คุณชอบพระเอกแนวไหนกันที่สุด!

[panuponk]

ทำไมอ่านจบนึกถึง เคนชิโร่หมัดดาวเหนือลอยมาเลยแฮะ

[warakornboy]

สำหรับหลายแนวตั้งแต่โลกปัจจุบัน - ต่างโลก - อนาคต ชอบตัวเอกที่มีลักษณะพื้นฐานคล้ายๆ Madaraki Fran มากกว่าครับ ศีลธรรมไม่จำเป็นขอแค่มีสามัญสำนึกที่เป็นมุมมองเชิงนวัตกรรมแบบกว้างๆก็พอแล้ว. ไม่ต้องเป็นนักวิทยาศาสตร์ก็ได้

[Myess]

- เก่ง ไม่ต้องขนาดจะไปปกป้องโลกหรือปราบจอมมาร แค่เก่งพอปกป้องตัวเองหรือนางเอกได้ในชีวิตประจำวันก็พอ
- ไม่หื่น ไม่มีสกิลลื่นล้ม ไม่ฝักใฝ่ในฮาเร็ม
- มองโลกในความเป็นจริง ไม่พล่ามอุดมคติโง่ๆ
- ถ้าเพื่อเธอแล้วล่ะก็ ต่อให้คนทั้งโลกจะเป็นยังไงก็ไม่สนใจ

ถ้ามีข้อสุดท้าย+999999คะแนน
พระเอกที่ประทับใจเท่าที่ดูมาก็มี เทพทัต, อินาโฮะ กับ ลูลูช

[gintamaben]

มีผมคนเดียวรึเปล่าเนียที่ชอบพระเอกที่ยึดมั่นในอุดมการณ์อย่างชิโร่ในรูท UBW เนี่ย ยิ่งถ้าฟังเพลง Believe กับ Last Stardust นี่ยิ่งอินในตัวตนของมันหรือไม่ก็แบบเคนชินของซามูไรพเนจร ในความคิดผมเป็นพระเอกที่ถืออุดมการณ์ไม่ฆ่าคนที่ทำออกมาได้เท่สุดเลย อีกแนวนึงผมชอบพระเอกที่ฉลาดแล้วโชว์กระบวนการคิดให้เห็นว่ามันฉลาดจริงแบบโทมะใน QED

[GankanKun]

ชอบ "พระเอก" แนวนี้ครับ

[img/]   [img/]   [img/]

[img/]   [img/]   [img/]

[img/]   [img/]   [img/]




[img/]

อย่าลืมคนนี้ด้วย เป็นได้หมดทุกอย่าง

[The_Coming_Storm]

ฉลาด โลกสวยแบบผ่านโลกมาแล้ว ถ้าจำเป็นก็ฆ่าได้ แต่ฆ่าแล้วต้องคิดด้วย ไม่ใช่ฆ่าพร่ำเพรื่อมั่วๆแบบนั้นมัน Edgey เกินไป
ถ้าเปรียบเทียบก็เคนชิน ฆ่ามาเยอะแล้ว รู้ด้วยว่าฆ่าพร่ำเพรื่อมันไม่ใช่เรื่องถูก สุดท้ายเลยใช้ดาบสลับคม กับ ด็อกเตอร์ ฆ่ายกดาวยกกองทัพก็ทำมาแล้ว รู้ตัวว่าผิด จำไว้ไม่เคยลืม และพยายามประณีประนอมสุดชีวิต พยายามมองสิ่งดีๆของโลก เพราะรู้ว่ามันไม่ได้ระยำตำบอนไปซะทั้งหมด

เอาง่ายๆคือต้องคิดก่อนฆ่าและหลังฆ่าด้วย ไม่ใช่แนวฆ่าคนไปทั่ว แบบนั้นมันน่าเบื่อและไร้มิติ

[Rea]

ผมชอบแนวๆฮาจิมังครับ ยอมเป็นตัวร้าย เพื่อสร้างพระเอก แต่ไม่ใช่เลวไปเลย ร้ายแค่เท่าที่จำเป็น แต่ก็ไม่ได้ฝืนใจตัวเองซะทีเดียว

ถ้าให้ตีเป็นแนวแฟนตาซีก็คงแนวๆยอมเป็นจอมมารดูเลวๆในสายตาคนอื่น เพื่อยกระดับให้ผู้กล้า แต่คงไม่ถึงขนาดลูลูชที่ยอมตายอ่ะ 5555

*Edit* พึ่งอ่านแบบเต็มๆแหะ พูดถึงแต่แนวฆ่าแกงกันเรอะ งั้นผมคงมาผิดที่ 5555

[Mortem]

ผมชอบแนวๆฮาจิมังครับ ยอมเป็นตัวร้าย เพื่อสร้างพระเอก แต่ไม่ใช่เลวไปเลย ร้ายแค่เท่าที่จำเป็น แต่ก็ไม่ได้ฝืนใจตัวเองซะทีเดียว

ถ้าให้ตีเป็นแนวแฟนตาซีก็คงแนวๆยอมเป็นจอมมารดูเลวๆในสายตาคนอื่น เพื่อยกระดับให้ผู้กล้า แต่คงไม่ถึงขนาดลูลูชที่ยอมตายอ่ะ 5555

*Edit* พึ่งอ่านแบบเต็มๆแหะ พูดถึงแต่แนวฆ่าแกงกันเรอะ งั้นผมคงมาผิดที่ 5555

ไม่หรอกท่าน ท่านมาถูกที่แล้วแค่คนกระทู้นี้มันกระหายเลือดไปหน่อยเอง ขอแค่ถ้านั่นเป็นนิสัยของพระเอกที่ท่านชื่นชอบก็พอแล้ว

[LordOfNightmare]

