การใช้เวทมนตร์แบบไหนมีเสน่ห์น่าสนใจกว่า

[zethys]

ชอบพวกอักขระเวทหรือวงเวทย์มากกว่าแฮะ ลูกเล่นเยอะดี พลิกแพลงได้หลายอย่าง


แบบร่ายเวทถ้าโดนขัดจังหวะได้ก็จอด แต่สายอักขระนี่ได้ทั้งเขียนสดทั้งทำอาติแฟ๊ก


แถมเวทใหญ่หรือสายพิธีกรรมก็ต้องพึ่งพวกอักขระหมด ครอบจักรวาล

[wingaura]

เอาไปใช้แบบหลากหลายวิธีเลย เพระาแบบละคำร่ายเอาไว้ในสถานการณ์ไม่เคร่ง แบบร่ายก็เอาไว้ตอนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มซึ่งมันจะดูเท่และอลังการมากทีเดียว

[Urtrash]

กล้ามเนื้อสิ //โดนถีบออกมู้

[ronphon]

ผมว่าไม่เกี่ยวอ่ะ ดูจากหลายๆเรื่องยุคหลังที่ไม่ต้องใช้การร่าย
มันก็สู้กันอย่างมีชั้นเชิงได้เป็นปรกติ


หรืออย่างแนวเทพเซียนของจีนยุคหลัง
ที่พลังยุทธกับพลังเวทย์มันเป็นอย่างเดียวกัน (ไม่มีประเด็นที่ว่านักเวทย์ร่างกายอ่อนแอ)
หลายเรื่องก็ไม่ได้ใช้วิธีเอาพลังวัดกันอย่างเดียว


มันขึ้นกับความสามารถคนเขียนมากกว่า

[richter]

เวทย์มนต์กล้ามสิ   

กล้ามเนื้อสิ //โดนถีบออกมู้ 

แบบพระเอกเรื่องนี้สินะครับ ... พระเอกเป็นนักเวทย์...นะครับ 

[Kimi no Yume]

คำร่ายก็ดีกันะอีกฝ่ายเวทย์แรงๆโหดๆใส่ๆแบบเวทย์จะโหดต้องยาวอะไรอย่างนี้ค่ะ

[Darkness]

อาจจะเพิ่มวิธีให้ใช้แบบไม่ต้องร่ายได้ แต่ต้องมีการวาดวงเวทเอาไว้ก่อนแล้วค่อยใช้การเอ่ยนามของเวทมนตร์เพื่อเปิดการทำงานของวงเวทนั้นๆ ประมาณว่าวงเวทก็คือคำร่าย(ความหมายของชุดอักขระที่ใช้เขียนวงเวทอาจจะเป็นความหมายเดียวกับบทร่ายที่ต้องใช้เวลาใช้ง่ายเวทมนตร์ก็ได้) แบบนี้จะได้มีโอกาสให้มีการวางแผน/วางกับดักล่วงหน้าก่อนการต่อสู้ด้วย




ป.ล. แนะนำให้ลองอ่านเรื่อง MSO (โดยเฉพาะท้ายภาคแรกกับช่วงภาคสองในบทมนตรา)ดูนะครับ ถึงแม้จะเป็นแนวเกมก็เถอะแต่ระบบเวทมนตร์เรื่องนั้นนี่ซับซ้อนและลึกซึ้งจริงๆ เวทมนตร์คือความมหัศจรรย์ที่ธรรมชาติมอบให้ มีเพียงผู้รู้และเข้าใจเท่านั้นจึงมีสิทธิ์ใช้อำนาจที่ยิ่งใหญ่นี้ เป็นศาสตร์อันยิ่งใหญ่และอัศจรรย์จนมีเพียงคำว่า "เวทมนตร์" เท่านั้นที่ใช้นิยามมันได้


