เนื้อเรื่องช่วงนี้อยู่ประมาณกลางๆเล่ม3และไปจบดราม่าที่ประมาณเล่ม4ต้นๆ
ใครจะไปรู้ว่าอ่านเอาอบอุ่นหัวใจอยู่ดีๆจะมาเจอดราม่าเข้าให้กับแนวใสๆเรื่องนี้
แถมดราม่ายังสมจริงกับชีวิตการทำงานหน่อยๆตรงที่แสดงให้เห็นว่าคนเราถึงจะดีแค่ไหนก็บางช่วงเวลาก็มีด้านที่ไม่ดีด้วยเหมือนกัน
เรื่องมีอยู่ว่าวันหนึ่งก็มีการจัดประกวดคาแรคเตอร์ดีไซส์ขึ้นในบริษัทซึ่งใครจะเข้าร่วมด้วยก็ได้
เพื่อที่จะเอาไปใช้ในโปรเจคเกมส์ใหม่หลังจากที่แฟรี่สตอรี่3ได้วางจำหน่ายไปก่อนหน้านี้แล้ว
แน่นอนว่าอาโอบะที่ฝันอยากที่จะตามรอยเท้ารุ่นพี่อย่างโคก็ต้องเข้าร่วมอยู่แล้ว
แต่ไอเดียก็ไม่ผุดสักทีเลยแวะไปขอคำปรึกษาและขอดูผลงานของโคที่เป็นตัวเต็งในงานประกวดนี้
ซึ่งอาโอบะก็รู้เลยว่าระดับของตัวเองกับโคนั้นห่างกันไกลแค่ไหนเพราะเพียงไม่นานโคก็ออกแบบตัวละครมาเต็มโต๊ะอย่างที่เห็น
แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อตัวละครที่อาโอบะออกแบบได้รับความสนใจเพราะว่ามันดูแหวกแนวดี
ทว่าตัวละครของโคทั้งหมดที่ออกแบบมากลับได้รับการปฏิเสธแบบอ้อมๆโดยให้เหตุผลว่า
โปรเจคเกมส์ใหม่อยากได้ตัวละครที่ฉีกแนวต่างไปจากซีรี่ย์แฟรี่สตอรี่แต่ตัวละครของอาโอบะก็ยังต้องไปปรับปรุงอีกเยอะถึงจะนำไปใช้ได้
ทางคณะกรรมกรเลยตัดสินให้มีการแข่งขันกันอีกรอบในอาทิตย์เพื่อให้อาโอบะได้นำผลงานกลับไปปรับปรุงให้ดีขึ้น
ซึ่งนั่นก็ทำให้โคเริ่มที่จะมองอาโอบะเป็นคู่แข่งและลืมภาพลักษณ์รุ่นน้องที่แสนน่ารักไปเสียแล้วจนโคเริ่มจะเย็นชาใส่อาโอบะหน่อยๆ
ทางด้านอาโอบะเองก็เริ่มจะรู้สึกตัวว่าโคเริ่มจะเย็นชากับเธอหน่อยๆแต่อาโอบะก็พยายามคิดบวกว่ารุ่นพี่ที่เคารพของเธอเป็นคนใจกว้างอยู่แล้ว
และตัดสินใจที่จะไปขอคำปรึกษาโคอีกรอบว่าผลงานเธอควรจะปรับปรุงอะไรบ้างแต่เมื่อไปถึงที่โต๊ะทำงานของโคกลับไม่พบผลงานของโควางโชว์ไว้เหมือนทุกๆครั้ง
ด้วยที่โคกลัวอาโอบะจะแซงหน้าตัวเองหรืออาจจะกลัวโดนลอกผลงานเธอไปประยุคใช้ก็แล้วแต่ ส่วนอาโอบะที่ไม่เห็นผลงานของรุ่นพี่วางอยู่เหมือนครั้งก่อน
ก็แอบดีใจหน่อยๆประมาณว่ารุ่นพี่เองก็คล้ายๆตัวเองที่มีช่วงเวลาที่คิดไม่ออกเหมือนกันโดยไม่มีเจตนาร้ายอะไร จนเผลอหลุดปากทักไปว่า"รุ่นพี่ยังไม่ได้วาดอะไรเลยรึคะ"
ทว่าโคที่ได้ยินกลับคิดว่าเป็นการดูถูกตัวเองอาจจะเพราะคิดว่าอาโอบะได้ใจที่ผลงานตัวเองถูกเลือกเลยตวาดกลับไปว่า"แน่ล่ะผลงานที่คิดมาทั้งหมดเพิ่งจะโดนปฏิเสธแล้วจะให้คิดงานใหม่ๆออกมาทันทีได้ยังไงล่ะ"
หลังเหตุการนั้นอาโอบะถึงกับช็อคเพราะเพิ่งจะเคยเห็นรุ่นพี่ที่เคารพเป็นแบบนี้และอาโอบะก็เริ่มเรียบเรียงและตระหนักถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาว่าตัวเองคงจะล่วงเกินรุ่นพี่ไปเสียแล้ว
เลยไปขอคำปรึกษากับยุนส่วนยุ่นก็ปลอบอาโอบะไม่ให้คิดมากและบอกว่าคนเราไม่ว่าจะดีแค่ไหนก็ต้องมีด้านที่ไม่อยากให้ใครเห็นด้วยกันทั้งนั้นเพียงแต่จะปกปิดไว้ได้นานแค่ไหน
