึงทรัพยากรได้อย่างเต็มที่ไม่ว่าจะอุปกรณ์ดีๆ ครูชั้นเลิศ รวมไปถึงการสนับสนุนจากหลายทาง ยกตัวอย่างขำๆคือถ้าให้ลองไปเล่นเกมpay to winซักเกม คนที่เติมเยอะกว่าก็ย่อมมีโอกาสมากกว่าอยู่แล้ว และยิ่งชนะไปเรื่อยๆทุกอีเวนท์ก็จะได้ของมาเรื่อยๆ พวกอันดับรองลงมาก็จะยิ่งตามทันได้ยากไปอีก(คล้ายSnowballในเกมแนวMOBA) แต่ที่จริงก็ไม่ใช่ว่าคนที่มีต้นทุนน้อยกว่าจะชนะไม่ได้ แค่มีโอกาสน้อยกว่าและต้องลงทุนอย่างอื่นมากกว่าเท่านั้นเอง


ลองคิดดูเล่นๆ ถ้าผมเป็นราชาและมีลูกซักคน ผมคงฝึกมันอย่างเต็มที่ เรียกครูชั้นเลิศเข้าวังมาสอนให้เท่าที่จะทำได้ พามันไปออกรบ เข้ามาดูตอนว่าราชการบ้างให้มีประสบการณ์ พยายามปั้นให้เต็มที่เท่าที่ราชา(ซึ่งมันก็เป็นผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในอาณาจักร)จะทำได้


แบบนี้ลูกตาสีตาสาชาวนาธรรมดาจะชนะได้นี่ผมว่ายาก แต่ถ้าชนะได้จริงๆก็คงเป็นประสงค์ของเจ้าแม่แล้วว่ะ ทำไรไม่ได้

[AlexW]

ราชาและเชื้อพระวงศ์จะเทพกว่าก็ไม่แปลก ที่จริงก็รวมไปถึงขุนนางในยุคศักดินา พวกคนมีเงินในยุคทุนนิยมด้วย ราชาในอดีตมักจะเป็นจุดยอดสุดของพีระมิดอยู่แล้ว เป็นจุดที่สามารถเข้าถึงทรัพยากรได้อย่างเต็มที่ไม่ว่าจะอุปกรณ์ดีๆ ครูชั้นเลิศ รวมไปถึงการสนับสนุนจากหลายทาง ยกตัวอย่างขำๆคือถ้าให้ลองไปเล่นเกมpay to winซักเกม คนที่เติมเยอะกว่าก็ย่อมมีโอกาสมากกว่าอยู่แล้ว และยิ่งชนะไปเรื่อยๆทุกอีเวนท์ก็จะได้ของมาเรื่อยๆ พวกอันดับรองลงมาก็จะยิ่งตามทันได้ยากไปอีก(คล้ายSnowballในเกมแนวMOBA) แต่ที่จริงก็ไม่ใช่ว่าคนที่มีต้นทุนน้อยกว่าจะชนะไม่ได้ แค่มีโอกาสน้อยกว่าและต้องลงทุนอย่างอื่นมากกว่าเท่านั้นเอง


ลองคิดดูเล่นๆ ถ้าผมเป็นราชาและมีลูกซักคน ผมคงฝึกมันอย่างเต็มที่ เรียกครูชั้นเลิศเข้าวังมาสอนให้เท่าที่จะทำได้ พามันไปออกรบ เข้ามาดูตอนว่าราชการบ้างให้มีประสบการณ์ พยายามปั้นให้เต็มที่เท่าที่ราชา(ซึ่งมันก็เป็นผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในอาณาจักร)จะทำได้


แบบนี้ลูกตาสีตาสาชาวนาธรรมดาจะชนะได้นี่ผมว่ายาก แต่ถ้าชนะได้จริงๆก็คงเป็นประสงค์ของเจ้าแม่แล้วว่ะ ทำไรไม่ได้

ในโลกแห่งความเป็นจริงมันไม่ได้เป็นแบบที่คุณว่าเสมอไปน่ะสิ บางคนขึ้นเป็นราชาตั้งแต่เป็นเด็ก 3 ขวบ เพราะพ่อที่เป็นราชาองค์ก่อนถูกฆ่าหรือตายกระทันหัน เด็กได้บัลลังค์เพราะกฏที่ออกแบบไว้บ้าง ไม่ก็ขุนนางญาติๆทางฝ่ายแม่เล่นเกมการเมืองจนได้อำนาจมาแล้วตั้งเด็กขึ้นไว้เป็นหุ่นเชิด นี่ยังไม่นับที่ราชาบางคนไม่มีเวลาอบรมลูก ปล่อยเด็กให้พวกบริวารนางในหรือขันทีเลี้ยงแบบตามใจ


แล้วเด็กที่อยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนี้มันจะได้ไปฝึกความสามารถอะไร นอกจากกลายเป็นกลุ่มก้อนของความหยิ่งทะนงเอาแต่ใจแต่ไร้ซึ่งความสามารถในฐานะราชา จะมีก็เพียงสถานะที่เกิดมาว่าเป็นลูกใครค้ำยันไว้เท่านั้น กรณีแบบนี้ประวัติศาสตร์มีให้เห็นโคตรเยอะ อย่างเช่น เล่าปี่-เล่าเสี้ยน หรือ จักรพรรดิ์องค์สุดท้ายของราชวงศ์แมนจู


