โนบีตะจริงๆมันค่อนข้างจะย้อนแย้งอยู่นะ ยิงปืนสุดยอดก็แปลว่าสมควรจะกะระยะเก่ง แต่ดันเล่นเบสบอลไม่เอาอ่าว ไม่มีแรงวิดพื้นแต่ดันยิงปืนมือเดียวได้แบบสบายๆ. ว่าง่ายๆเหตุผลมันขัดแย้งกันเอง
นี่อาจจะเป็นเรื่องที่ผมคิดไปเอง คนเขียนอาจจะไม่คิดอะไร
มีอยู่ฉากหนึ่งที่โนบิตะเล่าให้โดราเอมอนฟังว่าเห็นลูกเบสบอลลอยมาแต่ไกล แต่ต้องการดูชัดๆว่าลูกอะไรจนเข้ามาใกล้ทำให้โดนเข้าเต็มหน้า
ว่ากันง่ายๆ คือผมมองว่าประสาทสัมผัสนั้นไวเกินกว่าที่ร่างกายจะตามทันน่ะครับ
ผมจินตนาการแบบตลกว่า คนอย่างโนบิตะคือคนที่มีอิมพลัลซ์ระดับเทพแบบอากอน แต่ร่างกายออนแออย่างเซนะน่ะครับ(สปีดเหนือกว่าไจแอนท์กับซึเนะโอะแต่ความอดทนต่ำกว่าทำให้สปีดตก)
ผมเห็นต่งกับท่าน wing นิดหน่อยคือผมมองว่าเดคิซุงิเก่งอย่างที่เราคิดจริง คือเป็นพวก omni discipline genius เก่งทุกศาสตร์ หัวหน้าโปรเจ็คแมนฮัตตันที่คุมโครงการนิวเคลียร์ก็ประมาณนร้ คือรู้ทุกเรื่องและเก่งขนาดคุมพวกอัจฉริยะเฉพาะทางได้ และสามารถคุยกับพวกที่ไม่ใช่อัจฉริยะก็ยังได้เพราะทักษะการเข้าสังคมดีกว่าพวกอัจฉริยะเฉพาะทาง
กลับมาเรื่องโนบิตะและทักษะการกีฬาผมมองว่าหากอยากให้โนบิตะเก่งเทพ ก็ต้องฝึกซ้อมให้โนบิตะมีร่างกายที่แข็งแรงพอที่จะตามประสาทสัมผัสของตนเองทัน
ที่บอกว่าประมาณอากอนแห่ง eyeshield ไม่ได้เว่อนะครับ การจับจังหวะช่วงดวลปืนนั้นหากประสาทสัมผัสไม่ไวนั้นทำไม่ได้
...คือเรื่องนี้ผมคิดว่าเป็นเคสเดียวกับนารุโตะ
มีคนเล่นมุกว่าเอ็งฝึกได้เร็วขนาดนี้และมีความคิดสร้างสรรค์ขนาดนี้ ไม่ใช่คนไม่เอาไหนแล้วมั้ง
คือพวกอัจฉริยะ การศึกษาในระบบมันรองรับได้ไม่ดีน่ะครับ
มีคนมองว่าพวกนารุโตะเบื่อง่ายในการเรียนปกติแต่จะเรียนรู้ได้เร็วมากหากอยู่ในภาคสนาม
โนบิตะ จะเติบโตได้ดีกว่าหากใช้ชีวิตแบบคอบบร้าหรือกัปตันฮาร์ล็อค แต่อยู่ในโลกที่สงบสุขก็เป็นได้แค่พนักงานกินเงินเดือนธรรมดา
ไม่ได้โทษว่าระบบการศึกษา ผมมองว่าโดยรวมระบอบการศึกษาทำถูกเพราะต้องตอบสนองคนที่มีสติปัญญาอยู่ระดับปกติ
แต่ทั้งคนที่ต่ำกว่าเกณฑ์หรือสูงกว่าเกณฑ์ การศึกษาแบบปกติไม่เหมาะกับคนพวกนั้น
นี่คืออีกเคสหนึ่ง ที่ผมเรียกว่าเป็นมุกดั้งเดิมของคนเขีบนเลยล่ะครับว่า แสดงให้เห็นว่าพระเอกเป็นคนธรรมดาและพยายามจนประสบความสำเร็จ
คนที่มองโลกในแง่ร้ายจะคิดว่า มันไม่ใช่เลย ไอ้พวกนี้มีพรสวรรค์เหนือคนธรรมดาทั้งนั้น
ท่าน wing กล่าวถึงการหลับก็หลับได้เป็นทักษะที่ยอดมาก ผมเห็นด้วยครับ
คือแสดงว่าหมอนี่มันแยกประสาทได้เต็มที่ หากเปลี่ยนเป็นนิยายกิมย้ง คงเป็นคนที่ฝึกวิชาสองมือขัดแย้งได้ทันทีเพราะไม่คิดอะไร
ผมลองนึกมุกแฟนฟิคที่ แทนที่จะลืมตอนสั้นที่ผ่านๆมา เราจะนับตอนสั้นที่ โนบิตะฝึกวิชานินจา,วิชาเซียน,พลังจิตฯลฯ เข้ามาในเนื้อเรื่องด้วย
จากโนบิตะธรรมดา? จะกลายเป็นตัวละครดั่งแมรี่ซู่ที่ใช้ พลังจิต พลังเวทย์ พลังเซียนได้ในตัวคนเดียว
