อนิเมออกจะเอื่อยๆ ดูเรื่อยๆ นะ ถ้าอยากได้ความมันส์ แบบเรียล ดิบๆ สู้เป็นกลุ่มที่ให้อารมณ์ปาร์ตี้ไปทำเควสต์ด้วยกันสมัย โยกัง หรือ RO ก็เป็นตัวเลือกที่ดี....แต่สองเกมตรูโซโล่หมด มีแค่ 0.1 เปอร์เซนที่จะร่วมตี้ ฮ่าๆ
นิยายน่าจะรู้กันว่าเรื่องนี้แบ่งเป็นสองไลน์ ภาค ขี้เถ้า จะให้อารมณ์ค่อยๆ เก่งขึ้น ก้าวไปทีละก้าว ซึ่งก็สนุกอยู่ โดยเฉพาะฉากสู้เป็นกลุ่มนี้เป็นไฮไลต์เลย บรรยายได้เห็นภาพมาก คุ้มเงินสุดๆ (แต่บทเล่ม 3 ผมว่าดราม่ายังไม่ถึงอะ เพราะคนเขียนทำคลุมครือไป ... คนเขียนคงไม่ค่อยเก่งเรื่องเขียนฉากดราม่ามากนัก)
มาภาค ผู้กล้าบ่มิไก๊ เป็นภาคของกลุ่มนอกคอกที่มีความคิดนอกกรอบ..จนโดนว่าว่าเป็นปาร์ตี้ที่ประหลาด(แต่ดันเก่งถึงขั้น สมาชิกในตี้สร้างอาชีพใหม่ได้อาชีพหนึ่งบนโลกกริมการ์ไปแล้ว) และดูจะไปไกลกว่าพวกภาคแรกมาก ตัวเรื่องจะเดินทางไปเรื่อยเพื่อหาหนทางที่จะอุดปากพวกที่ดูถูก แล้วเป็นวีรชนที่แท้จริงให้ได้ ... เล่ม 2 ได้ปืน และเลือดสาดไม่พอ ยังได้ปักธงเจ้าหญิงคนแคระ แล้วสุดท้าย ตัวเอกภาคนี้เป็นนีทที่สมเป็นนีทจริงๆ คือ ไม่ได้รู้เยอะ แถม ขว้างโลกจนน่าหมั้นไส้อยากโดนถีบ แต่พอบทจะต้องปกป้องพวกพ้องก็สู้สุดตัว แถมมาด้วยคาแรคเตอร์ซึนเดเระ
ถ้าจะหาการนิยามสองภาคนี้อย่างไรผมก็บอกได้ว่า ภาคแรก เหมือนเล่นเกม+อ่านคู่มือไปพลางๆ ค่อยๆ เก่งแบบคลำทางลองผิดลองถูก ภาคที่สองก็คือ การไม่ทำตามกฎ ลุยก่อนส่วนจะไวป์(ตาย)ทั้งตี้ไหมค่อยคุยกันหลังเรื่องจบ สิ่งสำคัญคือ ทำสิ่งที่อยากทำโดยไม่ยึดติดกับอะไรมากจนเกินไป ... แม้จะดูกาวๆ แต่ตี้พระเอกภาคนี้เก่งกว่าภาคแรกทุกคนอะ เชื่อสิ อย่างเช่น สมาชิกคนหนึ่งนักบวชขั้นสูงที่น่าจะเป็นโจร(หลบเก่ง และยืดหยุ่น ข้อเสียคือเป็นพวกไม่กล้าตัดสินใจเลยเป็นเหตุให้พระเอกต้องเลือกให้แทนอย่างช่วยไม่ได้) นักเวทสาวโลลิที่สร้างอาชีพ เมจิคเชียต ไฟร์เตอร์คนแรกในกริมการ์ (ที่น่าจะเป็น DPS แต่ดันเป็นพวกสมองโล่งโจ่งแถมขี้เกียขตัดสินใจจนพระเอกเลือกให้เป็นสายเวท ทั้งที่เจ้าตัวมีฝีมือด้านวรยุทธ์เป็นเอก) และ เอล์ฟสาวหัวหน้าตระกูลชั้นสูง มีฝีมือด้านใช้กระบี่และดาบขั้นสูง ก็นั้นแหละ โดนพระเอกปักธง จนไปมาๆ กลายเป็นตี้สุดแกร่ง .... เอ่อ อย่างลืมม้าเซนเทาร์ด้วยนะ อันนี้ก็เก่ง
