จริงๆเขียนให้ฝ่ายมารมันมีข้อจำกัดการใช้งานก็ได้อย่างวิชามีข้อจำกัดใช้ไม่ได้ตอนกลางวัน ใช้แล้วคลุ้มคลั่งอะไรเทือกนี้ หรือฝึกแล้วต้องกินเลือดคน ดูดพลังชีวิตคนอื่น ฝึกแบบทรมาณตัวเอง เผาผลาญเลือดเนื้อเพื่อพลังที่เหนือกว่าหรือผลาญอายุขัยเพื่อทลายขีดจำกัด
จริงๆถ้ามองแบบนี้จะดีกว่า สมมุติโลกจอมยุทธ์แบ่งเป็น10ขั้น ถ้าฝึกวิชามารสำเร็จก็ไปขั้น8-9เลยแต่ถ้าไม่สำเร็จก็ดักดานอยู่แค่3-4
ส่วนวิชาธรรมะก็ง่ายๆฝึกแบมาตราฐาน อยู่ความพยายามและความเข้าใจในวิชา ฝึกแล้วร่างกายแข็งแรง สามารถฝึกร่วมอะไรพงกนี้
จริงๆอาจเขียนให้เส้าหลินมันมียอดฝีมือเยอะก็ได้แต่ละทางโลกไปสนทางธรรมมากกว่าก็ได้
ไม่ก็เขียนให้ราชสำนักคอยควบคุมก็ได้ อย่างตอนผมอ่านหาญท้านี่เล่ม11พระเอกกล่าวถึงยุทธจักรด้วย ซึ่งพระเอกเราก็กล่าวว่าเป็นแดนแห่งความยากจน เพราะยอดฝีมือจริงๆไปเข้าราชสำนักกันหมด เพราะคนเราฝึกวิชาไปทำไมก็เพราะต้องการเงินและต้องการอำนาจ ซึ่งยุทธภพให้้ไม่ได้อยู่ในยุทธภพก็เป็นแค่เจ้าของค่ายสำนัก แต่ถ้าเข้าราชสำนักและเก่งก็ขึ้นเป็นแม่ทัพขึ้นคุมมณฑลต่างๆรวยกว่าเยอะ
ขอบคุณครับ
คือฝึกแบบอันตราย มันอธิบายว่าทำไมถึงมีคนฝึกได้น้อยได้ครับ
แต่ที่ต้องอธิบายว่าฝ่ายธัมมะแข็งแกร่งเพราะต้องการอธิบายว่ามีอัจฉริยะจากฝ่ายมารหลุดมา ทำไมฝ่ายธัมมะถึงยังอยู่ได้
คือที่ตายกันไปก็ปกติ แต่หากหลุดมาสำเร็จวิชาก็เป็นอีกเหตุผลเรื่องที่มาที่ไปว่าทำไมฝ่ายธัมมะยังพอประคองตัวต่อสู้ได้
ผมเห็นด้วยกับฝ่ายธัมมะเก็บตัวฝึกวิชาครับ อย่างเส้าหลินที่ว่าไม่ยุ่งกับยุทธภพ ฝึกวิชาอย่างเดียว
เรื่ลอราชสำนักนี่ผมจะอธิบายแนวหวงอี้ล่ะครับว่า ฝ่ายวังมียอดฝีมืออยู่เพียบเหมือนกัน
เรื่องฝึกวิชาไปเพื่อมีเงินนี่...ผมอ่านจากกิมย้งเรื่องมังกรทลายฟ้า คนฝึกยุทธมองว่าฝึกยุทธดีกว่าเรียนหนังสือเข้ารับราชการน่ะครับ
หรือพวกติสท์ที่เงิน ตำแหน่งไม่สำคัญเพราะต้องการอิสระ
คนที่ประนีประนอมคือคนที่เปิดสำนักคุ้มภัยประกอบธุรกิจอย่างประมาณพ่อของลิ้มเพ้งจือ
แต่โดยส่วนใหญ่มองว่าอิสระ มีความสำคัญกว่าการก้มหัวให้กับขุนนาง
ที่ผมเล่นเกมส์ table top มาลองถาม GM ว่า การเป็นขุนนาง noble มีข้อดีอะไรบ้าง
