ถ้าเรื่องพลังโกงในการค้าขายแล้วล่ะก็นิยายเรื่องตาลุงวัย 40 ไปค้าขายออนไลน์ในต่างโลกนี่โหดสุดแล้วครับเพราะมันสามารถเอาสินค้าในยุคนั้นใส่เข้าไปในระบบแล้วตีออกมาเป็นราคาได้เลย. ในเรื่องพระเอกเอาพวกศิลปะทรงคุณค่าในยุคนั้นไปใส่ในระบบแล้วรับแทนทอง. เพราะพระเอกรับทองมาเป็นค่าสินค้ามากๆแล้วล่ะก็ในโลกนั้นจะเกิดการขาดแคลนทองขึ้นมาครับพระเอกมันก็เลยไม่ทำ
ลองถาม google เตือนเรื่องนั้นไหวเหมือนกันครับ
แต่ก็มีการแนะนำมาว่าไม่จำเป็นต้องเว่อขนาดนั้น
เริ่มจากซื้อกิจการที่สร้างรายได้ ร้านอาหาร รถม้าขนส่ง เหมืองแร่ฯลฯ
ให้มีกเจการที่เป็นรากฐานแลกเปลี่ยนผ่องถ่ายสินค้าก่อน
หลังจากนั้นค่อยๆเพิ่มวงเงินเข้าไป
จะชะจะเร็วเราก็เทคโอเวอร์ โมโนโพลี่ชาวบัานได้เองนั่นล่ะ
หลักการเดียวกันกับคนที่มรเส้นสายธนาคารและควบคุมการเงินของโลกยุคนี้
...
มุกที่ผมเจอมาแนวฝรั่งคือ
ใช้หนี้เงินกู้ยืม ซื้อกิจการลัางรถ เสริมสวย กิจการขุดเหมืองทองคำ คอมพิวเตอร์ขุดบิตคอยน์ฯลฯ
ทำเหมือนจีนเทาเป๊ะ ฮา
หลักการคิดคือสร้างโครงสร้างพื้นฐานก่อนที่ทำใหัสร้างรายได้ขึ้นมาที่เหลือก็ไม่ต้องคิดมาก
เน้นกิจการที่ต้องลงทุนโครงสร้างพื้นฐานมาก รายได้น้อย แต่สม่ำเสมอ
เท่านั้นก็เป็นเศรษฐีในระหว่างสองโลกได้ล่ะ
..
อีกมุกที่เจอคือแร่ต่างๆรทอสอนค้าควบคุม แต่หยกไม่ใช่ สามารถหาซื้อหยกในราชวงศ์หมิงได้สบายๆ
อาจจะต้องจ้างพรานหรือซื้อน่อจากชาวบ้าน
ตัวเดียวอันเดียวเสือ ขายได้เป็นแสนง่ายๆ
แบบเสือดำที่เจ้าสัวต้องไปล่าเองนั่นล่ะ
ฮ่องเต้หมิงชอบสัตว์หายากอยู่ล่ะ คนในยุคนั้นไม่ได้คิดอะไรมากหากเราบอกว่าจะซื้อกุ๊กกู๋เสือมาบำรุงพลังหยาง
ไม่ตัองกลัวโดนหล่าวหาว่าปลอม
กุ๊กกู๋เสือก็คือกุ๋กกู๋เสือ