และบอกอาโอบะว่าตัวเองก็มีด้านแย่ๆเช่นกันอย่างเช่นงานประกวดนี้ที่ตัวเองไม่เข้าร่วมก็เพราะกลัวที่ผลออกมาแล้วจะแพ้อาโอบะจนสุดท้ายเธอก็คงจะเป็นแบบโคตอนนี้ที่เข้าหน้ากันไม่ติด
อาจจะด้วยศักดิ์ศรีของรุ่นพี่หรือไม่อยากแพ้อะไรก็แล้วแต่ซึ่งนั้นก็เป็นนิสัยที่มนุษย์เรามีด้วยกันทุกคนอยู่แล้ว
ทางด้านอาโอบะที่ได้ยินเช่นนั้นเลยบอกว่าตัวเองไม่น่าไปข้ามหน้าข้ามตารุ่นพี่แบบนั้นเลย
ที่เธอเข้ามาทำงานที่นี่เพราะรู้ว่ามีโคอยู่ตัวเองควรจะทำหน้าที่เป็นแค่ลูกมือของโคไปก็พอแล้วแท้ๆ
เพราะเธอไม่อยากเห็นรุ่นพี่ที่เคารพกลายเป็นแบบนี้อีกแล้วจากนั้นเธอก็ร้องไห้ออกมา
ส่วนโคที่รู้ตัวว่าได้เผลอทำเรื่องแย่ๆใสอาโอบะไปก็มาปรึกษากับรินและเพื่อไม่ให้ตัวเองเผลอทำตัวแย่ๆไปมากกว่านี้อีก
โคจึงตัดสินใจถอนตัวออกมาและตั้งใจจะซับพอร์ตอาโอบะอย่างเต็มที่แทนเมื่อถึงวันประกวดจึงมีผลงานเดียวที่ส่งไป
แต่ก็ทำให้กรรมการแปลกใจว่าเป็นผลงานของใครกันแน่ทั้งสองคนจึงบอกว่าเป็นการร่วมมือกันของทั้งสองคนและก็ทำให้อาโอบะกลับมายิ้มได้อีกครั้ง
เรื่องเหมือนจะดำเนินไปด้วยดีทว่าการที่โคพยายามจะชดเชยสิ่งที่ตัวเองทำไม่ดีกับอาโอบะไป
กลับกลายเป็นการทำให้อาโอบะสูญเสียโอกาศสำคัญไปเสียอย่างนั้นเพราะว่าเมื่อถึงวันเสนอโปรเจค
เหล่าผู้บริหารเห็นตรงกันว่าองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นฝีมือของโคทั้งหมดแต่อาโอบะเป็นคนออกไอเดียเล็กๆน้อยๆเท่านั้น
จึงคิดจะตัดอาโอบะออกจากโปรเจคเกมส์ใหม่และให้โคลงมือเองอย่างเต็มตัวแทนแต่ก็จะให้เครดิตชื่ออาโอบะในเกมส์ด้วย
ทว่าโคกลับไปพอใจลุกขึ้นเถียงแทนอาโอบะว่าไอเดียทั้งหมดเป็นของอาโอบะโคแค่ช่วงปรุงแต่งให้นิดหน่อยเท่านั้นเอง
ด้านอาโอบะเห็นจะกลายเป็นเรื่องใหญ่และกลัวรุ่นพี่ต้องลำบากจึงบอกว่าถ้าเหล่าผู้บริหารเห็นว่าเป็นแบบนั้นตัวเองก็ยอมถอนตัวแต่โดยดี
ทว่าโคเห็นแบบนั้นก็ยิ่งเถียงกับผู้บริหารเข้าไปอีกว่าเพราะเห็นอาโอบะเป็นแค่เด็กใหม่รึเปล่าถึงได้ไม่ให้โอกาศเธอแบบนี้และโคจะไม่รับหน้าที่นี้เด็ดขาด
แต่ก็โดนส่วนกลับมาว่าถ้าโคไม่คิดจะทำทางบริษัทก็ไม่คิดจะมอบงานให้อาโอบะอยู่ดีเพราะฝีมือยังไม่ถึงขั้นและยินดีจะจ้างมืออาชีพข้างนอกมาทำหน้าที่แทน
โคเลยยิ่งเดือดและบอกว่าทีตัวเองสมัยทำแฟรี่สตอรี่ภาคแรกยังได้รับโอกาศนี้ได้เลยทั้งๆที่เป็นเด็กใหม่เหมือนกัน
ทางฝ่ายบริหารก็บอกว่านั้นเพราะโคฝีมือถึงตะหากแต่กรณีของอาโอบะนั้นไม่ใช่ซึ่งคำๆนี้ก็ทำให้อาโอบะตัดสินใจที่จะยุติปัญหานี้ด้วยการขอให้แข่งประกวดผลงานของเธอกับโคอีกรอบ
ซึ่งทางผู้บริหารก็อนุญาตแม้จะไม่มีเวลาแล้วก็ตามแต่ต้องให้โคสัญญาว่าจะไม่ออมมือให้อาโอบะเด็ดขาดซึ่งก็เพื่อตัวอาโอบะเองด้วย
ทางอ้านอาโอบะก็ตั้งใจจะงัดฝีมือทั้งหมดที่มีออกมาและพยายามบอกตัวเองว่าเธอสนุกกับงานนี้ทว่าแม้เธอจะพูดกับตัวเองเสมอว่าเธอสนุกกับงาน
แต่ทั้งความกังวลว่าผลงานยังไม่ดีพอและเวลาที่จำกัดและหลายๆอย่างที่บีบคั้นเข้ามาอาโอบะก็ถามตัวเองอีกครั้งว่านี่เธอกับสนุกอยู่กับงานจริงๆอย่างนั้นรึ?
