[quote/]
เนโรอาจไม่ได้เก่งกว่า แต่ก็ยืนยันได้ว่าใกล้เคียงล่ะครับ ไม่ได้กากกว่าถึงขนาดโดนเวอร์จิลฟันตายง่ายๆโง่ๆแน่นอน
ทั้งเกมให้เราเห็นว่าเนโรพัฒนาตัวเองมาเรื่อยๆ การที่คนจะคิดว่าเนโรเก่งขึ้นมากไม่ใช่เรื่องที่ผิดเลย ถึงตอนท้ายจะโดนดันเต้กับเวอร์จิลกลบ แต่อย่าลืมว่าเนโรเป็นคนแรกที่พังบาร์เรีย Urizen ได้โดยใช้ร่างคนที่ไม่มี Devil Bringer
ผมชอบ Irony ของเกมนี้ที่ให้ความสำคัญของการเป็นมนุษย์
อย่างการที่เวอร์จิลสละส่วนมนุษย์ออกจนกลายเป็นปีศาจเต็มตัวและได้กินผล Qliphoth แต่ก็แพ้ดันเต้แบบหมดรูป แต่ก็กลับมาเก่งเท่าเทียมกันได้เพราะการรวมร่างจาก V ที่เป็นฝั่งมนุษย์
เคยเห็นคนวิเคราะห์ไว้ว่าจริงๆแล้วคาแรคเตอร์ของดันเต้ลึกกว่าที่เห็นมาก
แต่ถ้าไม่แยกร่างก็จะรับพลังจากผลของไคฟอธไม่ได้อยู่ดี ต้องเรียกว่าคอนเซิรป์ของเวอจิลในการพัฒนาคือการแยกออก แยกส่วนมนุษย์ออกไปเพื่อรับส่วนความเป็นมนุษย์ที่เสียไปกลับมา
(+สลัดฝันร้ายทิ้งไปด้วย) ส่วนร่างปีศาจก็รับพลังเพิ่มเติมก่อนกลับมารวมกันเป็นคนเดียวอีกครั้งด้วยพลังของยามาโตะ
ซึ่งจะตรงข้ามกับดันเต้ที่เป็นคอนเซิรป์การรวมพลังของปีศาจเข้ามาในร่าง ด้วยการอาศัยพลังของรีเบลเลี่ยมเป็นตัวกลางคอยช่วยเหมือนที่เวอจิลมียามาโตะคอยช่วย
ส่วนเนโรคอนเซร็ป์คือการยอมรับตัวเองตลอดมาเนโรไม่ยอมรับส่วนที่เป้นปีศาจของตัวเองเลย(ใช้ยามาโตะดึงพลังของร่างปีศาจออกมา) เลยเกิดเป็นแขนปีศาจแยกออกมาอย่างเห็นได้ชัด
พอเนโรยอมรับความเป้นปีศาจของตัวเองยอมรับเวอจิลเป้นพ่อทุกอย่างถึงออกมาสมบูรณ์ เพราะงั้นตั้งแต่แรกแล้วเดวิลบริ้งเกอร์ของเนโรมันไม่เคยหายไปเลย เนโรแค่เสียส่วนที่เป้นแขนมนุษย์
ที่ผลักดันพลังปีศาจไปรวมกันเฉยๆ พอยอมรับพลังของปีศาจได้ก็ได้แขนที่สลับเปลี่ยนไปมาระหว่างมือทั่วไปกับมือปีศาจได้เพราะพลังปีศาจกับแขนรวมกันได้สมบูรณ์แล้ว(รวมทั้งทำให้หายไป
เพื่อใช้เดวิล เบรคเกอร์ แทนได้ด้วย)
เอาจริงๆนะมันไม่มีทางหรอกที่ลูกเสี้ยวปีศาจอย่างเนโรจะมาชนะลูกครึ่งปีศาจอย่างดันเต้และเวอจิล สองคนนี้มันอ่อนมือให้เนโรต่างหากยิ่งทั้งคุ่รับพลังปีศาจเพิ่มแล้วด้วย เวอจิลแค่ใช้เงื่อนไข
ในการแพ้เนโรยอมยุติเรื่องกับดันเต้แบบไม่เสียหน้าต่างหากละ ดันเต้ก็เข้าใจเลยแกล้งนอนล้มไปแบบนั้นแต่แน่นอนว่าเวอจิลเอาจริงระดับหนึ่งด้วยในการสุ้กับเนโร แค่ไม่มีเจตนาจะเอาตายเท่านั้นเอง