และเมื่อเกิดเรื่องทำนองนี้ขึ้นมาในสายการสืบทอด ถ้าโชคดี(หรือร้ายก็ไม่รู้)ที่ไม่ถูกโค่นล้มไม่ว่าจะด้วยเพราะอะไร การเลี้ยงดูทายาทรุ่นต่อๆมาก็จะกลายเป็นแบบด้านบนเกือบทั้งหมด คือ สนใจแค่สถานะทางสายเลือดกับเกมการเมืองแย่งชิงอำนาจในมือ อย่างอื่นจะเป็นยังไงก็ได้ จนทายาทรุ่นต่อๆไปเสื่อมทรามลงเรื่อยๆจากทัศนคติแบบนี้

[Black7nos]

[quote/]


ในโลกแห่งความเป็นจริงมันไม่ได้เป็นแบบที่คุณว่าเสมอไปน่ะสิ บางคนขึ้นเป็นราชาตั้งแต่เป็นเด็ก 3 ขวบ เพราะพ่อที่เป็นราชาองค์ก่อนถูกฆ่าหรือตายกระทันหัน เด็กได้บัลลังค์เพราะกฏที่ออกแบบไว้บ้าง ไม่ก็ขุนนางญาติๆทางฝ่ายแม่เล่นเกมการเมืองจนได้อำนาจมาแล้วตั้งเด็กขึ้นไว้เป็นหุ่นเชิด นี่ยังไม่นับที่ราชาบางคนไม่มีเวลาอบรมลูก ปล่อยเด็กให้พวกบริวารนางในหรือขันทีเลี้ยงแบบตามใจ


แล้วเด็กที่อยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนี้มันจะได้ไปฝึกความสามารถอะไร นอกจากกลายเป็นกลุ่มก้อนของความหยิ่งทะนงเอาแต่ใจแต่ไร้ซึ่งความสามารถในฐานะราชา จะมีก็เพียงสถานะที่เกิดมาว่าเป็นลูกใครค้ำยันไว้เท่านั้น กรณีแบบนี้ประวัติศาสตร์มีให้เห็นโคตรเยอะ อย่างเช่น เล่าปี่-เล่าเสี้ยน หรือ จักรพรรดิ์องค์สุดท้ายของราชวงศ์แมนจู


และเมื่อเกิดเรื่องทำนองนี้ขึ้นมาในสายการสืบทอด ถ้าโชคดี(หรือร้ายก็ไม่รู้)ที่ไม่ถูกโค่นล้มไม่ว่าจะด้วยเพราะอะไร การเลี้ยงดูทายาทรุ่นต่อๆมาก็จะกลายเป็นแบบด้านบนเกือบทั้งหมด คือ สนใจแค่สถานะทางสายเลือดกับเกมการเมืองแย่งชิงอำนาจในมือ อย่างอื่นจะเป็นยังไงก็ได้ จนทายาทรุ่นต่อๆไปเสื่อมทรามลงเรื่อยๆจากทัศนคติแบบนี้

ใช่ครับ นี่เป็นจุดหนึ่งที่ผมไม่เห็นด้วยกับระบบ Monachy ทุกคนมักจะมองแต่ช่วงที่เป็น The Best แต่ผมจะมองว่า The Worst เป็นยังไง


ประวัติศาสตร์ได้บอกบทเรียนของเราไม่รู้ตั้งกี่ร้อยกี่พันแล้วว่า ระบบที่รวมศูนย์อำนาจ ทุกคนจะแย่งอำนาจ เพราะ ทุกคนหิวกระหายในทรัพยากรและอำนาจ


และถ้าเกิดกษัตริย์ตายขณะที่เจ้าชายยังอายุน้อยละ คุณคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้น เจ้าชายน้อยที่เป็นกษัตริย์ก็จะกลายเป็นหุ่นเชิดของราชินีองค์ก่อน ไม่ก็ขันที ไม่ก็ขุนนางใหญ่


ยังไม่นับเรื่องถ้ากษัตริย์เป็นคนไม่ดีอีก หลายคนคิดว่ากษัตริย์เป็นคนดีเลิศเพียบพร้อมทุกอย่างมีบุญญาธิการ แต่กษัตริย์ก็คือมนุษย์ปุถุชนธรรมดาเช่นพวกเราเนี่ยแหละ


มีรัก โลภ โกรธ หลง เช่นเดียวกัน เขาสามารถเป็นทั้งคนดีและไม่ดีก็ได้ สมมุติว่าได้กษัตริย์ไม่ดี เชื่อแต่พวกพ้อง ไม่สนใจราชกิจ หมกมุ่นเกี่ยวกับสุรานารีเป็นนิจ ไม่ใส่ใจราษฎร


คุณคิดว่าประเทศจะไปรอดกันแบบไหน? ไม่มีหลักประกันอะไรเลยว่ากษัตริย์องค์ต่อๆไปจะเป็นคนดีหรือคนเลว

