หลายคนคงจะรู้แล้วว่าเมกุมินคือคนแรกที่ชิงสารรักกับเจ้ามะไปก่อนใครเพื่อน
แต่ในเล่ม11นี่เรียกได้ว่าอยู่ในสถานะที่สามารถสารภาพรักออกมาได้แบบไม่แคร์สายตาใครแล้วแม้แต่ต่อหน้าคู่แข่งอย่างหนูไอริส
ส่วนไอ้มะมันก็ป๊อดเหมือนเดิมคือรู้ว่าตัวเองไม่ดีพอขนาดที่จู่ๆจะมีสาวๆน่ารักมาหลง
จนเกิดความไม่มั่นใจในตัวเองตลอดเวลาที่สาวๆมาเปิดไฟเขียวให้และต้องถามประโยคเดิมๆว่าทำไมทั้งคู่ถึงมาชอบมัน
เมกุมินก็สารภาพได้อย่างหน้าตาเฉยว่า..."ก็ชอบอ่ะจะทำไม"
ส่วนหนูไอริสก็ไม่ยอมน้อยหน้าแต่ยังตามหลังเมกุมินอยู่เยอะเพราะยังอายจนพูดว่าชอบได้ไม่เต็มปาก(ใครแฟนหนูไอริสคงต้องช่วยเชียร์ช่วยเข็นกันหน่อย)
เท่านั้นไม่พอท้ายเล่มเมกุมินแอบย่องเข้าห้องนอนไอ้มะไปคุยกันแบบส่วนตัวและเปิดไฟเขียวสุดๆว่าอยากจะรีบๆพัฒนาความสัมพันธ์ของเราจากพรรคพวกไปเป็นคนรักเร็วๆ
แต่เจ้ามะก็ป๊อดแล้วหนีด้วยการแถว่าง่วงนอนเช่นเคย จนสุดท้ายโคเมกโกะเอาไปฟ้องคุณแม่ว่าเห็นพี่สาวแอบย่องเข้าไปในห้องผู้ชายตอนกลางคืน
จนมาม่าของเมกุมินต้องเอ่ยปากว่า......"พวกเอ็งสองคนรีบๆผลิตลูกกันได้แล้ว"
ส่วนเล่มหน้างานเข้าดัคเนสล้วนๆเมื่อจู่ๆมีเด็กสาวอายุน้อยกว่าโคเมกโกะหน่อยนึง
ผมสีทองหน้าตาละมายคล้ายดัคเนสยืนทำหน้าเศร้าๆอยู่คนเดียว พอได้เห็นหน้าดัคเนสก็ตะโกนทักว่า..."คุณแม่" ซะงั้น
งานนี้โดนไอ้มะเข้าใจผิดว่าไปเล่นMกันจนเลยเถิดแล้วไปไข่ทิ้งไว้แน่นอน