โดยมีทุกคนให้กำลังใจอยู่ห่างๆแต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านั้น
ทางด้านโคเห็นอาโอบะกำลังฝืนตัวเองอย่างหนักเลยพยายามเข้ามาให้กำลังใจและขอโทษอาโอบะที่เพราะตัวเองทำให้อาโอบะจากที่เคยเป็นเด็กใสๆต้องมารับกับเรื่องต่างๆที่ตัวเองไม่ชอบแบบนี้
ส่วนอาโอบะที่ได้ยินแบบนั้นก็บอกกับโคว่าให้เเลิกมองเธอเป็นเด็กที่จะต้องคอยดูแลตลอดไปเสียทีตอนนี้เธออยากจะเปลี่ยนตัวเองเป็นผู้ใหญ่ที่พึ่งพาตัวเองได้สักที
และจะได้ยืนเคียงข้างรุ่นพี่อย่างภาคภูมิใจในอนาคต หลังจากทั้งคู่ปรับความเข้าใจกันได้อาโอบะก็ถามถึงงานที่จะส่งประกวดของโคว่าไปถึงไหนแล้ว
โคจึงบอกว่าเธอทำเสร็จตั้งนานแล้วเพราะว่ายังมีงานอื่นค้างอยู่อีกเยอะเลยไม่มีเวลามากและต้องรีบทำให้เสร็จๆไปจะได้ไปทำงานอื่นต่อ
อาโอบะได้ยินก็ยิ่งรู้ถึงระยะห่างของตัวเองกับรุ่นพี่เข้าไปอีกเพราะระหว่างที่อาโอบะทุ่มทั้งเวลาและความคิดทั้งหมดแต่งานก็ยังไม่เสร็จทว่าโคกลับใช้เวลาเพียงไม่นานก็เสร็จแถมยังต้องไปทำงานอื่นต่ออีก
จากนั้นอาโอบะจึงตัดสินใจขอดูผลงานของโคอีกครั้งและเมื่อได้เห็นผลงานของโคอาโอบะรู้ถึงผลแพ้ชนะทันที งานที่ทุ่มทั้งเวลาและความคิดมากมายของอาโอบะกลับได้เพียงงานเรียบๆพื้นๆ
ต่างจากงานของโคที่มองที่เดียวก็รับรู้ถึงความสนุกสนานที่น่าดึงดูดกว่างานของตนเองเป็นไหนๆ
และนั่นก็ทำให้อาโอบะร้องไห้ออกมาอีกครั้งด้วยความเจ็บใจที่ได้รู้ว่าระยะห่างของตนเองกับรุ่นพี่ที่เคารพนั้นไกลเพียงใด
แต่นั่นก็ไม่ทำอาโอบะย่อท้อแต่อย่างใดและตัดสินใจที่จะประกาศกับรุ่นพี่ที่เคารพอย่างไม่ลังเลอีกแล้ว่าจากนี้ไป
เธอจะเป็นคู่แข่งของรุ่นพี่ที่เธอรักและจะไม่ใช่เด็กน้อยที่จะเดินตามหลังรุ่นพี่อีกต่อไปแล้ว
ในวันต่อมาผลงานของโคก็ได้รับเลือกตามคาดอาโอบะก็ร่วมยินดีด้วย
ส่วนผลงานของเธอก็ติดไว้ที่โต๊ะทำงานเพื่อเป็นเครื่องเตือนใจตัวเองต่อไปว่าจากนี้เธอจะต้องเติบโตและเข้มแข็งเพื่อที่จะได้ไปยืนจุดเดียวกับรุ่นพี่ที่เคารพให้ได้สักวันหนึ่ง
เสียดายว่าอนิเมะ SS1ทำไม่ถึงและถ้ายอดขายไม่ดีก็คงจะไม่มีโอกาสได้เห็นฉากนี้เป็นอนิเมะด้วยสินะ