[quote/]


ตุนเถียนมันประสบความสำเร็จตามความคาดหวังแล้วครับในสมัยฮั่นหวู่ตี้ ซึ่งทำให้จีนขยายอาณาเขตได้เป็นเท่าตัว ตีพวกซงหนู จนต้องหนีจากทุ่งหญ้าอุดมสมบูรณ์ไปทะเลทราย แต่ตุนเถียนมันมีข้อเสียบ้าง คือแม้มันจะทำให้ระบบทหารแข็งแกร่งขึ้นมันทำให้พวกวอร์ลอร์ด มีอำนาจมาก เพราะคุมกำลังทหารและสเบียง  ทำให้ก่อการกบฎได้ง่ายขึ้น ซึ่งก็ทำให้ราชวงศ์ล่มสลายได้ ซึ่งราชวงศ์ ฮั่น ราชวงศ์เว่ย และรวมราชวงศ์จิ้นของสุมาอี้ ล้วนแต่ถูกล้มจากศัตรูภายใน กลับกัน ถ้าใช้ระบบรวบอำนาจแบบซ่ง ราชวงศ์จะปลอดภัยจากขุนศึกตนเอง แต่ก็จะอ่อนแอจากการโจมตีจากผู้รุกรานภายนอก

ในสมัยฮั่นหวู่ตี้มีคนคิดระบบทุนเถียนได้ แต่ยังใช้ไม่ได้จริงในทางปฏิบัติ จนมาในสมัยโจโฉ มีที่ปรึกษาคือ จาวจื่อ ฮันโฮ และมอกาย เสนอให้ปัดฝุ่นและปรับปรุงใหม่จนสามารถนำมาใช้ได้จริง


วิธีการของระบบทุนเถียนฉบับปรับปรุงใหม่ คือ การนำทุนเถียน + หว่างเถียน (นาราษฎร์ + นาหลวง) เข้าด้วยกัน เพื่อแก้ปัญหาเศรษฐกิจ และเสบียงอาหารในก๊ก


รายละเอียดคือเมื่อกองทัพชนะศึกใดมา ก็จะแบ่งที่ดินให้กรรมสิทธิ์กับประชาชนทำกินโดยการจัดสรรจากขุนนาง โดยรัฐจะออกทุนเรื่องเครื่องไม้เครื่องมือในการทำเกษตรให้


เนื่องจากสงครามจบใหม่ๆ ประชาชนยังไม่มีทุน รัฐก็จะออกทุนเริ่มต้น แต่หลังจากเก็บเกี่ยวผลผลิตได้จะต้องแบ่งคืนให้กับรัฐผ่านขุนนางส่งให้กับยุ้งฉางกลาง


ส่วนระบบหว่างเถียน คือ ระบบนาหลวง เวลาทหารเว้นว่างจากศึกสงคราม โจโฉจะไม่ให้ทหารพักฟรีๆ เดี๋ยวจะติดขี้เกียจ โดยจะให้ทหารและขุนนางต้องไปช่วยชาวบ้านทำนา


การใช้ทหารไปทำงานอื่นนอกจากสงคราม ภาษาทหารจะเรียกว่า MOOTW(Military Operation Other than War) หรือ มูตวอร์ เช่น การช่วยน้ำท่วม หรือภัยพิบัติอื่นๆ


แต่การให้ทหารช่วยทำนาในยุคของโจโฉนั้นเป็นกิจวัตรทุกวันที่ไม่มีสงครามก็ว่าได้ เราจะเห็นภาพพี่แฮหัวตุ้น แฮหัวเอี๋ยน หรือ แม้แต่โจโฉเองไปร่วมกันดำนา


ทหารที่ทำนาร่วมกับประชาชนนั้น พวกเขาก็กินเบี้ยหวัดเท่าเดิม เพิ่มเติมคือประเทศไม่เสียเงินเดือนฟรีๆ(ไม่เหมือนบางประเทศที่ทหารว่างมากจนไปตีกอล์ฟ เต้นลีลาศ เข้างานสังคมจิบไวน์ราคาแพง)


พอนำมารวมกัน คือ การกดดันขุนนางหรือก็คือลดอำนาจขุนนางในกรณีที่ขุนนางนั้นบริหารจัดการที่ดินของตัวเองไม่ดี รัฐก็จะเปลี่ยนมือที่ดินไปให้กับขุนนางที่บริหารดีกว่า


(ที่ดินเป็นของประชาชนเดิม แต่เปลี่ยนมือคนบริหาร) ขุนนางที่บริหารห่วยก็จะถูกลดอำนาจ ขุนนางที่รู้ว่าบริหารไม่เก่งก็จะต้องเอาทหารที่ว่างจากศึกสงคราม มาช่วยดำนาทำนาร่วมกับประชาชน


เพื่อเพิ่มผลผลิตทางการเกษตร ไม่งั้นที่ดินโดนยึด อำนาจตัวเองก็ลด ส่วนผลผลิตก็แบ่งกับประชาชนกับรัฐตามสัดส่วนเดิม(ประชาชนได้ประโยชน์)