[quote/]
ลองนึกภาพถ้าคุณหลงเข้าไปในบ้านร้างที่ไม่มีคนอยู่
หน้าประตูรั้วมีทองนิดๆหน่อยๆ พอเดินเข้าไปอีกทองยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ
เป็นคุณจะหยุดแค่ตรงนั้นหรือไปต่อละครับ
เป็นผมจะหยุดแล้วค่อยกลับมาด้วยความพร้อมที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆครับ การไม่จำกัดความเสี่ยงและประมาณตนด้วยความประมาทเป็นข้อห้ามสำหรับขาลุย
อาเช่ตายไม่รู้สึกอะไรเลย ไมาสงสารด้วยตัวเองเลือกทางนี้ต้องรับความเสี่ยงเอง ตายก็ต้องรับผลตามที่เกิด
ถ้ากลับกันไม่มีคนเล่าปูมหลังอาเช่จะสงสารไหม มั่นใจเลยพวกดราม่าไม่สงสารหรอก
ลองมองอีกมุมสิ อย่างนิกุลหัวหน้าหน่วยคัมภีร์ดำในภาคแรก ถ้าสมมุติที่บ้านมีลูกสาวรออยู่ล่ะ? แต่ในเรื่องไม่ได้กล่าวถึงก็ไม่มีใครสงสารแถมยังสมน้ำหน้ากันด้วยซ้ำ
ส่วนการจี้ใจดำกระรอก ผมมองว่าไม่ใช่พูดไม่ออกแล้วโกรธกลบเกลื่อน แต่เพราะยึดติดตามโลกจริงที่คนมีการงานทำแยกย้ายกันมันเป็นธรรมดาซาโตรุก็แค่เหงา คำพูดอาเช่ถ้าเกิด ว่ามีพวกกระรอกคนอื่นหลงมาในโลกด้วยผมว่าก็มีคนยอมตายแทนกันได้อยู่ล่ะ หรืออาจช่วยกันแบบตี้อาเช่ได้
แต่สไตล์พุดอาเช่ทีไปดูถูกแบบนั้นก็สมควรโดนอะ เพราะอาเช่เองก็ไม่รู้ปูมหลังกระรอกเหมือนกัน
