คิดว่าที่การ์ตูนหรือมังงะเก่าะหลายเรื่องโดนยกย่องมาก เพราะอยู่ยุคไม่มีโซเชี่ยล?

[Fv5v7]

ตามนั้นครับ ไม่มีโซลเชี่ยลก็ไม่มีคนบ่นหรือโวยวาย จะวิจารณ์ได้ก็อยู่ในวงจำกัดมาก คนเลยมองว่างานศิลปัเก่าๆคุณค่าสูง

• Tweet

[humandroy]

เรื่องไหนสนุก คนก็อ่าน
เรืองไหนไม่สนุก คนก็เบื่อ


ไม่เห็นจะเกี่ยวกับคำวิจารณ์ ไม่เห็นจะเป็นงานศิลป์ทรงคุณค่าอะไร

[Diamos]

ผมวิเคราะห์แบบนี้นะครับ
1. ไม่มีวิเคราะห์เชิงลบแบบเป็นวงกว้างเหมือนยุคนี้ที่บางทีเจอเรียกแขกมารุมเรื่องนั้น ๆ ได้ง่าย ๆ
2. ทางเลือกของการ์ตูนสมัยก่อนมีน้อย สื่อเสพบันเทิงมีน้อย คู่แข่งน้อยตาม (เหตุผลเดียวกับพวกนิยายยุคคลาสสิค)  หรือจริง ๆ ต้องบอกว่าการเข้าถึงของสื่อมันแคบมาก คนต่างชาติจะเจอแต่เฉพาะกับนิยาย การ์ตูน ที่มันเป็นผู้ชนะของประเทศนั้น ๆ และนำเข้ามาจริง ๆ เลยทำให้พลาดเรื่องอื่น ๆ ที่ไม่เคยเห็นไปอีกมาก
พบความจริง จริง ๆ อัตรามังงะยุคเก่ามีเยอะกว่ามากครับ (ฮา) ดังนั้นวิเคราะห์ข้อนี้ผมขอปัดตกไปเลยนะครับ https://goshujin.tk/index.php?topic=22898.msg650172#msg650172
3. ค่านิยมตามยุคสมัยที่สมัยนี้ไม่ตรงกับสมัยก่อน (ตรงนี้ผมมองว่ามันทำให้ตัวนิยายหรือสื่อการ์ตูน เรื่องราวแต่งต่าง ๆ มีการพัฒนาเปลี่ยนไปตามค่านิยมยุคสมัย)

ส่วนเรื่องคุณค่าของงานศิลป์ ในแต่ละยุคมักจะมีผู้ชนะอยู่เรื่องหนึ่ง
และผู้ชนะจะกลายเป็นแม่แบบศึกษาของงานศิลป์ให้กับงานยุคถัดไป
อันนี้จึงไม่แปลกว่าทำไมเรื่องดัง ๆ หลายเรื่องในยุคก่อนถึงยกให้มีคุณค่าสูงมาก
เพราะว่ามันถูกหยิบมาใช้เป็นกรณีศึกษา และมีผลกระทบต่อผลงานศิลปะในยุคถัด ๆ ไปนั่นเอง

[Overmars]

มังงะเก่ามีกี่พันกี่หมื่นเรื่อง แล้วที่ยังถูกพูดถึงถึงทุกวันนี้มีกี่เรื่อง เป็นสัดส่วนกี่ % ของมังงะเก่าทั้งหมด ?
คำตอบมันง่าย ๆ แค่นี้เอง
ไอ่เรื่องที่ผู้คนยังกล่าวถึงแปลว่ามันต้องมีอะไรดี ไม่งั้นก็กลืนหายไปกับกาลเวลา โดนลืมไปเรียบร้อยแล้ว

ยกตัวอย่างเวลาพูดการ์ตูนตาหวาน ใคร ๆ ก็พูดถึง "คำสาปฟาโรห์" กับ "หน้ากากแก้ว" กันเกือบทั้งนั้น
ถามว่าการ์ตูนตาหวานยุคเก่ามีแค่สองเรื่องนี้เหรอ ?  คำตอบคือไม่ใช่ ยังมีอีกมากมายหลายเรื่องที่ไม่เคยถูกเอ่ยถึง จนคนรุ่นหลังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมี

[samuison]

ก็นั่นล่ะครับ
เรื่องที่ตัดจบหลายเรื่องผมก็คงโวยวายเหมือนกันหรือเรื่องที่ให้คนมีพลังมากๆแต่ตายด้วยหัวใจวายอย่างดราก้อนบอลลผมก็คงโวยวายอีกนั่นล่ะ

ผมมองว่าเทคนิคการวาดภาพและอะไรต่างๆพัฒนามากขึ้น คนเข้าถึงมากขึ้น คนติทุกอย่างมากขึ้น

ผมมองว่าประมาณ สตาวอส์ จอร์จลูคัสโดนคนด่าเช็ด เพราะมีแฟนนที่คลั่งไคล้จริงๆคอยติทุกอย่างที่ขวางหน้า

แต่หากถามว่าทำไมคิดว่าสมัยก่อนดีกว่า
ผมมองว่าน่าจะเพราะคุณภาพโดยเฉลี่ยล่ะครับ
ประมาณกิมย้งบอกว่าเด็กยังไม่มีประสบการณืชีวิตยังไม่ควรแต่งนิยายก็อาจจะจริง
ด้วยเทคโนโลยีที่สูงมากขึ้นก็มีคนผลิตงานมากขึ้น
แต่แน่นอนงานที่โดดเด่นก็คืองานที่ตรงใจมหาชนมากกว่างานอื่นๆ
มันก็แล้วแต่คนจะมองเหมือนกันล่ะครับ

[jatupal]

ส่วนหนึ่งเพราะไม่มีโซเชียลก็จริงอยู่ มังงะที่ไม่นิยม ไม่มีคนรู้จักหริอรู้จักกันส่วนน้อย สุดท้ายก็เหลือแต่เรื่องที่ดังจริงๆ มีคนรู้จักเยอะๆ ก็เลยเห็นแต่เรื่องที่มีคนยกย่อง

[Rumia]

มันล้าสมัยครับในยุคนี้แต่มันเป็นผู้บุกเบิกแนวทางต่างๆมาสู่ยุคนี้มีการพัตนาอย่างต่อเนื่อง ถ้าเราไปอ่านเรื่องเก่าๆมันจะไม่สนุกด้วยหลายๆสาเหตุซึ่งหลักๆคือ มังงะรุ่นใหม่ๆได้พัตนามุขของยุคเก่ามาแล้วนั้นเอง สมัยก่อนอย่างเช่นกันดัมเราดูณ.ตอนนั้นมันจะว้าวมาก ทุกอย่างดูแปลกใหม่มีความสมจริงแบบล้ำมากแต่ตอนนี้มันไม่ไช่แล้ว หลายอย่างถูกอับเกรดมาแล้วในยุคใหม่แต่เราก็ไม่สามารถปติเสธได้ว่า ในยุคนั้นมังงะขึ้นหิ้งมีหลายเรื่องที่น่าศึกษาเกี่ยวกับความสำเหร็จของมัน

[touyoujin]

.....ตามหัวข้อแล้วส่วนตัวรู้สึกว่ามีส่วนค่อนข้างเยอะนา แต่ไม่เชิงโซเชียลล้วนเป็นเทคโนโลยีมากกว่า
สมัยก่อนวัดกันที่ยอดขาย เรื่องไหนขายดีก็แย่งกันพิมพ์ เรื่องไหนขายไม่ดีไม่มีใครเอาเข้ามาไม่มีใครรู้จัก พอเรื่องเข้ามาน้อยคนก็คุยกันแต่เรื่องดีๆเพราะถ้าดิสแล้วมันจะไม่มีเรื่องอื่นให้คุย 555
สมัยนี้อินเตอร์เน็ตคนเข้าถึงง่าย มีหลายตัวตน อยากจะดิสเรื่องไหนก็จุดไฟ เปิดเฟส สร้างร่างแยก ใครไม่ได้ตามติด ก็อาจจะเชื่อ แต่ถ้าดูอยู่บ่อยๆมันก็ไม่มีผลอะไรหรอกนะ
แต่บองทีเจอเยอะๆก็อาจจะรำคาญได้


