ช่วงนี้นึกครึ้มๆย้อนกลับไปอ่านอุมิเนโกะ
รู้สึกว่าแม้ครอบครัวจะมีความขัดแย้งกันในระดับผู้ใหญ่ แต่คนที่ไม่ค่อยชอบแบทเลอร์ให้เป็นผู้นำอย่างนัทสึฮิ แค่ยึดติดกับศักดิ์ศรีไม่ได้เกลียดแบทเลอร์เป็นส่วนตัว
เอวาที่อบรมจอร์จให้เป็นผู้นำมาเป็นสิบปีและมีปมกับพี่ชายไม่ไดัต่อต้านอะไรด้วยซ้ำ
ทางเทคนิค คินโซเองก็คิกว่าแบทเลอร์นิสัยคล้ายตนเองที่สุด
ตลกร้ายสุดๆคือคนที่โดนความโลภครอบงำจนยอมรับไม่ได้ที่สุดคือพ่อแม่แบทเลอร์เองนี่ล่ะ
แม้แต่จอร์จยังอิจฉาแบทเลอร์...ไม่ลึกๆล่ะ อิจฉาตรงๆเลย
เส้นผังความสัมพันธ์ทุกเสันโยงไปหาแบทเลอร์หมด
ดูจะเป็นคนที่ครอบครัวทั้งผู้ใหญ่ เด็กคนใช้ ยอมรับไดัมากที่สุดจริง
แต่นั่นล่ะความโลภและชะตากรรมมันก่อให้เกิดโศกนาฏกรรมขึ้น
ถ้าแบทเลอร์มาช้าไปหนึ่งปี หรือมาเร็วหนึ่งปีโศกนาฏกรรมจะไม่เกิดอย่างที่ว่า
มองจากมุมจอร์จ จะเหํนว่าแบทเลอร์นี่สุดจะน่าโมโหเลย
ทั้งเรื่องตระกูลทั้งความรัก จอร์จพยายามสุดๆเพื่อการยอมรับ
แบทเลอร์แค่เป็นตัวของตนเองเท่านั้นก็พอ
แม้แต่แม่ตนเองอย่างเอวายังยอมรับแบทเลอร์ได้มากกว่า
ทุกท่านมองว่าอย่างไรบ้างครับ?
มาคุยกันได้ฮา
ไปเจอ tumblr รวบรวมขัอมูลไว้แชนนอนน่าสงสารมากๆ
อย่างน้อยเธอก็ได้เจอเจ้าชายในวาระสุดท้ายล่ะนะ
