ปืนแก๊ปมาก่อนปืนลูกโม่นั่นแหละถูกแล้วครับ เพราะปืนลูกโม่นี่เอาจริงๆก็สร้างไม่ง่ายนะ เพราะมันมีชิ้นส่วนยิบย่อยมากมายไม่ว่าจะเป็นตีนผี ไกปืน ลูกโม่ ตัวเขี่ยโม่ ฯลฯ ปืนในยุคแรกเลยก็จะเป็นการกระทุ้งใส่กระสุนจากด้านหน้านั่นแหละครับเพียงแต่เปลี่ยนตรงหินเหล็กไฟให้กลายเป็นนกปืนกับแก๊ปเท่านั้นเอง พอมีแก๊ปปืนลูกโม่รุ่นแรกๆก็จะเป็นการใส่กระสุนกับดินปืนตรงช่องโม่ แล้วคราวนี้ด้านหลังตรงช่องโม่ก็จะมีเอาไว้ใส่แก๊ป ส่วนระบบการยิงก็เป็นแบบ Single Action ที่ต้องง้างนกก่อน ถ้าผมจำไม่ผิดสมัยก่อนเวลาเปลี่ยนกระสุนเขาเปลี่ยนกันทั้งโม่เลยนะครับ ครับฟังไม่ผิดหรอกถอดลูกโม่เปลี่ยนนั่นแหละ แล้วหลังจากนั้นพอมีปลอกกระสุนมันก็ทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น โดยปลอกรุ่นแรกๆนั้นเป็นปลอกกระดาษแต่ด้วยความที่ความน่าเชื่อถือมันต่ำหลังจากลองผิดลองถูกมาเป็นเวลานานปลอกกระสุนก็กลายเป็นทองเหลือง แต่สำหรับลูกกระสุนที่ฮาร์ดคอร์ที่สุดก็คือกระสุนปืนลูกซองครับเพราะตัวปลอกเป็นพลาสติกแต่ตรงท้ายปลอกมันใช้เหล็ก อันนี้ผมเองก็เพิ่งรู้เหมือนกันเพราะผมดู YouTube ช่อง 1 พี่แกเอาแม่เหล็กไปดูดตรงปลอกกระสุนพานท้ายของลูกซองซึ่งมันดูดติดซะงั้น ซึ่งนั่นก็หมายความว่าท้ายปลอกกระสุนของปืนลูกซองทำมาจากเหล็กนั่นเอง 
แก๊ปมันมาจากการใช้แรงขับจากแก๊สของดินปืนไปจุดปะทุอ่ะครับ ในประวัติศาสตร์จริง ตอนนั้น เทคนิคการจุดปะทุจากปลอกกระสุนมันยังทำไม่ได้จริง ช่วงที่ไคลน์ผลิตโม่เพื่อให้คาร์เตอร์ไปดวลกับแอชเชส (บางฉบับก็เรียกแอชลีย์ ผมก็งงตาม ฮา) ก่อนจะพัฒนาไนโตรเซลลูโลสหรือดินปืนสำลีเนี่ยแหละที่โรแลนด์ใช้วิธีอัดดินปืนลงโม่แต่ใช้ปลอกทองแดงรองอย่างที่ท่านบอกนั่นละครับ ดังนั้น โรแลนด์มันจึงข้ามแก๊ปไปเลย เพราะแก๊ปทำตัวปืนยากกว่าโม่มากครับ เป็นผม ผมก็ข้ามแก๊ปเหมือนกัน ไหนๆก็มีแม่มดแอนนาที่เป็นเครื่องตัดโลหะตามใจนึกอยู่แล้ว ยิ่งตัวโรแลนด์มันรู้วิธีทำไนโตรเซลลูโลส-ดินปืนสำลีด้วย แค่นำดินปืนสำลีมารองท้ายตามด้วยการอัดดินปืนและหัวกระสุนก็จบแล้ว จะไปสร้างระบบแก๊ปให้ยุ่งยากไปทำไม