อนึ่ง การตูนเก่าๆมันสนุกด้วยความออริจินอลเลยนะ เรื่องหลังๆนี่มุขซ้ำเยอะ(แต่ถ้าไม่เป๊ะมันก็ไปได้อยู่) แถมถ้าซับซ้อนเกินก็ขี้เกียจจะอ่าน

[pol]

ไม่เกี่ยวครับ     แล้วทำไมไม่คิดว่าขนาดไม่มีโซเชียลช่วยโฆษณามันยังดังได้ขนาดนี้ละ?  ผมว่าของที่มันดีจริงๆจะผ่านไปเท่่าไรมันก็ยังเป็นของดี.  แต่ถ้ามันห่วยจะผ่านไปเท่าไรมันก็ยังห่วยเหมือนเดิม

[gaiar33]

สมัยใหม่ - หมดมุขวาด  จบ 

[sariora123]

มังงะ สมัยก่อน จริงๆ มันก็มีเยอะนะครับ เยอะมากเลยด้วยแต่ไอ้เรื่องที่เราอ่านหรือได้เห็นกันในไทย

มันคือเรื่องที่เป็นที่นิยม มากในสมัยนั้น เรียกได้ว่าในไทยเราคัดเอาแต่เรื่องที่ดังๆ มาขาย  ไม่ใช่ว่ามันมีน้อยหรือมีไม่กี่เรื่องแต่ในบ้านเราเอาแต่เรื่องที่ดังๆมาเท่านั้นแหละ
อย่างที่ว่าศิลปะเก่าๆ คุณค่าสูง มันก็จริงนะครับ งานมังงะเก่าๆ ที่สมัยนี่คนยุคนี้อาจมองว่าดูธรรมดาๆแต่ในยุคของมัน ด้วยค่านิยมในสมัยนั้น งานนั้นอาจถือว่าเป็นจุดสูงสุดของยุค แต่พอกาลเวลาผ่านไป ค่านิยมเปรี่ยนไป
คนเราจึงมองมันต่างไปจากเดิม    เหมือนกับเพลงนั่นแหละ ลองฟังเพลงสมัยนี้ กับสมัยก่อนสิว่ามันต่างกันขนาดไหน
ของเก่าๆ บางอย่างมันมีอิทธิพลกับงานสมัยนี้ก็มีเยอะ เพราะเป็นของที่คนที่สร้างงานสมัยนี้เติบโตมากับมันมังงะ ไอ้ท่าล้มของหยำฉา นี่ผมล่ะ นับถือจริงๆ ว่ามังงะสมัยนี้หลายๆ เรืองยังหยิบมาใส่ทั้งแบบเนียนๆ และแบบตั้งใจให้รู้เลยว่าเอามาจากไหนหรืออย่างฉากประจันหน้า มังงะแนวต่อสู้นี้ ก็มักมีฉากแบบใน โจโจ ล่าข้ามศตวรรษ

[Diamos]

ผมลองหาข้อมูลเพิ่มเติมดู ว่าจำนวนมังงะสมัยก่อนกับปัจจุบันต่างกันแค่ไหน (เอาเฉพาะที่ลงให้กับโชเน็นจัมป์พอ) เพื่อพิสูจน์ว่าแนวคิดที่ว่าสมัยก่อนมังงะน้อยกว่าเป้นเรื่องจริงหรือไม่ (ฮา)

อ้างอิง
https://ja.wikipedia.org/wiki/%E9%80%B1%E5%88%8A%E5%B0%91%E5%B9%B4%E3%82%B8%E3%83%A3%E3%83%B3%E3%83%97%E9%80%A3%E8%BC%89%E4%BD%9C%E5%93%81%E3%81%AE%E4%B8%80%E8%A6%A7

ปีโชวะที่ 43 (1968) มี 7 เรื่อง
ปี 1969 มีเพิ่มมาอีก 18 เรื่อง
ปี 1970 มีเพิ่มมาอีก 33 เรื่อง
ปี 1971 มีเพิ่มมาอีก 19 เรื่อง
...