คาแร็คเตอร์ที่ชอบจะเก่งไม่เก่งแล้วแต่การดำเนินเรื่องครับ บางเรื่องก็เลวเกินเอารองบอสมารอดักตีหัวตัวเอกที่เมืองแรกนี่ถ้าไม่เก่งแต่แรกก็ไม่ไหวนะ แต่ถ้าOPไปก็ไม่ค่อยให้ลุ้น หากคนเขียนเก่งหน่อยก็ทำให้ฉากบู๊มันส์ได้แต่ไม่ได้ลุ้นเพราะไงๆตัวเอกก็ชนะอยู่แล้ว
ไม่เอาตัวเอกโง่ๆอ่านบรรยากาศไม่ออก ไม่ต้องอัจฉริยะIQ180  ขอแค่คิดตามตรรกะได้อ่านบรรยากาศออกก็พอ ไม่ยึดมั่นถือมั่นอะไรมากเกินไป ไม่เหวี่ยงไปตามอารมณ์มากไปนัก วางตัวได้สุขุมต่อให้รู้สึกโกรธ,แค้นetc
ทำทุกสิ่งที่จำเป็นแม้แต่การฆ่า ถ้าฆ่าก็ฆ่าเพราะจำเป็น ไม่จำเป็นก็ไม่ฆ่า แต่ยังไงก็ต้องไม่ชินกับการฆ่า มองโลกตามความเป็นจริงออกไปทางแง่ดีบ้างแต่ไม่ขนาดทุ่งลิลลี่มองโลกในแง่ร้ายไปชีวิตก็ไม่มีความสุข
ไม่กร่างแต่ก็ไม่ถล่มตัวเกินไปนัก มันไม่งาม ไม่หลงไปกับอำนาจ พร้อมขัดเกลาตนเองแต่ต้องไม่ลืมพักผ่อน ใช้ชีวิตเป็น
ไม่ติดหอยเกิน ผู้หญิงที่เจอหน้ากันไม่กี่วันก็ถ่างขาให้แล้วแบบนี้ถึงเป็นคนอื่นก็คงถ่างขาให้ง่ายๆอยู่ดี ผู้หญิงราคาถูกไม่ควรเอาเป็นเมีย แต่เลือกผู้หญิงที่ร่วมสุขทุกข์มาด้วยกันในเวลาที่พอสมควรแต่ก็ต้องเผื่อใจว่าจะแห้วแดกด้วยล่ะนะ

[Kimi no Yume]

ชอบค่อยเก่ง ๆมี เป้าหมายดี ๆ มากกว่ามันน่าติดตามแปลก ๆ ไม่แบบเกรียนเทพ อ้ะ มันแบบว่ส

[zero-00]

ชอบแบบเก่งนิดๆ แต่ไม่ต้องถึงกับเก่งเวอร์เทพจนไม่มีเทียบ หรือไม่ใช่แค่ทำโน้นนี้ที่มันไม่ต่างจากคนปกติทำกัน แล้วดันมีคนสงสารมาเปย์พลังให้
จนเวอร์ไปถึงระดับพระเจ้า มันชวนให้รู้สึกดูเหมือนดูถูกคนที่พยายามแทบตายเพื่อให้ได้พลังมา ต้องรู้จักพยายาม ออกเกรียนนิดๆในการแก้ไข
หรือหาทางจัดการศัตรูอันนี้ก็ไม่ว่าเพราะปกติผมเน้นสายฮาหรือชวนแล้วให้สบายใจมากกว่า ส่วนสำหรับความรัก ไม่โลเล ไม่โลกสวย ไม่โง่เกิน
 หื่นนิดๆถึงพอประมาณ จัดได้ก็จัดไม่อ้างโน้นนี้นั้นจงเหมือนกับต้องให้สาวมาถวายตัวจนหมดศักศรีถึงยอมรับได้แบบเกรงๆ  แถมต้องรู้จักในสิ่งที่ตัวเองมีด้วย
 มีของดีไม่ใช้เหมือนเขียนมาให้มันดูเวอร์ๆ ว่าเทพสุดๆ มีโน้นนี้ แต่ดันใช้ไม่เป็น อันนี้ก็ไม่ชอบครับ มีน้อยแต่รู้จักใช้ดีกว่ามีมากแต่ไม่รู้จักที่จะใช้
ยกตัวอย่างหัวเม่นจากแม่ชีกินแมว จะเห็นเลยว่ามีแค่แขนขวาลบพลัง ซึ่งหลังๆเป็นไงไม่รู้ แต่เพียงแค่ที่ตัวเองมีแค่นั้นก็รู้จักการใช้แผนต่างๆ
มาช่วยสู้จนชนะพวกเทพๆได้ อันนี้ละที่ชอบละครับ อย่างบางเรื่องที่เคยอ่านบอกสเกลซะเทพ เปลี่ยนอาวุธได้สร้างอาวุธได้ รวมเวทได้
แต่ดันสู้กับมอนกากๆกลับไม่รู้จักประยุกษ์พลังของตัวเองให้เหมาะสม ซัดด้วยพลังหรือใช้เทคนิกที่ไม่จำเป็นต้องมีพลังเทพก็ชนะได้
มาใช้เหมือนมันคิดไม่เป็นอะไรแบบนี้ ก็เป็นหนึ่งที่ชวนไม่ให้อยากมีในตัวเอกของนิยายที่ผมเขียนเลยจริงๆครับ

[monnyja]

ฮิกิกายะ ฮาจิมัง กับ ฮาริมะ เคนจิสองคนนี้คือที่สุดแล้วคนแรกนี้อวตารแบทแมนเวอร์ชั่นโนแลน แบบมินิคนสองนี้ ลูกผู้ชายโครตเท่สุดในสายตาผมแล้วละ