เนื่องจากพวกผู้เช่นอย่างผมต้องการเงินซื้ออุปกรณ์ดีดีใส่
GM ก็บอกว่า มีสามทาง
หนึ่งเข้าร่วมกองทัพอัศวิน ศาสนา รัฐไม่สามารถสั่งได้แต่ต้องทำหน้าที่ตามที่พระเจ้าบัญชามาห้ามฝ่าฝืนบัญญัติ ได้รับการนับถือ การช่วยเหลือคนทำตามเจตนารมณ์ของพระเจ้า มีโบสถ์ อุปกรณ์เวทมนตร์และการฝึกฝนที่เงินหาซื้อไมาได้ เก็บตำราลับและของศักิด์สิทธิ์ที่ไม่มีขายทั่วไป
อย่างที่สอง เป็นแม่ทัพคุมกำลัง มีอุปกรณ์ที่ดีที่สุดเท่าที่เงินหาซื้อได้ มีเงินประจำตำแหน่งสูง มีฐานบัญชาการและลูกน้องจำนวนมาก ต้องรับคำสั่งจากจักรพรรดิไปปราบศัตรูตามที่จักรพรรดิจะสั่ง ดูดีที่สุด แต่ตำแหน่งนั้นสามารถโดนปลดได้โดยไม่เหลืออะไรเลยหากถูกยึดอำนาจ
อย่างที่สามเป็นเจ้าเมือง ที่อาจจะต้องเป็นอัศวินคุมหมู่บ้านเล็กๆที่ต้องฟังบารอนอีกที มีอิสระในตนเองตามระบบขุนนางที่ต้องส่งภาษีให้กับบารอนตามลำดับ และในการสงครามก็ต้องเกณฑ์ทหารมาตามจำนวนหรือต้องเข้าร่วมกับบารอนหากมีความขัดแย้งระหว่างดินแดน
แต่โดยวันต่อวันแล้ว จะกินเหล้า เมายาไปวันวันก็ยังไหว เรียกว่าดีที่สุดหากไม่คิดว่าประเทศจะมีสงคราม
คือผมมองว่า การที่คิดว่าจอมยุทธจะรับราชการนั้นก็ใช่ครับ แต่มันมีพวกที่บ้าคลั่งวิชาอยู่จริง ไม่ใช่ทุกคนที่จะยอมไปเป็นราชครูของฮ่องเต้หรือแม่ทัพ แต่เรื่องยากจนนั้นจริง
อิสระแลกมาด้วยการที่ไม่มีห่วงผูกมัด
แต่หาญฟ้ายังอยู่ในขอบเขตของมนุษย์ปกติ ไม่ใช่แนว xianxia ที่คนถึงขั้นเก้าชั้นฟ้า ต่อยภูเขาให้หายทั้งลูกได้
ผมอ่านแนวอธิบายแนวพลังสูง เทพมาร ประมาณว่า สำนักแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ ลูกศิษย์ที่เห็นทุกคนนับว่าเป็นอัจฉริยะแล้วหากเทียบกับคนทั่วไป
เพราะลูกศิษย์กี้กี้ ที่เห็นในสำนักคัดมาจากคนธรรมดาในเขตที่มีประชากรนับล้าน คนที่เลือกมาคือระดับหนึ่งในล้าน เรียกว่าเทียบกับโลกของเราคืออย่างน้อยต้องมีทักษะสูงที่สุดระดับแชมป์ของจังหวัดใหญ่ๆที่มีประชากรนับล้าน
และเอาคนเหล่านั้นเข้ามารวมกันเป็นศิษย์ชั้นต่างๆอีกที
ว่าแต่หาญท้าชะตาฟ้านี่เก่งถึงขั้นไหนครับ?
ผมอ่านถึงแค่เล่ม 8 หมดกำลังซื้อแค่เล่มห้ากำลังหายืมอ่านอยู่