ขอตัดไปที่ปี 1980 เลยละกัน
สรุปคือมังงะเอาแค่จากปี 1969 - 1980 ก็มีด้วยกัน 205 เรื่อง

ต่อมาคือช่วงปี 1981 - 1990 มีถือกำเนิดใหม่ด้วยกัน 146 เรื่อง

ปี 1991 - 2000 มีถือกำเนิดใหม่ 127 เรื่อง (one piece ปี 1997 ส่วน Hunter x hunter ปี 1998)

ปี 2001 - 2010 มีถือกำเนิดใหม่ 110 เรื่อง

ปี 2011 - 2020 มีถือกำเนิดใหม่ 116 (Haikyu ปี 2012 My hero ปี 2014 Black cover ปี 2015 The Promised Neverland ปี 2016 Dr. STONE ปี 2017 Actor act-age ปี 2018)


อืม... ถ้าอิงตามนี้ แนวคิดของผมที่ว่ามังงะยุคนี้มันมากกว่ายุคก่อน อันนี้คือผมผิดเองแล้วละ เพราะหลักฐานตัวเลขมันชัดเจนแล้วว่ามังงะที่แข่งขันกันในยุคหลัง (เฉพาะโชเน็นจัมป์) มีแนวโน้มที่ลดลงถึงสองเท่าในช่วง 10 ปี

ไม่เกี่ยวครับ     แล้วทำไมไม่คิดว่าขนาดไม่มีโซเชียลช่วยโฆษณามันยังดังได้ขนาดนี้ละ?  ผมว่าของที่มันดีจริงๆจะผ่านไปเท่่าไรมันก็ยังเป็นของดี.  แต่ถ้ามันห่วยจะผ่านไปเท่าไรมันก็ยังห่วยเหมือนเดิม

ถ้าอิงตามตัวเลข ผมว่าพวกดรากอนบอล หมัดดาวเหนือ หรือเรื่องอื่น ๆ ในยุคนั้นถือว่าเก่งมากทีเเดียว ที่สามารถรอดมาเป็นผู้ชนะจากผู้เข้าแข่ง (เฉพาะโชเน็นจัมป์) ที่มีมากถึง 200 กว่าเรื่องได้ในช่วง 10 ปีเดียวกัน (ถ้า+- 10 ปี ก็จะมีคู่แข่งมากถึง 300 กว่าเรื่อง)

แต่ผมว่ามันมีประเด็นที่ตลาดต่างประเทศมักเหลือเพียงไม่กี่เรื่องเฉพาะดัง ๆ ที่มีคนนำเข้ามาเท่านั้น (พวกเราก็อ่านกับแทบทุกเรื่องอยู่ดี 555+)

ส่วนตัวผมมองว่าของยุคเก่าอย่างดรากอนบอลมันมีคุณค่าในเชิงวรรณกรรมแต่งเพื่อความบันเทิงอย่างแท้จริง

ส่วนประเด็นที่มันดังและถูกยกย่องนั้น ผมเข้าใจประเด็นที่เจ้าของกระทู้ถามเหมือนกันนะครับ เพราะยุคก่อนการเข้าถึงมันยากมาก เรื่องหลายร้อยเรื่องนี่ มันมาถึงมือเราที่อยู่นอกแดนญี่ปุ่นแค่ไม่เรื่องเพราะกำแพงทางภาษา + ทุกอย่างขึ้นอยู่กับคนที่นำเข้ามาเท่านั้น

อย่างยุคนี้กำแพงทางภาษาแทบจะหมดไปเพราะอากู๋ แถมหลายเรื่องก็สามารถอ่านบนหน้าเว็ปได้เลยอย่าง Manga plus (ส่วนเว็ปเถื่อนขอละในฐานที่เข้าใจกัน)

แต่ถามว่าคุณค่าของวรรณกรรมควรขึ้นอยู่กับว่ามันเป็นยุคโซเชี่ยวไหม ? อันนี้ผมว่าไม่ เรื่องสนุกที่ฮิตเพราะมันสนุกและให้จดจำจริง ๆ ---> ได้กลายเป็นแม่แบบให้กับการแต่งวรรณกรรมและการ์ตูนยุคถัดไป ผมว่านี่ละน่าจะคือเหตุผลหลัก

