“ผมสร้างชินโนะสุเกะจากเด็กแบบที่ผมอยากเป็น” ครบรอบ 11 ปีที่เสียงหัวเราะต้องร้องไห้ เมื่อ โยชิโตะ อูซึอิ ผู้เขียน ‘ชินจัง’ เสียชีวิต
.
“ผมสร้างตัวละครชินโนะสุเกะจากเด็กแบบที่ผมอยากจะเป็น”
.
คือจุดเริ่มต้นแห่งตำนานที่ โยชิโตะ อูซึอิ ใช้เป็นแรงบันดาลใจเขียนการ์ตูนเรื่อง เครยอนชินจัง หรือ ชินจังจอมแก่น ก่อนที่โลกแห่งเสียงหัวเราะต้องร้องไห้เมื่อทราบข่าวร้ายว่าคนที่คอยสร้างความสุขให้พวกเรามาตลอดได้จากโลกนี้ไปอย่างไม่มีวันกลับในวันที่ 11 กันยายน 2009 โดยทางเจ้าหน้าที่สันนิษฐานว่าสาเหตุน่าจะเป็นเพราะอุบัติเหตุพลัดตกระหว่างปีนภูเขาอาราฟูเนะ จังหวัดกุนมะ ประเทศญี่ปุ่น
.
โยชิโตะเกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน 1958 ที่จังหวัดชิซึโอกะ แต่มาเติบโตที่เมืองคาซึคาเบะ จังหวัดไซตามะ เริ่มต้นชีวิตการทำงานในบริษัทโฆษณาแห่งหนึ่ง และเข้าสู่วงการนักเขียนมังงะอย่างเต็มตัวในปี 1987 จากเรื่อง Darakuya Store Monogatari ที่เล่าเรื่องอันแสนวุ่นวายในร้านสะดวกซื้อ ตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ Manga Action
.
หลังสั่งสมประสบการณ์และพัฒนาตัวเองในฐานะนักเขียนอยู่ 3 ปี ในที่สุดการ์ตูนในตำนานอย่าง เครยอนชินจัง ก็ถือกำเนิดขึ้น โยชิโตะได้สร้างตัวละคร โนะฮาร่า ชินโนสุเกะ โดยส่วนหนึ่งอ้างอิงจากชีวิตวัยเด็กของตัวละครที่ชื่อ นิไกโด ชินโนสุเกะ เจ้าของร้านสะดวกซื้อในเรื่อง Darakuya Store Monogatari และอีกส่วนหนึ่งมาจากชีวิตวัยเด็กของเขาเอง
.
อีกส่วนหนึ่งมาจากจินตนาการถึงวัยเด็กที่เขา ‘อยาก’ เป็น สิ่งใดหรือเรื่องไหนที่เคยอยากทำแต่ทำไม่ได้ โยชิโตะก็ใช้ปลายปากกาขีดเขียนเรื่องราวให้ชินโนะสุเกะเป็นคนทำ โดยมีบ้านเกิดอย่างเมืองคาซึคาเบะเป็นพื้นหลัง และเป็นจุดกำเนิดหน่วยพิทักษ์คาซึคาเบะที่ชินจังและเพื่อนๆ ในแก๊งอย่าง ซากุราดะ เนเน่, คาซามะ โทโอรุ และซาโต้ มาซาโอะ ร่วมกันก่อตั้งขึ้นมา
.
ถึงแม้เนื้อหาในเรื่อง เครยอนชินจัง จะไม่มีอะไรมากไปกว่าการเล่าชีวิตประจำของเด็กทะลึ่งจอมกวนอย่างชินจัง แต่ด้วยลายเส้นเรียบง่ายเป็นเอกลักษณ์ ตัวละครที่ ‘จัด’ ทั้งหน้าตาและคาแรกเตอร์ ประกอบกับมุกตลกที่คาดไม่ถึง และฉากซึ้งๆ ที่หลายคนเสียน้ำตา ก็ทำให้ เครยอนชินจัง กลายเป็นหนึ่งในการ์ตูนคลาสสิกที่หยิบมาอ่านเมื่อไรก็ยิ้มได้ตลอดเวลา
.
ฉากที่คุณแม่จอมโหดอย่างมิซาเอะลงไปงมหาจักรยานที่ตกลงไปในคลองจนดึกดื่นในขณะที่ชินจังกลับบ้านไปดูหน้ากากแอ็กชันอย่างสบายใจ, ตอนที่ฮิโรชิยอมทิ้งบุหรี่ที่สูบมาตลอดเพื่อครอบครัว, ความสัมพันธ์ของชินจังกับเจ้าหมาชิโร่ และหลายๆ ฉากที่เด็กๆ ช่วยเหลือซึ่งกันและกันอย่างเต็มที่ ฯลฯ ยังเป็นฉากที่ทำให้เราน้ำตารื้นและอมยิ้มทุกครั้งที่นึกถึงการ์ตูนเรื่องนี้
.
เวอร์ชันมังงะ เครยอนชินจัง มีฉบับรวมเล่มออกมาทั้งหมด 50 เล่ม ส่วนฉบับภาษาไทยมีทั้งหมด 33 เล่ม (มีจำนวนตอนต่อเล่มมากกว่า) ทำยอดขายทั่วโลกจาก 15 ประเทศที่ตีพิมพ์ได้มากกว่า 100 ล้านเล่ม
.
ในปี 1992 ได้ถูกดัดแปลงเป็นเวอร์ชันแอนิเมชันและได้รับความนิยมยิ่งกว่าฉบับการ์ตูน มีการแปลมากถึง 30 ภาษา และออกอากาศใน 45 ประเทศทั่วโลก รวมทั้งเวอร์ชัน The Movies อีก 26 ภาค ในช่วงพีกที่สุดเคยติดอันดับที่ 24 ในลิสต์แฟรนไชส์แอนิเมชันที่ทำรายได้มากที่สุดในโลกมาแล้ว
.
นอกจาก เครยอนชินจัง โยชิโตะยังมีอีกหนึ่งผลงานเลื่องชื่อคือ ไข่กวนกระทะ การ์ตูนแก๊กที่ผู้ใหญ่หลายคนมองว่าเป็นการ์ตูนต้องห้ามสำหรับเด็กๆ เพราะความทะลึ่งล่อแหลมที่อัปเกรดจาก เครยอนชินจัง อยู่หลายเท่าตัว แต่ถ้ามองให้ลึกกว่านั้น ไข่กวนกระทะ คืออีกหนึ่งมาสเตอร์พีซที่แสดงให้เห็นถึงความฉลาดหลักแหลมของโยชิโตะในการสะท้อนและเสียดสีสังคมโดยใช้ความตลกฉาบเคลือบเนื้อหาหนักๆ เอาไว้ได้เป็นอย่างดี
.
ถึงแม้วันนี้โยชิโตะจะจากเราไปนานแล้ว แต่ ชินจังจอมแก่น และตัวละครทั้งหลายที่เขาใช้ชีวิตวัยเด็ก จินตนาการและสิ่งที่เขาอยากเป็นจะยังวิ่งเล่นอยู่ในความทรงจำ ทำหน้าที่สร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนต่อไป
.
อ่านข่าวป๊อปๆ ได้ที่
https://thestandard.co/pop#WhatCultureMeans #TheStandardPop #TheStandardCo
https://web.facebook.com/thestandardpop/ 
ทำไมมีแต่ข่าวเศ้รารายวันแบบนี้