ป.ล.2 จริงๆ เวทมนตร์ใน MSO ก็สรุปได้ง่ายๆ ว่าเป็นการใช้พลังธาตุในธรรมชาติและคุณสมบัติของธาตุเหล่านั้นเพื่อให้เกิดผลลัพธ์อันพิเศษในรูปแบบต่างๆ แบบพื้นๆ ที่สุดก็คือการผนึกพลังธาตุให้จับตัวกันแล้วฟาดใส่ศัตรูซึ่งการคือ "ทักษะผนึกเวท" แบบใส่ธาตุนั่นเอง ในระดับที่ซับซ้อนขึ้นก็จะมีการก่อรูปของพลังธาตุให้มีให้เป็นรูปร่างเพื่อใช้โจมตี ป้องกันหรืออื่นๆ เช่นศรเวท(พื้นฐานที่สุดของเวทโจมตี....ในนิยายบางเรื่องอาจจะเป็นกระสุนเวท) โล่เวท(พื้นฐานที่สุดของเวทป้องกัน....อาจจะใช้สกัดการเคลื่อนไหว บดบังการมองเห็น หรือใช้เป็นแท่นเหยียบด้วยก็ได้) ระดับที่ซับซ้อนขึ้นไปอีกจะมีกระบวนการทำงาน/เคลื่อนไหวของธาตุที่ซับซ้อนและเป็นไปต่างเงื่อนไขและลำดับขั้นต่างๆ ก่อให้เกิดเวทมนตร์ที่ทำงานแบบมีขั้นมีตอน(ในระดับนี้มักจะมีการ "ร่ายเวท" แล้วไม่ว่าจะเป็นการร่ายด้วยเสียง วงเวท หรือเป็นแค่การเรียงตัวของธาตุก็ตาม) เช่นประเภทโล่ป้องกันที่โจมตีกลับได้ก็จะมีกระบวนการก่อนรูปเป็นโล่และมีกระบวนการย้อนรอยการโจมตีเพื่อสวนกลับ หรือสัตว์เวทที่เป็นการก่อรูปพลังเวทให้เป็นตัวตนขึ้นมาแล้วในชุดคำสั่งให้เคลื่อนไหวในรูปแบบที่ต้องการ ในระดับสูงขึ้นไปอีกก็จะมีการผสานธาตุต่างๆ เข้าด้วยกันเพื่อนำคุณสมบัติเฉพาะของแต่ละธาตุมาใช้เพื่อทำให้เกิดผลลัพธ์ที่เวทมนตร์ธาตุเดียวไม่สามารถทำได้หรืออาจจะทำให้เกิดเวทมนตร์ประเภทใหม่ที่เกิดจากการรวมกันของคุณสมบัติของธาตุที่มาผสมกัน


