ไปเจอมาในพันดริฟ เขาว่า โมมอน เป็นพวกขี้แพ้ เพราะเอาเงินที่ได้จากการทำงานมาหมดในเกมส์ไร้สาระ ไม่เอาเงินไปพัฒนาคุณภาพชีวิต 
มันเป็นการเอาเงินซื้อความสุข
เหมือนเอาเงินไป
เข้าโรงหนัง ซื้อเหล้า กินอาหารหรู จ่ายค่าเคเบิลทีวี เที่ยวอาบอบนวด
ซื้อมือถือรุ่นใหม่ ซื้อเครื่องสำอาง เที่ยวต่างประเทศ ซื้อกระเป๋าแบรนเนม ซื้อรถหรู เล่นปืน เล่นพระเครื่อง
สะสมชุดหรู สะสมรองเท้า ฯลฯ
มันก็เป็นการจ่ายเงิน ที่ไม่ช่วยพัฒนาคุณภาพชีวิตทั้งนั้น
มีอะไรเป็นเกณท์กำหนด ว่าการจ่ายเงินซื้อความสุขแบบไหน มีคุณค่ากว่าแบบอื่น
ทำไม เติมเงินเกมแล้วขี้แพ้ แต่จ่ายเงินที่นั่งVIPในโรงหนังไม่ได้ขี้แพ้
ทำไม การจ่ายเงินกับสิ่งฟุ่มเฟือยอื่นๆ ถึงมีคุณค่ากว่าการจ่ายไปกับอะไรที่เกี่ยวกับเกม
ปล. การที่กระรอก สามารถทำงานไป เล่นเกมไป
พร้อมทั้งอัดเงินจำนวนมากลงเกม ติดต่อกันร่วม20ปี
ก็ชัดเจนล่ะว่า การงานมันต้องมั่นคงน่าดู
ถ้าการงานไม่มั่นคงในระดับนึงทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
เหมือนพวกใช้เงินฟุ่มเฟือยแบบอื่นๆ ถ้ารายรับน้อยกว่ารายจ่าย ก็จบเห่ไปนานแล้ว
และถ้าแบ่งเวลาไม่เป็นก็โดนไล่ออกไปนานแล้ว