ผมว่าสื่อโซเชียลมีผลในแง่ของการเข้าถึงที่ง่ายขึ้นของผู้คน (ในภาพรวมทั้งโลก) มากกว่า เลยยิ่งทำให้ยุคนี้เกิดความเห็นที่หลากหลายมาก และความหลากหลายนั้นเลยทำให้เกิดความเห็นต่างที่สูงปรี๊ด ๆ

น่าจะประมาณนี้ละมั้งครับ (ไม่รู้ว่าผมตอบตรงที่เจ้าของกระทู้ต้องการหรือเปล่านะครับ 555+)

[gaiar33]

อจ อโร ฮิโรชิ  คนวาดบ้านพักคนเพี้ยน เคยกล่าวแบบปรัชญาไว้ว่า

"คุณจะวาดการ์ตูน ต้องวาดให้เกิดความอิมแพค และคนวาดนั้นเดาทางได้ยาก  เขาถึงจะเกิดความประทับใจ"

----------------------------------------------------------------------
อาชีพนักวาดการ์ตูนมันคืองานขายฝันครับ  ถ้าคุณวาดแล้วคนอ่านไม่อินตาม แค่รู้สึกผ่านๆ  มันก็ไม่มีวันเป็นที่จดจำได้  นักวาดหลายต่อหลายคน สร้างผลงานมาแล้ว ไม่มีคนจำได้เลยก็เยอะแยะ

การ์ตูนแนวบู๊  คุณก็ต้องทำให้คนอ่านมีความรู้สึกฮึกเฮิม อยากจะสู้ร่วมไปกับตัวละคร   


การ์ตูนรัก  คนวาดก็ต้องหาข้อมูล และมีประสบการณ์กับตัวจริงๆจะยิ่งสื่อได้ดี   ทำไม Orange Road ถึงเป็นตำนาน?  ทำไมคำสาปฟาโรห์ถึงเป็นตำนาน เพราะไม่ใช่ความรักแบบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 3 นาทีได้ไงล่ะ


การ์ตูนตลก มันต้องอ่านแล้วขำจริงๆ  ไม่ใช่อ่านแล้วยังหน้านิ่งอึนๆกับมุขอยู่

การ์ตูนแนวความรู้ คนวาดก็ต้องหาข้อมูลแข่งกับคนอ่าน เพื่อที่จะอวดภูมิที่เรามีได้

-----------------------------------------
ยุคสมัยที่เปลี่ยนไปก็เป็นสิ่งสำคัญ   -  คนแต่ละยุค เข้าถึงแนวการ์ตูนไม่เหมือนกัน  คนสมัยก่อนก็ไม่เคยมีหรอกนะแนวโมองโมเอะ หรือเซอวิสหนักๆเนี่ย  .............คนยุคใหม่ ก็ไม่ค่อยมีหรอกนะ การ์ตูนที่มี เน้นปรัชญาหนักๆ 

---------------------------------------

[deaddy]

ต้องเรื่องบันทึกฟาโร ที่อยู่ตามผนังปิรามิดครับ
รึพวกการ์ตูนของชาวแอซเทก


แล้วก็ตามสถานที่ทางศาสนาต่างๆ

[magamouth]

มันเป็นCulture แบบนึงครับ ที่การ์ตูนเก่าๆยังมีคนพูดถึงในปัจจุบันเพราะบางเรื่องมันมีคุณค่า มีมุมมองในยุคนั้นๆอยุ่ครับ ยกตัวอย่าง ถ้ายุค 80-90 สำหรับผมนี่ Orange Road คือความประทับใจในยุคนั้นครับ อ่านกี่ทีจนกระดาษเหลืองกรอบหมดก็ยังรู้สึกดีอยู่ 

[strikers-x2]

[img/]

อจ อโร ฮิโรชิ  คนวาดบ้านพักคนเพี้ยน เคยกล่าวแบบปรัชญาไว้ว่า

"คุณจะวาดการ์ตูน ต้องวาดให้เกิดความอิมแพค และคนวาดนั้นเดาทางได้ยาก  เขาถึงจะเกิดความประทับใจ"