เรื่องนี้มีหลักการใช้เวทมนตร์ที่น่าสนใจอยู่ว่า เวทมนตร์น่ะขอแค่มีทักษะกับพลังเวทและเงื่อนไขครบไม่ว่าใครก็ใช้ได้ แต่ "ใช้ให้เป็น" ต่างหากคือสิ่งที่ยาก เพราะเวทมนตร์แต่ละบทนั้นตายตัวพลิกแพลงไม่ได้ ผู้ใช้จึงต้องรู้ลึกรู้จริงถึงความสามารถและข้อจำกัดของเวทมนตร์แต่ละบทว่าใช้ทำอะไรได้บ้างหรือทำอะไรไม่ได้บ้าง ต้องรู้จักใช้ในสถานการณ์ที่แตกต่างหรือต่างวัตถุประสงค์ออกไป รู้จักใช้ให้ถูก "จังหวะ" แถมยังมีเรื่องการประสานเวทมนตร์ที่แตกต่างเพื่อให้เกิดคุณสมบัติใหม่ๆ รวมถึงเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยอีกมากมาย เอาแค่เวทมนตร์เฉพาะเผ่าของตัวเอกภาคแรกที่มีความสามารถแค่เปลี่ยนธาตุของร่างกายหรืออาวุธได้หกธาตุก็โคตรจะซับซ้อนแล้ว(โดยพื้นฐานเวทนั้นมันเป็นการทำให้ร่างกายหรืออาวุธมีพลังและคุณสมบัติของธาตุนั้นๆ ปกติพระเอกมันชอบให้แค่แบบธาตุเดียวหรือแบบครบทุกธาตุเพื่อให้เกิดผลลัพธิ์พิเศษ แต่ความจริงถ้ามันลองใช้ทักษะนี้ในแบบเดียวกับเคล็ดวิชาลมปราณของมันที่เน้นการผสมธาตุต่างๆ ในร่างกายในอัตราส่วนที่แตกต่างกันดูก็น่าจะทำให้เวทมนตร์ซับซ้อนไปอีก ซึ่งความจริงมันก็เคยผสมธาตุไฟและลมให้เกิดเป็นการระเบิดที่รุนแรงแล้ว แต่กลับไม่เคยลองกับธาตุอื่นๆ หรือลองผสมในอัตราส่วนที่ต่างกันไป ไม่แน่การผสมแบบไฟ 8 ส่วนต่อลม 2 ส่วนกับไฟ 2 ส่วนกับลม 8 ส่วนอาจจะมีผลลัพธ์ที่แตกต่างกันและเหมาะสมกับสถานการณ์ที่แตกต่างกันก็เป็นได้..... ยิ่งยังไม่นับว่ายังมีอีกสี่ธาตุที่ยังไม่ได้ลองเอามาผสม แค่ในระดับผสมธาตุและการปรับอัตราส่วนก็โคตรจะลึกซึ้งแล้ว แม้แต่ขั้นสุดยอดที่เป็นการสร้างเกราะพลังเวทที่จับต้องได้ก็ยังมีวิธีใช้อีกมากมายให้ลองศึกษา ปกติพระเอกมันใช้แค่การสร้างเกราะป้องกันและเอาคุณสมบัติเสริมความสามารถมาใช้ บวกการผนึกเกราะคลุมวัตถุเพื่อสร้างการป้องกันกับใช้แบบสร้างอาณาเขตป้องกันอีกนิดหน่อย แต่ในภาคสองก็ได้เห็นแล้วว่ายังมีวิธีเอาเกราะมาใช้ "กักขัง" ศัตรูได้..... ดีไม่ดีจะสามารถดัดแปลงเกราะพลังให้กลายเป็นอาวุธเพื่อทุบตีหรือผ่าร่างศัตรูได้ด้วยซ้ำ)

ลึกซึ้ง

[cemeteryzx]

ความเห็นส่วนตัวสุดๆ
แบบ ร่ายสั้นๆ หรือละคำร่ายไปเลย มีประสิทธิภาพมากกว่า
แต่ความชอบ ชอบแบบร่ายยาาวววมากกว่า ดูขลัง และมีพลังดี
ไอ้แบบย่อยังกับสกิลเกมนี่ รู้สึกง่ายไปยังไงไม่รู้ (แต่ในด้านใช้งานก็อย่างที่กล่าวข้างต้น ยิ่งเวลาร่ายสั้นยิ่งมีประสิทธิภาพ)
แต่บางเรื่อง คนเทพๆ เขาสู้ไปร่ายไปได้นะ แม้บทร่ายจะยาวก็ไม่เป็นปัญหาในการต่อสู้แต่อย่างใด (ไม่ใช่ว่าจะยืนร่ายเป็นเป้านิ่งทั้งหมด) แต่ในการสู้กับผู้มีความรู้ จุดอ่อนหลักๆคือ เขาจะรู้ว่าเราร่ายอะไรและเป็นไปได้ที่จะเตรียมการรับมือ

[dye2556]

แบบเมกุมินสิ ทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อเวทเดียว ไม่สนว่าชาวบ้านเขาจะว่ายังไง
คนแบบนี้ ถ้าไม่ได้กลายเป็นคนเสียสติ ก็จะเป็นตำนานไปเลย

[Urei]

ใช้ทั้งสองแบบครับ
พวกเวทย์กิ๊กก๊อกแบบ บอลไฟ หอกน้ำแข็ง ไม่ต้องร่ายหรอก คำร่ายไว้ใช้กับพวกมหาเวทย์ ล้างเมืองล้างประเทศแบบนี้ดีกว่า

[According to]

ผมชอบหลักการง่ายๆ high risk high return นั่นแหละ
ยิ่งท่าแรง ยิ่งต้องใช้ยาก ยิ่งมีข้อจำกัด ยิ่งมีเงื่อนไข ยิ่งมีความเสี่ยงสูง ท่าที่พลังน้อยลงก็ลดหลั่นกันลงมา ไม่ใช่แค่เวทมนตร์แต่ทุกอย่างเลย
ใช้หลักแบบนี้ถึงจะได้สกิลพลังที่สมดุล ผมเบื่อพวกพลังโกงๆแล้ว ลองคิดว่าเป็นเกมไฟท์ติ้ง ท่าไม้ตายตัวประกอบกวาดนิ้วซะจอยแทบพัง จะให้พระเอกกดปุ่มเดียวติดท่าไม้ตายก็ไม่ถูกแน่

