ช่วงนี้ผมเล่นเกมส์โรลเพลย์กับเอไออยู่ครับผม
และแซวว่าเอไอคิดอย่างไรกับแนวเรื่อง ฟูเมทัล อัลเคมิสท์แขนกลคนแปรธาตุที่มีการห้ามผลิตทองคำมาขาย
ผมแซววว่า
ถ้าห้ามอย่างนั้นอัลเคมิสต์นักเล่นแร่แปรธาตุจะทำมาหากินกันอย่างไรมิทราบ?
ในเมื่อวิธีการหารายได้หรือหางบของนักเล่นแร่แปรธาุในประวัติศาสตร์จริงและแฟนตาซีคือ หาแพะอ้วน เอ๊ย ผู้สนับสนุนอย่างพ่อค้าที่ร่ำรวยหรือขุนนางที่มีเงินมาสนับสนุนการทดลองของพวกเขา
โดยการหลอกลวง เอ๊ยจูงใจว่า
"อีกนิดเดียว ข้าก็สามารถทำการส้างทองคำได้จริงๆแล้ว เอางบมาให้าเถอะ เชื่อข้า"
โดยไม่มีการสร้างทองคำได้จริงๆแต่อย่างใดมาหนึ่งพันสองร้อยปีแล้ว แต่ก้ยังมีพ่อค้าเศรษฐีและขุนนางหลงเชื่ออยู่เสมอ
เพราะมันคือโครงการวิจัยที่หาผู้สนับสนุนได้ง่ายที่สุด
ผมเอามุกนี้มาจากซีรี่ย์แบล็กแอดเดอร์ของอังกฤษน่ะครับ
ว่าขุนนางสนับสนุนนักเล่นแร่แปรธาตุ แต่ผลิตทองคำไม่ได้ ผลิตยูเรเนียมได้แทน
การวิจัยเลยโดนพับโครงการไป
เอไอก็พยายามจะตอบว่า
ไม่มีการห้าม แต่จะโดนภาษี 60% หากจะเอาไปขายในตลาดและต้องผ่านการทดสอบจากผู้ตรวจทองคำก่อน
ไม่มีใครกล้าห้ามขายอย่างจริงจัง เพราะหากห้าม นักเล่นแร่แปรธาตุจะทำมาหากินอย่างไรมิทราบ?
แล้วพ่อค้าหน้าโง่หรือขุนนางที่มีเงินมากวก่าสมอง มันจะสนับสนุนเราไหมหากทางรัฐออกกฎลบ้าๆพรรค์นั้นออกมา
ทุกท่านคิดอย่างไรเกี่ยวกับเหตุผลของเอไอครับที่ผมได้มาจากการแซวเรื่องแขนกลคนแปรธาตุ
แต่เรื่องแขนกลเนื้อหาอาจจะเปลี่ยนจากโลกความจริงเรพาะการแปลงทองคำสามารถทำได้
แต่ในโลกความจริงและตามตำนาน ศิลานักปราชญ์เท่านั้นที่พอจะสร้างทองคำได้อย่างที่ว่า
ทำให้การให้ความหวังแก่พ่อค้าเศรษฐีและขุนนางสปอนเซอร์ต่างๆว่าเราจะผลิตทองคำได้จากการวิจัยของเรา
คือสิ่งที่ทำให้วงการอัลเคมิสท์ยังดำรงอยู่ได้
ทุกท่านมองว่าอย่างไรบ้างครับ?