----------------------------------------------------------------------
อาชีพนักวาดการ์ตูนมันคืองานขายฝันครับ  ถ้าคุณวาดแล้วคนอ่านไม่อินตาม แค่รู้สึกผ่านๆ  มันก็ไม่มีวันเป็นที่จดจำได้  นักวาดหลายต่อหลายคน สร้างผลงานมาแล้ว ไม่มีคนจำได้เลยก็เยอะแยะ

การ์ตูนแนวบู๊  คุณก็ต้องทำให้คนอ่านมีความรู้สึกฮึกเฮิม อยากจะสู้ร่วมไปกับตัวละคร   


การ์ตูนรัก  คนวาดก็ต้องหาข้อมูล และมีประสบการณ์กับตัวจริงๆจะยิ่งสื่อได้ดี   ทำไม Orange Road ถึงเป็นตำนาน?  ทำไมคำสาปฟาโรห์ถึงเป็นตำนาน เพราะไม่ใช่ความรักแบบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 3 นาทีได้ไงล่ะ


การ์ตูนตลก มันต้องอ่านแล้วขำจริงๆ  ไม่ใช่อ่านแล้วยังหน้านิ่งอึนๆกับมุขอยู่

การ์ตูนแนวความรู้ คนวาดก็ต้องหาข้อมูลแข่งกับคนอ่าน เพื่อที่จะอวดภูมิที่เรามีได้

-----------------------------------------
ยุคสมัยที่เปลี่ยนไปก็เป็นสิ่งสำคัญ   -  คนแต่ละยุค เข้าถึงแนวการ์ตูนไม่เหมือนกัน  คนสมัยก่อนก็ไม่เคยมีหรอกนะแนวโมองโมเอะ หรือเซอวิสหนักๆเนี่ย  .............คนยุคใหม่ ก็ไม่ค่อยมีหรอกนะ การ์ตูนที่มี เน้นปรัชญาหนักๆ 

---------------------------------------

เห็นแล้วคิดถึงจริงๆ ตอนแรกนึกว่าจะเป็นนางเอกซะอีก กลายเป็นว่า ตอนจบพระเอกแต่งกับลูกสาวเจ้าของหอพักซะงั้น(ก็นะตัวเอกหญิงเป็นวิญญาณนี่นะ)

[pol]

 ถ้าการ์ตูนสายหลักแบบดราก้อนบอลเพิ่งมาเขียนในตอนนี้ผมว่าดับ555 ถ้ามีการ์ตูนที่ใช้มุขของดราก้อนบอลไปก่อนแล้วนะ. พลังมิตรภาพ-ฝึกวิชา-ห้องกาลเวลาฯลฯ. แต่พวกที่ไม่ใช่สายหลักแบบโจโจ้หรือแขนกลคนแปรธาตุที่แต่ละมุขนี่คิดกันได้ยังไงผมว่ามันก็ดังเหมือนเดิม

[According to]

เพราะมีแต่ของขั้นเทพ คนอ่านเยอะ ๆ เท่านั้นที่จะถูกเล่าขานข้ามผ่านกาลเวลามาได้ไงล่ะ สนุกจริงหรือแค่กระแส เวลาจะเป็นตัวพิสูจน์

[oumokun]

ดราก้อนบอลมันก็มีการดำเนินเรื่องที่น่าติดตามนะครับ ที่จริงก่อนหน้าที่จะเป็นภาคzมันก็สนุกนะ ตัวเนื้อหาก็หลากหลายกว่าช่วงหลังที่เน้นเบ่งพลังใส่กัน ตอนนี้เราอาจจะคิดว่ามันธรรมดาเพราะมันเคยชินแล้ว แต่สมัยที่ไม่มีแนวคิดของเรื่องแบบนี้อยู่แล้วเขาคิดได้มันยอดมากเลยนะครับ แถมถ้าไม่มีดราก้อนบอลปูพื้นมันก็จะไม่มีการ์ตูนสมัยนี้อีกมากมายหลายเรื่องนะครับ

[providence_gundam]

ผมคิดว่าจขกท.ตั้งกระทู้นี้มาเพื่อดิสเครดิต ไม่ก็โจมตีการ์ตูนเก่าๆมากกว่านะ ตอนแรกจะตอบดีๆละ แต่ไม่ดีกว่า ผมคิดว่าจุดประสงค์ของจขกท.คือการปั่น, ดิสเครดิต