[gundam666]

ร่ายเวทระดับต้นคำร่ายยาว 10 วิ  ร่ายเวทระดับกลางคำร่ายเวท เป็น 10 นาที   ร่ายเวทระดับสูง  ร่ายเป็นชัวโมงกว่าจะเสร็จ   ระหว่างนั้นคงได้ไปคุยกะหนอนน้อยน่ารักแถวๆรากมะม่วงแน่ๆ

[touyoujin]

เอาจริงๆ ชอบแบบมีคำร่ายมากกว่านะ สมัยนี้จะหาแบบสเลเยอร์ไม่มีละ
คือ แบบร่ายมันขลังกว่า กว่าจะยิงได้นี่ลุ้นสุดๆ เดี๋ยวนี้แทคติคเยอะเกินจนจะเป็นวิทยาศาสตร์มากกว่าเวทยมนตร์แล้ว
ส่วนตัวแล้วเวทยมนตร์คือการยืมพลังจากสิ่งเร้นลับต่างๆ ดังนั้นการที่ปรับแต่งควบคุมได้เยอะเกินเหตุมันเหมือนกับผิดคอนเซปต์นะ ยกเว้นแนวเกมออนไลน์เพราะจริงๆมันเป็นระบบ


แต่ถ้าแต่งได้สนุกจะแบบไหนก็โอเคแหละ

[togot032]

การร่ายเวทย์ แบบ ร่ายคาถา เป็นวิธี ของจอมเวทย์ เบื้องต้น ถึง ระดับกลาง
ส่วรการละการร่าย คือวิธีของจอมเวทย์ ระดับสูง ถึง ระดับเทวะ


เหมือนกับ การท่องสูตรคูณ นั้นแหละครับ
ตอนเด็กเวลาเราจะหาว่า 2x7 ได้เท่าไร เราก็ต้องมาท่องว่า
2x1=2
2×2=4
2×3=6
2×4=8
2×5=10
2×6=12
2×7=14
ใช่ไหมครับแต่ พอเราเรียนรู้มากขึ้นเข้าใจมากขึ้น เราก็ไม่จำเป็นต้องมา ท่องแบบนี้อีก
 เราสามารถตอบได้เลยว่า 14 ซึ่งผลลัพท์มันก็ออกมาเหมือนกัน

[Lantis]

ลองเอาแบบมีคำร่ายก็น่าสนใจนะครับ ผมคิดว่าพระเอกร่ายยาวกว่าชาวบ้านเพราะเข้าใจในตัวเวทย์มากกว่าตามตำราที่จอมเวทย์ใช้ทั่วไปก็น่าสนใจ ตัวอย่างก็ไปต่างโลกแต่ตัวเวทย์มนต์เป็นคำภาษาไทย จากเวทย์ลูกบอลไฟจงออกมาโจมตีศัตรู เป็นลูกบอลไฟเยอะๆใหญ่จงออกมาเผาคนที่ยื่นทางซ้าย เป็นต้น

[deaddy]

บางเรื่องบอก ยืมพลังธรรมชาติมาใช้ เอามาทำลายธรรมชาติได้มากกว่าที่ควรจะมีอีก

แบบเหมือนเมฆทำให้เกิดฝน แต่ถ้าฝนตกจนเมฆหายไปหมดแล้วมันยังจะตกต่อได้อีก

หลายเรื่องบอกดึงพลังเวทจากธรรมชาติ แต่พอร่ายๆไป จนแถวนั้นเละเทะพลังในธรรมชาติก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะลดลงเลย
จริงๆมันน่าจะมีแบบว่า ดึงมามากไปจนบริเวณนั้นเกิดอาการ  พลังเวทเบาบางจนร่ายท่าใหญ่ไม่ได้ซักระยะ

สรุป หลายเรื่องแม่มก็ดราก้อนบอลนั่นแหล่ะ