ต้องถามก่อนว่าแต่ละภาคนับแค่ไหน
อย่างบางเรื่อง จบแล้วค่อยขึ้นภาคใหม่นี่ชัดเจน
แต่บางเรื่องคือมันไม่จบแต่เป็นคนละภาคชัดเจน
อย่างพวกการ์ตูนโชเน็นยาวๆอย่างพวกชิ้นเดียว
อย่างฮันเตอร์ภาคที่สนุกสุดคือ กรีดไอแลนด์
ดราก้อนบอลคือฟรีส
แต่เอาจริงๆพวกเรื่องยาวที่มีหลายภาค
จริงๆมันควรจะขมวดปมไว้ภาคหลังมากกว่าอยู่แล้ว
เพราะงั้นภาคใหม่ควรนับแค่เรื่องที่จบไปแล้วเริ่มใหม่
มากกว่าเรื่องที่เป็นเรื่องเดิมที่แค่เดินเรื่องต่อ ต่างแค่สถานที่กับศัตรู
อย่าง กันดั้ม ภาคอามุโร่ ควรถือเป็นเรื่องเดียวกันภาคต่อเนื่อง ไม่ควรนับ
แต่เปลี่ยนพระเอกไปเลย กลายเป็นโดม่อนงี้ควรนับ
ไม่งั้นเรื่องที่ยาวต่อเนื่อง ภาคแรกเป็นแค่ปูบท มันจะสู้ภาคที่ขมวดปมได้ยังไง
ถ้านักเขียนไม่ทำพังเองอย่างผงซักฟอก ที่ภาคโซลไซตี้สนุกสุด
แต่ถ้าวัดแค่การ์ตูนญี่ปุ่น ส่วนใหญ่ชอบเขียนเรื่องเดียวยันเกือบเลิกเขียน หรือพอจบก็เขียนจักรวาลใหม่ไปเลย
ทำให้ถ้าเป็นเรื่องเดิม คนเขียนเดิม แต่งานดีขึ้นมักมีน้อย
ต่างกับนิยายที่ประสพการณ์สูงขึ้นก็เขียนดีขึ้นได้
อย่างมังกรหยก ภาคแรกธรรมดาสุด
ภาค 2-3 สนุกกว่ามาก
แต่ถ้าเข้าเกณฑ์ความดัง โดยส่วนใหญ่ พอขึ้นภาค 2 คนที่ไม่เคยเสพภาคแรกก็มักไม่ค่อยตามกลับไปดูถ้าไม่จำเป็น
แต่ถ้าจำเป็นส่วนใหญ่ก็ไม่คิดจะดูแต่แรกเลย
ทำให้ค่อนข้างหายากในการ์ตูนญี่ปุ่น
เว้นแต่เป็นแนวแฟนไชน์ เช่น กันดั้ม หรือมาครอส ที่ภาคแรกดังก็จริง
แต่จะมีแฟนรุ่นใหม่ซักกี่คน ที่ทนขุดดูภาคแรกจนจบ