เรื่องก๊อปลินลอร์ดในเล่มหนึ่งมันเป็นเรื่องของ อีโก้ ของมนุษย์น่ะ ไม่ใช่สามัญสำนึก....
แต่กรณีพี่ก๊อปเนี่ยถามว่าพี่ก๊อปมีสามัญสำนึกมั๊ย ... ตอบเลยว่าพี่แกยังมีอยู่น่ะ....
แต่ว่าเพื่อความชัวร์เลยเล่นแบบแรงๆ แต่เล่นแรงเกินแบบมากจนเกินไป จนเกินพอดีน่ะ
พวกนี้เลยช่วยยั้งพี่ก๊อปเอาไว้ ...เพียงแต่ยัยทั่งมันบ่นจู้จี้จุกจิกเกินไปเท่านั้นเอง
เล่มสองนี่ที่พวกนั้นสั่งห้ามพี่ก๊อปทำ ก็มีแต่เรื่องที่พี่ก๊อปรู้ดีอยู่แล้วทั้งนั้นว่าทำไม่ได้
ต่อให้พี่ก๊อบได้รับการประเมิน ผมว่าพี่แกคงปฎิเสธ เพราะถ้าเป็นระดับทองจะถูกดองไว้ในเมืองอย่างเดียว ทำให้เฮียแกไปล่าก็อปลินไม่ได้555
หนูพรีสได้เลื่อนขั้นไปถึงระดับบรอนซ์ใน1ปี ผมก็ไม่แปลกใจอะไร พรสวรรค์ของเธอก็มีพอสมควรเลย น่าดูเหมือนกันว่าถ้าเกิดขึ้นไปถึงระดับเงินเท่าพวกเจ้าเกล็ดหรือดรวอฟ เธออาจจะมีการใช้ปาฎิหารย์ต่อวันมากกว่าเจ้าเกล็ดซะด้วยซ้ำ การสอนปลูกฝังด้านความคิดก็ได้มาจากพี่ก๊อปโดยตรง จุดนี้ทำให้เธอสอบผ่านเลื่อนขั้นไปขั้น 8ได้ ความสามารถในการนำ+สั่งการปาร์ตี้
จะว่าไป3เกลอนี่ก็แปลกนะ โดยปกติแล้วพวกระดับเงินน่าจะมีอีโก้เป็นของตัวเอง จะไม่ค่อยยอมให้ใครสั่งการตน แต่3เกลอนี่กลับยอมให้พี่ก๊อปสั่งแต่โดยดีเลย ยอมตั้งแต่ก่อนจจะวอร์กับทัพก๊อปลินอีก
อ่านจากเล่มสอง ผมว่ายังไงพี่ก๊อปก็ไม่มีทางได้รับการประเมินจากทางการเรื่องเลื่อนแรงค์เป็นระดับทองแน่นอนครับ
เพราะในบทราชาหนุ่ม บอกมาชัดเจนเลยว่ารายงานจากกิลด์มันจะอ่านแต่เฉพาะเรื่องใหญ่ๆ ที่มีนักผจญภัยระดับเงินไปเกี่ยวข้องด้วยเท่านั้น
ถ้าไม่ใช่ก็โยนไปให้พวกรัฐมนตรีจัดการแทน....
ดังนั้นเรื่องที่เกี่ยวกับเควสก๊อปลิน ที่พวกนั้นตีความว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร... ฉะนั้น ยังไงก็ไม่มีทางได้รับการประเมินแน่นอน...
ก็ขนาดระดับทองอย่างเจ้บอดส่งร้องเรื่องช่วยกำจัดก๊อปลิน มันยังไม่สนใจเลยนี่น่ะ
จนเจ้บอดต้องเสี่ยงดวงส่งคำร้องไปที่กิลด์เมืองชายแดนแทนเลยทีเดียว