โครงสร้างร้านสะดวกซื้อที่ญี่ปุ่นเขาจะมีโซนให้นั่งกินตรงหน้าร้านที่จะมีถังขยะช้อน และน้ำร้อน ครับ แต่ที่ไทยคือไล่ไปกินนอกร้าน ดังนั้นของไทยคือใส่น้ำร้อนจ่ายเงินแล้วไสหัวไปซะ ของญี่ปุ่นคือกินในร้านแล้วทิ้งในร้านไม่ก็เอากลับไปกินบ้านนะไม่ใช่เอาไปกินข้างนอก ญี่ปุ่นเขามีค่านิยมไม่ให้เดินไปกินไปดูไม่ดี คือซื้อร้านไหนกินตรงนั้นคืนขยะที่ร้านนั้นเลย แต่เที่ยวจริงที่บ้านชอบซื้อของกินแปลกๆตามร้านสะดวกซื้อติดตัวไปด้วย แวะที่เที่ยวที่ไหนดีๆหน่อยก็อาจจะเอาลงจากรถไปกินแล้วก็แบกขยะกลับไปทิ้งโรงแรม เนื่องจากเวลาไม่มี แล้วแม่ไม่ยอมทำเวลาด้วย ส่วนมากวางแผนไปกินตรงย่านการค้าก่อนแล้วค่อยกลับโรงแรม แต่คนแก่อาละวาดจะกลับโรงแรมให้ซื้อของร้านสะดวกซื้อไปให้แทนประจำ... ซื้อเสร็จเราค่อยชิ่ง ไปญี่ปุ่นมีเวลาน้อยนิดตอนเช้าเที่ยวหากินตามร้านตรงแหล่งท่องเที่ยวระหว่างทาง แต่ตอนเย็นตั้งเป้าว่าจะไปเขตการค้าเขาเพื่อกินอาหารท้องถิ่นกับชมบรรยากาศ แต่ระเมืองมันมีอาหารเด่นไม่เหมือนกัน แต่คนแก่ถ่ายรูปทุกระยะ50เมตรแวะครั้งละ1 นาที ที่สุดท้ายแม่งไม่สนใจกลับมาดูรูปที่ถ่ายทีหลังหรอก สุดท้ายเวลาหมด...แผนเที่ยวช่วงเย็นๆจะพังประจำเพราะแม่หมดแรงกับเอาเวลาไปถ่ายรูปไร้สาระมากมาย โอเคนอกเรื่องไปเยอะ
สรุป ง่ายๆ เซเว่นบ้านเขาออกแบบให้กินในร้านตรงหัวมุมได้ จ่ายเงินแล้วค่อยไปเติมน้ำร้อนตรงนั้น
แต่ของไทยคือ ไม่มีกฏเหี้ยไรทั้งนั้น แต่ตามคอมมอนเซ้นคือจ่ายเงินแล้วให้เอาของกลับเข้าร้านไปมันใช่หรือ เลยเติมน้ำร้อนก่อนแล้วค่อยจ่ายเงิน มันเป็นปัญหาเรื่องระบบและวัฒนธรรมของประเทศที่ไม่เหมือนกัน เอาจริงๆคนญี่ปุ่นไปต้านก็เยอะครับ เขาเข้าใจมุมมองวัฒนธรรมที่ต่างกัน เขาคงจะเครียดจากจีนจนพาลกับวัฒนธรรมต่างชาติทุกอย่างมากกว่า
