ความจริงก็คือ
ตัวเอกของเรื่องเป็นคนที่อ่อนแอที่เป็นโรคร้ายรักษาไม่หาย และกลายเป็นเจ้าชายนิทรามาเป็นแรมปีแล้ว ในขณะที่พ่อแม่พี่น้องทุกคนกำลังถอดใจ ก็ตัดสินใจที่จะทำให้เขาตื่นขึ้นมาเป็นครั้งสุดท้าย แต่ที่ทุกคนไม่รู้ก็คือ ระหว่างที่เขาหลับอยู่นั้นสมองเขายังทำงานอยู่ในระดับต่ำ และด้วยคลื่นเครื่องมือแพทย์บางอย่างทำให้เวลาในสมองของเขาเดินเร็วกว่าคนปกติ ประมาณคนปกติหนึ่งวัน ของเขาเท่ากับ หนึ่งปี
ในวันที่เขาตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาล เขาเห็นคนรู้จักของเขาเกือบทุกคน ทั้งพ่อ แม่ เพื่อน ๆ ต่างมายืนล้อมรอบเตียงของเขา แต่เขามองไม่เห็นเพื่อนสนิทที่สุดของเขานั่น คือ เทพธิดา ... เขาจึงถามหา ...แต่คำตอบที่ได้ก็คือ เทพธิดานั้น เป็นเพียงแค่เรื่องราวในความฝันของเขา
ขณะที่เขาหลับเป็นเจ้าชายนิทราเท่านั้น ไม่ได้มีตัวตนอยู่จริง ก็ฝึกต่างๆ ก็เป็นเรื่องที่เขามโนขึ้นเองจากนิยายต่างโลกที่เคยอ่านในเน็ต
เขารู้สึกเสียใจมาก ............ วันรุ่งขึ้นขณะที่ตัวเอกนั่งมองออกไปที่นอกหน้าต่าง เขาก็ได้เห็น ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่ผลัดใบร่วงไปเกือบจะหมดต้นแล้ว อากาศในตอนนั้นหนาวเย็น
ตัวเอกนั่งถอนใจนึกถึงเรื่องราวของเทพธิดา และการฝึก 1000 ปี.....
ทันทีที่ใบไม้ใบสุดท้ายหลุดร่วงลงจากต้น
ตัวเอกก็หมดลมหายใจจากไป ทุกอย่างก็เลือนหายไป ทุกสิ่งไ่ม่มีใครจดจำ พร่าเลือน และก็ซีดจางละลายไป......................
