อีกพวกที่ชอบมาบอกว่าที่เราชอบการ์ตูนโครดน่ารำคาญเลย
มีครั้งที่เพื่อนที่ทำงานหาว่าเราทำตัวเป็นเด็ก ผู้ใหญ่เขาไม่ดูการ์ตูนกันหรอก แต่ตอนนัเ้นญี่ปุ่นส่งคนมาดูงานเกือบสิบคน อายุ 20 ,30 กันทั้งนั้น แถมมีผู้หญิง 3 คน ผมถามว่าใครยังอ่านการ์ตูนอยู่บ้าง ปรากฎว่าทุกคนยังอ่านหมดครับ ไอ้นั่นด็เงียบไป
มีครั้งที่เพื่อนสมัยเรียนมาแขวะผมว่าเอาเวลามาอ่านนิยาย ดูอนิเมะ เนี่ยมันไม่เสียเวลาไปเปล่าๆ เอาเรอะ เอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่าไหม? ผมตอบว่าแล้วเที่ยวกลางคืน กับเล่นการพนันที่ผิดอบายมุข 8 อย่างเมิงเนี่ยมันดียังไงเรอะ? (จะเอาเรื่องกินเหล้าผิดศิล 5 มาพูดก็ไม่ดี เพราะเราก็กินบ้างเหมือนกัน แต่ไม่เมาอ้วกแตกกลับบ้านเหมือนมัน) มันก็บอกว่าเมิงก็จริงจังไป กุแค่พูดเล่นเท่านั้นเอง ปัญหาคือมันไม่ได้พูดเล่นแต่พูดแขวะอะดิ
แต่คนคนความชอบก็ไม่เหมือนกัน ถ้าไม่ผิดกฎหมาย หรือทำสังคมเดือดร้อนก็ไม่ต้องไปวุ่นวายอะไรนี่
เอ่อ นี่ทู้โอเวอร์ลอร์ดใช่มะเนี่ย? นิดนึงละกัน ไอส์ ดูเหมือนติดเพื่อนก็จริง แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะหาเพื่อนที่โลกนี้ไม่ได้นี่ครับ
แบบกลุ่มของนินยา ที่ถูกฆ่าตายไปไอส์ ยังโกรธซะขนาดนั้น แถมพอรู้ว่าซัวเร่ เป็นพี่สาวของนินยา ก็เอ็นดูเป็นพิเศษ
รู้จักเอ็นริ อย่างผิวเผิน แต่พอเห็นว่าเดือดร้อนก็ยืนมือเข้าช่วย แถมยังถูกใจความใสซ์่อของเนมุ อีก
กับเนีย แล้วถึงแรกๆ จะระแวง แถมงงว่าอีนี่เมากาวอะไรรึเปล่า แต่สุดท้ายก็ปฏิบัติกับเธอดีเป็นพิเศษ แอบถามอีกว่าอยากจะให้ช่วยชุบคนโน้น คนนี้ให้ไหมอีกตะหาก
